English
Knowing that it was not appropriate, he said to the venerable Protector of the Land: "Protector of the Land, go! Those sentient beings who have not been delivered, deliver them! Those who have not been liberated, liberate them! Those who have not breathed their last, let them breathe their last! Those who have not completely passed beyond sorrow, let them completely pass beyond sorrow!" Then the venerable Protector of the Land, greatly delighted and pleased by the words of the Blessed One, bowed his head at the two feet of the Blessed One and departed from the presence of the Blessed One. Then, after that night had passed, the venerable Protector of the Land, in the morning, having put on his lower garment, and taking his bowl and robes, went to Shravasti for alms. Having practiced alms in Shravasti, and having done the work of eating, he returned from the afternoon alms, arranged his dwelling as usual, took his bowl and robes, and went to where the Thick Storehouse was. Gradually practicing and walking, he arrived at the Thick Storehouse, and stayed in the Thick Storehouse Grove of the Thick Storehouse. Then, after that night had passed, the venerable Protector of the Land, in the morning, having put on his lower garment, and taking his bowl and robes, went to the Thick Storehouse for alms. Gradually going for alms from the Thick Storehouse, he went to where his own house was. At that time, the father of the venerable Protector of the Land was in the porch of the door, and a barber was dressing his hair and beard. The father of the venerable Protector of the Land saw the venerable Protector of the Land standing at the door. Having seen him, he began to scold: "These shaven-headed ascetics have cut off the lineage of my family! They have caused my only son, beloved, pleasing, obedient, and agreeable, Protector of the Land, to go forth and be fully ordained! Who would think of giving alms to these shaven-headed ascetics?" Then the venerable Protector of the Land did not receive any alms from his own house, not even a handful, and he was driven out, and he quickly departed. At that time, the venerable Protector of the Land before
Tibetan
་གྱི་བྲན་མོ་རྒན་མོ་ཞིག་ཟན་དྲོན་རུལ་པ་ཞག་ལོན་པ་ཞིག་དོར་བའི་ཕྱིར་ཐོགས་ཏེ་སྒོར་བྱུང་བ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་སྔོན་གྱི་བྲན་མོ་རྒན་མོ་དེ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བྲན་མོ་རྒན་མོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྲིང་མོ་གལ་ཏེ་ཟན་དྲོན་རུལ་པ་ཞག་ལོན་པ་འདོར་བ་ཡིན་ན་ཁོ་བོས་བཟས་ལྷུང་བཟེད་འདིར་ཆུག་ཤིག །འཕགས་པ་གསོལ་ཅིག །དེ་ནས་སྔོན་གྱི་བྲན་མོ་རྒན་མོ་དེས་ཟན་དྲོན་རུལ་པ་ཞིག་ལོན་པ་ལྷུང་བཟེད་དུ་འཇུག་ པ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དང་། བཞིན་དང་། སྣ་དང་། སྨྲེ་དངགས་དག་གི་མཚན་མ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་བཟུང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །རྗེའི་སྲས་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལགས་སམ། སྲིང་མོ་ཁོ་བོ་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་དེ་ལྟར་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་སྔོན་གྱི་བྲན་མོ་རྒན་མོ་དེ་རིངས་པ་རིངས་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་ཕ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་ཕ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཇོ་བོ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །སྲས་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་བང་མཛོད་སྟུག་པོ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་རིང་མོ་ཞིག་ལགས་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁབ་ཏུ་ནི་བྱོན་མི་བཞེད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་ཕས་ལག་པ་གཡོན་པས་སྐྲ་བསྡུས་ནས་རས་ཡུག་གཅིག་གི་སྨད་གཡོགས་བགོས་བཞིན་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གང་ན་བ་དེར་སོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་རྩིག་དྲུང་ཞིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཟན་དྲོན་རུལ་པ་ཞག་ལོན་པ་ཟ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་ཕས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ཁྱོད་བང་མཛོད་སྟུག་པོ་ཅན་དུ་ཕྱིན་ནས་རིང་མོ་ཞིག་ལོན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པར་མི་འདོད། ཟན་དྲོན་རུལ་པ་ཞག་ལོན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གྲེ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྲོར་བཏུབ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ན་རྒྱ་གག་མ་གཏོགས་པ་སྦྱིན་པ་ཡང་མ་ཐོབ། བསྐྲད་ཀྱང་མ་བསྐྲད་པ་དང་མྱུར་བ་མྱུར་བར་བྱུང་ངོ་། །བུ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ཡིན་པར་ཁོ་བོས་མི་ཤེས་མོད། གལ་ཏེ་ཁོ་བོས་ཤེས་ན་དེ་སྐད་མི་སྨྲ་བ་ཞིག །བུ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ། །ཁྱིམ་བདག་བཟོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་ཕས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་བྱས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་འདུ
Chinese
一个老婢女拿着变质腐烂的馊饭准备倒掉，正走到门口。具寿持国看到了以前的老婢女。看到后，对老婢女说了这样的话：姐妹，如果要把变质腐烂的馊饭倒掉，请把它放到我的钵里吧。圣者，请享用吧！然后，以前的老婢女把变质腐烂的馊饭放入钵中时，具寿持国仔细观察了她的手、脚、脸、鼻子和牙齿等相好，并这样说道：是国王的儿子持国吗？姐妹，我知道人们是这样认为的。然后，以前的老婢女急忙赶到具寿持国的父亲那里，对具寿持国的父亲说了这样的话：主人，请您知道！您的儿子持国去了宝库很长时间了，不想回到您的住所。然后，具寿持国的父亲用左手拢着头发，像穿着一块布的下裙一样，来到了具寿持国所在的地方。当时，具寿持国正坐在墙边，吃着变质腐烂的馊饭。然后，具寿持国的父亲对具寿持国说了这样的话：持国，你去了宝库很长时间了，为什么不想回到自己的家？变质腐烂的馊饭，你的喉咙怎么能咽下去？家主，你回到家后，除了乌鸦，什么布施也没得到，被驱赶却没被驱赶，而且来得很快。儿子，我不知道你是持国。如果我知道，就不会说那样的话了。儿子持国，请原谅我！家主，我原谅你。然后，具寿持国的父亲用所有的肢体拥抱具寿持国，把他带到自己家中铺设好的座位上。
English
A old maidservant was about to throw away some stale, rotten, and rancid food, and was coming to the door. The Venerable Dhritarashtra saw the former old maidservant. Having seen her, he said these words to the old maidservant: Sister, if you are going to throw away the stale, rotten, and rancid food, please put it in my alms bowl. Noble one, please partake! Then, as the former old maidservant was putting the stale, rotten food into the alms bowl, the Venerable Dhritarashtra carefully observed the marks of her hands, feet, face, nose, and teeth, and also said this: Are you the king's son, Dhritarashtra? Sister, I know that people know it that way. Then, the former old maidservant hurriedly went to where the Venerable Dhritarashtra's father was, and having gone, she said these words to the Venerable Dhritarashtra's father: Master, please know! Your son Dhritarashtra has been gone to the treasury for a long time, and does not wish to return to your residence. Then, the Venerable Dhritarashtra's father, gathering his hair with his left hand, as if wearing a lower garment of a single cloth, went to where the Venerable Dhritarashtra was. At that time, the Venerable Dhritarashtra was sitting by a wall, eating stale, rotten, and rancid food. Then, the Venerable Dhritarashtra's father said these words to the Venerable Dhritarashtra: Dhritarashtra, you have been gone to the treasury for a long time, why do you not want to return to your own home? How can stale, rotten, and rancid food go down your throat? Householder, when you come to your home, you do not receive any alms except for crows, and you are driven away without being driven away, and you come quickly. Son, I did not know that you were Dhritarashtra. If I had known, I would not have said that. Son Dhritarashtra, please forgive me! Householder, I forgive you. Then, the Venerable Dhritarashtra's father embraced the Venerable Dhritarashtra with all his limbs and brought him to a seat prepared in his own home.