Tibetan
བས་སོང་ན༔ ལྷ་དང་དྲི་ཟ་ལྷ་མ་ཡིན༔ ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ༔ འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་ཐར་བར་འགྱུར༔ ཞེས་དང་༔ མདོ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལས༔ སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སུ་སེམས་ཅན་སུ་འགྲོ་བ༔ བདུད་རྣམས་བྱེ་བས་བསད་པར་མི་ནུས་ཏེ༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་བློ་ནི་འཁྲུགས་ཟིན་ཀྱང་༔ དེ་ནི་ངེས་པར་སྐྱེ་བའི་ཕ་རོལ་འགྲོ༔ ཞེས་དང་༔ དྲན་པའི་ཚོམས་ལས༔ གང་ཞིག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ༔ སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་བྱེད་ཅིང་༔ གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་བ༔ དེ་དག་མི་ཡི་རྙེད་པ་ཡིན༔ ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ༔ པཎྜི་ཏ་དཔའ་བོའི་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པར༔ སྐྱབས་སོང་བསོད་ནམས་གཟུགས་མཆིས་ན༔ སྟོང་གསུམ་འདི་ཡང་སྣོད་དུ་ཆུང་༔ རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཆུ་ཡི་གཏེར༔ ཕུལ་ལ་གཞལ་ཡང་ལངས་མི་འགྱུར༔ ཅེས་དང་༔ ཕག་མོའི་རྟོགས་བརྗོད་ལས༔ གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ༔ དེ་ནི་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ་སྟེ༔ ལྷ་ཡི་ལུས་ནི་སྤང་ནས་ཀྱང་༔ ལྷ་ཡི་ལུས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར༔ ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་ནས་གསུངས་སོ༔ ཉེས་ལྟུང་བཤགས་པ་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་ཟབ་སྟེ༔ སྡུད་པ་ལས༔ གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་ཀྱང་༔ སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ༔ སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་བྱ་སྙམ་ དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན༔ མཁས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་རིག་པར་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས་སྡིག་པ་ཡང་དག་སྟེ༔ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས༔ རྩྭ་སྐམ་ཕུང་པོ་རི་རབ་ཙམ༔ མེ་སྟག་ཆུང་ངུས་བསྲེགས་པ་ལྟར༔ དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སོང་ན༔ སྡིག་པ་རི་རབ་ཙམ་ཡང་བྱང་༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་ཏེ༔ མཛོད་ལས༔ བསྙེན་གནས་གཞན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱི༔ སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་སྐྱབས་འགྲོའི་ཕན་ཡོན་མཐའ་ཡས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་བསྡུས་ན་བརྒྱད་དུ་འདུས་ཏེ༔ ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཚུད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་༔ སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་དང་༔ མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པས་མི་ཚུགས་པ་དང་༔ སྡིག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཞིང་སྲབ་པར་འགྱུར་བ་དང་༔ རྒྱུད་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསོག་ཅིང་འཕེལ་བ་དང་༔ ཤི་ནས་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་མི་ལྟུང་བ་དང་༔ ལམ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་༔ མཐར་བླ་ན་མེད་ པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་དང་བརྒྱད་ཡོད་པར་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་སྔོན་ལྷ་ཡི་བུ་ཞིག་ཚེ་ཟད་ནས་ཕག་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མཐོང་ནས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ལ༔ བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་ཕོག་པས་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་པ་དང་༔ སྔོན་གནོད་སྦྱིན་ཞིག་སྟག་ཅིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་མི་རྣམས་རེས་མོས་སུ་ཟ་བ་ལ༔ རྒན་མོ་མ་སྨད་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས༔ མེ་དཔུང་དུ་མཐོང་སྟེ་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་ཟ་མ་ནུས་པ་དང་༔ དགེ་བསྙེན་མ་ཟླ་བ་བཟང་མོས༔ སྐྱབས་འགྲོ་བྱེད་ཅིང་དུར་ཁྲོད་འཇིགས་སུ་རུང་བ་གཅིག་ཏུ་མཚན་མོ་སོང་བ་ལ༔ གཅན་གཟན་དང་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱིས་མེ་དཔུང་དུ་མཐོང་ནས་མ་ཟོས་པ་དང་༔ བུ་མོ་རྡོ་རྗེ་བྱ་བས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས་གཟུགས་ངན་པའི་ལས་སྒྲིབ་དག་ནས༔ མཚན་དང་ལྡན་པའི་ལུས་སུ་གྱུར་པ་དང་༔ སྔོན་ལྷས་སྦྱིན་ངན་སོང་གི་གནས་སུ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ལ༔ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བཅུག་པས༔ སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར༔ ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་ སུ་འགྲོ་མ་འདོད་པས༔ བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པར་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཉན་པའི་བསོད་ནམས་དང་༔ ཆོས་ཐོས་པའི་བསོད་ནམས་དང་༔ སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཕན་ཡོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་༔ བསོད་ནམས་དེ་མི་ཉམས་པའི་གདམས་ངག་མེད་ན་ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་སྐྱེས་ན་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཏེ༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྡེ་སྣོད་ལས༔ ཁོང་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཇོམས་པ་སྟེ༔ ཞེས་དང་༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི༔ སྦྱིན་དང་བདེར་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས༔ ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང་༔ ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ དེའི་གནད་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བཟུང་སྟེ་དགེ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྔོ་བས་རྒྱས་བཏབ་ན་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་རྩ་དེ་མི་ཟད་པ་དང་༔ དགེ་བ་ཆུང་དུ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་བསྔོ་བས་རྒྱས་བཏབ་ན་ཞག་རེ་ལ་སྐྱེད་རེ་འཕེལ་ཏེ་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར༔ རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས་བསྔོ་བ་ཚིག་རྐང་གཅིག་གསུངས་ནས་དེའི་ འགྲེལ་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་ལས༔ དེ་ལྟར་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་དགེ་བ་དེ་བདག་གིས་མ་རྒན་འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བསྔོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེའི་དོན་རྒྱས་པར་འཆད་ན༔ བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས
Chinese
皈依之后，天、乾闼婆、阿修罗，龙和夜叉等等，将从一切恐惧中解脱。经部《太阳藏》中说：众生若皈依佛，无数魔众亦不能害，纵然戒律毁坏，心识迷乱，彼亦必定趋向解脱的彼岸。又《正念经》中说：无论昼夜，恒常忆念佛陀，凡是皈依佛者，乃是人中之珍宝。法与僧亦如是说。班智达勇士所著《摄波罗蜜多》中说：皈依的功德若有形，三千世界亦嫌小，大海虽为水之藏，量取功德亦难满。又《猪女传》中说：凡是皈依佛，彼将不堕恶趣，舍弃天身之后，亦将转生为天人。法与僧亦可类推。忏悔罪堕亦是皈依甚深之处。《摄事品》中说：若菩萨享用五妙欲，然已皈依佛法僧三宝，且思佛为所修，常念一切智，智者应知彼住于持戒波罗蜜多。如是说。皈依能清净罪业，薄伽梵说：如草木之堆积如须弥山，星星之火亦能焚毁，如是皈依三宝，罪业纵如须弥山亦能清净。如是说。一切律仪之根本亦是皈依。《俱舍论》中说：斋戒等其他虽有，然未皈依者则无。如是说。一切经续中说皈依之功德无量，总摄为八：成为内道佛教徒之功德，成为一切律仪之所依，不为人和非人所害，一切罪业和业障得以清净和减轻，相续中积累和增长广大的福德资粮，死后不堕恶趣和恶道，相续中生起殊胜的道，最终获得无上菩提之功德等八种。
English
Having taken refuge, gods, gandharvas, asuras, nagas, yakshas, and so on, will be liberated from all fears. In the Sutra "Essence of the Sun," it says: Whoever among sentient beings goes for refuge to the Buddha, countless demons cannot harm them. Even if their discipline is broken and their minds are confused, they will surely go to the other shore of liberation. Also, in the "Collection of Mindfulness," it says: Whoever, day and night, constantly remembers the Buddha, and whoever has gone for refuge to the Buddha, is a treasure among humans. The same is said for the Dharma and the Sangha. In the "Collected Perfections" by the Pandit Hero, it says: If the merit of refuge had form, this three-thousandfold world would be too small a container. The great ocean, though a treasure of water, would not suffice to measure it. Also, in the "Story of the Pig Woman," it says: Whoever goes for refuge to the Buddha will not go to the lower realms. Even having abandoned the body of a god, they will be born in the body of a god. The same is said by applying it to the Dharma and the Sangha. Confessing misdeeds is also a profound aspect of refuge. In the "Compendium," it says: If a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, but has gone for refuge to the Buddha, Dharma, and Sangha, and thinks of accomplishing Buddhahood, contemplating omniscience, the wise should know that they abide in the perfection of discipline. Thus it is said. Taking refuge purifies sins. The Blessed One said: Just as a pile of dry grass as large as Mount Meru is burned by a small spark, so too, having gone for refuge to the Three Jewels, even sins as large as Mount Meru are purified. Thus it is said. The basis for all vows is also refuge. In the Treasury, it says: Observances of fasting may exist for others, but not for those who have not gone for refuge. Thus it is said. In all the Sutras and Tantras, the benefits of refuge are said to be limitless, but they can be summarized into eight: the benefit of being included as a Buddhist, becoming the basis for all vows, not being harmed by humans or non-humans, all sins and obscurations being purified and lessened, accumulating and increasing a vast collection of merit in one's being, not falling into the lower realms after death, generating a particularly excellent path in one's being, and ultimately, the benefit of attaining unsurpassed enlightenment. These are the eight.
Chinese
如是说道。那是以前，一个天子寿命 खत्म होने पर एक सूअर के रूप में जन्म लेते हुए देखकर डर गया। इंद्र ने उसे शरण में ले लिया और वह तुषिता स्वर्ग में देव के रूप में पुनर्जन्म लिया। पहले एक यक्ष बाघ के रूप में परिवर्तित हो गया और बारी-बारी से लोगों को खाता था। बूढ़ी माँ और बेटी ने शरण ली, और यक्ष ने उसे आग के ढेर के रूप में देखा और उसे नहीं खा सका। उपासिका चंद्रमा अच्छी ने शरण ली और एक भयानक कब्रिस्तान में रात बिताई। जंगली जानवरों और गैर-मानवों ने उसे आग के ढेर के रूप में देखा और उसे नहीं खाया। लड़की वज्र ने शरण ली और बदसूरत कर्म बाधाओं को दूर किया। वह एक सुंदर शरीर में बदल गई। पहले, एक देव दुखी था क्योंकि उसने बुरे कर्मों के कारण नरक में जन्म लिया था। भगवान ने उसे तीन रत्नों में शरण लेने की अनुमति दी। बुद्ध और धर्म में शरण लेने से, वह दो असंख्य कल्पों के दुख से मुक्त हो गया। ईर्ष्या के कारण, वह संघ में शरण नहीं लेना चाहता था, इसलिए उसने कहा कि उसे एक असंख्य कल्पों तक दुख सहना होगा। इस प्रकार, धर्म सुनने का पुण्य, धर्म सुनने का पुण्य और शरण लेने का लाभ अकल्पनीय है। यदि उस पुण्य को नष्ट न करने का कोई निर्देश नहीं है, तो एक क्रोध सभी पुण्य को नष्ट कर देता है। बोधिसत्व पिटक में कहा गया है: क्रोध नामक एक चीज एक हजार कल्पों में संचित पुण्य के मूल को नष्ट कर देती है। और बोधिचर्यावतार में कहा गया है: एक हजार कल्पों में संचित दान और सुगत की पूजा आदि, जो भी अच्छा किया गया है, वह सब एक क्रोध से नष्ट हो जाता है। इसलिए, शरण लेने से लेकर सभी पुण्य कर्मों को तुरंत समर्पित करके सील कर देना चाहिए, ताकि बोधि प्राप्त होने तक पुण्य का मूल समाप्त न हो। यदि पुण्य छोटा भी हो, तो समर्पण से सील करने पर प्रतिदिन ब्याज बढ़ता है और पुण्य महान हो जाता है। वज्र छंद में, समर्पण का एक छंद कहा गया है, और इसकी व्याख्या महान करुणा द्वारा की गई है: इस प्रकार, शरण लेने के पुण्य को मैं अपनी माँ और छह लोकों के सभी प्राणियों को समर्पित करता हूँ। इसका अर्थ विस्तार से बताते हुए, बुद्धि सागर ने पूछा।
English
Thus it was said. That was formerly, a son of a god, seeing that he was born as a pig after his life was exhausted, was frightened and terrified. Indra took refuge in him, and he was reborn as a god in the Tushita heaven. Formerly, a yaksha transformed into a tiger and ate people in turn. The old mother and daughter took refuge, and the yaksha saw it as a pile of fire and could not eat it. The female devotee Chandra Good took refuge and spent the night in a terrifying cemetery. Wild animals and non-humans saw it as a pile of fire and did not eat it. The girl Vajra took refuge and purified the karmic obscurations of her ugly form. She was transformed into a body with marks. Formerly, a god was suffering because he had taken birth in hell due to evil deeds. The Bhagavan allowed him to take refuge in the Three Jewels. By taking refuge in the Buddha and the Dharma, he was liberated from the suffering of two countless kalpas. Because of jealousy, he did not want to take refuge in the Sangha, so he said that he would have to suffer for one countless kalpa. Thus, the merit of listening to the Dharma, the merit of hearing the Dharma, and the benefit of taking refuge are inconceivable. If there is no instruction to not destroy that merit, then one anger destroys all merit. In the Bodhisattva Pitaka it is said: That which is called anger destroys the root of virtue accumulated in a thousand kalpas. And in the Bodhicharyavatara it is said: All the good deeds that have been accumulated in a thousand kalpas, such as giving and worshipping the Sugatas, are destroyed by one anger. Therefore, from taking refuge onwards, all virtuous deeds should be sealed by dedicating them immediately, so that the root of virtue does not run out until enlightenment is attained. Even if the virtue is small, if it is sealed with dedication, the interest increases every day and the virtue becomes great. In the Vajra verse, one verse of dedication is said, and its commentary is given by Great Compassion: Thus, I dedicate the virtue of taking refuge to my mother and all sentient beings of the six realms. Explaining its meaning in detail, Intelligence Ocean asked.