Tibetan
བྲས་ཡོས་དག་གིས་ཀྱང་འཐོར་བར་བྱེད་ཅིང་། འདི་སྐད་ཅེས་སྲུ་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་སས་ཀྱང་འཐོར་བར་བྱེད། བོང་བ་དང་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་དང་གྱོ་དུམ་དག་ཀྱང་འཕེན་པར་བྱེད་ཅིང་། འདི་སྐད་ཅེས་སེམས་ཅན་ངན་པ་གྲོང་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ། སེམས་ཅན་ངན་པ་གྲོང་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ། ཀྭའེ་སེམས་ཅན་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སུན་པར་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་སྔོན་ཆོས་མ་ཡིན་པར་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེང་སངས་ཆོས་སུ་གྲགས་ལ། སྔོན་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེང་སང་འདུལ་བར་གྲགས། སྔོན་སྨད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེང་སང་བསྟོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉི་མ་གཅིག་ཙམ་སྤོང་བར་བྱེད། ཉི་མ་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་བདུན་ཙམ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྡིག་པ་ཅན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྟུང་བར་བྱེད་པས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཁྱིམ་བརྩིག་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་འདིར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱའོ། །བདག་ཅག་གིས་འདིར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལས་ཁྱིམ་ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་བྱུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བའི་དང་པོ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཨ་ཆོས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དགོངས་ཀར་ཡང་དགོངས་ཀ་ཟ་འདོད་པས་སཱ་ལུའི་དོན་དུ་འདོང་པར་བྱེད། ནང་པར་ཡང་ནང་པར་ཟ་འདོད་པས་སཱ་ལུའི་དོན་དུ་འདོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་ལེ་ལོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་གིས་དགོངས་ཀ་དང་ངན་པར་གྱི་སཱ་ལུ་གཅིག་ཅར་བླངས་པར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཞིག་གིས་སེམས་ཅན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྭའེ་སེམས་ཅན་ཚུར་ཤོག །སཱ་ལུའི་ཕྱིར་འདོང་ངོ་། །སེམས་ཅན་དེས་སྨྲས་པ། ཀྭའེ་སེམས་ཅན་ཁྱོད་རང་གི་སཱ་ལུའི་ཕྱིར་སོམས་ཤིག །བདག་གིས་དགོངས་ཀ་དང་ནང་པར་གྱི་སཱ་ལུ་གཅིག་ཅར་བླངས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཀྱེ་མ་དེ་ནི་ལེགས་སོ། །ཀྱེ་མ་དེ་ནི་བཟང་ངོ་། །བདག་གིས་ཀྱང་ཉི་མ་གཉིས་ཀྱི་དང་ཉི་མ་གསུམ་གྱི་དང་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་གྱི་སཱ་ ལུ་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་ཉི་མ་གཉིས་ཀྱི་དང་ཉི་མ་གསུམ་གྱི་དང་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་གྱི་སཱ་ལུ་བླངས
Chinese
就连麻雀也驱赶它们，并且说：“愿你安乐！” 同样，那些众生也看到有众生行邪淫，便也驱赶它们，还投掷瓦片、碎石、瓦砾和瓦片碎片，并且说：“恶劣的众生，做不该做的事！恶劣的众生，做不该做的事！喂，众生，你为何使众生厌烦？” 比丘们，如此说来，以前被称为非法的事，如今却被认为是法；以前被称为非律的事，如今却被认为是律；以前应该被呵责的事，如今却被认为是应该赞扬的事。他们只采集一天的稻米，或者两天、三天乃至七天的稻米。因为那些众生深深地陷入罪恶的、非神圣的法中，因此他们开始进入苦行，于是他们开始建造房屋，并且说：“我们在这里做不该做的事！我们在这里做不该做的事！”因此产生了“家家”这个名称。比丘们，这就是世间出现的所有家庭劳作的最初开端，这是由法而来，而不是由非法而来。那阿法就是这个，是胜利者诸王的至高之法。他们为了下午也想吃下午的食物，便去取稻米；为了第二天早上也想吃早上的食物，便去取稻米。然后，一个具有懒惰本性的众生，一次性地取了下午和早上的稻米。一个众生对那个众生说：“喂，众生，过来！去取稻米吧！”那个众生说：“喂，众生，你自己去取稻米吧！我已经一次性地取了下午和早上的稻米了。”然后，那个众生心想：‘哎呀，那太好了！哎呀，那太棒了！我也应该采集两天、三天乃至七天的稻米。’想着，他就采集了两天、三天乃至七天的稻米。
English
Even sparrows would scatter them, saying, "May you be well!" Likewise, those beings, seeing beings engaging in misconduct, would also scatter them, throwing tiles, pebbles, gravel, and shards of tiles, saying, "Wicked beings, doing what should not be done! Wicked beings, doing what should not be done! Hey, beings, why do you make beings weary?" Monks, thus, what was formerly known as non-dharma is now known as dharma; what was formerly known as non-discipline is now known as discipline; what was formerly to be reproached is now to be praised. They would gather rice for only one day, or for two, three, or seven days. Because those beings were deeply fallen into sinful, unholy practices, they entered into asceticism, and so they began to build houses, saying, "We shall do here what should not be done! We shall do here what should not be done!" Thus, the name "house, house" arose. Monks, this is the very first beginning of all household work that arises in the world, and it is from dharma, not from non-dharma. That dharma is this: it is the supreme dharma of the victorious kings. They would go to collect rice because they wanted to eat in the afternoon, and they would go to collect rice because they wanted to eat in the morning. Then, a certain being, lazy by nature, took rice for both the afternoon and the next morning at once. One being said to that being, "Hey, being, come! Go to collect rice!" That being said, "Hey, being, you yourself think about collecting rice! I have already taken rice for both the afternoon and the next morning at once." Then, that being thought to himself, 'Alas, that is good! Alas, that is excellent! I should also collect rice for two days, three days, or seven days.' Thinking this, he collected rice for two days, three days, or seven days.
Tibetan
་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཞིག་གིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྭའེ་སེམས་ཅན་ཚུར་ཤོག །སཱ་ལུའི་ཕྱིར་འདོང་ངོ་། །སེམས་ཅན་དེས་སྨྲས་པ། ཀྭའེ་སེམས་ཅན་ཁྱོད་རང་གི་སཱ་ལུའི་ཕྱིར་སོམས་ཤིག །བདག་གིས་ཉི་མ་གཉིས་ཀྱི་དང་ཉི་མ་གསུམ་གྱི་དང་ཉི་མ་བདུན་གྱི་སཱ་ལུ་བླངས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཀྱེ་མ་དེ་ནི་ལེགས་སོ། །ཀྱེ་མ་དེ་ནི་བཟང་ངོ་། །བདག་གིས་ཀྱང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་དང་། ཟླ་བ་གཅིག་གི་སཱ་ལུ་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་དང་ཟླ་བ་གཅིག་གི་སཱ་ལུ་བླངས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས། མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་འབྲུ་གསོག་འཇོག་གི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པས་ཟོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་སཱ་ལུ་དེ་ལ་སོ་བ་དང་། སྦུན་པ་དང་འབྲས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པར་གྱུར་ཅིང་བརྔས་སོ་ཅོག་ཀྱང་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་ལ་བརྔས་པར་ཡང་མངོན་ཞིང་། སཱ་ལུ་བྱིངས་དང་བྱིངས་མ་ཡིན་པ་དག་ན་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུས་ཤིང་ལྷགས་ནས་མྱ་ངན་བྱེད། སྒྱིད་ལུག་པར་བྱེད། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་སྔོན་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་མ་ཚང་བ་མེད་པ། དབང་པོ་མ་ཉམས་པ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། བཟང་བ་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ། རང་ལས་འོད་འབྱུང་བ། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ། དགའ་བ་ཟ་བ། དགའ་བའི་ཟས་དང་ལྡན་པ། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་ན། བདག་ཅག་ལ་སའི་བཅུད་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། བྱུང་བར་གྱུར་ནས། གང་གི་ཕྱིར་བདག་གི་སའི་བཅུད་ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་རྩོམ་པས་ཟོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གི་ལུས་ལ་སྲ་བ་ཉིད་དང་ལྕི་བ་ཉིད་བྱུང་ཞིང་། བདག་ཅག་གི་ཁ་དོག་གསལ་བ་བཟང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མེད་པར་གྱུར། འཇིག་རྟེན་དུ་མུན་པ་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བདག་ཅག་ དེ་ཟ་ཞིང་ཟས་དེ་དང་ལྡན་ལ། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་ལས་བདག་ཅག་ལས་གང་ཟས་ཆེས་ཆུང་ངུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཟས་ཆེས་ཆེར་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཟས་རྣམ་གཉིས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་དོག་རྣམ་གཉིས་ཉིད་དུ་མངོན་ལ། ཁ་དོག་རྣམ་གཉིས་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ན། སེམས་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ། ཀྭའེ་སེམས་ཅན་ང་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་ཁ་དོག་གིས་མངོན་པའི
Chinese
变成了那样。然后，一个有情对那些有情这样说道：喂，有情们，过来！为了稻米而行动吧。那个有情说道：喂，有情，你为了你的稻米想想吧！我已经取了两天、三天和七天的稻米了。然后，那个有情这样想：哎呀，那真是太好了！哎呀，那真是太棒了！我也要取半个月和一个月的稻米，这样想着，他就取了半个月和一个月的稻米。因为那些有情，以不耕不种的稻米谷物的储藏享用而食用，因此那个稻米就完全被糠秕、谷壳和稻米所覆盖，而且收割之后也不再生长，收割也变得明显，稻米存在于整体和非整体之中。然后，那些有情聚集在一起，开始悲伤、沮丧、哀嚎，并且说道：贤者们，我们以前是有形象的，从意念中产生，没有不完整的，根基没有衰退的，拥有所有肢体和细枝末节的，美好的，具有光彩的，自身发光的，在天空中行走的，吃喜悦的，拥有喜悦的食物的，长寿且长久居住的。我们曾经拥有土地的精华，具有圆满的颜色、圆满的香气、圆满的味道。因为我们以土地的精华作为一口食物的来源而食用，所以我们的身体变得坚硬和沉重，我们曾经拥有的美好光彩也消失了，世界上也出现了黑暗。我们 吃着它，拥有那种食物，长寿且长久居住，但我们之中吃最少食物的那个会变得有光彩，而吃最多食物的那个会变得没有光彩。就这样，仅仅依靠两种食物，就显现出两种光彩，当变成两种光彩时，有情会对有情说：喂，有情，我是有光彩的，而你是没有光彩的，这样就会互相轻视。我们因光彩而显现
English
It became that way. Then, a sentient being said to those sentient beings: Hey, sentient beings, come here! Let's go for the rice. That sentient being said: Hey, sentient being, think about your own rice! I have already taken two days', three days' and seven days' worth of rice. Then, that sentient being thought: Alas, that is very good! Alas, that is wonderful! I will also take half a month's and a month's worth of rice, thinking thus, he took half a month's and a month's worth of rice. Because those sentient beings ate by fully enjoying the storage of uncultivated rice grains, therefore that rice was completely covered with chaff, husks and rice, and after being harvested, it did not grow again, and harvesting also became obvious, and the rice existed in both whole and non-whole states. Then, those sentient beings gathered together and began to grieve, become discouraged, wail, and said: Wise ones, we were previously with form, born from thought, without incompleteness, with faculties not diminished, possessing all limbs and minor limbs, beautiful, possessing splendor, self-illuminating, walking in the sky, eating joy, possessing food of joy, long-lived and dwelling for a long time. We had the essence of the earth, possessing perfect color, perfect fragrance, perfect taste. Because we ate the essence of the earth as the source of a mouthful of food, therefore our bodies became hard and heavy, and the good, clear color that we had disappeared, and darkness also appeared in the world. We were eating it, possessing that food, long-lived and dwelling for a long time, but among us, the one who ate the least food would become radiant, and the one who ate the most food would become without radiance. Thus, relying solely on two kinds of food, two kinds of radiance appeared, and when it became two kinds of radiance, a sentient being would say to another sentient being: Hey, sentient being, I am radiant, and you are without radiance, and thus they would despise each other. We are manifest by radiance.
Tibetan
་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། སྡིག་པ་ཅན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུས་སའི་བཅུད་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །སའི་བཅུད་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་ས་ཞག་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་དེ་ཟ་ཞིང་ཟས་དེ་དང་ལྡན་ལ། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་སོ། །བདག་ཅག་ལས་གང་ཟས་ཆེས་ཆུང་ངུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཟས་ཆེས་ཆེར་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཟས་རྣམ་གཉིས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་དོག་རྣམ་གཉིས་ཉིད་དུ་མངོན་ལ། ཁ་དོག་རྣམ་གཉིས་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ། ཀྭའི་སེམས་ཅན་ནང་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་ཁ་དོག་གིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། སྡིག་པ་ཅན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུས་ས་ཞག་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ས་ཞག་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་མྱུ་གུའི་ཚལ་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་དེ་ཟ་ཞིང་ཟས་དེ་དང་ལྡན་ལ་ཚེ་རིང་དུ་གནས་སོ། །བདག་ཅག་ལས་གང་ཟས་ཆེས་ཆུང་ངུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཟས་ཆེས་ཆེར་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཟས་རྣམ་གཉིས་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་དོག་རྣམ་གཉིས་ཉིད་དུ་མངོན་ལ། ཁ་དོག་རྣམ་གཉིས་ཉིད་ དུ་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ། ཀྭའི་སེམས་ཅན་ང་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་ལ་ཁ་དོག་གིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། སྡིག་པ་ཅན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུས་མྱུ་གུའི་ཚལ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །མྱུ་གུའི་ཚལ་མེད་པར་གྱུར་བ་ན། མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་འབྲུ་སོ་བ་མེད་པ། སྦུན་པ་མེད་པ་དག་པ་གཙང་བ་སོར་བཞི་པ། ཀུན་ནས་མ་དཀྲིས་པ། ནུབ་བརྔས་ན་ནང་རྒྱས་ཤིང་ཕྱིར་སྐྱེ་ལ། ནང་བརྔས་ན་ནུབ་རྒྱས་ཞིང་སྐྱེ་བ། བརྔས་སོ་ཅོག་ཕྱིར་སྐྱེ་བ། བརྔས་པར་ཡང་མི་མངོན་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་དེ་ཟ་ཞིང་ཟས་དེ་དང་ལྡན་ལ། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གིས་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་འབྲུ་གསོག་འཇོག་གི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པས་ཟོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལ་འབྲས་
Chinese
当我们变得傲慢时，由于彻底接受了罪恶的、不善的法，土地的精华便消失了。土地的精华消失后，便出现了颜色圆满、气味圆满、味道圆满的土脂。我们吃着它，拥有着这种食物，长寿且长久地存活。我们当中谁吃的食物最少，他的颜色就会变得好看；谁吃的食物最多，他的颜色就会变得难看。就这样，依靠两种食物，便显现出两种颜色。当出现两种颜色时，众生便会对众生说：‘喂，众生，我是颜色好看的，而你是颜色难看的。’就这样互相贬低。当我们因颜色而变得傲慢时，由于彻底接受了罪恶的、不善的法，土脂便消失了。土脂消失后，便出现了颜色圆满、气味圆满、味道圆满的苗圃。我们吃着它，拥有着这种食物，长寿地存活。我们当中谁吃的食物最少，他的颜色就会变得好看；谁吃的食物最多，他的颜色就会变得难看。就这样，依靠两种食物，便显现出两种颜色。当出现两种颜色时， 众生便会对众生说：‘喂，众生，我是颜色好看的，而你是颜色难看的。’就这样互相贬低。当我们因颜色而变得傲慢时，由于彻底接受了罪恶的、不善的法，苗圃便消失了。苗圃消失后，便出现了未经耕种播种的稻米，萨鲁米的谷粒，没有糠秕，没有谷壳，干净纯洁，四指长，完全没有缠绕，傍晚收割早上生长，早上收割傍晚生长，收割后立即生长，收割后也不显现。我们吃着它，拥有着这种食物，长寿且长久地存活。因为我们用积蓄储藏的方式享用了未经耕种播种的稻米，萨鲁米的谷粒，所以我们有了稻米。
English
When we become arrogant, due to thoroughly accepting sinful, unwholesome dharmas, the essence of the earth disappears. When the essence of the earth disappears, earth-oil appears, perfect in color, perfect in smell, and perfect in taste. We eat it, possess this food, and live long and endure for a long time. Among us, whoever eats the least food becomes beautiful in color, and whoever eats the most food becomes ugly in color. Thus, relying on two kinds of food, two kinds of colors appear. When two kinds of colors appear, beings say to each other: 'Hey, beings, I am beautiful in color, and you are ugly in color.' Thus, they belittle each other. When we become arrogant due to color, due to thoroughly accepting sinful, unwholesome dharmas, the earth-oil disappears. When the earth-oil disappears, sprouts appear, perfect in color, perfect in smell, and perfect in taste. We eat them, possess this food, and live long. Among us, whoever eats the least food becomes beautiful in color, and whoever eats the most food becomes ugly in color. Thus, relying on two kinds of food, two kinds of colors appear. When two kinds of colors appear, beings say to each other: 'Hey, beings, I am beautiful in color, and you are ugly in color.' Thus, they belittle each other. When we become arrogant due to color, due to thoroughly accepting sinful, unwholesome dharmas, the sprouts disappear. When the sprouts disappear, uncultivated and unsown rice appears, grains of Sālu rice, without chaff, without husks, clean and pure, four fingers long, completely unwound, growing in the morning when harvested in the evening, growing in the evening when harvested in the morning, growing immediately after being harvested, and not even appearing to have been harvested. We eat it, possess this food, and live long and endure for a long time. Because we consumed the uncultivated and unsown rice, grains of Sālu rice, by using it for accumulation and storage, therefore we have rice.