Tibetan
པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་
Chinese
应当作意于名为无物自性空。以所缘之方式，亦缘无物自性空性，且以空性亦生起慢心。 善现，复次菩萨摩诃萨，于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于名为内空之识，以所缘之方式，亦缘内空性，且以空性亦生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于名为外空之识，以所缘之方式，亦缘外空性，且以空性亦生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于名为内外空之识，以所缘之方式，亦缘内外空性，且以空性亦生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于名为空性空之识，以所缘之方式，亦缘空性空性，且以空性亦生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于名为大空之识，以所缘之方式，亦缘大空性，且以空性亦生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于名为胜义空之识，以所缘之方式，亦缘胜义空性，且以空性亦生起慢心。彼于般若波罗蜜多行时，不以具足一切相智之心作意，而作意于
English
One should direct the mind to what is called the emptiness of the nature of non-things. By way of an object, one also focuses on the emptiness of the nature of non-things, and also becomes conceited with emptiness. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to what is called the emptiness of the inner knowing. By way of an object, one also focuses on the emptiness of the inner knowing, and also becomes conceited with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to what is called the emptiness of the outer knowing. By way of an object, one also focuses on the emptiness of the outer knowing, and also becomes conceited with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to what is called the emptiness of the inner and outer knowing. By way of an object, one also focuses on the emptiness of the inner and outer knowing, and also becomes conceited with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to what is called the emptiness of emptiness. By way of an object, one also focuses on the emptiness of emptiness, and also becomes conceited with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to what is called the great emptiness. By way of an object, one also focuses on the great emptiness, and also becomes conceited with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to what is called the ultimate emptiness. By way of an object, one also focuses on the ultimate emptiness, and also becomes conceited with emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without directing the mind with the mind endowed with all aspects of knowledge, one directs the mind to
Tibetan
བ་མེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ད་མྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟླམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་
Chinese
没有想的，就思惟说识是有为的空性，以所缘的方式也缘有为的空性，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，没有与一切相智相应的作意，就思惟说识是无为的空性，以所缘的方式也缘无为的空性，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，没有与一切相智相应的作意，就思惟说识是超出边际的空性，以所缘的方式也缘超出边际的空性，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，没有与一切相智相应的作意，就思惟说识是无始无终的空性，以所缘的方式也缘无始无终的空性，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，没有与一切相智相应的作意，就思惟说识是无舍的空性，以所缘的方式也缘无舍的空性，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，没有与一切相智相应的作意，就思惟说识是自性空性，以所缘的方式也缘自性空性，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，没有与一切相智相应的作意，就思惟说识是诸法皆空，以所缘的方式也缘诸法皆空，并且以空性而生起我慢。当他行般若波罗蜜多时，具有一切相智
English
Without thinking, one contemplates that consciousness is conditioned emptiness, and also focuses on the emptiness of conditioned things in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without any attention corresponding to all-knowingness, he contemplates that consciousness is unconditioned emptiness, and also focuses on the emptiness of unconditioned things in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without any attention corresponding to all-knowingness, he contemplates that consciousness is emptiness beyond limits, and also focuses on the emptiness beyond limits in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without any attention corresponding to all-knowingness, he contemplates that consciousness is emptiness without beginning or end, and also focuses on the emptiness without beginning or end in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without any attention corresponding to all-knowingness, he contemplates that consciousness is emptiness without abandonment, and also focuses on the emptiness without abandonment in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without any attention corresponding to all-knowingness, he contemplates that consciousness is emptiness of inherent existence, and also focuses on the emptiness of inherent existence in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, without any attention corresponding to all-knowingness, he contemplates that consciousness is the emptiness of all phenomena, and also focuses on the emptiness of all phenomena in the manner of an object, and also generates pride through emptiness. When he practices the Perfection of Wisdom, possessing all-knowingness.