Tibetan
ཉན་ཐོས་པ་དག་གི་འོད་ཀྱིས་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་འདི་གཉིས་ལྟ་བུ་མཐུ་ཆེ་བ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་ཡང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཀུན་དགའ་བོ་བུད་མེད་རྣམས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ནི་ད་དུང་ངའི་བསྟན་པ་ལོ་སྟོང་ཚང་བར་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་ཉམས་པ་མེད་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་དགའ་བོ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་དགེ་སློང་མས་ཀྱང་ད་གཟོད་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་ཕ་ལ་ཚིག་སྙན་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། ལྡང་བ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་། ཕྱག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ བྱོས་ཤིག །གླེང་གཞི་མཉན་ དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལས་སྡེ་བཞི་འདུས་པས་བྱ་བ་དང་། སྡེ་ལྔ་འདུས་པས་བྱ་བ་དང་། སྡེ་བཅུ་གཉིས་འདུས་པས་ལས་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་གིས་དགེ་འདུན་གཉི་ག་བསྡུས་པ་དང་བྱ་བ་མང་པོར་གྱུར་ཏོ། །བྱ་བ་མང་པོས་བཤད་པ་དང་། བཀླག་པ་དང་། བཟླས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡིད་ལ་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། སྤྱིས་བྱ་བའི་ལས་མ་གཏོགས་པར་དགེ་སློང་ཕའི་ལས་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱོས་ཤིག །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་དུས་ན་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་འདུག་སྟེ་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་ཞིག་བླངས་ཏེ་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལ་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེའི་ཆུང་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་ཟླ་བ་དགུ་འདས་པ་དང་བུ་མོ་ཞིག་བཙས་ནས་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཕ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་མས་གསོས་ཤིང་བསྐྱེད་དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་མ་ཡང་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་སྦོམ་དགའ་མོ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། དེས་དེ་སྲང་ཞིག་ཏུ་མཐོང་སྟེ་བུ་མོ་ཁྱོད་སུའི་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་འཕགས་མ་སུའི་ཡང་མ་ལགས་ཏེ་མགོན་མེད་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བུ་མོ་དེ་སྟེ་དེ་བཞིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སུ་ཞིག་གིས་རབ་ཏུ་འབྱིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བུ་མོ་ངས་རབ་ཏུ་དབྱུང་གིས་ཚུར་ཤོག །འདོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་ལེགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དབྱར་མོ་ཁང་དུ་དོང་
Chinese
声闻者的光芒，如果能压倒像日月这样具有强大力量和神通的事物，那还用说外道呢？阿难陀，如果妇女们没有在善说之法和律中出家，那么我的教法还能完整地存在一千年，不会有任何过失和衰败。因此，阿难陀，即使是受具足戒百年比丘尼，也应该对比丘父辈说悦耳的话语，赞美，起立，合掌，顶礼等等。 故事发生在舍卫城（Mnyan du yod pa na）。比丘尼们有四众集会所作之事，五众集会所作之事，以及十二众集会所作之事。这些导致僧团两方聚集，事务繁多。事务繁多妨碍了讲说、阅读、背诵、瑜伽和作意。因此，比丘们向世尊禀告。世尊开示说，除了驱逐、受具足戒和共同事务外，比丘父辈的事务也应分开进行。比丘尼们的事务也应分开进行。 故事发生在舍卫城（Mnyan du yod pa na）。当时，舍卫城（Mnyan du yod pa na）里住着另一位居士，他娶了一个门当户对的妻子，两人一同享受嬉戏娱乐。在享受嬉戏娱乐之后，他的妻子怀孕了。九个月后，生了一个女儿，女儿刚出生，父亲就去世了。母亲抚养她长大。后来，母亲也去世了。之后，一位名叫斯梵达（sbom dga' mo）的比丘尼为了乞食来到这里，在一条街上看到了她，问道：“女儿，你是谁家的？”女儿回答说：“圣母，我不是任何人的，我是无依无靠的。”比丘尼说：“女儿，既然如此，为什么不出家呢？”女儿问：“谁能让我出家呢？”比丘尼说：“女儿，我可以让你出家，跟我来吧，走吧。”女儿回答说：“好的。”然后就和比丘尼一起去了夏宫。
English
The light of the Hearers, if it can overwhelm things like the sun and moon that have great power and miracles, what need to mention the heretics? Ananda, if women had not gone forth in the well-spoken Dharma and Vinaya, then my teaching would still remain complete for a thousand years, without any fault or decay. Therefore, Ananda, even a Bhikshuni who has taken full ordination for a hundred years should speak pleasant words, praise, rise, join palms, prostrate, and so on to the Bhikshu fathers. The story takes place in Shravasti (Mnyan du yod pa na). The Bhikshunis have things to do with a gathering of four, things to do with a gathering of five, and things to do with a gathering of twelve. These cause both Sanghas to gather and become many affairs. Many affairs hinder speaking, reading, reciting, yoga, and attention. Therefore, the Bhikshus reported to the Blessed One. The Blessed One instructed that, except for expulsion, full ordination, and common affairs, the affairs of the Bhikshu fathers should also be done separately. The affairs of the Bhikshunis should also be done separately. The story takes place in Shravasti (Mnyan du yod pa na). At that time, there was another householder living in Shravasti (Mnyan du yod pa na) who took a wife from the same caste, and they enjoyed playing and having fun together. After enjoying playing and having fun, his wife became pregnant. After nine months, she gave birth to a daughter, and as soon as the daughter was born, the father passed away. The mother raised her and brought her up until she became big. Later, the mother also passed away. After that, a Bhikshuni named Sbom Dga' Mo went out for alms and saw her on a street and asked, "Daughter, who do you belong to?" The daughter replied, "Holy Mother, I don't belong to anyone, I am helpless." The Bhikshuni said, "Daughter, since that is the case, why don't you go forth?" The daughter asked, "Who can make me go forth?" The Bhikshuni said, "Daughter, I can make you go forth, come here, let's go." The daughter replied, "Okay." Then she went with the Bhikshuni to the summer palace.
Tibetan
ནས་སྦོམ་དགའ་མོས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་དང་། དེ་ཉོན་མོངས་པས་གཟིར་ནས་སླར་བབས་སོ། །སྦོམ་དགའ་མོ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། མཐོང་ནས་དེས་བུ་མོ་ཇི་ལྟར་འཚོ་ཞིང་ འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་མ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་འཚོའོ། །བུ་མོ་དེ་ སྟེ་དེ་བཞིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་མ་སུ་ཞིག་བདག་སླར་བབས་པ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱིན། བུ་མོ་བདག་གིས་རབ་ཏུ་དབྱུང་ངམ། ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་གིས་མཐོང་ནས་མ་ལེགས་སོ། །དགེ་སློང་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་དག་ནི་ཆོས་ལ་ངལ་བསོས་ཤིང་ངལ་བསོས་ཤིང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་འཕྱའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། གང་ཉེས་པའི་དམིགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དགེ་སློང་མ་དག་བབས་ཤིང་སླར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་བབས་པ་ལས་སླར་རབ་ཏུ་མི་དབྱུང་བར་དགོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ནི་རིགས་པར་འཕྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་མ་དག་གིས་ལན་གཅིག་བབས་པ་མཐུ་མེད་པ་དགེ་སློང་མ་རབ་ཏུ་མ་དབྱུང་ཤིག །རབ་ཏུ་འབྱིན་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ།། །།འདུལ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་གཞི། བམ་པོ་སུམ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ། མདོར་ན། འཕྱན་པ་དག་དང་འདོད་ཆེན་དང་། །གཤེ་བ་དང་ཡང་འཕྱ་བ་སྟེ། །དགེ་སློང་ལ་ནི་དགེ་སློང་མ། །འཕྱ་བ་དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་མའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་འཁོར་མོ་འཇིག་ན་ཁྱིམ་བདག་གཽ་ཏ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འདུག་པ་ཕྱུག་ལ་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཞིག་སྟེ། དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་ཞིག་བླངས་ནས་དེ་དང་ ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཟོང་ཁྱེར་ནས་ཡུལ་རྡོ་འཇོག་ཏུ་སོང་སྟེ་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེ་ལ་བདེ་བར་འོངས་སམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སྙན་པ་བརྗོད་ནས་ངལ་བསོས་ཏེ། གཅིག་ལ་གཅིག་བྱམས་པ་ལས་ཁྱིམ་བདག་གཽ་ཏ་མ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མཛའ་བོར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་གཽ་ཏ་མས་ཟོང་རྣམས་བཙོངས་ཏེ་སླར་གྱི་ཟོང་ རྣམས་ཁྱེར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་འཁོར་མོ
Chinese
于是斯勃姆德嘎姆（Sbom dga' mo）让她出家，但她因烦恼所困扰而再次还俗了。斯勃姆德嘎姆去乞食时，看到她就说：“女儿，你如何生活？”她向她行足礼后说：“圣母，我痛苦地生活着。”那个女儿说：“既然如此，为什么不再出家呢？”她说：“圣母，谁会让我从还俗的状态再次出家呢？女儿，我让你出家好吗？”她说：“好的。”于是让她出家，去乞食时，婆罗门和居士们看到后，觉得不好。比丘尼释迦族的女儿们在佛法中懈怠又懈怠，还行非法事，他们这样嘲笑。事情发生后，比丘尼们对比丘说，比丘们禀告了世尊。世尊心想：成为过失之处，是因为比丘尼们还俗后又再次出家。因此，考虑到不能让比丘尼们从还俗的状态再次出家，于是对比丘们说：“比丘们，婆罗门和居士们有理由嘲笑。因此，比丘尼们，一次还俗后无能为力的比丘尼，不要让她出家。如果让她出家，就会成为有罪之人。”《律藏零星事》，第三十八卷。简而言之：游荡者们和大贪者，辱骂和嘲笑，比丘对比丘尼，嘲笑比丘沙弥尼。佛陀世尊住在舍卫城时，在祇陀林给孤独园。那时，在轮围城（Yul 'khor mo 'jig）有一个名叫居士郭达玛（Gau-ta-ma）的人，他富有、多财、享受丰厚。他娶了一个门当户对的妻子，和她一起尽情享乐。后来有一天，他带着货物去了石积城（Yul rdo 'jog），去了一位其他居士的家。那位居士用“欢迎您”之类的话语表达了敬意，让他休息。由于彼此友爱，居士郭达玛和他成为了朋友。居士郭达玛卖掉了货物，带着新的货物返回轮围城。
English
Then Sbom dga' mo let her be ordained, but she was afflicted by afflictions and returned to secular life again. When Sbom dga' mo went for alms, she saw her and said, "Daughter, how are you living?" She prostrated at her feet and said, "Holy mother, I am living in suffering." That daughter said, "Since that is so, why not be ordained again?" She said, "Holy mother, who would let me be ordained again from the state of having returned to secular life? Daughter, shall I let you be ordained?" She said, "Okay." So she let her be ordained, and when she went for alms, the Brahmins and householders saw it and thought it was not good. The daughters of the Shakya monks and nuns are lazy and lazy in the Dharma, and they practice non-Dharma, they mocked in this way. After the matter occurred, the nuns told the monks, and the monks reported to the Blessed One. The Blessed One thought: The reason for becoming a fault is that the nuns have returned to secular life and then been ordained again. Therefore, considering that nuns should not be ordained again from the state of having returned to secular life, he said to the monks, "Monks, the Brahmins and householders have reason to mock. Therefore, monks and nuns, do not let a nun who has returned to secular life once and is powerless be ordained. If she is ordained, she will become a guilty person." The Basis of Miscellaneous Matters of the Vinaya, Volume Thirty-eight. In short: Wanderers and the very greedy, scolding and also mocking, a monk to a nun, mocking a monk to a female novice. When the Buddha, the Blessed One, was in Shravasti, he was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden. At that time, in the city of Wheel Enclosure (Yul 'khor mo 'jig), there was a householder named Gautama (Gau-ta-ma), who was rich, had much wealth, and enjoyed great prosperity. He took a wife from an equal family and enjoyed pleasure with her. Later one day, he took goods and went to the city of Stone Heap (Yul rdo 'jog), and went to the house of another householder. That householder expressed respect with words such as "Welcome," and let him rest. Because of their mutual affection, the householder Gautama became friends with him. The householder Gautama sold the goods and took new goods back to the city of Wheel.