Tibetan
ད་པ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་དགོངས་པས་ལུས་གཟུགས་བཀབ་པར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། དུས་སམ་དུས་མ་ཡིན་པའམ། ན་བའམ་མི་ན་བས། བུ་རམ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་ནི་མི་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་སེང་གེ་རོ་མྱགས་པའི་དྲི་མི་ཞིམ་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཐོབ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། དགེ་སློང་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་སེང་གེ་ནི། སྲིད་པ་ཐ་མ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མ་མཐོང་སྙམ་དུ་དགོངས་ན། ལུས་རུལ་པའི་དྲི་མི་ཞིམ་པ་ལས་གྱུར་པར་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་དགེ་སློང་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་སེང་གེའི་གཙུག་ལག་ཁང་དྲི་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང༌། བདུག་པ་དང༌། ཕྱེ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་ལ་གནས་མལ་ལ་ཡང་བདུག་པས་བདུག་ཅིང་མེ་ཏོག་དྲི་ཞིམ་པོས་བརྒྱན་པའི་མེ་ཏོག་གི་གདུགས་བྲེས་ཤིག །བཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་མཉན་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ན་དེ་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་བ་དེའི་བར་དུ་དེའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ་བཞིན་ཐམས་ཅད་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་སེང་གེ་བསོད་སྙོམས་ལ་བརྒྱུས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་པ་དང་ལྷའི་འབྱོར་པ་མཐོང་ནས། དེ་ནས་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་ལ་ལོངས་སྤྱད་དེ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞུགས་ནས། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་ནས་དྲན་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་དེར་བཞག་སྟེ་འདུག་པ་དང༌། དྲི་ཞིམ་པོ་མནམ་ནས་དེའི་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ངའི་དགེ་སློང་དང་ངའི་ཉན་ཐོས་སྡུག་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་སེང་གེ་འདི་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང
Chinese
从“请享用吧”这句话开始，到“佛陀以意念遮蔽了身体”这句话为止，都和前面一样。然后，世尊对比丘们说：因此，允许在适当时或不适当时，生病或不生病时，享用红糖，对此不应后悔。具寿语狮子因腐烂尸体的臭味而没有获得一心专注，世尊心想：这位比丘语狮子如果是最后一生，为什么没有见到真谛呢？他观察到这是由尸体腐烂的臭味引起的。然后，世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，你去用香、花环、熏香和香粉洒扫比丘语狮子的精舍，用熏香熏他的住所，用香气扑鼻的鲜花装饰，并悬挂鲜花伞盖。具寿阿难陀回答说：尊者，我遵照您的吩咐。然后，他前往精舍，在世尊去乞食之前，按照世尊的吩咐做了一切。之后，具寿语狮子乞食归来，看到天人的庄严，心生欢喜，享用乞食所得，做完饭食后，在精舍外洗净双脚，进入精舍，结跏趺坐，端正身体，将正念置于面前而坐。闻到香气后，他的心生起了平静。然后，他舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果，从“现证了阿罗汉果”这句话开始，到“显现地说出来”这句话为止，都和前面一样。然后，世尊对比丘们说：比丘们，我的比丘和我的声闻弟子中，以厌恶而解脱者，最胜者是这位比丘语狮子。比丘们生起疑惑，向断除一切疑惑的佛陀世尊请教：尊者，比丘
English
From the phrase "Please partake," up to the phrase "The Buddha covered his body with his thought," it is the same as before. Then, the Blessed One said to the monks: Therefore, it is permitted to partake of jaggery, whether it is the right time or not, whether one is sick or not sick. One should not regret this. The Venerable Lion of Speech, not having attained single-pointedness of mind due to the unpleasant smell of the decaying corpse, the Blessed One thought: If this monk, the Lion of Speech, is in his last existence, why has he not seen the truth? He observed that it was caused by the unpleasant smell of the decaying corpse. Then, the Blessed One said to the Venerable Ananda: Ananda, go and sprinkle the monastery of the monk, the Lion of Speech, with incense, garlands of flowers, incense, and powders. Fumigate his dwelling with incense, decorate it with fragrant flowers, and hang a canopy of flowers. The Venerable Ananda replied: Venerable One, I will do as you command. Then, he went to the monastery and, before the Blessed One went for alms, did everything as the Blessed One had commanded. Afterwards, the Venerable Lion of Speech returned from alms round, and seeing the splendor of the gods, with a joyful mind, he partook of the alms, finished his meal, washed his feet outside the monastery, entered the monastery, sat in the lotus position, straightened his body, and placed mindfulness before him. Smelling the fragrance, his mind arose in equanimity. Then, he abandoned all defilements and realized the state of an Arhat. From the phrase "having realized the state of an Arhat," up to the phrase "manifestly spoke," it is the same as before. Then, the Blessed One said to the monks: Monks, among my monks and my disciples who are liberated through disgust, the foremost is this monk, the Lion of Speech. The monks arose with doubt and asked the Buddha, the Blessed One, who cuts off all doubts: Venerable One, the monk
Tibetan
་གཞན་རྣམས་ནི་མི་སྡུག་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་སེང་གེ་སྡུག་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱ་བཏུད་མར་སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནས་ཤི་འཕོས་ཤིང་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཏེ། ད་ལྟར་ གྱི་སྲིད་པ་ཐ་མ་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་ན་ལུས་རུལ་བའི་དྲི་མནམ་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མ་གྲུབ་པའོ། །དྲི་ཞིམ་པོའི་དྲི་མནམ་པ་དང༌། སེམས་མཉམ་པ་ཐོབ་ནས་སྡུག་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཐབས་འདི་མ་བྱས་པར་གྱུར་ན། དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཡང་འདིས་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། གཞན་གང་ཞིག་སྡུག་པ་འདི་ལྟ་བུས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་དེས་རིམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ན་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ན་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ན་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་གནས་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་གྲག་གིས། གལ་ཏེ་བདག་ཅག་རེ་རེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཤེགས་དང༌། གཞན་གྱི་སྐབས་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཁྲིམས་ཤིག་བཅས་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པ་ཁོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུགས་ཚོད་གསོལ་གྱི་མི་གཅིག་པུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ་དག་བྱས་ནས་བཞག་གོ །དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བཞི་ཞིག་གནས་ཏེ། ནོར་ཅན་དང༌། ནོར་ཅན་གྱི་ཆུང་མ་དང༌། ནོར་ཅན་གྱི་བུ་དང༌། ནོར་ཅན་གྱི་མནའ་མའོ། །དེ་དག་གི་ཁྱིམ་དུ་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་གཡང་བབས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིམས་སུ་བཅས་པ་དེ་མ་ཐོས་པར་ཁྱིམ་བདག་ ནོར་ཅན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས། ཡངས་པ་
Chinese
如果其他人因不净而解脱，请看有寿者乐说的狮子因不净而解脱。世尊开示说：诸比丘，此人在五百世中连续从三十三天诸神中去世并生于彼处，现在最后的生世生于人中时，因闻到身体腐烂的气味而未能成就一心。闻到香气，获得心平等后，因不净而解脱。如果不对他采取这种方法，即使是温暖也无法由此产生。因此，请允许，无论其他人因这种不净而解脱，都应采取同样的步骤，不要对此感到后悔。之后，世尊从舍卫城出发，游历各地，到达广严城（Vaisali），住在广严城猕猴池边楼阁处。广严城的婆罗门和居士们听说世尊从舍卫城出发，游历各地，到达广严城，住在广严城猕猴池边楼阁处。听后，他们聚集在一起说：贤者们，听说世尊从舍卫城出发，游历各地，到达广严城，住在广严城猕猴池边楼阁处。如果我们每个人都迎请世尊并供养斋食，世尊将会离开，其他人将没有机会，因此制定一项法律，无论如何，只能集体聚集供养世尊斋食，不能由一个人单独供养。他们制定了这些法律并遵守。当时，广严城有四位具有大福德的人：财主、财主的妻子、财主的儿子和财主的儿媳。在他们的家中，天人和人类的吉祥降临。他们没有听到制定的法律，居士财主迎请世尊从舍卫城出发，游历各地，到达广严城，在广严
English
If others are liberated by impurity, behold the Venerable Speaker Lion liberated by impurity. The Blessed One declared: Monks, this one has died and been born in succession from the gods of the Thirty-three for five hundred lifetimes, and now, in his last existence born among humans, he could not achieve single-mindedness due to smelling the odor of a decaying body. By smelling a fragrant odor and attaining equanimity of mind, he became liberated by impurity. If this method had not been employed for him, even warmth would not have been generated by him. Therefore, allow it; whatever others become liberated by such impurity, that same procedure should be followed, and there should be no regret for this. Then, the Blessed One departed from Shravasti, traveling through the countryside, and arrived at Vaishali, where he resided at the stacked house near the Monkey Pond in Vaishali. The Brahmins and householders of Vaishali heard that the Blessed One had departed from Shravasti, traveling through the countryside, and had arrived at Vaishali, where he was residing at the stacked house near the Monkey Pond in Vaishali. Having heard this, they gathered together and said: Wise ones, it is said that the Blessed One has departed from Shravasti, traveling through the countryside, and has arrived at Vaishali, where he is residing at the stacked house near the Monkey Pond in Vaishali. If each of us were to invite the Blessed One and offer alms, the Blessed One would depart again, and others would not find an opportunity, so let us enact a law that in any case, only a gathering and assembly should offer alms to the Blessed One, and not a single person alone. They made and kept these enactments as law. At that time, there resided in Vaishali four individuals possessed of great merit: the wealthy one, the wealthy one's wife, the wealthy one's son, and the wealthy one's daughter-in-law. In their homes, the fortune of gods and humans descended. Without having heard the law that had been enacted, the householder, the wealthy one, invited the Blessed One, who had departed from Shravasti, traveling through the countryside, and had arrived at Vaishali, to the