Tibetan
་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་་་པར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་རིམ་གྲོ་མེད་པར་བྱེད་ན་རིམ་གྲོ་མེད་པའི་ནང་དུ་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་ན་ནི་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་པའི་ནང་དུ་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཁྱོད་གཞན་ཟེར་རོ་ཞེས་་ཕྱས་ཐོགས་ན་ནི་གཞན་ཟེར་རོ་ཞེས་ཕྱས་ཐོགས་པའི་ནང་དུ་ཁྱོད་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་བསྒོ་བ་མི་ཉན་ན་ནི་བསྒོ་བ་མི་ཉན་པར་ཁྱོད་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་བསྒོ་བ་མི་ཉན་ན་ནི་ཡང་ཅང་མི་སྨྲ་བའི་ནང་དུ་ཁྱོད་བགྲང་བར་བྱའོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་བསྡིགས་པའི་ལས་བྱ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་བསྡིགས་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་མི་གཅིག་པར་འོས་ན་ནི་ལོངས་སྤྱོད་མི་གཅིག་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་མིག་ལམ་ན་མི་སྣང་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་མིག་ལམ་ན་མི་སྣང་བའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་བསྐྲད་པར་འོས་ན་ནི་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སྨད་པའི་ལས་བྱ་བར་འོས་ན་ནི་སྨད་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སླར་བསྡུམ་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་བསྡུམ་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སྤང་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་སྤང་བའི་ལས་བྱའོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་་་་་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་ཆད་པས་གཅད་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་ཆད་པས་གཅད་པར་བྱའོ། །གཞི་ནས་བླངས་ཏེ་ཆད་པས་གཅད་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཆད་པས་གཅད་པར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །དེ་སྟེ་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །དེ་སྟེ་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཆད་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་འོས་ ན་ནི་ཁྱོད་ལ་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ། ཆད་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བ་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་དྲན་པས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་
Chinese
又应当在五处信任。如果具寿你不行承事，就应当被列入不行承事者之中。如果具寿你坦白罪过，就应当被列入坦白罪过者之中。如果有人指责你说是非，就应当把你列入被指责说是非者之中。如果（你）不听教诲，就应当把你列入不听教诲者之中。如果（你）因沉默不听教诲，就应当把你列入沉默者之中。谈论者应当在谈论的比丘处，于另外五处信任：如果具寿你适合被施以恐吓之业，就应当对你施以恐吓之业。如果适合不共享利养，就应当施以不共享利养之业。如果适合不见于眼前，就应当对你施以不见于眼前之业。如果适合被驱逐，就应当施以驱逐之业。如果适合被呵责，就应当施以呵责之业。如果适合被重新和解，就应当对你施以和解之业。如果适合被舍弃，就应当对你施以舍弃之业。谈论者应当在谈论的比丘处，于另外五处信任：如果具寿你适合被处以惩罚，就应当对你处以惩罚。如果适合从根本上剥夺后处以惩罚，就应当从根本上剥夺你后处以惩罚。如果适合使之欢喜，就应当让你进入使之欢喜的状态。如果适合从根本上剥夺后使之欢喜，就应当从根本上剥夺你后让你进入使之欢喜的状态。如果适合再次从根本上剥夺后让你接受惩罚，就应当再次从根本上剥夺你，施加让你接受惩罚的业。如果适合再次从根本上剥夺后让你进入欢喜的状态，就应当再次从根本上剥夺你，让你进入欢喜的状态。谈论者应当在谈论的比丘处，于另外五处信任：如果具寿你适合以现前调伏，就应当对你进行现前调伏。如果适合以忆念调伏，就应当你
English
Again, one should trust in five places. If, venerable one, you do not attend, you should be counted among those who do not attend. If, venerable one, you confess your faults, you should be counted among those who confess their faults. If someone accuses you of gossiping, you should be counted among those accused of gossiping. If you do not listen to instructions, you should be counted among those who do not listen to instructions. If you do not listen to instructions because you are silent, you should be counted among the silent ones. The speaker should trust the speaking monk in five other places: If, venerable one, it is appropriate to perform the act of intimidation on you, then the act of intimidation should be performed on you. If it is appropriate not to share benefits, then the act of not sharing benefits should be performed. If it is appropriate not to appear before the eyes, then the act of not appearing before the eyes should be performed on you. If it is appropriate to expel, then the act of expulsion should be performed. If it is appropriate to reproach, then the act of reproach should be performed. If it is appropriate to reconcile again, then the act of reconciliation should be performed on you. If it is appropriate to abandon, then the act of abandonment should be performed on you. The speaker should trust the speaking monk in five other places: If, venerable one, it is appropriate to punish you with a penalty, then you should be punished with a penalty. If it is appropriate to deprive you from the root and then punish you with a penalty, then you should be deprived from the root and then punished with a penalty. If it is appropriate to please, then you should be made to enter a state of pleasure. If it is appropriate to deprive you from the root and then please you, then you should be deprived from the root and then made to enter a state of pleasure. If it is appropriate to again deprive you from the root and then make you accept punishment, then you should again be deprived from the root and the act of making you accept punishment should be performed. If it is appropriate to again deprive you from the root and then make you enter a state of pleasure, then you should again be deprived from the root and made to enter a state of pleasure. The speaker should trust the speaking monk in five other places: If, venerable one, it is appropriate to subdue you manifestly, then you should be subdued manifestly. If it is appropriate to subdue you with mindfulness, then you should
Tibetan
དྲན་པས་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་མ་རྨོངས་པས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་མ་རྨོངས་པས་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ཚོལ་བས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་དེའི་ངོ་བོ་ཚོལ་བས་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚུལ་ཤིང་མང་པོར་བྱ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་ཚུལ་ཤིང་མང་པོར་བྱ་བར་སྦྱིན་ནོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། གླེངས་པ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་གང་དྲིས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲོས་ཤིག །ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་སུན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། སྐྱོན་མེད་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གཙེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྨོད་པ་དང་། གཟུ་བོའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེའི་ཚིག་དང་། མི་མཐུན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དགེ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དགེ་བར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན། ཉེས་པ་བྱས་འདོགས་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཁས་ལེན་ལྟ་བ་གསོ་སྦྱིན་དང་། །སློབ་དཔོན་དང་ནི་གང་སྤྱོད་དང་། །གནས་འཇིག་པ་དང་བསྐྲད་པ་འོ། །ཉེས་པ་བྱེད་པ་ལྔ་སྟེ། ཁྲེལ་མེད་པ་ལས་ཉེས་པ་བྱུང་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། བློ་ཞན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལྔ་སྟེ། གསོལ་བ་དང་། འདྲི་བར་བྱེད་པ་དང་། བསྒོ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་སྨྲ་བ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །གསོལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་མ་བྱེད་ཅིག་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་ལོ། །འདྲི་བར་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་མ་བྱས་སམ་ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་དྲིའོ། །བསྒོ་བ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ཁྱོད་ལ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཁ་ཅིག་དགེ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་པར་བག་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག །བརྗོད་པ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་བར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་བརྗོད་དོ། །ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡང་ལྔ་སྟེ། རྒྱལ་པོས་འཇིགས་ཏེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། རྐུན་པོས་འཇིགས་ཏེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། རིགས་པའི་གྲོང་གིས་འཇིགས་ཏེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཆད་པས་
Chinese
当以忆念调伏之。彼若适宜以不愚昧调伏，则汝当以不愚昧调伏之。彼若适宜以寻其自性调伏，则汝当以寻其自性调伏之。彼若适宜作众多轨范，则于汝施作众多轨范。 论说之比丘，于论说之比丘，更当于五处信赖之。论说者汝谛听。凡汝所问，如是如是汝当说之。如是则自身不厌倦，亦不损恼他人，亦不恼害无过之比丘等，亦不于现前之比丘等现前诃责，亦勿于中立之比丘等，与经部之语不合。如是作则善且极善。 总而言之，所作罪堕如是： 承诺见及布萨， 师长及所行， 处所坏及驱摈也。 作罪有五：谓由无惭所生，由犹豫所生，由不知所生，由慧劣所生，由失念所生也。 应断之事物有五：谓祈请及，请问及，告诫及，对某些人说及，应说也。 祈请为何耶？具寿汝勿作少分不成善行之事，祈请具寿汝。请问为何耶？具寿汝曾否作少分不成善行之事耶？请问具寿汝。告诫为何耶？具寿汝勿作不成善行之事，告诫汝。对某些人说为何耶？具寿汝当如是谨慎修持，勿如某些人作不成善行之事。应说为何耶？具寿汝为不作不成善行之事故，再三说也。 不如法之承诺亦有五：谓由畏惧国王而承诺，由畏惧盗贼而承诺，由畏惧种姓聚落而承诺，由刑罚
English
It should be subdued by mindfulness. If it is appropriate to subdue with non-bewilderment, then you should subdue with non-bewilderment. If it is appropriate to subdue by seeking its essence, then you should subdue by seeking its essence. If it is appropriate to make many rules, then many rules are given to you. A monk who speaks, to a monk who speaks, should also be trusted in five places. Speaker, listen. Whatever you are asked, you should speak accordingly. In such a way that one does not become weary oneself, nor harm others, nor harass faultless monks, nor openly rebuke the monks who are present, nor disagree with the words of the Sutra Pitaka to neutral monks. If done in this way, it will be good and very good. In short, the committed offenses are as follows: Commitment, views, and Uposatha, Teacher and what is practiced, Place of destruction and expulsion. There are five ways of committing offenses: arising from shamelessness, arising from doubt, arising from ignorance, arising from weak intelligence, and arising from loss of mindfulness. There are five things to be abandoned: supplication, questioning, admonition, speaking to some, and what should be said. What is supplication? Venerable one, do not do even a little that would lead to non-virtue, I supplicate you, venerable one. What is questioning? Venerable one, have you done even a little that would lead to non-virtue? I ask you, venerable one. What is admonition? Venerable one, do not do what would lead to non-virtue, I admonish you. What is speaking to some? Venerable one, practice diligently in such a way that you do not do what some do that leads to non-virtue. What should be said? Venerable one, I say again and again so that you do not do what leads to non-virtue. There are also five unlawful commitments: committing out of fear of the king, committing out of fear of thieves, committing out of fear of the lineage village, and by punishment.