Tibetan
་ལ་ཤི་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་བསམ་མོ། །རང་བཞིན་གང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པ་གང་ཡང་། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་སྟེ། ཡོད་མེད་ལས་འདས་པའི་ཡུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ། ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ནོར་བུ་གླིང་པ་བདེ་བའི་རྡོ་རྗེས། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གཏན་ཚིག་རྣམས། །འོད་གསལ་ཤེས་ན་དགོས་པ་མེད། །བདེ་ཆེན་དེར་སྣང་མངོན་སུམ་ལ། །ལུང་དང་རྗེས་དཔག་བཙལ་མི་དགོས། །མྱོང་བ་དངོས་པོའི་གཤིས་ཡིན་པས། །ཆད་པར་ལྟ་བའི་དོགས་པ་མེད།། །གང་ལ་དེ་འོ་མི་སེམས་པས། །སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པས་དོགས་པ་མེད། །ཅེས་དང་། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ལས། བདག་མེད་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པ་ན། །འོད་གསལ་ཤིས་ན་དོགས་པ་མེད། །གླང་པོ་མངོན་སུམ་རྙེད་བཞིན་དུ། །གླང་པོའི་ རྗེས་ནི་ཚོལ་ལམ་ཅི། །ཞེས་དང་། བེ་རོ་ཙ་ནས་བསྒྱུར་བའི་དྷོ་ཧའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་དག་པར་ལྟ་བའི་བློ་ལས་ལོག་ནས། དྲན་རིག་རྣམ་རྟོག་གི་ལྟ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་འདོད་དེ། སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བཅོས་མའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཏེ་ལོ་པའི་ཞལ་ནས། མི་མནོ་མི་སེམས་མི་སྒོམ་མི་དཔྱད། སེམས་ནི་རང་བཞིན་དུ་གནས། ཞེས་དང་། ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དེ་ཡང་གང་དུ་ངོ་འཕྲོད་ཅིང་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། དཔེར་ན་རྟ་རྒོད་ལོ་མང་པོར་ཡན་པར་བཞག་པས་བདག་པོས་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་རྫི་བོས་ངོ་སྤྲོད་ནས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། རྟ་རྒོད་ཐབས་ཀྱིས་བཏུལ་ཞིང་ཁོལ་དུ་བཏུབ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལྟར། སེམས་རྨུ་རྒོད་འདི་ཡང་ངོ་སྤྲད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། ཀྱེ་མ་བདག་ལ་བསམ་གཏན་བར་དོ་འཆར་དུས་དེར། །རྣམ་གཡེང་འཁྲུལ་པའི་ཚོགས་རྣམས་སྤངས་བྱས་ནས། །ཡེངས་མེད་འཛིན་མེད་མཐོའ་བྲལ་ངང་ལ་འཇུག །ཅེས་གསུངས་པས། ལས་དང་པོ་པས་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དྲན་པས་བསྐྱང་ཞིང་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། རྟ་རྒོད་པོ་མ་དུལ་བའི་དུས་སུ་ཡེངས་མེད་བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱིས་འདུལ་དགོས་ཤིང་། ཡེངས་ནི་རྟ་རྒོད་ཤོར་ཞིང་བརྡབས་ནས་ཕུང་བ་ལྟར། འདིར་ཡང་ལས་དང་པོ་པ་ཡེངས་ན་རྟོག་པ་རང་ཁར་འཆོར་ནས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་ཞིང་ཕུང་བར་འགྱུར་བས། ཡེངས་པ་མེད་པའི་དྲན་པས་སྒོམ་འཚོ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དམིགས་པ་དང་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་ཧྲིག་གེ །ས་ལེ། ཡེ་རེ། ཕྱམ་མེ་བཞག །དང་པོ་ཐུན་ཆུང་བ་ལ་བསླབ། གོམས་ནས་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་ལ་བསླབ་ཅིང་། འཕྲོ་འཇོག་པའི་ཚེ། ཧར་ལང་དུ་མི་བྱ་བར་སྒོམས་ཉམས་དེ་མ་ཤོར་བར་དལ་བུས་ལང་ལ་རིག་པ་ངང་མ་ཤོར་བར་མ་ཡེངས་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་འགྲོ། བཟའ་བཏུང་སྨྲ་བརྗོད་སོགས་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དྲན་པའི་སོ་མ་ཤོར་བར་བསྐྱང་། མཉམ་བཞག་ལ་བྱུང་ནས་རྗེས་ཐོབ་ལ་མ་བྱུང་ན། ཆོས་སྤྱོད་འགྲོ་འཆགས་ཉལ་འདུག་སྤྱོད་ལམ་གང་བྱེད་པ་དང་བསྲེས་པས། ཅི་བྱེད་སྒོམ་དུ་འཆར་རོ། །ཞེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་གསང་འདུས་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། སྒྲིམ་ཀློད་སོར་བཞག་ཆ་ཡང་མཉམ། །སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པའི་ངང་བསྒོམ་བྱ། །ཞེས་པས། དང་པོ་དྲེད་ཐག་ཆུར་ བཅུག་པ་ལྟར། ལུས་གནད་དང་རིག་པ་ཀྲིམ་མེ་བསྒྲིམ། དེའི་ངང་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད། དེ་ཀའི་རྗེས་དེ་སོ་མ་ཙན་ནེ། ཧྲིག་གེ་སེང་ངེ་ཐལ་ལེ་བཞག་པས་བསྒྲིམས་པ་དེས་གསལ་ཆ་སྟོན། ཀློད་པ་དེས་ཧྲིག་གེ་དང་བདེ་ཆ་སྟོན། དེ་སོ་མར་བཞག་པའི་སྟོང་པ་དང་། གཏད་མེད་གཉུག་མ་སྟོན་པས། དེ་རྣམས་ཐུན་དང་ལྟ་སྟངས་གཅིག་གི་ངང་དུ་འཇོག་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོམ་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཡུན་དུ་བསྒོམ། དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་ན་བསྒྲིམ། གསལ་ཆ་ཆུང་ན་ཀློད། སྐྱོན་མེད་ལ་སོར་བཞག་གཙོ་བོར་བྱའོ། །དེ་ཚེ་རིག་ཐོག་ན་ངོ་བོ་སྟོང་སེང་ངེ་བ། རང་བཞིན་གསལ་རྗེན་ནེ་བ། རྩལ་གཏད་མེད་དུ་ཐལ་ལེ་བ། གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་ངང་གཅིག་ན། གནས་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་རྒྱུད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པའི་ངང་བསྒོམ་བྱ། ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང་། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འདི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་བསྟུན་པ་ལས། བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་དཔེ་དོན་ཕྲུག་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་སྟེ། དང་པོ་འོད་གསལ་རྟོག་མེད་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་ པ་ལྟ་བུ་ནི། དཔེར་ན་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་དེ་རྩ་བ་འབར། སྐེད་པ་གསལ། རྩེ་མོ་རྣོ་བ་ལྟར་སེམས་མ་བཅོས་པ་ལ་བཞག་པས་སོ་མ་རང་དྭངས་ལྷུག་པར་འདུག་པ་ན། གཉིས་པ་དྲན་རྟོག་སྟོང་པར་ཤེས་པ་རྐུན་མ་ངོས་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་ནི། དཔེར་ན་རྐུན་མ་ངོ་ཤེས་པས་རྐུ་མི་ནུས་པ་ལྟར། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་ཉམས་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཡང་ངོ་བོ་དེ་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས་སོ། །སྤྱོད་པ་ལ་དཔེ་དོན་ཕྲུག་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་སྟེ། གཉིས་མེད་ཐུག་འཕྲད་མ་བུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ལྟ་བུ་ནི། དཔེར་ན་མ་དང་བུ་ངོ་ཤེས་ནས་ཡིན་མིན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལྟར། སྣང་བ་ལ་གང་ཤར།
Chinese
在拉西（la shi）中说，应当思维一切法在胜义谛中无自性。心中想着没有任何自性，应当以正见断除。对于超越有无的境界，也应当无有能知和所知的执着而修习。又，诺布林巴·德威多吉说：“若知光明，则无需一与多分离的论断。于大乐之显现现量中，无需寻找经文和比量。体验是事物之自性，故无有断见之疑虑。于何者不作如是之想，则断除增益故无有疑虑。”又，南喀多吉说：“修习二无我时，若知光明，则无有疑虑。如已现量获得大象，何须寻觅象迹？”又，贝若扎那所译的《多哈释》中说：“从正确的见解中退转，将忆念和分别念的见解视为佛陀的密意，认为显现和空性二者皆是暂时的，因此是造作的。”如是说。德洛巴说：“不思不念不修不观，心自然安住。”又，邬金仁波切说：“仅仅认识和认识自性是不够的。譬如，一匹野马多年放任不管，主人不认识它，牧人辨认出来也不够，需要用方法调伏野马并使其驯服。同样，这颗狂野的心仅仅被辨认出来是不够的。唉！当禅定和中阴显现时，断除散乱和错觉的集合，进入无散乱、无执着、无高下的状态。”如是说。因此，初学者需要以不散乱的忆念来守护和修习，就像在未调伏野马时，需要以不散乱的精进来调伏一样。散乱就像野马逃脱并撞毁一样，这里也是，初学者若散乱，则分别念会自行逃脱，从而堕入恶趣并毁灭，因此，要以不散乱的忆念来维持修行。并且，在没有任何目标和所修的情况下，仅仅不散乱地，放松，自然，放松，坦然安住。首先从小座开始练习，习惯后逐渐增加时间。
English
It is said in Lashi that one should contemplate that all dharmas are without inherent existence in ultimate truth. Whatever thought arises that there is no inherent existence whatsoever, should be abandoned by correct knowledge. In such a state that transcends existence and non-existence, one should meditate without any object of focus, where knowing also transcends existence and non-existence. Furthermore, Norbu Lingpa Dewe Dorje said: "If one knows the clear light, there is no need for arguments separating one and many. In the direct perception of the great bliss that appears there, there is no need to seek scriptures and inferences. Since experience is the nature of things, there is no doubt of falling into nihilism. Since one does not think about it in any way, there is no doubt because conceptual elaborations are cut off." Furthermore, Namkhai Dorje said: "When meditating on the two selflessnesses, if one knows the clear light, there is no doubt. Just as one has directly found an elephant, why search for the elephant's tracks?" Furthermore, in the commentary on the Dohas translated by Vairotsana, it is said: "Turning away from the correct view, they consider the view of memory and conceptual thought to be the intention of the Buddha, thinking that both appearance and emptiness are temporary and therefore artificial." Thus it is said. Tilopa said: "Do not think, do not contemplate, do not meditate, do not examine; the mind naturally abides." Furthermore, Orgyen Rinpoche said: "It is not enough to merely recognize and know one's own nature. For example, if a wild horse is left untamed for many years, it is not enough for the owner to not recognize it and for the herdsman to merely identify it; one needs to tame the wild horse with methods and make it docile. Similarly, it is not enough for this wild mind to be merely recognized. Alas! When meditation and the bardo arise for me, having abandoned the collections of distraction and delusion, I enter a state of non-distraction, non-grasping, and non-high or low." Thus it is said. Therefore, a beginner needs to guard and meditate with non-distracted mindfulness, just as when a wild horse is not tamed, one needs to tame it with non-distracted diligence. Distraction is like a wild horse escaping and crashing, and here too, if a beginner is distracted, conceptual thoughts will escape on their own, causing one to fall into the lower realms and be destroyed. Therefore, one should sustain practice with non-distracted mindfulness. Furthermore, without any object or thing to meditate on, simply without distraction, relax, naturally, relax, rest easily. First, practice in short sessions, and once accustomed, gradually increase the length of the sessions.
Chinese
在安住的时候，不要急躁，不要失去禅修的体验，缓慢地起身，意识不要丧失，在不散乱、无执的状态中行走。饮食、言语等无论做什么，都要保持不散乱的觉知。如果在入定中可以，出定后不行，那么就把修法与行住坐卧等行为结合起来，无论做什么都会变成禅修。正如《大悲密集成就续》中所说：“紧松原放等同等，离戏空性中禅修。”就像最初把绳子放入水中一样，身体姿势和意识都要绷紧。在那样的状态中放松。然后，就像余味一样，松开、放松、放开，这样绷紧的状态会显示清晰。放松的状态会显示放松和舒适。保持在那样的空性中，显示无依的本性。将这些都放在同一个状态和观点中，这就是没有颠倒的佛陀的意图的禅修。长期禅修。如果出现分别念，就绷紧。如果清晰度不够，就放松。如果没有问题，就主要保持原样。那时，在觉知中，本体是空寂的，自性是清晰明了的，作用是无依的。如果明觉空三者合一，那么安住于此就是无垢的大手印，因此续部中说“离戏空性中禅修”。索朗赞干布说：将大悲法与大手印结合起来，禅修也用两个例子和意义来确定。第一个例子是光明无念，就像不被风吹动的灯一样。例如，不被风吹动的灯，根部燃烧，中间清晰，顶端锐利，同样，当心不被调整时，自然清澈透明。第二个例子是知道念头是空性的，就像认出小偷一样。例如，就像认出小偷就无法偷东西一样，无论出现昏沉或掉举的体验，只要知道其本体是空性的，仅仅是忆念就能安住于大手印中。行为也用两个例子和意义来确定。无二相遇就像母子相认一样。例如，就像母亲和孩子互相认识，没有是否的怀疑一样，无论显现什么。
English
When settling, do not be hasty, do not lose the experience of meditation, rise slowly, without losing awareness, walk in a state of non-distraction and non-attachment. Whatever you do, whether eating, speaking, or anything else, maintain awareness without distraction. If it works in meditative equipoise but not in post-meditation, then combine the practice with activities such as walking, standing, sitting, and lying down, so that whatever you do becomes meditation. As it says in the Great Compassion Secret Assembly Tantra: "Tighten, loosen, leave as is, equally, Meditate in the state of emptiness, free from elaboration." Like initially putting a rope in water, tighten the posture and awareness. Relax in that state. Then, like an aftertaste, loosen, relax, and release, so that the tightened state shows clarity. The loosened state shows relaxation and comfort. Remaining in that emptiness shows the ungrounded nature. Placing all of these in the same state and view is called meditation that does not deviate from the Buddha's intention. Meditate on that for a long time. If discursive thoughts arise, tighten. If clarity is lacking, loosen. If there is no problem, mainly maintain as is. At that time, in awareness, the essence is empty and clear, the nature is clear and vivid, and the function is ungrounded. If clarity, awareness, and emptiness are one, then abiding in that is the stainless Great Seal, therefore the tantra says, "Meditate in the state of emptiness, free from elaboration." Songtsen Gampo said: Combine the Dharma of Great Compassion with the Great Seal, and meditation is also determined by two examples and meanings. The first example is clear light, non-thought, like a lamp not moved by the wind. For example, a lamp not moved by the wind, the root burns, the middle is clear, and the tip is sharp, similarly, when the mind is not manipulated, it naturally remains clear and transparent. The second example is knowing that thoughts are empty, like recognizing a thief. For example, just as a thief cannot steal when recognized, no matter what experiences of dullness or agitation arise, just knowing that their essence is empty, mere mindfulness abides in the Great Seal. Conduct is also determined by two examples and meanings. Non-duality meeting is like a mother and child recognizing each other. For example, just as a mother and child recognize each other and have no doubt of whether or not it is them, whatever arises in appearance.