Tibetan
གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེའི་དོན་ཁོ་ནར་ལྷ་བཤོས་དང་། གཏོར་མ་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། མདུན་ན་འདོན་དག་ལྷགས་ནས་ལྷ་ལ་གནང་ངམ་མི་གནང་བཀའ་སྩལ་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་དུས་མང་དུ་ལོན་ནས་ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་དེའི་གཤོག་པ་སྐྱེས་ཤིང་འཕུར་ནུས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཡང་འགྲོ་བའི་བློ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ང་ལ་གང་ཁྱེད་སྟོབས་ཀྱི་དཔུང་དང་། ལྷ་མོ་དང་། གཞོན་ནུ་དང་། བློན་པོ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་མགོ་གཏུན་བཞིན་བྲེགས་ལ་ངའི་དྲུང་དུ་ཤོག་ཤིག་དང་། འདི་ལྟར་བཟོད་ཅིང་གནང་བར་བྱའོ། །དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མགོ་གཏུན་བཞིན་དུ་བྲེགས་ནས་ལྷ་གང་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་བཟོད་པ་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་ནེ་ཙོ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྨྲས་སོ། །བྱེད་པ་ལ་ནི་སླར་བྱས་ཏེ། །ཕྱི་བས་སླར་ནི་ཕྱི་ལ་ལྟོས། །འདིར་ནི་གཅིག་པུ་ཕྱི་བ་ཡིས། །བཙུན་མོ་ཀུན་དང་ལེགས་པར་ཕྱི། །དེས་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནས་ཡང་སྨན་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། སྤྱོད་གསལ་ཡུན་རིང་ཞིག་ཏུ་མ་མཐོང་ན་གང་ནས་ཕྱིན་ཅེས་དྲིས་སོ། །དེས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའི་ཐབས་དེ་དག་བདག་གིས་བགྱིས་སོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ཡིད་དགའ་ཞིང་མགུ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ལ་ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་གྱིས་འདི་ལྟར་བགྱིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ལྡན་ནས་སྨྲས་པ། ཨེ་མའོ་འདི་ལྟར་ཁྱོད་མཁས་པ་ J01,Vo11,Po78B ཤ་སྟག་དང་ཕྲད་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་གང་རབ་ཏུ་མཁས་པ་ཉམས་སད་དོ་སྙམ་བློ་སྐྱེས་ནས་དེ་དག་བོས་ཏེ་སོ་སོར་ཁྱི་རེ་རེ་བྱིན་ནས་འདི་དག་དུས་འདི་ཙམ་ན་ཐམས་ཅད་མི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་གྱིས་ཤིག་དེ་དག་གིས་དེ་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་གསོ་བར་བྱས་པ་ནི་ཤེས་ཀྱི་མི་སྐད་དུ་ཟེར་བ་མི་ཤེས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ཁྱི་དེ་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་སོང་ནས་ཁྲི་ལས་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཕུར་བ་ལ་བཏགས་ཏེ་བཞག་གོ །ནམ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁ་ཟས་དྲངས་ནས་བཅའ་བ་དང་། བཟའ་བ་དང་། ཁུ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྦྱར་བ་ཟ་བར་མཐོང་ཡང་ལེན་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ངན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱིན་པས་མ་ཤི་མ་སོས་ཙ
Chinese
就使国王相信了。国王也为了这件事，参与了祭祀和朵玛的制作。有一天，国王、大臣和诵经师们聚集在一起，祈求神灵降旨是否应允。神灵回答说：“就这样做吧。” 这样过了很久，鹦鹉妙音的翅膀长成，能够飞行了。它又产生了离去的想法，对他们说：“这样，你们把你们的力量、女神、年轻人和大臣们的头都砍下来，像击鼓一样送到我这里来。这样忍受并应允吧。” 它使国王相信了，国王也照做了。 就这样，所有人的头都被砍下来，像击鼓一样。神灵不知去向，鹦鹉飞到空中，说了这首诗：做事要重新做，向外看要重新向外看。在这里，只有向外看的人，才能和所有妃子相处得好。它说了这些话。之后，它又去了大医师那里。妙音很久没见到他了，就问他从哪里来。它详细地说了自己所做的那些方法。之后，大医师非常高兴，对国王说：“鹦鹉妙音为了让国王高兴，做了这些事。” 国王也非常高兴，说：“哎呀，像你这样遇到有智慧的人，真是太有福气了。” 之后，又过了些时候，国王心想，应该考验一下大臣们谁最聪明，于是召集他们，每人给他们一只狗，说：“你们让这些狗在规定的时间内都学会说人话。” 他们把狗带回家饲养，但不知道怎么让狗说人话。大医师把狗带回家，拴在离床不远的地方。每当大医师吃饭时，狗看到他准备、吃各种食物和汤，却无法得到食物。之后，大医师给它一点点不好的食物，让它半死不活。
English
He convinced the king. The king also participated in the offerings and the making of torma for this matter. One day, the king, ministers, and reciters gathered together and prayed to the deity to grant or not grant the decree. The deity replied, "Let it be done in this way." After a long time, the parrot Myo-ing's wings grew and it was able to fly. It also had the idea of leaving, and said to them, "In this way, you cut off the heads of your strength, goddess, young men, and ministers, and send them to me like beating drums. Endure and grant this." It convinced the king, and the king did as he said. In this way, all the heads were cut off like beating drums. The deity disappeared, and the parrot flew into the sky and said this verse: Doing should be done again, looking outward should be looked at again. Here, only those who look outward can get along well with all the consorts. It said these words. After that, it went to the great physician again. Myo-ing had not seen him for a long time, and asked him where he had come from. It told in detail the methods it had done. After that, the great physician was very happy and said to the king, "The parrot Myo-ing did these things to please the king." The king was also very happy and said, "Alas, it is so fortunate to meet a wise man like you." After that, after some time, the king thought that he should test which of the ministers was the most intelligent, so he summoned them and gave each of them a dog, saying, "You must make these dogs speak human language within the specified time." They took the dogs home and raised them, but they did not know how to make the dogs speak human language. The great physician took the dog home and tied it to a stake not far from the bed. Whenever the great physician brought food, the dog saw him preparing, eating various foods and soups, but could not get any food. After that, the great physician gave it a little bit of bad food, leaving it half-dead.
Tibetan
མ་དུ་ཉམ་ཆུང་ལ་རིད་དེ་སྐེམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཁྱི་དེ་དག་ལོབས་སམ། མ་ལོབས་བལྟས་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཤིག་པར་བསྒོའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་བསླབ་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཅི་འདྲ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་འོངས་ཏེ་བལྟས་ན་སྐེམ་ཞིང་རིད་དོ། །དེས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་རིད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་ལྷ་བདག་གིས་ཅི་ཟོས་ཅི་འཚལ་བ་དེ་བཞིན་འདི་ལ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་ནི་བརྫུན་མཆིས་ཏེ། བདག་ལྟོགས་ཏེ་དེའུ་བཀུམ་མོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་ པོས་བདག་གིས་འདི་ལྟར་འདི་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བགྱིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་ཉམ་སྐྱེད་པར་འདོད་ནས་ལུག་འདི་རྣམས་ཁྱེད་ཀྱིས་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་སྩལ་ལ་ཚིལ་མེད་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ནི་ཐབས་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་གསོས་ཏེ་ཚོན་པོར་བྱས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ནི་བཟའ་བ་ཞིམ་པོ་མདུན་དུ་བཞག་ནས་ཤིང་ལ་སྤྱང་ཀིའི་གཟུགས་ཅིག་བྱས་ཏེ་ལུག་གི་མདུན་དུ་བཞག་པ་དེས་དེ་མཐོང་བས་ནི་སྐྲག་སྟེ་ཚིལ་ནི་མ་སྐྱེས་མཐུ་དང་ནི་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་ཀུན་བལྟས་ན་གཞན་དག་ནི་མདོག་དང་ལྡན་ཞིང་ཚིལ་མང་བར་གྱུར་ཏོ། །སྨན་ཆེན་པོའི་ནི་ཚིལ་མེད་ལ་མཐུ་དང་ J01,Vo11,Po79A ལྡན་པར་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་དགའ་སྟེ་མཛངས་སོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་གང་མཁས་པ་བགམས་ཏེ་བལྟའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བློན་པོ་དེ་དག་གི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སྔོན་ཟན་བྱས་ཏེ་ཟ་འཐུང་ཞིང་འཁོད་པ་ལས་ངོ་མཚར་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་རྩོམ་སྟེ། སུ་གང་གིས་ངོ་མཚར་གྱི་གཏམ་མམ། ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཅི་ཐོས་པ་སྨྲོས་ཤིག །དེ་དག་མཛའ་བས་གཅིག་ལ་གཅིག་ངོ་མཚར་གང་ལ་ཅི་ཡོད་པ་དང་། ཁྱིམ་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ན་མཐོང་བ་རྣམས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དག་གིས་སྨན་ཆེན་པོའི་བུ་ལ་ཁྱོད་ཀྱང་སྨྲོས་ཞེས་བསྐུལ་བ་དང་། སྨན་ཆེན་པོའི་ཁྱིམ་དུ་རྡོ་ཞིག་ཡོད་དེ་དེ་ཀ་རྟེན་ཡིན་པ་ལས་དེ་ཆུའི་སྟེང་དུ་བཞག་ན་ཕན་ཚུན་དུ་འཕྱོ་ཞིང་ཉུག་ཅིང་མཉེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀུན་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་བསྙད་དེ་ངེད་ཀྱི་ཁྱིམ་ན་ངོ་མཚར་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སུ་ལ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་དག་གིས་དེའི་རྗེས་ནས་བཟུང་བ་དང་།
Chinese
母亲变得虚弱、消瘦而干枯。然后国王命令说：“把那些狗训练一下，看看是否训练好了，带过来。”那些人因为不擅长方法，所以没能教会。然后对大药师说：“你怎么样训练，带过来。”药师来到国王面前，看到狗干瘦而虚弱。国王问：“这为什么这么瘦？”大药师说：“神主吃什么、用什么，就给它什么。”狗说：“这个神是虚假的，我饿死了。”然后大药师禀告说：“我这样让它说人话了。”然后国王很高兴。然后又过了一段时间，国王又想增加营养，于是命令说：“你们给这些羊提供美味的食物，让它们不肥胖但有力量。”然后那五百个大臣不知道方法，把羊养肥了。大药师把美味的食物放在羊面前，用木头做了一个狼的形状，放在羊面前，羊看到狼的形状就害怕了，所以没有长肥，但是变得有力量了。看到其他的羊都变得脸色红润，而且肥胖。看到大药师的羊没有肥胖但是有力量，国王很高兴，赞叹他很聪明。然后又过了一段时间，国王想测试谁更聪明，于是心想：“看看吧。”于是让那些大臣的五百个儿子在花园里先吃东西，一边吃喝一边坐着，创作奇妙的故事。无论谁说奇妙的故事，或者说在家里听到什么。那些朋友们互相讲述各自有什么奇妙的事情，以及在家里和其他地方看到的事情。然后那些孩子们催促大药师的儿子也说说。大药师的家里有一块石头，那块石头是护身符，如果把它放在水上，它就会互相漂浮、摩擦、揉搓等等，做各种各样的事情。然后那个孩子讲述了自己家里有的东西，说：“我们家里的奇妙的东西，谁也没有。”那些人就抓住了他的把柄。
English
The mother became weak, emaciated, and withered. Then the king commanded, "Train those dogs, see if they are trained, and bring them here." Those people, because they were not skilled in methods, were unable to teach them. Then he said to the great physician, "How will you train them? Bring them here." The physician came before the king and saw that the dog was thin and emaciated. He asked, "Why is it so thin?" The great physician said, "Whatever the divine lord eats and uses, I give to it." The dog said, "This god is false; I am starving." Then the great physician reported, "I have made it speak in human language like this." Then the king was very pleased. Then after some time, the king wanted to increase nutrition again, so he commanded, "Provide these sheep with delicious food, and make them strong without being fat." Then those five hundred ministers did not know the method and fattened the sheep. The great physician placed delicious food in front of the sheep, made a wolf shape out of wood, and placed it in front of the sheep. When the sheep saw the wolf shape, they were frightened, so they did not grow fat but became strong. When they looked at the other sheep, they had become ruddy and fat. Seeing that the great physician's sheep were not fat but strong, the king was very pleased and praised him for being clever. Then after some time, the king wanted to test who was more intelligent, so he thought, "Let's see." So he had the five hundred sons of those ministers have a pre-meal in the garden, eating and drinking while sitting, composing wonderful stories. Whoever tells a wonderful story, or says what they have heard at home. Those friends told each other what wonderful things they had, and what they had seen at home and elsewhere. Then the children urged the great physician's son to speak as well. In the great physician's house there was a stone, and that stone was a talisman. If it was placed on the water, it would float, rub, and massage each other, doing all sorts of things. Then that child told about the things that were in his house, saying, "No one has such wonderful things in our house." Those people seized upon his statement.