Tibetan
ལྔ་ཚན་སྐོར་བཤད་པ། ལྔ་ཚན་སྐོར་བཤད་པ། འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། འདུལ་བ་ལས་ལྔ་པའི་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། ཉེར་བཞག་འཇིགས་པ་སེལ་བ་དང་། །བྱིན་ལེན་བྱ་བ་རྐུ་བ་དང་། །བསྙེན་པར་རྫོགས་དང་མཚམས་རྣམས་དང་། །ཟས་ཀྱང་དེ་བཞིན་སྐབས་དབྱེ་དང་། །དུགས་ཁང་དང་ནི་ཐ་མ་འོ། །མདོར་ན། ཉེར་བཞག་ཚུལ་ཁྲིམས་བདེན་པ་དང་། །སྨྲ་བར་བྱ་དང་ཕས་ཕམ་དང་། །ཉེས་བྱས་གཉིས་དང་ལྟ་བ་སྟེ། །ཉམས་པ་དང་ནི་ལྕི་བ་དང་། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ། །དེ་མིན་རིམ་པར་བཅས་པ་འོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གླེང་བ་ཞིག་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འཚལ་ན་གནས་དུར་གནས་ཏེ་གླེང་བར་བགྱི། དགེ་སློང་ཡང་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པར་བགྱི། ཨུ་པཱ་ལི་དགེ་སློང་ཞིག་དགེ་སློང་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པས་གནས་ལྔ་ལ་གནས་ཏེ་གླེང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྟོད་གཡོགས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་ལྷམ་ཕུད་ལ་རྒན་རིམས་སུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བྱམས་པའི་སེམས་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གླེང་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྐབས་འབྱེད་དུ་་་གཞུག །གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པས་ཆོས་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གཞན་ལ་གླེང་བར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཅི་བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་སྔོན་རྫོགས་པ་ཡིན་ནམ། ངོ་ཚ་ཞིང་འབྱེད་པ་དང་ལྡན་ནམ། སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་བསླབ་པར་འདོད་དམ། མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་པ་འཛིན། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུང་ཁ་ཏོན་ལོབས་སམ། ཅི་འདུལ་བ་དང་ལྷག་པའི་འདུལ་བ་ལ་བདག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་གྱུར་ཏམ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟར་གནས་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གཞན་ལ་གླེང་ བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་གླེང་བ་ཞིག་གླེང་བར་འདོད་པས་ཆོས་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གླེང་བར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བདག་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པ་དེ་ཅི་བདེན་པས་སམ་འོན་ཏེ་མི་བདེན་པས་དོན་དུ་གཟུང་བ་འདི་དུས་ལས་བབ་བམ་འོན་ཏེ་དུས་ལས་མ་བབ། ཅི་དོན་བཟུང་བ་སྐབས་སུ་བབ་བམ་འོན་ཏེ་སྐབས་སུ་མ་བབ། ཅི་དོན་བཟུང་བ་འདི་དོན་དང་ལྡན་པའམ་འོན་ཏེ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། དེ་ལ་མཐོང་བས་སམ། ཐོས་པས་སམ། དོགས་པས་སྨྲ་བར་བྱའམ་ཞེས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པས། ཆོ
Chinese
五法之讲述。 五法之讲述。 《律藏》神圣之经典，第二十八卷。《律藏》中五事之简述：近住、除怖畏，给予、接受、偷盗，受具足戒和界限，食物亦如是、开缘，浴室以及最后。总而言之：近住、戒律、真实，应说和波罗夷，二罪和见，退堕以及重罪，如何是种姓之子，除此之外依次安立。具寿邬波离请问世尊佛陀：尊者，若有比丘欲向他人诤讼，应于何处诤讼？比丘又应如何进入开缘？邬波离，若有比丘欲向其他比丘诤讼，应安住于五处而诤讼。何为比丘进入开缘之五事？袒露一肩，脱鞋，以长者之礼而坐，向比丘僧团合掌，以慈悲之心安住，令诤讼之比丘进入开缘。欲向他人诤讼之比丘，应以五法于内忆念而向他人诤讼。何为五法？我是否具足戒律且先前已圆满？是否具足惭愧和分别？是否欲学防护之律仪？是否多闻且能忆持所闻？是否已熟练背诵所闻等教法？我是否已对《律》和《增一律》完全无疑？如是思惟后，欲向他人诤讼之比丘，应如是于五处内忆念而向他人诤讼。 复次，若有诤讼之比丘欲诤讼，应以五法于内忆念而诤讼。何为五法？如此，我欲向他人诤讼之事，是真实的还是不真实的？所执之事是合时宜的还是不合时宜的？所执之事是适时的还是不适时的？所执之事是有意义的还是无意义的？对此，应以见闻或疑惑而说吗？如是，欲向他人诤讼之比丘。
English
Explanation of the Five Categories. Explanation of the Five Categories. The sacred scripture of the Vinaya, Volume Twenty-eight. A summary of the fivefold aspects from the Vinaya: abiding nearby, dispelling fear, giving and receiving, stealing, full ordination and boundaries, food as well, occasions for division, bathhouses, and the last. In brief: abiding nearby, moral discipline, truth, what should be spoken, Parajika, two offenses and views, decline and heavy offenses, how is it for a son of good family, other than that, arranged in order. The venerable Upali asked the Buddha, the Bhagavan: Venerable, if a disputing monk wishes to dispute with another, where should he dispute? How should a monk enter into an occasion for division? Upali, if a monk wishes to dispute with another monk, he should dispute while abiding in five places. What are the five ways a monk enters into an occasion for division? With the upper robe draped over one shoulder, shoes removed, sitting in the manner of an elder, bowing with palms joined to the Sangha of monks, abiding with a mind of loving-kindness, and causing the disputing monk to enter into an occasion for division. A disputing monk who wishes to dispute with another should keep five things in mind internally and then dispute with the other. What are the five? Am I endowed with moral discipline and have I previously been fully ordained? Am I endowed with shame and discernment? Do I wish to learn the precepts that bind? Have I heard much and do I retain what I have heard? Am I skilled in reciting the teachings I have heard, and so on? Am I completely free from doubt regarding the Vinaya and the Higher Vinaya? Thinking thus, a monk who wishes to dispute with another should, in this way, keep these five things in mind internally and then dispute with the other. Furthermore, if a disputing monk wishes to dispute, he should keep five things in mind internally and then dispute. What are the five? Thus, is what I wish to dispute with another true or untrue? Is this matter that is seized upon timely or untimely? Is this matter that is seized upon appropriate or inappropriate? Is this matter that is seized upon meaningful or meaningless? Should one speak about this based on seeing, hearing, or doubt? Thus, a monk who wishes to dispute with another.
Tibetan
ས་དེ་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གཞན་ལ་གླེང་བར་བྱའོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་གླེང་གིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་སྨྲའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་གླེང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱོས་ཤིག །ཕས་ཕམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། སླར་བཤགས་པ་དང་། ཉེས་བྱས་རྣམས་ལས་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ། གང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད། གང་ཁྱོད་ལ་གླེང་། གང་ཁྱོད་ལ་དྲན་པར་བྱ། གང་ཁྱོད་ལ་སྐབས་སུ་འབྱེད་དུ་གཞུག །ཉེས་བྱས་སུ་གྱུར་ན་ཕས་ཕམ་པ་ལས་བྱུང་བའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ལས་བྱུང་བའམ། ལྟུང་བ་ལས་བྱུང་བའམ། སོ་སོར་བཤགས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བསླབ་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ། བཤགས་པར་བྱ་བའམ། བསྡམ་པར་བྱ་བའམ། འདུལ་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའམ། ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བའམ། མངོན་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་བྱས་གང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ། ཁྱོད་ལ་མཐོང་བའམ། ཐོས་པའམ། དོགས་པ་གང་སྨྲ་བར་བྱ། ལུས་ཀྱི་འདས་པ་དང་། ངག་གི་འདས་པ་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། ལྟུང་བ་ལྕི་བའམ། ཡང་བའམ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའམ། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའམ། ཐམས་ ཅད་ལས་འདས་པའམ། ལྟུང་བ་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའམ། ལྟ་བ་ཉམས་པའམ། འཚོ་བ་ཉམས་པའམ། ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། ཁྱོད་འགྲོ་བའམ། འགྲེང་བའམ། འདུག་པའམ། ཉལ་བའམ། འཆག་པའམ། སྤྱོད་ལམ་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། གྲོང་དུ་བྱས་པའམ། དགོན་པ་ལ་བྱས་པའམ། ལམ་དུ་བྱས་པའམ། ལམ་ལས་གོལ་བར་བྱས་པའམ། དབེན་པར་བྱས་པ་རྣམས་སམ། ས་གང་དུ་བྱས་པས་ཁྱོད་ལ་གླེང་བར་བྱ་ཞེས་དགེ་སློང་གླེང་བར་བྱེད་པས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྔས་སྐབས་ཕྱེ་ནས་ཡི་དམ་འཆར་་་བཅུག་ལ་གདོད་གླེང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཁས་མི་ལེན་ན་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་བྱམས་པའི་སེམས་དང་། སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་། ཕན་པའི་སེམས་དང་། རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་སེམས་དང་། བསླང་བར་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་གླེང་བར་བྱའོ། །ལན་འདེབས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་ཕས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་གནས་ལྔ་ལ་གནས་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གནས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྟན་ལས་ལངས། ལྷམ་ཕུད། སྟོད་གཡོགས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། རྒ
Chinese
应当在这五个方面内，将忆念置于近处，并对他人进行劝诫。进行劝诫的比丘，应当以五种方式让被劝诫的比丘有机会开口。这五种方式是什么呢？像这样，让你知道劝诫。具寿，我对你说。具寿，我劝诫你。具寿，我提醒你。具寿，请你给我机会。从波罗夷罪、僧残罪、堕罪、还净罪和恶作罪中，我对你说什么？我对你讲什么？我劝诫你什么？我提醒你什么？我让你有机会说什么？如果成了恶作罪，是从波罗夷罪产生，还是从僧残罪产生，还是从堕罪产生，还是从各自忏悔罪产生，还是从学处产生，这些应当对你说。应当忏悔吗？应当制止吗？还是远远超出调伏，还是从恶语产生，还是从显现行为产生的恶作罪，应当对你说。你所见到的，或者听到的，或者怀疑的，应当说什么？身体的过失和语言的过失，应当对你说什么？堕罪是重的，还是轻的，还是有剩余的，还是没有剩余的，还是完全超出，堕罪应当对你说什么？戒律毁坏，或者见解毁坏，或者生计毁坏，或者一切毁坏，应当对你说什么？你行走，或者站立，或者坐着，或者睡觉，或者行走，行为应当对你说什么？在村庄做的，或者在寺庙做的，或者在路上做的，或者在路上迷路的，或者在寂静处做的，或者在什么地方做的，应当劝诫你，这样劝诫的比丘，以这五种方式分开机会，让本尊显现，然后才应当劝诫。如果他不承认，那么劝诫的比丘应当以慈悲心、怜悯心、饶益心、随喜心和想要扶起的慈悲心进行劝诫。回答的比丘，在被劝诫的时候，也应当安住在五个处所，然后给劝诫的比丘机会。五个处所是什么呢？从座位上站起来，脱掉鞋子，上衣偏袒右肩，
English
One should keep mindfulness close in these five aspects and admonish others. The monk who admonishes should give the monk being admonished a chance to speak in five ways. What are the five? Like this, let you know the admonishment. Venerable one, I speak to you. Venerable one, I admonish you. Venerable one, I remind you. Venerable one, please give me a chance. From pārājika, saṃghāvaśeṣa, prāyaścittika, prati-deśanīya, and duḥkṛta, what do I say to you? What do I tell you? What do I admonish you about? What do I remind you of? What opportunity do I give you to speak? If it becomes a duḥkṛta, whether it arises from pārājika, or from saṃghāvaśeṣa, or from prāyaścittika, or from prati-deśanīya, or from the śikṣāpada, these should be told to you. Should it be confessed? Should it be restrained? Or is it far beyond discipline, or does it arise from harsh words, or the duḥkṛta of manifest conduct, should be told to you. What you have seen, or heard, or suspected, what should be said? The transgressions of body and the transgressions of speech, what should be said to you? Is the prāyaścittika heavy, or light, or with remainder, or without remainder, or completely beyond, what prāyaścittika should be said to you? Has the morality been broken, or the view been broken, or the livelihood been broken, or all broken, what should be said to you? You walk, or stand, or sit, or sleep, or walk, what conduct should be said to you? What was done in the village, or done in the monastery, or done on the road, or strayed from the road, or done in a secluded place, or in what place, should admonish you, thus the monk who admonishes, separates the opportunity in these five ways, lets the yidam appear, and then should admonish. If he does not admit it, then the monk who admonishes should admonish with a mind of loving-kindness, a mind of compassion, a mind of benefit, a mind of rejoicing, and a mind of wanting to uplift. The monk who answers, when being admonished, should also abide in five places, and then give the admonishing monk a chance. What are the five places? Rising from the seat, taking off the shoes, the upper garment slung over one shoulder,