Tibetan
པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མྱི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། མྱིང་དང་གཟུགས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ
Chinese
不作意于，识自性空名为作意，以所缘之相亦缘自性空性，亦以空性而起慢心。彼行般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，识不缘空名为作意，以所缘之相亦缘不缘空性，亦以空性而起慢心。彼行般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，识无事物空名为作意，以所缘之相亦缘无事物空性，亦以空性而起慢心。彼行般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，识自性空名为作意，以所缘之相亦缘自性空性，亦以空性而起慢心。彼行般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，识无事物自性空名为作意，以所缘之相亦缘无事物自性空性，亦以空性而起慢心。 善现，复有菩萨摩诃萨，彼行般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智， 名与色内空名为作意，以所缘之相亦缘内空性，亦以空性而起慢心。彼行般若波罗蜜多时，不作意于具足一切相智，名与色外空名为作意，以所缘之相亦缘外空性，亦以空性而起慢心。彼行般若
English
Without attending to it, attending to the emptiness of the nature of consciousness is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of one's own nature, and also with emptiness, one becomes conceited. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending to having all aspects of knowledge, attending to the non-object of consciousness, emptiness, is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of non-object, and also with emptiness, one becomes conceited. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending to having all aspects of knowledge, attending to the emptiness of no object of consciousness is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of no object, and also with emptiness, one becomes conceited. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending to having all aspects of knowledge, attending to the emptiness of the essence of consciousness is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of the essence, and also with emptiness, one becomes conceited. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending to having all aspects of knowledge, attending to the emptiness of the essence of no object of consciousness is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of the essence of no object, and also with emptiness, one becomes conceited. Furthermore, Subhuti, a Bodhisattva Mahasattva, when he practices the Perfection of Wisdom, without attending to having all aspects of knowledge, attending to the emptiness of name and form internally is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of the internal, and also with emptiness, one becomes conceited. When he practices the Perfection of Wisdom, without attending to having all aspects of knowledge, attending to the emptiness of name and form externally is called attending, and with the aspect of an object, one also focuses on the emptiness of the external, and also with emptiness, one becomes conceited. When he practices the Perfection of
Chinese
当行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色内外空。以对治的方式，也缘内外空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色空性之空性。以对治的方式，也缘空性之空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色大空。以对治的方式，也缘大空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色胜义空。以对治的方式，也缘胜义空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色有为空。以对治的方式，也缘有为空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色无为空。以对治的方式，也缘无为空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心作意，而是作意名与色超越边际空。以对治的方式，也缘超越边际空性，并且以空性而生起慢心。彼于行持般若波罗蜜多时，
English
When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the emptiness of name and form, both internal and external. In a remedial way, one also focuses on the emptiness of internal and external, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the emptiness of the emptiness of name and form. In a remedial way, one also focuses on the emptiness of emptiness, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the great emptiness of name and form. In a remedial way, one also focuses on great emptiness, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the ultimate emptiness of name and form. In a remedial way, one also focuses on ultimate emptiness, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the conditioned emptiness of name and form. In a remedial way, one also focuses on conditioned emptiness, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the unconditioned emptiness of name and form. In a remedial way, one also focuses on unconditioned emptiness, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom, without focusing on the mind that possesses all aspects of knowledge, one contemplates the emptiness beyond limits of name and form. In a remedial way, one also focuses on emptiness beyond limits, and through emptiness, arrogance arises. When practicing the Perfection of Wisdom,