Tibetan
་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ངག་གི་ལས་དེ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱ་བར་བསམས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངག་གི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་དེ་གཏང་བར་བྱའོ། །སྦྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱ་བར་བསམས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངག་གི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་དེ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་དག་གི་ལས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའི་ངག་གི་ལས་དེ་ལ་ཅི། བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱེད་པའི་ངག་གི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ངག་གི་ལས་དེ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་ བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་བའི་ངག་གི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་དེ་གཏང་བར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་1དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ངག་གི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་དེ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངག་གི་ལས་དེ་ལ་ཅི། བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱས་པ་འདས་པ་ཟད་པ་འགགས་པ་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ངག་གི་ལས་དེ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་
Chinese
是否成熟为痛苦？或者，语言的行为对自他有益，产生善、乐，成熟为快乐？应该反复地分别考察。声音的追随者，你这样分别思考时，如果知道自己想要做的语言行为，会对自他造成损害，是不善，产生痛苦，成熟为痛苦，声音的追随者，你应该放弃那个语言行为。声音的追随者，你这样分别思考时，如果知道自己想要做的语言行为，会对自他有益，是善，产生快乐，成熟为快乐，声音的追随者，你应该去完成那个语言行为。声音的追随者，你正在做的语言行为是什么？我正在做的语言行为，会对自他造成损害，是不善，产生痛苦，成熟为痛苦吗？或者，语言的行为对自他有益，产生善、乐， 成熟为快乐？应该反复地分别考察。声音的追随者，你这样分别思考时，如果知道自己正在做的语言行为，会对自他造成损害，是不善，产生痛苦，成熟为痛苦，声音的追随者，你应该放弃那个语言行为。声音的追随者，你这样分别思考时，如果知道自己的语言行为，会对自他有益，是善，产生快乐，成熟为快乐，声音的追随者，你应该去完成那个语言行为。声音的追随者，你已经做的语言行为是什么？我已做的语言行为，无论是过去、耗尽、停止、分离、变化，会对自他造成损害，是不善，产生痛苦，成熟为痛苦吗？或者，语言的行为对自他有益，产生善、乐，成熟为快乐？应该反复地分别考察。声音的追随者，你
English
Does it mature into suffering? Or, does the action of speech benefit oneself and others, produce virtue and happiness, and mature into happiness? One should repeatedly examine each separately. O follower of sound, when you thus examine each separately, if you know that the action of speech that you intend to do will harm yourself and others, is unwholesome, produces suffering, and matures into suffering, O follower of sound, you should abandon that action of speech. O follower of sound, when you thus examine each separately, if you know that the action of speech that you intend to do will benefit yourself and others, is virtuous, produces happiness, and matures into happiness, O follower of sound, you should accomplish that action of speech. O follower of sound, what is the action of speech that you are doing? The action of speech that I am doing, will it harm myself and others, be unwholesome, produce suffering, and mature into suffering? Or, does the action of speech benefit oneself and others, produce virtue and happiness, mature into happiness? One should repeatedly examine each separately. O follower of sound, when you thus examine each separately, if you know that the action of speech that you are doing will harm yourself and others, is unwholesome, produces suffering, and matures into suffering, O follower of sound, you should abandon that action of speech. O follower of sound, when you thus examine each separately, if you know that your action of speech will benefit yourself and others, is virtuous, produces happiness, and matures into happiness, O follower of sound, you should accomplish that action of speech. O follower of sound, what is the action of speech that you have done? The action of speech that I have done, whether it is past, exhausted, ceased, separated, or transformed, will it harm myself and others, be unwholesome, produce suffering, and mature into suffering? Or, does the action of speech benefit oneself and others, produce virtue and happiness, and mature into happiness? One should repeatedly examine each separately. O follower of sound, you
Tibetan
དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱས་པ་འདས་པ་ཟད་པ་འགགས་པ་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའི་ངག་གི་ལས་དེ། བདག་དང་ གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་གེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་དེ་སྟོན་པ་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་ཞིང་། ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་བསྔམ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ངག་གི་ལས་བྱས་པ་འདས་པ་ཟད་པ་འགགས་པ་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པའི་ངག་གི་ལས་དེ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་དུ་རྗེས་སུ་བསླབ་ཅིང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་མང་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཡིད་ནི་འདས་པའི་བདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་བདག་གི་ཡིད་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་བར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གི་ཡིད་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་གཏང་བར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན། གལ་ཏེ་བདག་གི་ཡིད་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ན། སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཡིད་ནི་མ་འོངས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་ལ་ཅི། བདག་གི་ཡིད་མ་འོངས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ། བདག
Chinese
如此分别观察时，如果我所作的语业，是过去、已尽、已灭、已离、已变异的语业，知道那语业会损害自己和他人，是不善、痛苦之源、成熟为痛苦，那么，具慧者你应当向导师和梵行者、智者们坦白忏悔那语业，并且以后也要努力防护。具慧者你如此分别观察时，如果我所作的语业，是过去、已尽、已灭、已离、已变异的语业，知道那语业会利益自己和他人，是善、快乐之源、成熟为快乐，那么，具慧者你应当以喜悦和极大的喜悦日夜随学，并且以正念和正知安住其中。具慧者，心是依赖过去的造作而生起的，因此你应当这样观察心的业：我的心依赖过去的造作而生起的心之业，是会损害自己和他人，是不善、痛苦之源、成熟为痛苦呢？还是心的业会利益自己和他人，是善、快乐之源、成熟为快乐呢？应当反复地分别观察。具慧者你如此分别观察时，如果我的心依赖过去的造作而生起的心之业，知道那心之业会损害自己和他人，是不善、痛苦之源、成熟为痛苦，那么，具慧者你应当舍弃那心之业。具慧者你如此分别观察时，如果我的心依赖过去的造作而生起的心之业，知道那心之业会利益自己和他人，是善、快乐之源、成熟为快乐，那么，具慧者你应当随顺修习那心之业。具慧者，心是依赖未来的造作而生起的，因此你应当这样观察心的业：我的心依赖未来的造作而生起的心之业，是会损害自己和他人吗？
English
When thus separately examining, if I know that the verbal action I have done, which is past, exhausted, ceased, separated, and transformed, will harm myself and others, is unwholesome, a source of suffering, matures into suffering, then, O wise one, you should confess and repent of that verbal action before the teacher and those who practice the holy life, the wise ones, and you should also strive to protect yourself in the future. O wise one, when you thus separately examine, if I know that the verbal action I have done, which is past, exhausted, ceased, separated, and transformed, will benefit myself and others, is wholesome, a source of happiness, matures into happiness, then, O wise one, you should practice it day and night with joy and great joy, and abide in it with mindfulness and awareness. O wise one, the mind arises dependent on past formations, therefore you should examine the action of the mind in this way: Is the action of my mind, which arises dependent on past formations, harmful to myself and others, unwholesome, a source of suffering, and maturing into suffering? Or does the action of the mind benefit myself and others, is it wholesome, a source of happiness, and maturing into happiness? You should repeatedly examine separately. O wise one, when you thus separately examine, if I know that the action of my mind, which arises dependent on past formations, will harm myself and others, is unwholesome, a source of suffering, and maturing into suffering, then, O wise one, you should abandon that action of the mind. O wise one, when you thus separately examine, if I know that the action of my mind, which arises dependent on past formations, will benefit myself and others, is wholesome, a source of happiness, and maturing into happiness, then, O wise one, you should cultivate that action of the mind. O wise one, the mind arises dependent on future formations, therefore you should examine the action of the mind in this way: Will the action of my mind, which arises dependent on future formations, harm myself and others?