English
Without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the eye, calling it the emptiness of all phenomena. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the eye, calling it the emptiness of self-nature. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of self-nature, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the eye, calling it the emptiness of non-apprehension. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of non-apprehension, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the eye, calling it the emptiness of no-thingness. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of no-thingness, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the eye, calling it the emptiness of own-being. In the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of own-being, and also generates pride through emptiness. When that one practices the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the eye, calling it the emptiness of the own-being of no-thingness. In the manner of an object of focus, one also focuses on the own-being of no-thingness, the Hundred Thousand Verses on the Perfection of Wisdom. One also focuses on emptiness, and also generates pride through emptiness. Furthermore, Subhuti, when that Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, without attending to the nature of possessing all aspects of knowledge, one attends to the contact arising from the gathering of the ear.
Tibetan
པ་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་ཀྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་ པར། རྣ་བའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ།
Chinese
心中想着“内空”这个词，以目标的方式也观想内空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳和合触外空”这个词，以目标的方式也观想外空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳和合触内外空”这个词，以目标的方式也观想内外空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳和合触空性空性”这个词，以目标的方式也观想空性空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳和合触大空”这个词，以目标的方式也观想大空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳和合触胜义空”这个词，以目标的方式也观想胜义空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳和合触有为空”这个词，以目标的方式也观想有为空性，并且也以空性而生起骄慢。当他修持般若波罗蜜多时，不以具足一切相智之心来作意，而是心中想着“耳
English
Thinking of the word "internal emptiness," one also contemplates internal emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one thinks of the word "ear-contact external emptiness," and also contemplates external emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one thinks of the word "ear-contact internal-external emptiness," and also contemplates internal-external emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one thinks of the word "ear-contact emptiness emptiness," and also contemplates emptiness emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one thinks of the word "ear-contact great emptiness," and also contemplates great emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one thinks of the word "ear-contact ultimate emptiness," and also contemplates ultimate emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one thinks of the word "ear-contact conditioned emptiness," and also contemplates conditioned emptiness in a focused manner, and also becomes arrogant with emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with a mind endowed with all-knowingness, one
Chinese
于未造作空性之处作意，以所缘之方式亦缘未造作空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，于耳和合所生之触，于超越边际空性之处作意，以所缘之方式亦缘超越边际空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，于耳和合所生之触，于无始无终空性之处作意，以所缘之方式亦缘无始无终空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，于耳和合所生之触，于无舍弃空性之处作意，以所缘之方式亦缘无舍弃空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，于耳和合所生之触，于自性空性之处作意，以所缘之方式亦缘自性空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，于耳和合所生之触，于诸法皆空性之处作意，以所缘之方式亦缘诸法皆空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时，不以具足一切相智之作意，于耳和合所生之触，于自相空性之处作意，以所缘之方式亦缘自相空性，且以空性亦生起我慢。彼于般若波罗蜜多行持时。
English
One attends to the uncreated emptiness, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the uncreated emptiness itself, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with the mind that possesses all aspects of knowledge, one attends to the emptiness that transcends limits in the touch arising from the conjunction of the ear, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness that transcends limits, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with the mind that possesses all aspects of knowledge, one attends to the emptiness that is without beginning or end in the touch arising from the conjunction of the ear, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness that is without beginning or end, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with the mind that possesses all aspects of knowledge, one attends to the emptiness that is without abandonment in the touch arising from the conjunction of the ear, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness that is without abandonment, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with the mind that possesses all aspects of knowledge, one attends to the emptiness of inherent nature in the touch arising from the conjunction of the ear, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of inherent nature, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with the mind that possesses all aspects of knowledge, one attends to the emptiness of all phenomena in the touch arising from the conjunction of the ear, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of all phenomena, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending with the mind that possesses all aspects of knowledge, one attends to the emptiness of self-characteristic in the touch arising from the conjunction of the ear, and in the manner of an object of focus, one also focuses on the emptiness of self-characteristic, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom.