Tibetan
གྲོ༔ ཅུང་ཟད་གནས་འོང་བས་དེའི་ངང་ལ་བཞག༔ ཡང་འཕྲོ་ན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་སྟེ༔ རྣམ་རྟོག་ཏུ་ཤར་ཚད་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་ པས༔ རྣམ་རྟོག་གཅིག་སྟོང་པར་རྟོགས་ན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དེའི་མུ་ཡིན༔ སྨྱུག་གཅིག་གི་ནང་སྟོང་པར་མཐོང་ན་སྨྱུག་ཐམས་ཅད་ནང་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དང་འདྲའོ༔ གནས་སམ་འཕྲོའམ་སེམས་ཅི་ལྟར་འདུག་མཐོང་བ་དེ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གནས་འགྱུ་རིག་གསུམ་འདི་ལས་དང་པོ་པའི་ངོ་སྤྱོད་ཡིན་ཏེ༔ སྐལ་ལྡན་སྦྱང་པ་སྔོན་སོང་ལ་ནི་གནས་འགྱུ་རིག་གསུམ་དུ་ངོ་འཕྲོད་དེ་རྟོགས་པ་མཐོན་པོ་འཆར་བ་ཡང་ཡོད་དེ༔ ཨུ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས༔ རང་རིག་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སྐུ༔ གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་ལྟོས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལོགས་ན་མེད༔ རང་རིག་ཆོས་སྐུ་ངོ་མཚར་ཆེ༔ མ་འགགས་རང་གསལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ༔ སྨྲ་བརྗོད་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་ལྟོས༔ ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལོགས་ན་མེད༔ རང་བྱུང་ལོངས་སྐུ་ངོ་མཚར་ཆེ༔ དྲན་རྟོག་རང་གྲོལ་པདྨ་འབྱུང་༔ འཛིན་མེད་ཟང་ཐལ་ངང་ལ་ཞོག༔ པདྨ་འབྱུང་གནས་ལོགས་ན་མེད༔ རང་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་ངོ་མཚར་ཆེ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཡི་གེ་དང་པོ་བསླབ་དུས་ནས་ཀ་ཚར་ཡིན༔ འོན་ཀྱང་ཀ་ཚར་ཁོ་ན་ཤེས་པས་མི་ཆོག༔ ཡི་གེ་སྐྱེན་པོར་གྱུར་ནས་བཀའ་བསྟན་འགྱུར་ ཀློག་ཀྱང་ཀ་ཚར་མིན་པའི་ཡི་གེ་ནི་མེད་པ་ལྟར༔ ལས་དང་པོ་ནས་གནས་འགྱུ་ཡིན༔ སྒོམ་མེད་རྟོགས་ཀྱང་གནས་འགྱུ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་བསྒོམ་རྒྱུ་ནི་མེད་ཀྱི་དེ་ལ་ན་འཕར་རྒྱུའི་ཉམས་རྟོགས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་རྒྱུ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ༔ དེ་ལ་སེམས་གནས་པ་ནི་ཀྱི་ལེ་འདུག་པ་འདི་རེད༔ འགྱུ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་བ་འདི་རེད་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག༔ གནས་འགྱུ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་གཅེར་གྱིས་བལྟས་པས༔ ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་གིས་མཐོང་དགོས༔ དེ་མཐོང་ན་གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་ཁྱད་པར་མེད༔ གནས་ན་ཡང་གསལ་སྟོང་རྗེན་ནེ༔ འགྱུ་ན་ཡང་རང་གྲོལ་དུ་སལ་སལ་འགྲོ་ན༔ གནས་འགྱུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཁྲིད་ཞུས་པ་དང་༔ ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པའི་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཕྱིར་བསྔོ་སྙམ་པས་རྗེས་ཟློས་མཛོད་ཅིག༔ དགེ་བ་མ་རྒན་འགྲོ་དྲུག་ཀུན་ལ་བསྔོ༔ གསུམ༔ ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་ཏེ་ཆོས་ཐུན་བཅུ་བདུན་པའོ༔ ༈ དེ་ནས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་བཤད་པ་ནི༔ རྩ་ བ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས༔ ཡང་ནི་ཚུར་ལྟོས་སེམས་ལ་ལྟོས༔ སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་དེ་ལ་ལྟོས༔ ཆོས་ཀུན་དེ་འདྲ་སྟོང་པའོ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་དེ༔ རང་གི་སེམས་ལ་བལྟ་བའོ༔ ཞེས་དང་༔ དེའི་འགྲེལ་པ་ལས༔ ཡང་ནི་ཚུར་ལྟོས་རང་ཉིད་སེམས་ལ་ལྟོས༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལྟོས༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟོང་པའོ༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྒོམ་ཟེར་བ་དེའི་རྩ་བ་ནི༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བའོ༔ ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་ན༔ གོ་ཆ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས༔ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་མི་ལྟ༔ སྟོང་ལ་གུད་ནའང་སྟོང་མི་ལྟ༔ དེ་ལྟ་བུར་ནི་གང་ལྟ་བ༔ སྟོང་པ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ༔ ཁྱེའུ་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས༔ གང་གིས་སྟོང་པས་སྟོང་ཤེས་ཤིང་༔ སྟོང་པ་དེ་ལའང་མི་སེམས་ལ༔ གང་དག་སྟོང་ཉིད་མི་མཐོང་བ༔ དེ་དག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན༔ གང་གིས་ཆོས་དེ་རབ་ཤེས་པ༔ དེ་ལ་བདག་ནི་རྙེད་མི་འགྱུར༔ གང་ལ་བདག་ནི་མི་སྙེད་པ༔ དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་འབྱུང་༔ སྟོང་དང་ཉེ་བར་ལེན་མེད་དང་༔ མཚན་མ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་༔ བདག་མེད་ཆོས་ནི་སྟོན་བྱེད་པ༔ སངས་རྒྱས་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲས༔ ཤེས་དང་༔ བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས༔ ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ༔ རང་བཞིན་གནས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས༔ ལྟ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི༔ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྟ་བར་འགྱུར༔ ཞེས་དང་༔ ཀློང་གསལ་ལས༔ དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་རྒྱུའདུག་ཚུལ་ནི༔ ངོ་བོ་སྟོང་ལ་རང་བཞིན་གསལ༔ ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་སྣང་ནུས་པས༔ བྱས་པ་མེད་པར་རང་གསལ་བ༔ ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་རང་བཞིན་གནས༔ སྟོང་པའི་ངོས་སྤྱི་ནས་རྟག་མཐའ་བྲལ༔ གསལ་བའི་ངོས་ནས་ཆད་མཐའ་བྲལ༔ གསལ་སྟོང་ངང་ནས་འཛིན་ཆ་བྲལ༔ ཐོག་མའི་ཀ་དག་གསལ་སྟོང་ཁྱབ༔ ཅེས་དང་༔ ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་སྤྱིའི་ལྟ་བ༔ དོན་རང་གི་ལྟ་བ༔ བླ་མེད་ཨ་ཏིའི་ལྟ་བའོ༔ དང་པོ་ཆོས་སྤྱིའི་ལྟ་བ་ནི༔ ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་ལུགས་སོ་སོར་ཤེས་སོ༔ དོན་རང་གི་ལྟ་བ་ནི༔ ལྟ་བ་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་༔ ལྟ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས༔ སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ༔ རྟག་ཆད་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བ༔ ངོ་བོ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ་བ་རྣམ་པ་འགག་མེད༔ སྟོང་བཞིན་དུ་གསལ་བ༔ གསལ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ༔ འདི་ཞེས་ཚིག་གིས་བཤད་དུ་མེད་པ༔ ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མཐའ་བྲལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ༔ ཁས་ལེན་བརྟག་དཔྱད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆོས་འདིའི་ལྟ་བའོ༔ དེ་ཡང་བླ་མེད་ཨ་ཏིའི་ལྟ་བ་ནི༔ ཕྱི་དྲུག་
Chinese
住！稍微安住，就那样保持。如果散乱，就观察它的自性。无论生起什么念头，都那样对待。 这样，如果一个念头被认识为空性，那么所有的念头都是它的延续。如果看到一根竹子的内部是空性的，那么就知道所有的竹子内部都是空性的。安住也好，散乱也好，看到心如何存在，那就是觉性。像这样，住、动、觉这三者是初学者的体验。对于有福报且先前已经修习的人来说，住、动、觉这三者能够被认识，并且会生起很高的证悟。邬金仁波切说：自性觉光明无量身，若观离执之心，则无量光明不在别处。自性觉法身甚奇妙，无碍自明大悲心。若观离言之心，则大悲不在别处。自生圆满报身甚奇妙，念头自解莲花生。安住于无执通透之境，莲花生不在别处。自生化身甚奇妙。 就像学习字母时，一开始是“ka tshar”。然而，仅仅知道“ka tshar”是不够的。当字母变得熟练，即使阅读《甘珠尔》和《丹珠尔》，也没有不是“ka tshar”的字母一样。从一开始就是住和动。即使没有禅修而证悟，也没有什么不是住和动需要禅修的，而是有更多增长体验和证悟的机会。所谓的心安住，就是像现在这样静止不动。所谓的心动，就是像这样向四面八方散乱。仅仅有这样的认识是不够的。必须赤裸裸地观察住和动各自的自性，从而清晰地看到自性是空性。如果看到了这一点，那么住和动就没有好坏之分。安住时，也是明空赤裸；散乱时，也是自解脱，洒洒脱脱地运行。这就是认识了住和动。像这样，在请求了胜观引导之后，以及为了所有众生获得圆满菩提而回向修习胜观的功德，请一起念诵：功德回向给老母般的六道众生！三！这是胜观引导的特殊场合，第十七次法会。 然后是关于见、修、行的讲解：从根本金刚句中：再回头看看，看看心！
English
Rest! Settle down a little, stay in that state. If it scatters again, look at its essence. Whatever thoughts arise, deal with them in that way. In this way, if one thought is realized as emptiness, then all thoughts are its continuation. If you see the inside of one bamboo as empty, then you know that the inside of all bamboos is empty. Seeing how the mind stays, moves, or is, that is awareness. Like this, these three, staying, moving, and awareness, are the experience of a beginner. For the fortunate ones who have practiced before, these three, staying, moving, and awareness, can be recognized, and a high realization will arise. Orgyen Rinpoche said: Self-aware appearance, the infinite body. If you look at the mind free from grasping, then infinite appearance is not separate. Self-aware Dharmakaya is very wonderful. Unobstructed, self-luminous, great compassion. If you look at the mind beyond words, then great compassion is not separate. Self-born Sambhogakaya is very wonderful. Thoughts self-liberate, Padmasambhava. Rest in the state of ungrasping transparency. Padmasambhava is not separate. Self-born Nirmanakaya is very wonderful. It's like when learning the alphabet, it starts with "ka tshar." However, just knowing "ka tshar" is not enough. When the letters become proficient, even when reading the Kangyur and Tengyur, there are no letters that are not "ka tshar." From the beginning, it is staying and moving. Even if one realizes without meditation, there is nothing that is not staying and moving to meditate on, but there are more opportunities to increase experience and realization. The so-called mind staying is like being still like this. The so-called mind moving is like scattering in all directions like this. Just having this understanding is not enough. You must nakedly observe the essence of each of staying and moving, so that you clearly see that the essence is emptiness. If you see this, then there is no good or bad difference between staying and moving. When staying, it is also clear and empty, naked; when moving, it is also self-liberating, running freely. This is recognizing staying and moving. Like this, after requesting the Vipassanā guidance, and dedicating the merit of practicing Vipassanā for all sentient beings to attain perfect enlightenment, please repeat together: May the merit be dedicated to all mother-like beings in the six realms! Three! This is the special occasion of Vipassanā guidance, the seventeenth Dharma session. Then, the explanation of view, meditation, and action: From the root Vajra words: Again, look back, look at the mind!
Chinese
观彼心性本空性，诸法亦如是空性。修持大圆满之法，即是观照自心性。如是说。其释文中说：又当返观自心性，观照自心本空性，诸法皆如是空性。所谓修持大圆满之根本，即是观照自心之体性。如是所说之义略作阐述：如《铠甲示教经》云：不以空性观空性，纵离空性亦不观空，如是观者为何观？是名见空性。如《四童子三摩地经》云：以空性知空性，于彼空性亦不思，何者不见空性者，彼等即是知空性。何者善知彼诸法，于彼不得有我执，何者不得有我执，彼岂会有诸痛苦？远离空与近取蕴，亦非能得诸相状， 宣说无我之法者，乃是佛陀心生子。于识与思不可及之续部中云：诸法究竟之归宿，乃是无有自性之法界。以无有观之心性，可成大手印之见。如是说。又如《虚空光明》中云：万物本性之理在于，本体空性而自性光明，大悲周遍能显现，无作任运而自明，本初即是自性住。空性之面上远离常边，光明之面上远离断边，明空之中远离执着，原始本净明空遍。如是说。邬金仁波切言：总的佛法见解，甚深意义的见解，无上阿底的见解。首先总的佛法见解是，通晓各乘的差别。甚深意义的见解是，见解虽有无量名称，然见解乃是所知事物本然之状态，远离生灭住三者，远离常断来去等， 本体空性自性光明相续不断，空性中显现，显现中空性，此乃言语无法诠释，能所二取边执尽离空性之本体，远离承认与分析即是此法之见解。其中无上阿底之见解是，外六
English
Look at that empty nature of mind! All phenomena are similarly empty. The practice of Great Perfection is looking at one's own mind. Thus it is said. In its commentary it says: Furthermore, look back at your own mind. Look at that which is the emptiness of your own mind. All phenomena are similarly empty. The root of what is called the practice of Great Perfection is looking at the essence of one's own mind. Explaining the meaning of what was said slightly more extensively: As it says in the Armor Display Sutra: One does not look at emptiness with emptiness. Even apart from emptiness, one does not look at emptiness. What is it that one looks at in that way? It is called seeing emptiness. As it says in the Sutra of the Samadhi of the Four Youths: Whoever knows emptiness by emptiness, and does not think about that emptiness, those who do not see emptiness, those are the ones who know emptiness. Whoever thoroughly knows those phenomena, I will not be found in that. Whoever I am not found in, how could suffering arise from that? There is no taking near to emptiness, and no finding of characteristics, He who teaches the dharma of selflessness is the son born from the heart of the Buddha. In the lineage that is beyond the reach of knowledge and thought, it says: The ultimate end of all phenomena is the realm where there is no inherent existence. With a mind that has no view, one will see the Great Seal. Thus it is said. Also, as it says in the Clear Expanse: The way things abide in their essential nature is that the essence is empty and the nature is clear. Because compassion is capable of appearing in all things, it is self-clear without being made. From the very beginning, it is naturally abiding. From the general aspect of emptiness, it is free from the extreme of permanence. From the aspect of clarity, it is free from the extreme of annihilation. In the state of clarity and emptiness, it is free from grasping. The original purity is all-pervading clarity and emptiness. Thus it is said. Orgyen Rinpoche said: The general view of Dharma, the view of profound meaning, the view of unsurpassable Ati. First, the general view of Dharma is to know the distinctions of each vehicle. The view of profound meaning is that although there are countless names for views, the view is the natural state of knowable things, free from the three of arising, ceasing, and abiding, free from permanence, annihilation, coming, and going, The essence is emptiness, the nature is clear, and the appearance is unceasing. Emptiness is clear, and clarity is emptiness. This cannot be expressed in words. The essence of emptiness is free from the extremes of subject and object. Freedom from acceptance and analysis is the view of this Dharma. Furthermore, the view of unsurpassable Ati is the outer six.