Tibetan
་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཚོར་བ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚོར་བ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཚོར་བ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། འདུ་ཤེས་བདག་མེད་
Chinese
也不存在。 苦受的识也是空性，空性也是苦受的识。 世尊，如此说来，菩萨大菩萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“识是苦”的想法中。 世尊，此外，菩萨大菩萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“色无我”的想法中。 这是什么缘故呢？ 世尊，这是因为，色无我的自性以色无我的自性而空，色无我的自性的空性也不是色无我的自性。 空性也不存在于色无我的自性之外，色无我的自性即是空性，空性即是色无我的自性。 世尊，如此说来，菩萨大菩萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“色无我”的想法中。 因此，在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“受无我”的想法中。 这是什么缘故呢？ 世尊，这是因为，受无我的自性以受无我的自性而空，受无我的自性的空性也不是受无我的自性。 空性也不存在于受无我的自性之外，受无我的自性即是空性，空性即是受无我的自性。 世尊，如此说来，菩萨大菩萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“受无我”的想法中。 因此，在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“想无我”的想法中。 这是什么缘故呢？ 世尊，这是因为，想无我的自性以想无我的自性而空，想无我的自性的空性也不是想无我的自性。 空性也不存在于想无我的自性之外，想无我的
English
does not exist. The very consciousness of suffering is also emptiness, and emptiness is also the very consciousness of suffering. O Blessed One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that consciousness is suffering. O Blessed One, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that form is without self. Why is that? O Blessed One, it is because the very nature of form's selflessness is empty by its own selflessness, and the emptiness of form's selflessness is not form's selflessness. Emptiness does not exist apart from form's selflessness, form's selflessness is emptiness, and emptiness is form's selflessness. O Blessed One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that form is without self. Therefore, when practicing the Perfection of Wisdom, one should not abide in the thought that feeling is without self. Why is that? O Blessed One, it is because the very nature of feeling's selflessness is empty by its own selflessness, and the emptiness of feeling's selflessness is not feeling's selflessness. Emptiness does not exist apart from feeling's selflessness, feeling's selflessness is emptiness, and emptiness is feeling's selflessness. O Blessed One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought that feeling is without self. Therefore, when practicing the Perfection of Wisdom, one should not abide in the thought that perception is without self. Why is that? O Blessed One, it is because the very nature of perception's selflessness is empty by its own selflessness, and the emptiness of perception's selflessness is not perception's selflessness. Emptiness does not exist apart from perception's selflessness, perception's selflessness
Tibetan
པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད༑ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད༑ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ༑ དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་མ་ལགས། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང
Chinese
其自性也是空性，空性也是想无我之自性。世尊，以此理，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“想无我”之念。彼于修行般若波罗蜜多时，不应安住于“行无我”之念。何以故？世尊，因为，如此这般，行无我之自性以行无我之自性而空，所谓行无我之自性的空性，也不是行无我之自性。空性也不存在于行无我之自性之外，行无我之自性也是空性，空性也是行无我之自性。世尊，以此理，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“行无我”之念。彼于修行般若波罗蜜多时，不应安住于“识无我”之念。何以故？世尊，因为，如此这般，识无我之自性以识无我之自性而空，所谓识无我之自性的空性，也不是识无我之自性。空性也不存在于识无我之自性之外，识无我之自性也是空性，空性也是识无我之自性。世尊，以此理，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“识无我”之念。世尊，此外，菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，不应安住于“色寂静”之念。何以故？世尊，因为，如此这般，色寂静之自性以色寂静之自性而空，所谓色寂静之自性的空性，也不是色寂静之自性。空性也不存在于色寂静之自性之外，色寂静之自性也是空
English
Its very nature is also emptiness, and emptiness is also the very nature of the absence of self in perception. World Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought of "no self in perception." When he practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought of "no self in formations." Why is that? World Honored One, because, in this way, the very nature of no self in formations is empty by the very nature of no self in formations, and what is called the emptiness of the very nature of no self in formations is not the very nature of no self in formations. Emptiness does not exist apart from the very nature of no self in formations, the very nature of no self in formations is also emptiness, and emptiness is also the very nature of no self in formations. World Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought of "no self in formations." When he practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought of "no self in consciousness." Why is that? World Honored One, because, in this way, the very nature of no self in consciousness is empty by the very nature of no self in consciousness, and what is called the emptiness of the very nature of no self in consciousness is not the very nature of no self in consciousness. Emptiness does not exist apart from the very nature of no self in consciousness, the very nature of no self in consciousness is also emptiness, and emptiness is also the very nature of no self in consciousness. World Honored One, in this way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought of "no self in consciousness." World Honored One, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought of "form is peaceful." Why is that? World Honored One, because, in this way, the very nature of form being peaceful is empty by the very nature of form being peaceful, and what is called the emptiness of the very nature of form being peaceful is not the very nature of form being peaceful. Emptiness does not exist apart from the very nature of form being peaceful, the very nature of form being peaceful is also emp
Tibetan
་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ཞི་བ་ཉིད་དོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཚོར་བ་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་མ་ལགས། ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚོར་བ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཚོར་བཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་མ་ལགས། འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུ་ཤེས་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ༑ དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནི། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་མ་ལགས། འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་ཞིའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ
Chinese
也是空性，空性也是色寂静。 世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“色寂静”之想。他在行般若波罗蜜多时，不应安住于“受寂静”之想。为何如此？世尊，因为，受寂静即以受寂静而空，受寂静之空性亦非受寂静。受寂静之外亦无空性，受寂静即是空性，空性即是受寂静。世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“受寂静”之想。他在行般若波罗蜜多时，不应安住于“想寂静”之想。为何如此？世尊，因为，想寂静即以想寂静而空，想寂静之空性亦非想寂静。想寂静之外亦无空性，想寂静即是空性，空性即是想寂静。世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“想寂静”之想。他在行般若波罗蜜多时，不应安住于“行寂静”之想。为何如此？世尊，因为，行寂静即以行寂静而空，行寂静之空性亦非行寂静。 行寂静之外亦无空性，行寂静即是空性，空性即是行寂静。世尊，依此理，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，不应安住于“行寂静”之想。他在行般若波罗蜜多
English
is also emptiness, and emptiness is also the quiescence of form. Bhagavan, in that way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Form is quiescent." When he practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Feeling is quiescent." Why is that? Bhagavan, because, like this, the quiescence of feeling is empty of the quiescence of feeling. And whatever is the emptiness of the quiescence of feeling is not the quiescence of feeling. And apart from the quiescence of feeling, there is no emptiness. The quiescence of feeling is emptiness, and emptiness is the quiescence of feeling. Bhagavan, in that way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Feeling is quiescent." When he practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Perception is quiescent." Why is that? Bhagavan, because, like this, the quiescence of perception is empty of the quiescence of perception. And whatever is the emptiness of the quiescence of perception is not the quiescence of perception. And apart from the quiescence of perception, there is no emptiness. The quiescence of perception is emptiness, and emptiness is the quiescence of perception. Bhagavan, in that way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Perception is quiescent." When he practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Formation is quiescent." Why is that? Bhagavan, because, like this, the quiescence of formation is empty of the quiescence of formation. And whatever is the emptiness of the quiescence of formation is not the quiescence of formation. And apart from the quiescence of formation, there is no emptiness. The quiescence of formation is emptiness, and emptiness is the quiescence of formation. Bhagavan, in that way, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should not abide in the thought, "Formation is quiescent." When he practices the Perfection of Wisdom,