Tibetan
མ་མཐོང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་དང་། མི་དང་། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་དང་། སུམ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་སུ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ནི་འོག་ཏུ་འཇུག་གི་གོང་དུ་མི་འཇུག་གོ།། །། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པ། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཞུ་བ་ཞུས་པ། འོད་སྲུང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཅན། །བསོད་སྙོམས་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་བ་ན། །འོང་སྲུང་འབྲས་ཁུ་ཕུལ་བ་ཡི། །བུད་མེད་དེ་ནི་གར་དགའ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགའ་ལྡན་ཞེས་བྱའི་ལྷ་དེ་རྣམས། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པ་སྟེ། །འོད་སྲུང་འབྲས་ཁུ་ཕུལ་བ་ཡི། །བུད་མེད་དེ་ནི་དེ་ན་དགའ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རེ་ཞིག་མི་འདི་དག་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་ན་ཡང་སྦྱིན་པ་དག་གཏོང་། བསོད་ནམས་དག་བྱེད་ན། བདག་བསོད་ནམས་དག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གོ་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དག་མི་གཏང་བསོད་ནམས་ དག་མི་བྱ་སྙམ་ནས། འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འདི་སྡུག་པ་དང་། མགོན་མེད་པ་དང་། བཀྲེན་པ་དང་། ཕོངས་པ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཡིན་གྱིས། མ་ལ་བདག་གིས་འདི་ལ་བསོད་སྙོམས་བསྟབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བཀྲེན་པའི་སྲང་དུ་ཁྱིམ་ཤག་ཤིག་ཏུ་འདུག་པ། ལྷང་ལྷོང་རྡོལ་བ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་ཞིག་སྤྲུལ་ནས། བདག་ཉིད་ཐག་པ་སྐྲ་ཡེགས་པ། ཤ་ནའི་རས་ཀྱི་སྨད་གཡོགས་གྱོན་པ། རྐང་ལག་སེར་ག་བྱུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་རས་འཐག་པར་བརྩམས་སོ། །ལྷ་མོ་བདེ་སོགས་ཀྱང་ཐག་པའི་ཆུང་མའི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ནས་རས་སྐུད་འཇུ་བར་བརྩམས་སོ། །དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ནི་ལྷའི་ཞལ་ཟས་ཞིག་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ་བཞག་པ་དང་། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་བཀྲེན་པ་དང་། མགོན་མེད་པ་དང་། ཕོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཁང་པ་དེར་ཕྱིན་ནས་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་གོ་ཞེས་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་ནས་སྒོར་བསྡད་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་ཞལ་ཟས་ཀྱིས་བཀང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་འདིའི་ཟས་ལྷའི་བདུད་རྩི་ལ་ཁྱིམ་གྱི་སྤུངས་ནི་འདི་ཙམ་པས་ཤིན་ཏུ་འགལ་ལོ་ཞེས་བསམས་ཏེ། བདག་གི་སྙིང་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ
Chinese
未见。于畜生和，饿鬼和，人和，四大天王眷属和，三十三天中也未见。如此诸天之识见乃向下入而非向上入也。《律藏根本》，第四十卷。此后诸天之主帝释前往世尊所在之处，到达后以偈颂之音向世尊禀告：具光（འོད་སྲུང་，梵文：Kasyapa，迦叶波）大德，为乞食而行时，献上瓮（འོང་སྲུང་，字面意思：保护瓮）米浆之，妇女她于何处欢喜？世尊告曰：名曰兜率（དགའ་ལྡན་）之诸天，一切欲妙皆具足，具光献上米浆之，妇女她于彼处欢喜。此后诸天之主帝释如是思：暂且这些人虽未亲见福德，然亦行布施，作福德。我等亲见福德，且安住于自之福德果报，何故不行布施，不作福德耶？如是思已，圣者大迦叶（འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་）乃于困苦者，无依怙者，贫穷者，匮乏者具悲悯心者。于此我当为彼劝请乞食，如是思已。于贫穷之街巷中，化现为居于一破旧房屋中，漏洞百出，极其丑陋之形象。自身则化现为头发蓬乱，身着粗布下裙，手脚生癣之人，开始纺织。天女善贤等亦化作纺织妇之形象，开始捻线。于其一侧，则备办一份天食。此后具寿大迦叶为悲悯困苦者，无依怙者，贫穷之众生，次第前往彼房屋，持钵立于门前，心想：此乃困苦之人。诸天之主帝释则以天食充满其钵。此后具寿大迦叶如是思：此食乃天之甘露，然此家之贫困与此极不相称。我心生疑惑，此乃法性也。
English
Unseen. Not seen among animals, pretas, humans, the retinue of the Four Great Kings, and the Thirty-three. Thus, the knowledge of the gods is entered downwards, not upwards. Vinaya-vastu, Volume 40. Then the lord of the gods, Indra, went to where the Blessed One was, and having arrived, he requested the Blessed One with a verse: O Kasyapa, great being, when wandering for alms, where does that woman who offered the rice gruel in the pot rejoice? The Blessed One replied: Those gods called Tushita, all desires are fulfilled; O Kasyapa, that woman who offered the rice gruel in the pot rejoices there. Then the lord of the gods, Indra, thought to himself: For the time being, these people, although they do not directly see merit, still give alms and perform meritorious deeds. Since I directly see merit and abide in the fruit of my own merit, why should I not give alms and not perform meritorious deeds? Having thought thus, the great Kasyapa is compassionate towards the afflicted, the helpless, the poor, and the destitute. I shall urge him to beg for alms, so thinking, in the street of the poor, he transformed himself into a very unsightly figure living in a dilapidated house with many holes. He himself transformed into a person with disheveled hair, wearing a lower garment of coarse cloth, with scabies on his hands and feet, and began to weave cloth. The goddess Sudharma and others also transformed into the appearance of a weaver's wife and began to spin thread. On one side of it, a divine meal was prepared and set aside. Then the venerable great Kasyapa, out of compassion for the afflicted, the helpless, and the poor, gradually went to that house, and holding his bowl, stood at the door, thinking, 'This is an afflicted person.' The lord of the gods, Indra, filled his bowl with divine food. Then the venerable great Kasyapa thought, 'This food is the nectar of the gods, but the poverty of this house is very inconsistent with this.' Doubt arose in my heart, this is the nature of things.
Tibetan
། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ནི་མ་བསམས་པར་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མི་འཇུག་པས་བསམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉིའི་ཟུག་རྔུ་རྩ་ནས་ཕྱུང་ཟིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་སྡུག་བསྔལ་བའི་བར་ཆད་བྱེད། འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བོ་སྡུག་བསྔལ་བའི་བར་ཆད་ཅི་སྟེ་བགྱིད། རེ་ཞིག་མི་འདི་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་དག་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་ན་ཡང་སྦྱིན་པ་དག་གཏོང་། བསོད་ནམས་དག་བགྱིད་ན། བདག་བསོད་ནམས་དག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གོ་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དག་མི་གཏང་། བསོད་ནམས་དག་མི་ བགྱིད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱ་དགོས་ཏེ། །བསོད་ནམས་མ་བྱས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དགའ། །ཞེས་མ་གསུངས་སམ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་བསམས་ནས་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་ལྷའི་ཞལ་ཟས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་གི་ལྷུང་བཟེད་འགེངས་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་ལྷུང་བཟེད་ཁས་བུབ་པས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བོར་བར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གནང་གིས་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཁ་གཡོགས་བཅང་བར་བྱའོ། །གྲོང་ཕྱི་ཉུག་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བས་འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་འབྲས་ཁུ་གསོལ་ནས་དེ་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཀུན་དུ་སྒྲ་གྲགས་སོ། །ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་གྲོང་ཕྱི་ཉུག་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བས་འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ལ་འབྲས་ཁུ་གསོལ་ནས་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད་ཅེས
Chinese
阿罗汉们因为不经思考就无法见到智慧，所以进入思考。多久之后，见到是诸天之主帝释天，他说道： कौशिका (Kauśika，梵文罗马拟音，乔尸迦，猫头鹰)！像这样，如来、阿罗汉、正等觉佛陀已经从根本上拔除了你长久以来相随的怀疑和犹豫的刺，为何还要制造众生痛苦的障碍？大德迦叶波，为何要制造众生痛苦的障碍？暂时这些人虽然没有亲眼见到功德，但还是行布施。如果行功德，我亲眼见到功德，并且安住于自己的功德果报，为何不行布施？不行功德？世尊也曾说过：功德应当行，不行功德转为苦，行持功德故，此世及他世，皆欢喜。难道不是这样说的吗？从那以后，具寿迦叶波思考后，开始在各家乞食。之后，诸天之主帝释天在空中坐着，用天上的食物装满具寿迦叶波的钵。具寿迦叶波将钵倒扣，食物和饮料都被倒掉。当时，比丘们向世尊禀告了此事。世尊开示说：因此，允许携带钵盖。名叫某某村妇以米粥供养圣迦叶波，她因此转生到兜率天众之中，这个消息到处传扬。憍萨罗国的国王胜光王听到某某村妇以米粥供养圣迦叶波，因此转生到兜率天众之中。听到之后，便前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后坐于一旁。坐于一旁后，世尊以与法相应的言谈，为憍萨罗国的国王胜光王做了正确的开示，使他正确地领会。
English
The Arhats, because they cannot see wisdom without thinking, enter into contemplation. After some time, seeing that it was the lord of the gods, Indra, he said: Kauśika! Thus, the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened Buddha has already uprooted the thorn of doubt and hesitation that has accompanied you for a long time, why do you create obstacles of suffering for beings? Great Venerable Kashyapa, why do you create obstacles of suffering for beings? For the time being, although these people do not directly see merit, they still give alms. If they do merit, I directly see merit and abide in the fruit of my own merit, why not give alms? Why not do merit? The Blessed One also said: Merit should be done, not doing merit turns into suffering, by doing merit, both this world and the next are happy. Didn't he say that? From then on, the venerable Kashyapa, after thinking, began to go begging in the houses. Then, the lord of the gods, Indra, sitting in the sky, filled the venerable Kashyapa's bowl with heavenly food. The venerable Kashyapa turned the bowl upside down, and the food and drink were poured out. At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. The Blessed One instructed: Therefore, it is permitted to carry a bowl cover. A certain village woman named so-and-so offered rice porridge to the venerable Kashyapa, and she was reborn among the Tushita gods, this news spread everywhere. King Prasenajit of Kosala heard that a certain village woman named so-and-so offered rice porridge to the venerable Kashyapa, and she was reborn among the Tushita gods. After hearing this, he went to where the Blessed One was, and upon arriving, he bowed to the Blessed One's feet with his head, and then sat to one side. After sitting to one side, the Blessed One, with talk in accordance with the Dharma, gave correct instructions to King Prasenajit of Kosala, causing him to understand correctly.
Tibetan
་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའ་སླད་དུ་དགུང་བདུན་དུ་བདག་ གདུགས་ཆོད་སྦྱོར་ཞིང་མཆིས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་ནས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་སྟ་གོན་བྱས་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་གདན་བཏིང་ནས་ནོར་བུའི་ཆུ་སྣོད་བཞག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་གྱིས་དུས་ཚོད་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་གི་ལག་ནས་སྟོབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །མུ་ལྟོ་བ་ཞིག་རྒན་གྲལ་ལོགས་ན་འདུག་པ་རྒྱལ་པོ་འདི་བསོད་ནམས་དག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་དག་གིས་ངོམས་མི་ཤེས་པར་སྦྱིན་པ་དག་གཏོང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་དོ་ཞེས་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རང་གི་ལག་ནས་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོལ་ཟིན་ནས་ཕྱག་བཅབས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་བར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སུའི་མིང་ནས་བརྗོད་དེ་ཡོན་བསྔོ་བ་བྱ། ཅི་ཁྱོད་ཀྱི་འམ། འོན་ཏེ་ཁྱོད་པས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞིག་གི རྒྱལ་པོས་བསམས་པ་བདག་གི་བསོད་སྙོམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པས་བདག་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པ་གཞན་ལྟ་སུ་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་པས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་པ་གང་ལགས་པ་དེ
Chinese
从“行事”开始，到“真实地极其欢喜而一言不发”之间，与前文相同。之后，拘萨罗国的国王胜光从座位上起身，将上衣偏袒一肩，用右膝的膝盖顶住地面，向着世尊所在的方向，合掌恭敬地对世尊说道：世尊，为了圣者大迦叶波，如果我能连续七年提供伞盖和食物，请您允许。世尊对拘萨罗国的国王胜光一言不发，表示允许。之后，拘萨罗国的国王胜光得知世尊一言不发即是允许，便用头顶礼世尊的双足，然后从世尊面前离去。之后，拘萨罗国的国王胜光在那天晚上准备了干净而美味的食物和饮料，第二天早上早早起身，铺设好座位，放置好宝瓶，然后迎请世尊，从“禀告时间已到”开始，到“用自己的手给予并使之满足”之间，与前文相同。一个苦行外道坐在老者之中，他亲眼看到这位国王的福德，并且安住于自己的福德果报之中，心想：他不知足于福德，不断布施，积累福德啊！于是心中生起极大的信心。之后，拘萨罗国的国王胜光用自己的手，为佛陀等比丘僧团准备了各种干净而美味的食物和饮料，并使他们感到满足。世尊用斋完毕，放下钵，国王胜光知道后，便取了一个非常低的座位，为了听法而坐在世尊面前。之后，世尊说道：大国王，你以谁的名义来回向功德？是你自己的吗？还是为了比你积累了更多福德的人？国王心想：我的食物被世尊享用，还有谁能比我积累更多的福德呢？于是说道：世尊，是为了比我积累了更多福德的那个人。
English
From "doing" onwards, up to "truly rejoicing and remaining silent," it is the same as before. Then, King Pasenadi of Kosala rose from his seat, bared one shoulder of his upper garment, and pressed the kneecap of his right knee into the ground. He bowed with joined palms towards where the Blessed One was, and said to the Blessed One: "Blessed One, for the sake of the great venerable Mahakasyapa, if I were to continuously provide umbrellas and food for seven years, please grant me permission." The Blessed One remained silent to King Pasenadi of Kosala, indicating permission. Then, King Pasenadi of Kosala, knowing that the Blessed One's silence meant permission, bowed his head to the feet of the Blessed One and departed from before the Blessed One. Then, King Pasenadi of Kosala, from that very night, prepared clean and delicious food and drinks. The next morning, he rose early, spread out seats, placed jeweled water vessels, and invited the Blessed One, from "announcing that the time had come" up to "giving with his own hands and satisfying them," it is the same as before. A certain ascetic mendicant, sitting among the elders, saw the merit of this king directly and, abiding in the fruit of his own merit, thought: "He is not satisfied with merit, he constantly gives alms, he accumulates merit!" And so, great faith arose in his mind. Then, King Pasenadi of Kosala, with his own hands, served clean and delicious food and drinks in various ways to the Sangha of monks, including the Buddha, and satisfied them. When the Blessed One had finished eating and put down his bowl, King Pasenadi, knowing this, took a very low seat and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One said: "Great King, in whose name do you dedicate the merit? Is it your own? Or is it for someone who has accumulated more merit than you?" The king thought: "My food has been enjoyed by the Blessed One, who else could have accumulated more merit than me?" And so he said: "Blessed One, it is for the one who has accumulated more merit than me."