Tibetan
རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་ པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན། པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་མི་དམྱིགས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ལུས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཟློམ་ སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཡིད་ཀྱི་འདུས
Chinese
不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为非造作空性而作意，以所缘之方式亦缘非造作空性，亦以空性而生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为超越边际空性而作意，以所缘之方式亦缘超越边际空性，亦以空性而生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为无始无终空性而作意，以所缘之方式亦缘无始无终空性，亦以空性而生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为不可舍弃空性而作意，以所缘之方式亦缘不可舍弃空性，亦以空性而生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为自性空性而作意，以所缘之方式亦缘自性空性，亦以空性而生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为诸法皆空而作意，以所缘之方式亦缘诸法皆空之 性，亦以空性而生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不以具足一切相智之心而作意，而以身体的聚集而生之触为自相空性而作意，以所缘之方式亦缘自相空性，亦以
English
Without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as uncreated emptiness. One also focuses on the uncreated emptiness in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as emptiness beyond extremes. One also focuses on the emptiness beyond extremes in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as emptiness without beginning or end. One also focuses on the emptiness without beginning or end in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as emptiness that cannot be abandoned. One also focuses on the emptiness that cannot be abandoned in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as emptiness of inherent nature. One also focuses on the emptiness of inherent nature in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as all phenomena being empty. One also focuses on the emptiness of all phenomena in the manner of an object of focus, and also generates pride through emptiness. When one practices the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one attends to the touch arising from the aggregation of the body as emptiness of self-characteristic. One also focuses on the emptiness of self-
Chinese
空性本身也生起我慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以身体的聚集而生之触，作意于不可得空性，以能缘的方式缘不可得空性，空性本身也生起我慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以身体的聚集而生之触，作意于无事物空性，以能缘的方式缘无事物空性，空性本身也生起我慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以身体的聚集而生之触，作意于自性空性，以能缘的方式缘自性空性，空性本身也生起我慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以身体的聚集而生之触，作意于无事物自性空性，以能缘的方式缘无事物自性空性，空性本身也生起我慢。 善现，此外，菩萨摩诃萨，当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以意的聚集而生之触，作意于内空性，以能缘的方式缘内空性，空性本身也生起我慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以意的聚集而生之触，作意于外空性，以能缘的方式缘外空性，空性本身也生起我慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心而作意，而是以意的聚集
English
Emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the emptiness of the unattainable, which arises from the gathering of the body, and by way of the object of focus, he focuses on the emptiness of the unattainable, and emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the emptiness of no-thingness, which arises from the gathering of the body, and by way of the object of focus, he focuses on the emptiness of no-thingness, and emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the emptiness of self-nature, which arises from the gathering of the body, and by way of the object of focus, he focuses on the emptiness of self-nature, and emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the emptiness of the self-nature of no-thingness, which arises from the gathering of the body, and by way of the object of focus, he focuses on the emptiness of the self-nature of no-thingness, and emptiness itself also gives rise to pride. Furthermore, Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva, when he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the emptiness of the internal, which arises from the gathering of the mind, and by way of the object of focus, he focuses on the emptiness of the internal, and emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the emptiness of the external, which arises from the gathering of the mind, and by way of the object of focus, he focuses on the emptiness of the external, and emptiness itself also gives rise to pride. When he practices the Perfection of Wisdom, without directing his mind with the possession of all aspects of knowledge, he directs his mind to the gathering of the mind