English
This is the doing of Devadatta. He separated King Ajatashatru from his family, youth, and ministers, and possessed him alone, thinking, 'I have become so isolated and helpless now.' Then, he said to Utpalavarna (the name of the bhikkhuni): 'What wrong have I done to you, that you make me stay away from the house of alms?' Having said that, he started to beat her, and as he beat her, she spoke slowly, word by word, in a pitiful voice: 'The noble ones are intolerable, are you going to treat me like that, one who has renounced the world from the Shakya clan of the Blessed One? I have not done that, please be patient.' Even though she said that, Devadatta hit her head with his fist. She felt endangered by the pain of the vital point, blessed this life's activity, gave up the activity of life, stayed in diligence, and went to the summer retreat of the bhikkhunis. The bhikkhunis saw her like that and asked: 'Holy one, what happened?' She said: 'Sisters, all conditioned things are impermanent, all dharmas are without self, Nirvana is peaceful, so you should be mindful of virtuous dharmas.' Devadatta committed the third of the five heinous crimes, and will completely pass away from suffering. After that, in front of the bhikkhuni sangha, he performed various kinds of miracles and completely entered the realm of nirvana without remainder. The monks became doubtful, and in order to cut off all doubts, they asked the Buddha, the Blessed One: 'Venerable Devadatta saw the bhikkhuni Utpalavarna speaking in a pitiful voice, and struck and killed her with his fist.' The Blessed One taught: 'Monks, not only now, but in the past he also killed and ate her while she was wailing in a pitiful voice. Monks, in the past there lived a householder in a place called Riwo, and his shepherd came from the city to the outskirts to graze the flock of sheep. After grazing, at the time of sunset, he began to pass through the Riwo area, and there
Tibetan
ག་མ་རྒན་ཞིག་ཕྱི་ནས་འབྲང་ཞིང་སོང་བ་དེ་སྤྱང་ཀིས་བཟུང་བ་དང་སྨྲས་པ། ཞང་ཞང་ཅིག་ཁྱོད་བདེའམ། །ཞང་ཞང་རེ་ལྟ་བ་དེར་གྱུར་ཏམ། །ཞང་ཞང་ཉག་གཅིག་དགོན་པ་ན། །ཇི་ག་བདེ་བ་བལྟར་ལགས་སམ། །དེས་ཀྱང་སྨྲས་པ། ཁོ་བོའ་མཇུག་མ་བརྫིས་ནས་སུ། །མཇུག་མའི་སྤུ་ཡང་བྱི་ནས་ནི། །ཞང་པོ་ཞེས་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ། །ལུག་ཁྱོད་ཐར་བར་རེའམ་ཅི། །ལུག་མ་མོས་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་མཇུག་མ་ཕོངས་ན་ཡོད། །བདག་གི་མདུན་ནས་འོངས་གྱུར་ན། ཇི་ལྟ་བུ་ཡི་ཐབས་ཤིག་གིས། །བདག་གིས་མཇུག་མ་བརྫིས་པར་འགྱུར། །སྤྱང་ཀིས་ཡང་སྨྲས་པ། གླིང་བཞི་པ་འདི་རྒྱ་མཚོར་བཅས། །རི་བོར་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ན། །བདག་གི་མཇུག་མ་ཡོད་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ནི་གང་ནས་འོངས་པ་ཞིག །ལུག་མ་མོས་སྨྲས་པ། བཟང་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་མཇུག་མ་ནི། །ཐམས་ཅད་ན་ནི་མཆིས་སོ་ཞེས། །བདག་གིས་གཉེན་ལས་སྔོན་ཐོས་ནས། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་མཆིས་ལགས་སོ། །སྤྱང་ཀིས་སྨྲས་པ། མ་རྒན་ཁྱོད་ཉིད་དེ་རིང་ནི། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་འོངས་ནས་སུ། །བདག་གི་བཟའ་སྐལ་གང་ཡིན་པའི། །བདག་གི་རི་དགས་ཚོགས་དེ་བསྐྲོགས། །དེ་ནི་དེ་སྐད་སྨྲ་བཞིན་དུ། ། སྡིག་པའི་ལས་ཅན་གྱིས་མཆོངས་ནས། །ལུག་གི་མགོ་བོ་བཅད་ནས་ནི། །བསད་དེ་ཤ་ཡང་ཟོས་པར་གྱུར། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་སྤྱང་ཀི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་ལུག་མ་རྒན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་འདི་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཞིན་དུ་བསད་དོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཞིན་དུ་བསད་དོ། །དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕ་རོལ་གནོན་པ་མང་དུ་བྱས་ཤིང་མཚམས་མེད་པ་ཡང་གསུམ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྡོ་འཕངས་ནས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་འདི་ནི་མཚམས་མེད་པ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ཕྱེ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་བསད་པ་འདི་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཐོབ་ལ། གཞན་ཡང་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། ད་ནི་གཞན་བྱར་མེད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་གོ །ཇི་ཙམ་ན་རྫོགས་བྱེད་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་སྦྱིན་ཅིའི་ཕྱིར་ལག་པ་ལ་འགྲམ་པ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག །
Chinese
一只老母羊在外面游荡，被狼抓住，狼说：老妈妈，你安好吗？老妈妈，你变成那个样子了吗？老妈妈，你独自在寺庙里，一切都好吗？ 老母羊也说：你踩到我的尾巴了吗？尾巴上的毛也被拔光了，还叫我老妈妈，你希望羊能逃脱吗？ 老母羊又说：如果你的尾巴没有受损，如果我从你面前走过，用什么样的方法，我才能踩到你的尾巴呢？ 狼又说：这四大部洲连同大海，连同山脉的一切，如果我的尾巴都在，你从哪里来？ 老母羊说：善良的你，你的尾巴，在所有地方都有，我从亲戚那里早就听说了，是从天空来的。 狼说：老妈妈你今天，是从天空来的吗？驱赶了我的食物，我的野兽群。 它正这样说着，罪恶的家伙就扑了上去，砍断了羊的头，杀了它，还吃了它的肉。 众比丘，你们怎么想？当时的狼就是提婆达多。当时的老母羊就是比丘尼莲花色，当时也被这样可怜地哀嚎着杀害了。现在也这样可怜地哀嚎着被杀害。 之后，提婆达多心想：我多次压制世尊，还犯了三种无间罪。向世尊扔石头，致使佛出血，这是第一种无间罪。分裂僧团是第二种。杀死莲花色是第三种。不仅没有获得一切智智，也没有实现任何其他目的。现在别无他法，只能堕入有情地狱了。这样想着，他用手托着脸颊，陷入了沉思。过了一会儿，圆满者走到他面前说：提婆达多，你为什么用手托着脸颊，陷入沉思？
English
An old ewe was wandering outside when a wolf caught her and said: Old mother, are you well? Old mother, have you become like that? Old mother, alone in the monastery, is everything alright? The old ewe also said: Have you stepped on my tail? The hair on the tail has also been plucked out, and you still call me old mother, do you hope the sheep can escape? The old ewe also said: If your tail is not damaged, if I come from in front of you, by what means could I step on your tail? The wolf also said: This Jambudvipa with the ocean, with all the mountains, if my tail is everywhere, where did you come from? The old ewe said: Kind one, your tail is in all places, I heard it from relatives long ago, it came from the sky. The wolf said: Old mother, did you come from the sky today? You drove away my food, my herd of beasts. While it was saying this, the sinful fellow pounced, cut off the sheep's head, killed it, and ate its meat. Monks, what do you think? The wolf at that time was Devadatta. The old ewe at that time was the bhikkhuni Utpalavarna, and she was killed wailing pitifully like that at that time. Now she is also being killed wailing pitifully like that. Afterwards, Devadatta thought: I have suppressed the Blessed One many times, and have committed three heinous crimes. Throwing a stone at the Blessed One, causing the Buddha to bleed, this is the first heinous crime. Dividing the Sangha is the second. Killing Utpalavarna is the third. Not only have I not attained omniscience, but I have not achieved any other purpose. Now there is no other way, I can only fall into the hells of sentient beings. Thinking this, he rested his hand on his cheek and fell into contemplation. After a while, the Perfecter went to him and said: Devadatta, why are you resting your hand on your cheek and lost in thought?