Chinese
如果说以（有）分别识，没有看见、没有听见、没有觉知，那么所有说者都将犯堕罪。比丘以多少改变认识而说话，所有都将犯堕罪。对于初学者、疯癫者、心烦意乱者以及被感受所困扰者，没有堕罪。妄语的堕罪到此结束。 佛薄伽梵住在舍卫城（Śrāvastī）的祇陀林给孤独园。当时，六群比丘对比丘们这样说：瞎子们，瘸子们，下贱者们，手指短者们，驼背者们，矮子们，有瘤者们，哑巴们，聋子们，阳痿者们，脚上有癣者们，斜眼者们，嘴唇下垂者们，大头们，这样以人的过失来普遍地使用。以人的过失来普遍使用时，比丘们变得沮丧，气馁，灰心，放弃了学习，阅读，背诵，瑜伽，作意，以及内心的寂止，
English
If one says that with (having) discriminating consciousness, one has not seen, has not heard, has not perceived, then all speakers will commit an offense. To whatever extent a monk changes his perception and speaks, all will be an offense. For beginners, the insane, the mentally disturbed, and those afflicted by feelings, there is no offense. The offense of lying ends here. The Buddha Bhagavan was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. At that time, the group of six monks would say to the monks: "The blind, the lame, the base, those with short fingers, the hunchbacks, the dwarfs, those with tumors, the mute, the deaf, the impotent, those with foot sores, the cross-eyed, those with drooping lips, the big-headed," thus habitually using people's faults. When they habitually used people's faults, the monks became discouraged, disheartened, and despondent, giving up learning, reading, reciting, yoga, contemplation, and the inner peace of mind,
Tibetan
།གྱོལ་པོ་དག །མཆུ་འཕྱངས་དག །མགོ་བོ་ཆེ་དག་ཅེས་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་བདེན་ནམ། བཙུན་པ་མད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་བ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྨད་པ་མཛད་དོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བུ་མོ་ཞིག་བྱུང་ནས་དེ་བསྲིངས་བསྐྱེད་ནས་ཆེན་མོར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཞིང་པ་ཡིན་བས་རང་ཉིད་ཞིང་རྨེད་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་བུ་ཕ་མ་དང་བྲལ་ནས་དགོན་པ་ནས་ཤིང་ཁུར་ཐོགས་ཏེ་དེའི་ཞིང་དང་ཉེ་བར་ཤིང་ལྗོན་པའི་དྲུང་དུ་ཁུར་ བཞག་སྟེ་ངལ་བསོ་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་རང་ཉིད་ཞིང་རྨོ་བར་བྱེད། ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོང་དུ་གྲོང་གི་བྱ་བ་བྱ་བའི་རིགས་ན་ཁྱོད་དགོན་པར་དགོན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དམ། ཚ་བོ་ཁོ་བོ་ལ་བུ་ཡང་མེད། ཕུ་ནུ་ཡང་མེད་དོ། །ཞང་པོ་གཤོལ་འོན་ཅིག་དང་ཁོ་བོས་རྨོས་ཁྱོད་རེ་ཞིག་ངལ་སོ་ཤིག་ཅེས་དེས་ཞིང་རྨོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་དེའི་ཟན་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ནས་སྨྲས་པ་ཚ་བོ་ཚུར་ཤོག་ཟན་ཟའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཟན་ཟོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་མི་ཤེས་ཀྱི་ཁྱོད་སོང་ཤིག་དང་། ཁོ་བོས་ཞིང་རྨོས་དགོངས་ཀར་སུ་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་དེ་སོང་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་ཀྱང་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཞིང་རྨོས་ནས་ཞིང་ཚིགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་གླང་གཉིས་ཟར་བཅུག་སྟེ། དགོངས་ཀར་རྩྭ་ཁུར་གཅིག་ཐོགས་ནས་རི་བྲགས་དེར་འཇུག་པར་བརྩམས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་དེ་བསུ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་གླང་བྲགས་སུ་སྩལ་ཏེ་གཅལ་བཀྲམ་ནས་དུ་བ་བཏུལ་ཏེ་གླང་གཉིས་ཀྱི་མདུན་དུ་རྩྭ་བཀྲམ་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་བསམས་པ། བདག་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་འདིས་བདེ་བར་བྱས་ཀྱིས་བདག་གིས་བུ་མོ་འདི་འདི་ལ་ཆུང་མར་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་དེལ་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་མངོན་བར་དགའ་བཞིན་དུ་ལས་གྱིས་ཤིག་དང་བུ་མོ་འདི་ཁྱོད་ལ་ཆུང་མར་སྦྱིན་ནོ། །དེས་དེར་ཁྱིམ་བརྩིག་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེའི་གླང་ཞིང་ཟན་ཅིག་ཞིང་ལ་བྲོས་ནས་དེས་དེ་བཟློག་ཀྱང་མ་བཟློ
Chinese
那些说人缺点，说“瘸子啊，嘴唇下垂啊，脑袋大啊”而普遍使用，是真的吗？ 僧侣说：不是的。 世尊佛陀呵责说：不符合沙门的行为，不随顺，不如法，不合规矩，这些不是出家人应该做的。 诸位比丘，过去世的时候，在某个山岩里住着一个户主，他从同族中娶了一个妻子，他和她一起嬉戏，快乐，享受欢愉。 他们生了一个女儿，把她养大，长大了。 那个户主是个农民，所以自己耕田。 一个户主的儿子，离开了父母，从寺庙里扛着木头，在他田地附近的一棵树下放下木头，休息，然后他说：伯父，你为什么自己耕田？ 你在村里做村里的事，你能在寺庙里做寺庙的事吗？ 侄子，我没有儿子，也没有兄弟。 伯父，给我犁，我来耕，你休息一会儿吧，当他开始耕田时，那个户主拿着他的食物来了，说：侄子，过来，吃饭吧。 他们两个吃了饭后，户主的儿子说：伯父，我不知道你家在哪里，你回去吧，我来耕田，谁来做午饭？ 户主回去了，户主的儿子也耕了一会儿田，然后把两头牛放到田埂边吃草。 中午，他扛着一捆草，开始进入那个山岩，户主也迎接了他，户主把他带回了家。 户主的儿子把牛赶到牛棚里，铺开草垫，点起烟熏蚊虫，在两头牛面前铺开草，户主心想：这个户主的儿子对我很好，我要把这个女儿嫁给他，于是他对他说：侄子，高兴地工作吧，我把这个女儿嫁给你。 他开始在那里盖房子，他的牛和田里的食物跑到田里，他阻止也阻止不了。
English
Is it true that those who speak of people's shortcomings, saying "lame, drooping lips, big head," are commonly used? The monk said: No. The Blessed One Buddha rebuked, saying: These are not in accordance with the behavior of a Shramana, not in accordance, not lawful, not in accordance with the rules, these are not things that a renunciant should do. Bhikshus, in a past life, there lived a householder in a certain mountain rock, who took a wife from the same clan, and he played with her, rejoiced, and enjoyed pleasure. They had a daughter, raised her, and she grew up. That householder was a farmer, so he plowed the fields himself. A householder's son, having left his parents, carried wood from the temple, and near his field, under a tree, he put down the wood, rested, and then he said: Uncle, why do you plow the fields yourself? If you do the work of the village in the village, can you do the work of the temple in the temple? Nephew, I have no son, nor brothers. Uncle, give me the plow, and I will plow, you rest for a while, and when he began to plow the field, that householder brought his food and said: Nephew, come here, eat. After the two of them ate, the householder's son said: Uncle, I don't know where your house is, you go back, and I will plow the field, who will make lunch? The householder went back, and the householder's son also plowed the field for a while, and then let the two oxen graze by the side of the field. At noon, he carried a bundle of grass and began to enter that mountain rock, and the householder also greeted him, and the householder took him home. The householder's son drove the oxen into the cowshed, spread out the straw mat, lit a fire to smoke out the mosquitoes, and spread out the grass in front of the two oxen, and the householder thought: This householder's son has treated me well, I will give this daughter to him in marriage, so he said to him: Nephew, work happily, and I will give this daughter to you in marriage. He began to build a house there, and his oxen and the food in the field ran into the field, and he could not stop them even when he tried.
Tibetan
གས་ནས་དེས་དེལ་སྤྱོས་ཏེ་ཤིང་ཚལ་ཞིག་འཕངས་པ་དང་། དེས་དེའི་རྭ་ཆག་ནས་དེའི་མིང་རྭ་ཆག་ཅེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་དེ་ཡང་ཞིང་ལ་བྲོས་ནས་དེས་དེ་བཟློག་ཀྱང་མ་བཟློགས་ནས་དེས་དེ་ལ་སྤྱོས་ཏེ་ཟོར་བ་འཕངས་པ་དང་དེས་དེའི་མཇུག་མ་ཆད་ནས་དེའི་མིང་མཇུག་རྡུམ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དེ་ལྟར་དེའི་མིང་དུ་ཆག་རྡུམ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་གྱིས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ བག་རྫངས་སྟ་གོན་གྱིས་ཤིག །བུ་མོ་བག་མར་གཏང་བར་བྱའོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་བུ་མོ་འདི་སུ་ལ་ཡང་མ་སྩལ་ན་ཇི་ལྟར་བག་མར་གཏང་བར་བགྱི་དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་འདི་གཞན་ལ་སྦྱིན་ནོ། །སུ་ལ་སྩལ་། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་འདི་ལའོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོས་ན་ལེ་ཞམ་དཀར་པོ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་གཏོལ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་བུ་མོ་སྦྱིན་ཏེ་སྐན། འདི་ལྟར་གང་དུ་ཁོ་མོ་བགོ་བར་བྱ་བ་དང་། བཟའ་བར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེར་ཁོ་མོས་བུ་མོ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་འདིས་ཁོ་བོ་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་འགྲོ་བར་གྱུར་ན་ཡང་ཁོ་བོས་ཞིང་རྨོ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོས་ལྟོ་གོལ་བ་འདི་ལ་བུ་མོ་སྦྱིན་བར་མི་ནུས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཁྱེའུ་འདི་ལ་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་བུ་མོ་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་དེང་ཉིད་དུ་འདི་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞིང་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེ་ལ་སྒྱོང་བ་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཡང་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་གྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བ་ཁོ་བོ་ཉེ་དུའི་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ལ་ཟན་སྦྱར་དགོས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་སཱ་ལུ་དག་སྒྲུབས་ཤིག །དེས་སཱ་ལུ་དག་བསྒྲུབས་ནས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་བག་མ་རྫོགས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་དེ་ལ་བུ་རམ་དག་ཀྱང་དགོས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་བུ་རམ་ཤིང་དག་སྒྲུབས་ཤིག །དེས་བུ་རམ་ཤིང་དག་བསྒྲུབས་ནས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ད་བག་མ་རྫོགས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་དེ་ལ་ཁུར་བ་དག་ཀྱང་དགོས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་གྲོ་དག་སྒྲུབས་ཤིག །དེས་གྲོ་དག་ཀྱང་བསྒྲུབས་ནས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ད་བག་མ་རྫོངས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་སཱ་ལུ་སྔ་མ་དག་ཟད་ཀྱིས་ད་ཡང་རེ་ཞིག་སཱ་ལུ་སྒྲུབས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དེས་བསམས་པ། དེ
Chinese
然后，他向它扔了一根树枝，它折断了它的角，因此它的名字被命名为“角断”。另一次，它又逃到田里，他试图阻止它，但没有阻止住，于是他向它扔了一把镰刀，它砍断了它的尾巴，因此它的名字被命名为“尾短”。就这样，它的名字被命名为“断短”。另一次，户主的儿子对户主说：舅舅，按照你承诺的那样做吧！户主对妻子说：贤妻，准备嫁妆吧！我们要把女儿嫁出去。妻子说：主人的儿子，如果这个女儿不给任何人，怎么能嫁出去呢？他说：我要把她给别人。给谁？给这个户主的儿子。妻子说：我怎么能把女儿嫁给这个像白色娜丽花一样突然出现的人呢？像这样，在哪里她可以被穿戴和食用，我就在那里把女儿嫁出去。他说：贤妻，这个户主的儿子让我感到快乐，如果他走了，我也必须耕地。妻子说：我不能把女儿嫁给这个饭桶。户主心想：如果我对这个孩子说我不把女儿给你，他今天就会走，我就会痛苦，想着这些，就欺骗了他。户主的儿子又对户主说：舅舅，按照你承诺的那样做吧！他说：侄子，我需要为庞大的亲戚朋友们准备食物，所以先准备一些稻米吧！他准备了稻米后说：舅舅，婚礼完成了！他说：侄子，还需要一些红糖，所以先准备一些红糖树吧！他准备了红糖树后说：舅舅，现在婚礼完成了！他说：侄子，还需要一些负担，所以先准备一些小麦吧！他准备了小麦后说：舅舅，现在送嫁吧！户主说：侄子，之前的稻米用完了，所以现在再准备一些稻米吧！户主的儿子心想：
English
Then, he threw a branch at it, and it broke its horn, so its name was named "Broken Horn." Another time, it ran away to the field again, and he tried to stop it, but he couldn't stop it, so he threw a sickle at it, and it cut off its tail, so its name was named "Short Tail." Thus, its name was named "Broken Short." Another time, the householder's son said to the householder: Uncle, do as you promised! The householder said to his wife: Virtuous wife, prepare the dowry! We shall give the daughter in marriage. The wife said: Master's son, if this daughter is not given to anyone, how can she be given in marriage? He said: I will give her to someone else. To whom to give? To this householder's son. The wife said: How can I give my daughter to this one who appeared suddenly like a white Nalika flower? Like this, where she can be clothed and eaten, there I will give my daughter. He said: Virtuous wife, this householder's son makes me happy, and if he leaves, I will have to plow the fields. The wife said: I cannot give my daughter to this glutton. The householder thought: If I say to this boy that I will not give you my daughter, he will leave today, and I will suffer, thinking these things, he deceived him. The householder's son again said to the householder: Uncle, do as you promised! He said: Nephew, I need to prepare food for a large gathering of relatives and friends, so first prepare some rice! He prepared the rice and said: Uncle, the wedding is complete! He said: Nephew, some brown sugar is also needed, so first prepare some brown sugar trees! He prepared the brown sugar trees and said: Uncle, now the wedding is complete! He said: Nephew, some burdens are also needed, so first prepare some wheat! He prepared the wheat and said: Uncle, now send the bride! The householder said: Nephew, the previous rice is used up, so now prepare some more rice! The householder's son thought: