Tibetan
འི་མིང་ནས་བརྗོད་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མུ་ལྟོ་བ་ དེའི་མིང་ནས་བརྗོད་ཅིང་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་དྲུག་གི་བར་དུ་མཛད་པ་དང་། ཉི་མ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་ལག་པ་ལ་འགྲམ་པ་གཏད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་བསོད་སྙོམས་ལོངས་སྤྱད་ཅིང་ཡོན་བསྔོ་བ་ནི་མུ་ལྟོ་བའི་མིང་ནས་བརྗོད་ནས་མཛད་དོ་སྙམ་སྟེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་དེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཅིའི་སླད་དུ་ཕྱག་ལ་ཞལ་གཏད་དེ་ཐུགས་མི་དགྱེས་ཤིང་བཞུགས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ངའི་བསོད་སྙོམས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་ན་ཡོན་བཤད་པ་ནི་མུ་ལྟོ་བའི་མིང་ནས་བརྗོད་ཅིང་མཛད་ན། ཅི་སྟེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་མི་འདུག །དེ་ནས་བློན་པོ་རྒན་པོ་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་ངུར་བཞུགས་ཤིག་དང་བདག་གིས་སང་ཅི་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་ཁོ་ནའི་མཚན་ནས་བརྗོད་དེ་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་པ་དེ་ལྟར་བགྱིའོ། །དེས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཁྱེད་ཀྱིས་སང་ཁ་ཟས་ཆེས་བསོད་པ་དང་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྟ་གོན་གྱིས་ལ་བྲིམ་པ་ཡང་འདི་ལྟར་ཅི་ནས་ཀྱང་ཕྱེད་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་འགྲོ་ལ། ཕྱེད་ནི་ས་ལ་འབོ་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་དག་གིས་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཁ་ཟས་ཆེས་བསོད་པ་དང་། ཆེས་རབ་ཏུ་མང་བ་བཤམས་ཏེ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལེགས་པར་བཞུགས་པར་རིག་ནས་བྲིམ་པར་བརྩམས་ཏེ། ཕྱེད་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས། ཕྱེད་ནི་ས་ལ་ཕོའོ། །དེ་ནས་མུ་ལྟོ་བས་ས་ལ་ཕོ་བ་རྣམས་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བརྒྱུགས་པ་དང་དེ་ཕྱག་ཚང་འབྲིམ་པ་དག་གིས་སླར་བསྐྲད་དོ། །དེ་ནས་མུ་ལྟོ་བ་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་ནོར་རྫས་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་ན་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་བ་སློང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྦྱིན། ཁ་ཟས་འདི་བོར་བ་ཅི་ཕན་ཞེས་མུ་ལྟོ་བ་དེ་སེམས་འཁྲུགས་པས་སྔོན་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་སེམས་དད་པར་བྱ་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དེ་རྣམས་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ཟིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་ཡོན་བསྔོ་བ་ནི་མི་མཛད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཡོན་བསྔོ་བ་མ་མཉན་པ་ཁོ་ནར་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ
Chinese
的名号来述说，祈请世尊作回向。然后世尊就以穆托巴 的名号来述说，并作回向。就这样过了六天。第六天，国王手托着脸颊，心想：世尊享用了我的斋饭，但作回向时却以穆托巴的名号来述说。他心中不悦地坐着，大臣们看到了，就说：陛下为何手托着脸颊，不悦地坐着？国王说：贤臣们，现在世尊享用了我的斋饭，但述说回向时却以穆托巴的名号来述说，我心中怎能高兴呢？这时，一位老臣说：陛下请稍安勿躁，我明天一定让世尊只提陛下的名号来作回向。他吩咐那些以残羹剩饭为生的人：你们明天准备非常精美的食物，而且要非常多，布施时也要这样做，一定要一半放入僧人们的钵中，一半倒在地上。那些人第二天准备了非常精美的食物，而且非常多。然后，他们看到佛陀等僧众安坐后，就开始布施，一半倒入僧人们的钵中，一半倒在地上。这时，穆托巴跑去捡拾倒在地上的食物，但那些负责布施的人又把他赶走了。然后穆托巴说：如果这位国王有非常多的财物，为何不布施给我们这些像乞丐一样痛苦的人呢？把这些食物扔掉有什么用呢？穆托巴心烦意乱，无法像以前那样心生欢喜。之后，国王心想，佛陀等僧众用斋完毕，世尊没有提到我的名字来作回向，于是没有听到回向就回家了。 之后，世尊对拘萨罗国的国王
English
by name, and requested the Blessed One to make dedication. Then the Blessed One, Mu-lto-ba by name, spoke and made dedication. Thus it was done for six days. On the sixth day, the king rested his cheek on his hand, thinking: The Blessed One enjoys my alms, but when making dedication, he speaks by the name of Mu-lto-ba. He sat there displeased, and the ministers saw it and said: Why does Your Majesty rest your face on your hand and sit there displeased? The king said: Wise ministers, now that the Blessed One enjoys my alms, but speaks of dedication by the name of Mu-lto-ba, how can I be happy? Then an old minister said: Your Majesty, please be patient, and tomorrow I will certainly make the Blessed One speak only of Your Majesty's name and make dedication. He instructed those who lived on leftovers: Tomorrow you prepare very exquisite food, and very much of it, and when distributing it, do it like this, make sure that half goes into the monks' bowls, and half is poured on the ground. The next day, they prepared very exquisite food, and very much of it. Then, seeing that the Buddha and the Sangha were seated properly, they began to distribute, pouring half into the monks' bowls and half on the ground. Then Mu-lto-ba ran to collect the food poured on the ground, but those in charge of distributing drove him away again. Then Mu-lto-ba said: If this king has so much wealth, why doesn't he give it to us miserable beggars? What good is it to throw away this food? Mu-lto-ba was upset and could not feel as happy as before. Afterwards, the king thought that the Buddha and the Sangha had finished their meal, and the Blessed One did not mention my name to make dedication, so he went home without hearing the dedication. Then the Blessed One to the King of Kosala
Tibetan
་གསལ་རྒྱལ་གྱི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་ཡོན་བསྔོས་པ་འདི་སྐད་དུ་མཛད་དེ། གླང་པོ་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་དཔུང་བུ་ཆུང་། །ཞོན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཡུལ་བཅས་འཁོལ་བྱེད་པ། །ཟན་དྲོན་ལན་ཚྭ་དག་གིས་མ་བཏབ་ཅིང་། །སྣུམ་བག་མེད་པའི་མ་ཐུ་ནི་ཡིན་པར་ལྟོས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ཕོ་བྲང་དུ་གདུགས་ཚོད་ལན་མང་དུ་གསོལ་ནས་མིང་ནས་བརྗོད་དེ་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་ན། འདི་ལྟ་བུའི་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་པ་ནི་བདག་གིས་སྔོན་ཆད་ནི་ལན་འགའ་ཡང་མ་ཐོས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ནས་ཀྱི་དར་ཐུག་ལན་ཚྭས་མ་བཏབ་པ་ལ་བརྩམས་ཏེ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཁྱོད་ཉན་པར་འདོད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་ནས་ཀྱི་དར་ཐུག་ལན་ཚྭས་མ་སྩལ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་བཤད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་འཛིན་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་རི་འོར་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལས་བུ་གཟུགས་བཟང་བ་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ་དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་བདག་ཅག་གི་བུ་ལོན་དེད་པ་དང་། ནོར་འཕྲོག་པ་སྐྱེས་ཀྱིས་བདག་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོའོ། །དེས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་དེ་བཞིན་མཛོད་ཅིག །དེས་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་ཞིག་ཏུ་སོང་བ་ལས་དེ་དེ་ཉིད་དུ་མ་སྟེས་ཏེ་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཆེད་པོ་མི་བདོག་པ་ཞིག་པས་དེའི་ཁྱིམ་གྱི་ནོར་རྣམས་ཟད་པས་དེའི་བུ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེའི་སྟེན་གྲོགས་ཤིག་ ཡོད་པ་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་ཁོ་བོའ་ཞིང་ལས་དག་བྱོས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཟན་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེས་དེའི་ཞིང་ལས་དག་བྱ་བར་བརྩམས་ནས་དེས་ཀྱང་དེའི་ཟན་སྦྱར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དུས་སྟོན་
Chinese
以光明王的名字述说，这样供养道：大象、马和小车队，骑乘着去控制城市和乡村，没有用热粥和盐调味，看起来是没有油的麦糊糊。然后，具寿阿难对世尊这样禀告道：尊者，世尊在拘萨罗国的光明王宫殿里多次享用伞盖，并以名字称呼来作供养，像这样的供养，我以前一次也没有听说过。世尊说道：阿难，拘萨罗国的光明王因没有用盐调味的麦粥为起因而产生的业的因缘，你想听吗？世尊，现在正是时候。善逝，现在正是时候，世尊因拘萨罗国的光明王没有赐予盐调味的麦粥为起因而宣说业的因缘，比丘们从世尊那里听闻后会受持的。然后，世尊对比丘们说道：比丘们，过去在瑞沃（地名）的地方，有一个居士，他娶了同种姓的女子为妻，和她一起嬉戏，快乐，享受欢乐。他和她一起嬉戏，快乐，享受欢乐，生了一个儿子，相貌端正，美丽，悦意，就这样养育长大，直到他长大成人，就像前面说的那样。过了一段时间，居士对妻子说：贤妻，我要去向债主讨债，或者被强盗抢劫，我要带着货物去其他地方。她说：老爷，就这样做吧。他带着货物去了另一个地方，但他在那里没有成功，就死了。他因为没有后代而去世，所以他家的财产都耗尽了，他的儿子也变得痛苦，那个居士有一个可靠的朋友，他对他说：孩子，你帮我做农活吧，我会给你准备食物。他开始帮他做农活，他也给他准备食物。过了一段时间，到了节日。
English
Speaking in the name of King Prasenajit, he made the offering, saying: Elephants, horses, and small chariots, riding to control cities and villages, not seasoned with warm porridge and salt, look like unleavened gruel. Then, the venerable Ānanda said to the Blessed One: Venerable, the Blessed One has often enjoyed the umbrella in the palace of King Prasenajit of Kosala, and has made offerings by mentioning his name. I have never heard of such offerings before. The Blessed One said: Ānanda, do you want to hear the cause of the karma that arose because King Prasenajit of Kosala did not season the barley porridge with salt? Blessed One, now is the time. Well-Gone One, now is the time, the Blessed One, because King Prasenajit of Kosala did not give barley porridge seasoned with salt, explained the cause of the karma, and the monks, having heard it from the Blessed One, will uphold it. Then, the Blessed One said to the monks: Monks, in the past, in a place called Riwo, there lived a householder who took a wife from the same caste, and he played with her, rejoiced, and enjoyed happiness. He played with her, rejoiced, and enjoyed happiness, and begot a son who was handsome, beautiful, and pleasing to look at, and he raised him until he grew up, just as before. After some time, the householder said to his wife: Good woman, I will go to collect debts from the debtors, or be robbed by robbers, and I will take goods to another place. She said: Lord, do so. He took the goods and went to another place, but he did not succeed there and died. Because he died without an heir, the wealth of his house was exhausted, and his son became miserable, and that householder had a reliable friend who said to him: Boy, do my farm work, and I will prepare food for you. He began to do his farm work, and he also prepared food for him. After some time, it was a festival.
Tibetan
ལ་བབ་ནས་ཁྱེའུ་དེའི་མས་བསམས་པ། དེང་ནི་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་མཛའ་བཤེས་དང་གཉེན་དང་ཉེ་དུ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཟན་སྦྱིན་པས་བྲེལ་བར་འགྱུར་གྱིས། སྔ་འཚོགས་སུ་སོང་ལ་ཁྱེའུ་དེའི་ཟན་བསྐྱལ་ལོ་སྙམ་ནས། དེ་སྔ་འཚོགས་སུ་སོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ལ་དོན་དི་དག་གོ་བར་བྱས་པ་དང་དེ་ཁྲོས་ནས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱང་ད་དུང་མ་བྱིན་པར་མངག་གཞུག་པ་ཁྱེའུ་ལ་སྦྱིན་ནམ། རེ་ཞིག་དེ་རིང་ནི་སྡོད་ཅིག །སང་ཉིས་འགྱུར་དུ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེའི་མས་བསམས་པ། ཁྱེའུ་བཀྲེས་པར་མ་གྱུར་གྲང་སྙམ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནས་ཀྱི་ཟན་དྲོན་ལན་ཚྭས་མ་བཏབ་པ་འདི་བསྐྱལ་ལོ་སྙམ་མོ། །དེས་དེ་ཁྱེར་ནས་ཞིང་ཐོག་ཏུ་སོང་བ་དང་ཁྱེའུ་དེས་དེ་རྒྱང་མི་རིང་བ་ཞིག་ནས་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་ཞིམ་པོ་ཅུང་ཟད་མ་མཆིས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་དེ་རིང་ནི་ཟན་ནར་མ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡུམ་ཅི་སྟེ་ལགས། དེས་བུ་ལ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཇི་སྐད་དུ་ཟེར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསྙད་ནས་ཟན་དྲོན་ལན་ཚྭས་མ་བཏབ་པ་འདི་ཡང་ཁོ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ཀྱིས། བུ་འདི་ཟོ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཞོག་ལ་བཞུད་ཅིག །དེས་བཞག་སྟེ་སོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་དམན་ཞིང་ངན་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཅན། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་དེ་ལུས་མཛེས་པ་དང་། སེམས་དང་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཞི་བར་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་གིས་ཡོན་གནས་ཡང་དག་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་མ་བྱས་པ་དེས་ན་བདག་འདི་འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་གྱིས། གལ་ཏེ་བདག་ལས་ཟན་དྲོན་ལན་ཚྭས་མ་བཏབ་པ་འདི་བཞེས་ན་བདག་གིས་དེ་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་སྐྱེས་བུ་ བཀྲེན་པ་དེའི་བསམ་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་དེ། བཞིན་བཟངས་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏང་བ་ཡིན་ན་ལྷུང་བཟེད་འདིར་ཆུག་ཤིག །དེ་ནས་དེས་དད་པ་དྲག་པོས་ཟན་དྲོན་ལན་ཚྭས་མ་བཏབ་པ་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་ཁྱེའུ་བཀྲེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས
Chinese
到来之后，那个孩子的母亲心想：今天，户主的妻子会因为布施食物给朋友、亲戚、近亲、沙门和婆罗门等人而忙碌。不如早点去，把那个孩子的食物送去吧。于是她早早地去了，把这些事情告诉了户主的妻子，那人听后生气地说：暂且，沙门、婆罗门和亲戚们都还没给，难道要先给那个被差遣的孩子吗？暂且今天就待着吧，明天加倍给你。之后，那个孩子的母亲心想：孩子会不会饿了呢？不如把我自己没有加盐的温热大麦饭送去吧。她拿着饭去了田地，那个孩子从不远处看到她，就说：妈妈，没有一点好吃的吗？她说：孩子，今天连一点点剩余的食物都没有了。妈妈为什么呢？她把户主的妻子说的话都详细地告诉了孩子，又说：这没有加盐的温热大麦饭也是我拿来的，孩子，吃了吧。孩子说：放着，您回去吧。她放下饭就走了。在没有佛陀出现的时候，世间会出现对卑劣贫贱者怀有慈悲心，喜欢偏远住所，唯一的世间供养处——独觉佛。不知过了多久，一位独觉佛来到了那个地方，他看到那人身形美好，内心喜悦，行为寂静，心想：我以前没有对这样真正的供养处做过布施，所以我才落到这般境地。如果他能接受我这没有加盐的温热大麦饭，我就供养给他。之后，那位独觉佛用心识知了那个贫穷男子的想法，拿着钵说：善男子，如果你要布施，就把饭放在这个钵里吧。于是那人以强烈的信心把没有加盐的温热大麦饭供养给了那位独觉佛。诸位比丘，你们怎么想？当时的那个贫穷孩子，就是现在的拘萨罗国王胜光王啊。当时，那个时候。
English
Having arrived, that child's mother thought: 'Today, the householder's wife will be busy giving food to friends, relatives, kinsmen, ascetics, and Brahmins. I should go early and deliver that child's food.' So she went early and told the householder's wife about these matters, and she, being angry, said: 'Wait a moment, the ascetics, Brahmins, and relatives have not yet been given to, are you going to give to the child who is being sent? Wait a moment, stay for today. Tomorrow I will give you twice as much.' Then the child's mother thought: 'Will the child not be hungry?' I should send my own warm barley rice without salt. She took it and went to the field, and the child saw her from not far away and said: 'Mother, is there not a little bit of something delicious?' She said: 'Child, today there is not even a little bit of leftover food.' 'Mother, why is that?' She told the child in detail all that the householder's wife had said, and said: 'This warm barley rice without salt was also brought by me, child, eat it.' The child said: 'Leave it and go back.' She left it and went away. When Buddhas do not appear, solitary Buddhas, who have compassion for the lowly and poor, who delight in remote dwellings, and who are the sole objects of offering in the world, will appear. After some time, a solitary Buddha went to that place, and he saw that person's beautiful body, joyful mind, and peaceful conduct, and thought: 'Because I have not previously made offerings to such a true object of offering, I have fallen into this state. If he accepts this warm barley rice without salt from me, I will offer it to him.' Then, that solitary Buddha, knowing the thoughts of that poor man with his mind, held out his begging bowl and said: 'Good man, if you are going to give, put the rice in this bowl.' Then, with strong faith, that person offered the warm barley rice without salt to that solitary Buddha. Monks, what do you think? That poor child at that time was none other than King Pasenadi of Kosala. At that time, at that time.