Tibetan
་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མ་བསྐོས་པ་དང༌། གློ་བུར་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད། གཞོགས་འཕྱས་བྱེད། ཁ་ཟེར་པར་བྱེད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱེད་ད་ལྟར་སྟོན་པ་ཉིད་བཞུགས་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནུབ་པར་བྱེད་དམ་ཅི། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་འགྱོད་པ་ཡོད་ན་རྒན་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་མལ་བྱིན་ཅིགཐདེ་རྣམས་འོན་ཀྱང་མ་བསྐོས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བྱུང་བ་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། འཇིགས་པས་རལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དཔྱར་གཉིས་པར་གནས་བར་དམ་བཅའ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཟླ་བ་གསུམ་པའི་དགག་དབྱེ་བྱ་ཞིང་དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ལ་དབྱར་ཕྱི་མར་གནས་པར་དམ་བཅའ་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིགས་པས་རལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དབྱར་གཉིས་པར་གནས་པར་དམ་བཅའ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཅི་ཙམ་ན་འཇིགས་པས་རལ་བའི་དགེ་སློང་གཞན་དག་ཀྱང་མཉན་ཡོད་དུ་ལྷགས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། དགེ་སློང་དག་ངས་འཇིགས་པས་རལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་དབྱར་གཉིས་པར་གནས་པར་དམ་བཅའ་བར་བཅས་ཀྱི་གསུམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིགས་པས་རལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་སྨོས་འདྲིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངལ་སོར་གཞུག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ལས་སུ་སྐོ་བར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་རྣམས་ལས་སུ་བསྐོ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ལ་རྙེད་པ་བྱིན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། དེ་རྣམས་ལ་རྙེད་པ་མི་སྦྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཡང་མ་བྱིན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་རྣམས་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་ནི་སྦྱིན་གྱི་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་མང་དུ་བརྩིགས་པ་ལས་མཉན་ཡོད་ན་དགེ་སློང་ཉུང་ངུ་ཞིག་དབྱར་གནས་བར་དམ་བཅས་ཏེ། དེ་རྣམས་སྟོང་པར་ འདུག་པས་སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མེད་ཅིང་ནལ་ཕྲུག་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཐམས་ཅད་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། རེ་རེས་ཀྱང་སོ་སོར་གཉིས་སམ། གསུམ་མམ། བཞི་ཅི་རན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། ལ་ལར་ནི་སྔ་དྲོ་
Chinese
认为是这样的而没有委任，并且辱骂新来的比丘们，加以嘲讽，恶语相向：诸位有寿命者，你们现在世尊尚在，就要毁灭教法吗？如果你们有悔意，就如对待年老体弱者一样给予住处吧。那些未被委任的时候，比丘们向世尊禀告，对于这件事，世尊开示说：因此应当开许，为了害怕而逃散的比丘们，应当发誓安住在第二个雨期。比丘们因为不了解，世尊开示说：应当进行三个月的结夏安居，在雨季的最后一个月发誓安住在后一个雨期。世尊说了应当为了害怕而逃散的比丘们发誓安住在第二个雨期之后，有多少其他的因为害怕而逃散的比丘们也来到了舍卫城，那时比丘们向世尊禀告，世尊开示说：比丘们，我依靠害怕而逃散的比丘们而制定的安住在第二个雨期的誓言，第三个是不允许的。也应当像对待需要照顾的人一样，让害怕而逃散的比丘们休息。比丘们要从他们之中选拔任用，世尊开示说：不要从他们之中选拔任用。比丘们给予他们供养，世尊开示说：不要给予他们供养。比丘们没有给予食物的供养，世尊开示说：可以给予他们食物的供养，但是不能给予衣服的供养。由于信徒们建造了许多精舍，在舍卫城只有少数比丘发誓安居，那些精舍空空荡荡，施主们的享用没有产生福德，变成了燕雀的住所。世尊开示说：应当全部进行分配，每个人各自享用两间、三间或四间，凡是适合的都可以享用，有些人则在早上
English
thinking it was so and not appointing them, and they revile the newly arrived monks, mock them, and speak harshly to them: Venerable ones, are you now, while the Teacher himself is still present, going to destroy the Dharma? If you have regrets, give them lodging as you would to the old and infirm. When those were not appointed, the monks reported to the Blessed One, and regarding this event, the Blessed One taught: Therefore, it should be permitted that for the sake of the monks who fled in fear, they should vow to dwell in the second rainy season. The monks, not understanding, the Blessed One taught: The three-month retreat should be observed, and in the last month of the rainy season, they should vow to dwell in the later rainy season. After the Blessed One said that for the sake of the monks who fled in fear, they should vow to dwell in the second rainy season, how many other monks who fled in fear also arrived in Shravasti, at that time the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One taught: Monks, the vow to dwell in the second rainy season that I established based on the monks who fled in fear, the third is not allowed. The monks who fled in fear should also be allowed to rest, just like those who need care. The monks were about to select and appoint them, and the Blessed One taught: Do not select and appoint them from among them. The monks gave them offerings, and the Blessed One taught: Do not give them offerings. The monks did not give offerings of food, and the Blessed One taught: Offerings of food may be given to them, but not offerings of clothing. Because the faithful had built many monasteries, in Shravasti only a few monks vowed to dwell in retreat, and those monasteries were empty, the patrons' enjoyment did not generate merit, and they became the dwellings of sparrows. The Blessed One taught: Everything should be distributed, and each person should enjoy two, three, or four rooms each, whatever is suitable, and some in the morning
Tibetan
འདུག་པར་བྱའོ། །ལ་ལར་ནི་ཉི་མའི་གུང་ལའོ། །ལ་ལར་ནི་ཕྱི་དྲོའོ། །ལ་ལར་ནི་ནུབ་མོ་གནས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལག་གི་ལས་མ་བྱས་པས་དེ་རྣམས་འདྲུམས་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡོན་བདག་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གྲུབ་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་ནུས་པར་གྱུར་ན་ཇི་ཙམ་ནུས་པ་དེ་ཙམ་བཅོས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱས་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་མཉན་ཡོད་དུ་ལྷགས་པ་དང༌། དེ་རྣམས་གནས་ཁང་གིས་ཕོངས་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཉིས་དང་གསུམ་གྱིས་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། ཆུ་སྣོད་གཞག་པ་དང༌། འདག་ཆལ་དང༌། སྨན་དང༌། སོ་ཤིང་གཞག་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་གྱི་ཐེམ་སྐས་མ་གཏོགས་པར་ཆུང་ངུ་ན་འདུག་པའི་ཚད་ཙམ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲ་བར་བགོ་བར་བྱ་སྟེ། ཉེ་འཁོར་ནི་སྤྱིའི་ཡིན་པ་ཉིད་པས་བགོ་བར་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་དགོན་པ་དང༌། ཤིང་དྲུང་དང༌། ཁང་སྟོང་དང༌། རི་སུལ་དང༌། བྲག་ཕུག་དང༌། རྩྭའི་སྟན་དང༌། བླ་གབ་མེད་པ་དང༌། དུར་ཁྲོད་དང༌། ནགས་མཐའ་དང༌། བས་མཐའི་གནས་མལ་འདི་རྣམས་སུ་བསམ་གཏན་གྱིས་ཤིགཐཕྱིས་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་དགོན་པའི་བསྔགས་པ་མང་དུ་གསུངས་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་དགོན་པ་པར་དམ་བཅས་ནས་དགོན་པ་ན་གནས་པ་ལས། དེ་རྣམས་དེ་ན་ཆོམ་རྐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཏོགས་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ཆོས་གོས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་བར་གྱུར་པས་ལུང་མནོད་པ་དང༌། བཀླག་པ་དང༌། གདོན་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཉམས་པར་གྱུར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང༌། བྱུང་བ་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་གཞག་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མི་གསལ་བ་ཞིག་ཏུ་བཞག་པ་དང༌། དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་ཞིག་གིས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་ནས་སྒོ་བཅད་དེ་ལྡེ་མིག་བླངས་ནས་སོང་བ་དང༌། དགེ་སློང་དགོན་པ་པ་གཞན་དག །ཕོངས་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་གསལ་བར་དགེ་སློང་
Chinese
应当安住。有的在中午，有的在下午，有的在夜晚安住。众比丘不做手上的工作，因此他们感到厌烦。世尊开示说：应对施主生起欢喜心。如果成功了，那样就好。如果没能成功，僧团应当重新修缮。如果不能做到，应修缮多少就修缮多少，其他的就放在一边。当世尊的教法兴盛之时，许多比丘来到舍卫城（Shè wèi chéng）。他们因为住所不足而感到困乏。世尊开示说：应当分成两份或三份。放置水器、泥灰、药物、牙木，除了彼此的梯子之外，即使是小到只能容身之处，也应全部平等分配。周围的空地是公共的，因此不应分配。世尊对比丘们说：在寂静处、树下、空屋、山谷、岩洞、草垫、无顶之处、坟地、森林边缘、边地的住所这些地方禅修吧！以后不要心生悔恨，要谨慎！世尊多次赞叹寂静处，当时有些比丘发誓要住在寂静处，住在寂静处。但他们在那里被盗贼侵扰。被侵扰后，他们为了在婆罗门和居士的家中寻找法衣而努力，因此听闻、读诵、背诵、瑜伽和作意都荒废了。当时，比丘们向世尊禀告，对于这件事，世尊开示说：应当为住在寂静处的比丘们设置处所。世尊说：应当为住在寂静处的比丘们设置处所。比丘们设置在一个不明显的地方。一位住在寂静处的比丘放下钵和法衣，关上门，拿走钥匙离开了。其他的住在寂静处的比丘们感到困乏。世尊开示说：比丘，处所要明显。
English
One should dwell. Sometimes at noon, sometimes in the afternoon, sometimes at night. The monks, not doing hand work, became weary. The Blessed One said: One should generate joy in the patrons. If it succeeds, that is good. If it does not succeed, the Sangha should repair it again. If it is not possible, one should repair as much as one can, and leave the rest aside. When the Blessed One's teachings flourished, many monks came to Shravasti. They were distressed by the lack of dwellings. The Blessed One said: It should be divided into two or three parts. Water vessels, clay, medicine, and toothpicks should be placed. Except for the ladders between them, even the smallest space to sit should be divided equally among all. The surrounding area is common and should not be divided. The Blessed One said to the monks: Meditate in these places: in solitary places, under trees, in empty houses, in mountain valleys, in caves, on grass mats, in places without shelter, in cemeteries, at the edge of forests, and in remote dwellings. Do not regret it later, be careful! The Blessed One praised solitary places many times. At that time, some monks vowed to live in solitary places and stayed there. But they were attacked by thieves there. After being attacked, they strived to seek Dharma robes in the houses of Brahmins and householders, so their hearing, reading, reciting, yoga, and attention were neglected. At that time, the monks reported to the Blessed One. Regarding this matter, the Blessed One said: A place should be set aside for the monks who live in solitary places. The Blessed One said: A place should be set aside for the monks who live in solitary places. The monks set it in an inconspicuous place. A monk living in a solitary place put down his bowl and Dharma robes, closed the door, took the key, and left. Other monks living in solitary places felt distressed. The Blessed One said: Monks, the place should be conspicuous.
Tibetan
དགོན་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་གཞག་པར་བྱའོ། །ཉེ་དགས་ཁྱིམ་བདག་ ཅིག་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་ཏུ་བཅུག་ནས། དེ་ནི་དེ་ན་མི་གནས་པར་དགེ་སློང་གློ་བུར་བ་གང་ཞིག་འོངས་པ་དེ་ལ་གནས་བྱིན་ནས་རྙེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློང་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཞིག་འོངས་པ་དང་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་སྟོང་བར་མཐོང་ནས་དེས་དྲིས་པ། འདི་སུའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡིན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་ཉེ་དགའི་ཡིན་ནོ། །དེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་བརྙས་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། གཙུག་ལག་ཁང་འདིར་འདུག་ལ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་བདེ་ནི་ཁོ་བོའི་ཡིན་ནོ། །དེ་དེར་གནས་ཏེ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ལན་འགའ་ཡང་ཕྱག་དར་མ་བྱས། བའི་ལྕི་བ་གསར་བའི་བྱུག་བས་མ་བྱུགས་སོ། །དེ་ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནས་སོང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་འོངས་ཏེ་དེས་ཀྱང་ཉེ་དགའ་ལས་བརྙས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་གནས་པ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཕྱག་དར་གྱི་ཕུང་པོས་གང་བར་མཐོང་ནས་དེར་ཕྱག་དར་བྱས་ནས་ཕྱག་དར་བོར་ཏེ། ཕྱགས་མ་ཟིན་བཞིན་དུ་ཕྱག་དར་གྱི་ཕུང་པོའི་དྲུང་ན་འགྲེང་བ་དང༌། ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཕྱགས་མ་ལག་ན་ཐོགས་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ན་འགྲེང་ངམ་ཅི། ཕྱགས་མ་དེ་མི་བཞག་གམ། དེས་སྨྲས་པ། འདི་ན་ལག་པ་སྲུང་བ་འགའ་ཞིག་གནས་པ་ལྟ་སྟེ། དེས་ན་ཕྱགས་མའི་རྗེས་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། འདི་ན་དགེ་སློང་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གནས་གནས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་དེས་དེ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་མཐོང་ནས་མ་ནོངས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། རྙེད་པ་ནི་ཉེ་དགའས་ཁྱེར་ལ་དེའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཁོ་བོས་ཕྱག་དར་བྱའམ་ཞེས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྙེད་པ་སུ་འཁྱེར་བ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཕྱག་དར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྦྱིན་བདག་ཤི་བ་རྣམས་ཀྱི་མིང་གིས་ཡོན་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་ཤི་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདོན་པ་ན། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་ན། དེས་དེ་ཡོན་བསྔོ་བ་ཐོས་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཀྱང་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་ན། བདག་གི་མིང་གིས་ཀྱང་ཡོན་བཤད་པ་མཛད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། རྩིགས་ཤིག་དང༌། ལེགས་པར་བསྔོའོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་རྩིག་ཏུ་བཅུག་ནས་ངེས་དེར་ཅི་ཡང
Chinese
应当安排寺院僧众的住所。一位名叫内达的施主让人建造了一座寺庙。但他自己不住在那里，而是把住所给了一位偶然来的比丘，自己拿走所得的供养。后来，一位身披三法衣的比丘来了，他看到寺庙空无一人，就问道：这是谁的寺庙？比丘们说：是比丘内达的。他走到内达那里，轻蔑地说：我住在这座寺庙里，所有的供养都是我的。他就住在那里，但他一次也没有打扫过寺庙，也没有用新鲜的牛粪涂抹过。过了一段时间，他就离开了那座寺庙。另一位比丘来了，他也轻蔑地对待内达，住进了那座寺庙。他看到寺庙里堆满了灰尘，就打扫了寺庙，扔掉了灰尘。他拿着扫帚站在灰尘堆旁。这时，另一位比丘看到他，就说：尊者，你拿着扫帚站在那里干什么？为什么不放下扫帚？他说：这里好像住着一些守护者，所以连扫帚的痕迹都没有了。他说：这里住着某某身披三法衣的比丘。过了一会儿，他看到那个人在乞食，没有责备他。他说： 供养被内达拿走了，我为什么要打扫他的寺庙呢？这时，比丘们向世尊禀告。世尊说：谁拿走了供养，就应该打扫寺庙。世尊说：应该用已故施主的名字来回向功德。当僧团的长老为死者念诵偈颂时，一位施主来到寺庙，听到回向功德的声音，走到长老面前说：尊者，如果我也建造一座寺庙，您也会用我的名字来回向功德吗？长老说：建吧，我会好好回向的。过了一段时间，那位施主让人建造了一座寺庙，但肯定的是，那里什么也
English
The residence of the monastic community should be arranged. A householder named Neda had a monastery built. But he did not live there himself, but gave the residence to a bhikkhu who came by chance, and took the offerings for himself. Later, a bhikkhu wearing the three robes came, and seeing the monastery empty, he asked: Whose monastery is this? The bhikkhus said: It belongs to the bhikkhu Neda. He went to Neda and said contemptuously: I live in this monastery, and all the offerings are mine. He lived there, but he never swept the monastery, nor did he smear it with fresh cow dung. After a while, he left that monastery. Another bhikkhu came, and he also treated Neda with contempt and stayed in that monastery. He saw that the monastery was full of dust, so he swept the monastery and threw away the dust. He stood by the dust heap with the broom in his hand. At this time, another bhikkhu saw him and said: Venerable, what are you standing there with the broom in your hand? Why don't you put down the broom? He said: It seems that there are some guardians living here, so there is not even a trace of the broom. He said: A certain bhikkhu wearing the three robes lives here. After a while, he saw that person begging for alms and did not blame him. He said: The offerings were taken away by Neda, why should I sweep his monastery? At this time, the bhikkhus reported to the Blessed One. The Blessed One said: Whoever takes the offerings should sweep the monastery. The Blessed One said: The merits should be dedicated in the name of the deceased donors. When the elder of the Sangha recited verses for the dead, a householder came to the monastery, heard the sound of dedicating merits, went to the elder and said: Venerable, if I also build a monastery, will you also dedicate merits in my name? The elder said: Build it, and I will dedicate it well. After a while, that householder had a monastery built, but certainly, there was nothing there.