Tibetan
་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ མེད་པར། མིག་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མིག་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིག
Chinese
于有为虚空如是作意，以所缘之相亦缘有为虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，于无为虚空如是作意，以所缘之相亦缘无为虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，于超越边际虚空如是作意，以所缘之相亦缘超越边际虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意， 于无始无终虚空如是作意，以所缘之相亦缘无始无终虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，于无舍弃虚空如是作意，以所缘之相亦缘无舍弃虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，于自性虚空如是作意，以所缘之相亦缘自性虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，于诸法一切虚空如是作意，以所缘之相亦缘诸法一切虚空性，亦以虚空性而生慢心。彼于般若波罗蜜多行时，无有具足一切相智之作意，于自相虚空如是作意，以所缘
English
One contemplates on conditioned emptiness, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness of conditioned things, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, one contemplates on unconditioned emptiness, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness of unconditioned things, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, one contemplates on emptiness that transcends limits, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness that transcends limits, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, One contemplates on emptiness without beginning or end, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness without beginning or end, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, one contemplates on emptiness without abandonment, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness without abandonment, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, one contemplates on emptiness of inherent nature, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness of inherent nature, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, one contemplates on the emptiness of all phenomena, and through the aspect of an object of focus, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also through emptiness, one generates pride. When one practices the Perfection of Wisdom, without having the thought of being endowed with all aspects of omniscience, one contemplates on emptiness of self-characteristic, and through the object of focus,
Tibetan
ས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། མྱིག་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིག། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས
Chinese
以地的方式也缘自己的体性空性，以空性也生起我慢。那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意眼非所缘空，以所缘的方式也缘非所缘空性，以空性也生起我慢。那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意眼无事物空，以所缘的方式也缘无事物空性，以空性也生起我慢。那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意眼自性空，以所缘的方式也缘自性空性，以空性也生起我慢。那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意眼无事物的自性空，以所缘的方式也缘无事物的自性空性，以空性也生起我慢。 饶益，另外菩提萨埵摩诃萨埵，那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意耳内空，以所缘的方式也缘内空性，以空性也生起我慢。那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意耳外空，以所缘的方式也缘外空性，以空性也生起我慢。那在般若波罗蜜多中行的时候，不以具有一切相智的作意，作意内外空，缘
English
Also, by way of earth, one also focuses on the emptiness of one's own nature, and by emptiness, one also becomes arrogant. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the eye as the emptiness of non-object, and by way of object, one also focuses on the emptiness of non-object, and by emptiness, one also becomes arrogant. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the eye as the emptiness of non-entity, and by way of object, one also focuses on the emptiness of non-entity, and by emptiness, one also becomes arrogant. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the eye as the emptiness of self-nature, and by way of object, one also focuses on the emptiness of self-nature, and by emptiness, one also becomes arrogant. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the eye as the emptiness of the self-nature of non-entity, and by way of object, one also focuses on the emptiness of the self-nature of non-entity, and by emptiness, one also becomes arrogant. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the ear as inner emptiness, and by way of object, one also focuses on inner emptiness, and by emptiness, one also becomes arrogant. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the ear as outer emptiness, and by way of object, one also focuses on outer emptiness, and by emptiness, one also becomes arrogant. When practicing the Perfection of Wisdom, without the intention of possessing all-knowingness, one contemplates the ear as inner and outer emptiness, focuses on
Tibetan
་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་а་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད
Chinese
以…的方式也缘于内外空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳空性为空性，以缘的方式也缘于空性空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳大空性，以缘的方式也缘于大空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳胜义空性，以缘的方式也缘于胜义空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳有为空性，以缘的方式也缘于有为空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳无为空性，以缘的方式也缘于无为空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳超越边际空性，以缘的方式也缘于超越边际空性，也以空性而生起我慢。当他行于般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是作意于耳无始无终空性，以缘的方式也缘于无始无终空性，空性
English
In the manner of also focusing on the emptiness of inner and outer, and also generating pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, emptiness as emptiness, and in the manner of focusing, he also focuses on the emptiness of emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, great emptiness, and in the manner of focusing, he also focuses on the great emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, ultimate emptiness, and in the manner of focusing, he also focuses on the ultimate emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, conditioned emptiness, and in the manner of focusing, he also focuses on the conditioned emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, unconditioned emptiness, and in the manner of focusing, he also focuses on the unconditioned emptiness, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, emptiness beyond extremes, and in the manner of focusing, he also focuses on the emptiness beyond extremes, and also generates pride through emptiness. When he practices the Prajñāpāramitā, without applying the mind that possesses all aspects of knowledge, he focuses on the ear, emptiness without beginning or end, and in the manner of focusing, he also focuses on the emptiness without beginning or end, emptiness.