Tibetan
པའི་ཐབས། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ཡིན། །བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་བློ་ཐག་ཆོད། །སེམས་དེ་བལྟས་པས་མ་མཐོང་ན། །སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་མཐོང་བ་ཡིན། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་དུ་བློ་ཐག་ཆོད། །གནས་ནི་དགའ་དང་འགྱུ་ན་སྡུག །དེ་འདྲ་དང་པོར་མཐོང་ན་ཡང་། །ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་བཟང་ངན་མེད། །གནས་འགྱུ་ གདམ་ཀ་མ་བྱེད་པར། །གང་ཤར་རང་ངོ་བལྟ་བ་དེ། །ཉམས་ལེན་ཡིན་པར་བློ་ཐག་ཆོད། །རང་ངོ་རང་གིས་མ་རིག་ན། །བཟང་པོ་ངན་པ་ཅི་དྲན་ཡང་། །འཁྲུལ་བ་ཡིན་པར་བློ་ཐག་ཆོད། །དེ་ཕྱིར་མ་ཡེངས་དྲན་རྫི་ཡི། །མར་ཁུའི་ཕོར་ཁ་འཚོ་བ་ལྟར། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་རང་སེམས་སྲུངས། །དེ་ལྟར་རང་སེམས་འཚོ་ཐུབ་ན། །ཚོང་དུས་ཁ་ཡང་དབེན་པ་ཡིན། །རང་སེམས་འཚོ་ནི་མ་ཐུབ་ན། །མུན་མཚམས་བྱས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད། །རང་སེམས་བྱ་ར་ཡང་ཡང་མཛོད། །ཉམས་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་དང་འདྲ། སེམས་སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་ཚུབ་ཚུབ་རྒྱུག །བསྒོམ་འོང་ལེ་མི་གདའ་བསམ་པ་འབྱུང་། །བསྒོམ་འོང་རྟགས་ཡིན་ནོ་སྡུག་མི་དགོས། །ཉམས་གཉིས་པ་ས་རོང་གི་ཆུ་དང་འདྲ། སེམས་རེས་འགའ་དལ་ཏེ་རེས་འགའ་བྲེལ། །སེམས་གནས་ན་དགའ་ཞིང་འགྱུ་ན་སྡུག །གནས་འགྱུ་ལ་གདམ་ག་མ་བྱེད་དང་། །དོན་རིག་པས་ཆོག་གོ་བཟང་ངན་མེད། ཉམས་གསུམ་པ་གཙང་པོའི་ཆུ་ཆེན་འདྲ། །སེམས་མེ་རི་འཁྱིལ་ལེ་ཡུན་རིང་གནས། །སེམས་གནས་པའི་ངང་ནས་འགྱུ་བ་ཡང་། །དཔེ་ཆུ་ཆེན་ནང་གི་ཆུ་རླབས་འདྲ། ། བསྒོམ་འོང་བ་གདའ་བསམ་སྤྲོ་བ་སྐྱེ། །ཉམས་བཞི་པ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདྲ། །སེམས་མེ་རེ་འཁྱིལ་ལེ་ཡུན་རིང་གནས། །སེམས་གནས་པའི་ངང་ནས་འགྱུ་བ་ཡང་། །མཚོ་དྭངས་བའི་ནང་དུ་ཉ་རྒྱུག་འདྲ། །དེ་སྤྱོད་ལམ་ཕལ་ཆེར་འབྲལ་མེད་འདྲ། །བསྒོམ་ལེགས་པོར་སྐྱེས་ན་དགའ་བ་སྐྱེས། །ཉམས་དེ་རྣམས་ཡུན་ལ་ངེས་པ་མེད། །དུས་ཡུད་ཙམ་རེ་དང་ཉིན་ཞག་ཙམ། །དུས་ཟླ་ཆས་ལོ་ཤས་འདུག་ཀྱང་སྲིད། །དེ་མ་བསྐྱུར་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་ན། །སེམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་བཟང་འཆར། ། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་མ་ཡིན་ཞིང་། །དམ་ཆོས་ཟབ་པས་མ་ཡིན་ཏེ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་སྔོན་རོལ་ནས། །སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་འདུག །དེ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་སྣང་། །སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་། །དེ་ནི་མི་བདེན་བསམ་པ་རྣམས། །ལས་ངན་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་གདའ། །ད་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་མཛོད། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་འདི། །ཉམས་ལེན་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་མཛོད།
Chinese
之方法。以心觀心是也。莫作修持如是決斷。若觀其心而不得見。是見空性勝義諦。如是修持如是決斷。住則喜悅動則痛苦。如是初見亦如是。水與水波無好壞。住與動。 莫作選擇。任隨何顯現觀其自性。如是修持如是決斷。若自不識自性者。無論念及好與壞。如是錯亂如是決斷。是故莫散亂以念為牧。如護酥油之碗。一切行住坐臥守護自心。如是若能守護自心。則縱處鬧市亦寂靜。若不能守護自心者。縱然閉關亦無益。屢屢觀照自心。初修如懸崖之水。心不稍住洶湧奔流。或生無有修成之念。乃是修成之相莫憂愁。二修如沙地之水。心時而緩慢時而急。心住則喜悅動則痛苦。住與動莫作選擇。以義理知足矣無好壞。三修如大江之水。心如湖水般長久安住。心安住之狀態中動搖者。如大江中之波浪。 生起修成之念而喜悅。四修如大海。心如湖水般長久安住。心安住之狀態中動搖者。如清澈海中魚兒游動。彼與一切行住坐臥幾無分離。若修持良好則生喜悅。彼等體驗時長不定。或有僅僅片刻或數日。或有數月數年亦未可知。若不捨棄恆常修持者。則生起心安樂明朗無念之妙好體驗。 非是上師之加持。亦非甚深之妙法。乃是無數劫之前。心性本即法身。以不識彼性故。顯現為過失而流轉輪迴。雖已將心性指示為法身。然彼等認為不真實之念。乃是惡業障礙之故。如今當決斷自心性。本即是法身。以心觀心之事。當決斷此乃修持。
English
The method of. To look at the mind with the mind. Decide that there is nothing to meditate on. If the mind is not seen when looked at. It is seeing the emptiness of ultimate truth. Decide to meditate on that. It is pleasant to stay and painful to move. Even if you see it like that at first. There is no good or bad in water and waves. Stay and move Without making a choice. Whatever arises, look at its own face. Decide that it is practice. If you don't know your own face. No matter what good or bad you think of. Decide that it is a mistake. Therefore, do not be distracted by the shepherd of mindfulness. Like taking care of a bowl of butter. Protect your own mind in all actions. If you can take care of your own mind like that. Even the market is quiet. If you can't take care of your own mind. Even if you do a dark retreat, it is useless. Watch your own mind again and again. The first experience is like the water of a steep mountain. The mind does not stay for a moment, it runs turbulently. The thought arises that there is no meditation. It is a sign of meditation, don't be sad. The second experience is like the water of a sandy field. The mind is sometimes slow and sometimes busy. It is pleasant to stay and painful to move. Do not choose to stay and move. It is enough to know the meaning, there is no good or bad. The third experience is like the water of a great river. The mind stays for a long time like a lake. The movement in the state of mind is also. Like the waves in a big river. The thought of meditation arises and joy arises. The fourth experience is like the great ocean. The mind stays for a long time like a lake. The movement in the state of mind is also. Like fish swimming in a clear sea. It seems almost inseparable from all actions. If meditation is born well, joy is born. Those experiences are not fixed in time. There may be only a moment or a few days. It may be a few months or years. If you do not give up and practice constantly. Then a good experience of mind, ease, clarity, and non-thought arises. It is not the blessing of the Lama. It is not because of the profound Dharma. From countless eons ago. Mind itself is Dharmakaya. Because I didn't know it was that. It appears to be wandering in samsara due to faults. Although the mind itself has been introduced as Dharmakaya. But those thoughts that are not true. It is because of bad karma and obscurations. Now decide that your own mind is. It is Dharmakaya. This is to look at the mind with the mind. Decide that this is practice.
Tibetan
།གནས་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟེ། ། རིག་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །འགྱུ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་གསུམ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་བཞིའི་ངོ་བོ་དེ། །ཡེ་ནས་རང་གི་སེམས་ལ་ཚང་། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བདེ་བ་ཆེ། །མ་རྟོགས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཚོ། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཙམ། །རྣམ་རྟོག་དང་ནི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །རིག་དང་མ་རིག་ཁྱད་པར་ཙམ། །དེ་ཕྱིར་རང་སེམས་རང་གིས་ལྟོས། །སེམས་མ་བཅོས་རང་སར་ཞོག་ཟེར་བ། །ཚིག་བརྗོད་པར་སླ་སྟེ་ཤེས་པར་དཀའ། །སེམས་གནས་ན་དགའ་བའི་རེ་བ་ཅིག །སེམས་འཕྲོ་ན་མི་དགའི་དོགས་པ་གཉིས། །བསྒོམ་ལེགས་པོ་སྐྱེ་བའི་རེ་འདོད་གཅིག །བསྒོམ་མི་སྐྱེ་དོགས་པའི་དོགས་པ་གཉིས། །སེམས་གསལ་ན་དགའ་བའི་རེ་བ་གཅིག །སེམས་སྨུག་ན་མི་དགའི་དོགས་པ་གཉིས། །སེམས་མཐོང་དུ་རེ་བའི་རེ་བ་གཅིག །སེམས་ངོ་བོ་མ་མཐོང་དོགས་པ་གཉིས། །བསྒོམ་སྐྱོན་མེད་སྐྱེ་འདོད་རེ་བ་གཅིག །གེགས་གོལ་ས་ཤོར་དོགས་ཡི་མུག་གཉིས། །སེམས་རྣམ་རྟོག་དེ་ཚོ་ཡོད་རིགས་ལ། །སེམས་མ་བཅོས་མ་ ཡིན་བཅོས་མ་ཡིན། །ད་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ཡིན། །སེམས་དྲན་རྫི་མ་བརྗེད་ཙམ་དང་ཞིག །གཞན་ཡག་འདོད་ཉེས་དོགས་རྒྱབ་ཏུ་སྒྱུར། །སེམས་ཀློད་དེ་ལྷོད་ལ་རང་བབས་ཞོག །དེ་བཞག་པས་མཐོང་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར། །དཔེ་བར་སྣང་སྟོང་པར་བལྟས་པ་བཞིན། །གཟུགས་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོང་པར་མཐོང་། །དེ་མཐོང་ཚུལ་ཡིད་ལ་གསལ་ན་ཡང་། །དོན་དེ་འདྲ་ངག་ནས་བརྗོད་མི་ཤེས། །དཔེ་ལྐུགས་པས་བུ་རམ་ཟོས་པ་ལྟར། །ཚིག་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་རང་ལ་གསལ། །སེམས་བདེ་ཉམས་བདེ་ལུས་བདེ་སེམས། །སེམས་འབོལ་ལེ་ཤིག་གེར་གནས་པ་བྱུང་། །སེམས་གསལ་ཉམས་སྟོང་རྗེན་ལྷང་ངེ་བ། །དཔེ་ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དཀྱིལ་ལྟར་འཆར། །སེམས་སྟོང་ཉམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །ལུས་འདི་ཡང་མེད་པ་འདྲ་ཞིག་འཆར། །ཉམས་བཟང་བ་ལ་མ་ཆགས་ངོ་བོ་ལྟོས། །སེམས་རྩུབ་ཉམས་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་རྒོད་སྐྱོན། །སེམས་ལྟ་རྒྱུ་མེད་པ་རླུང་འཚུབ་འདྲ། །སེམས་མི་བདེ་དུག་ལྔ་ཅི་ཤར་ཡང་། །དེ་སྐྱོན་དུ་མ་ལྟ་ཀློད་ལ་ལྟོས། །སེམས་བྱིངས་བ་སྨུག་འཐིབ་མོག་གེ་བ། །སེམས་ བལྟས་ཀྱང་ལྟ་རྒྱུ་མི་རྙེད་ན། །ལུས་ཀྲིམ་མེར་བསྒྲིམས་ལ་ནམ་མཁའ་དང་། །སེམས་དབྱེར་མེད་བསྲེས་ལ་ངོ་བོ་ལྟོས། །སེམས་བལྟ་རྒྱུ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ། །རང་ངེས་ཤེས་གདིང་ནས་སྐྱེས་ཙམ་ན།
Chinese
安住是法身的体性， 觉性是圆满受用身， 流动是化身， 这三者体性无别， 称为自性身。 佛陀四身的体性， 本来在自己的心中具足。 如此证悟则安乐大， 不证悟则是轮回的苦海。 轮回和寂灭涅槃， 证悟和不证悟的差别而已。 分别念和法身二者， 觉和不觉的差别而已。 因此自己看自己的心。 说“心不改造安住于自处”， 话语说起来容易，理解起来难。 心安住时，有欢喜的希望， 心散乱时，有不悦的疑虑。 禅修好好生起时，有一个希望， 禅修不生起时，有两个疑虑。 心明朗时，有一个欢喜的希望， 心昏暗时，有两个不悦的疑虑。 希望见到心，有一个希望， 担心见不到心的体性，有两个疑虑。 希望禅修无过失地生起，有一个希望， 担心障碍、过失、迷失，有两个疑虑。 对于那些心的分别念， 心不是不改造，而是改造。 现在是用心来看心。 心念如牧童不忘失一般， 把希望好、担心坏的想法抛在脑后。 放松心，让它松弛自然。 这样安住时，没有其他可见之物， 比如观看虚空一般。 色法无有实体，视为空性。 虽然这种见解在心中清晰， 但却无法用语言表达。 比如哑巴吃了糖一样， 虽然无法用语言表达，但自己却清楚。 心安乐，体验安乐，身体安乐，心安乐。 心变得柔软、轻松。 心明朗，体验空性，赤裸裸、亮堂堂的， 比如晴朗天空的中心一般显现。 心空性，体验一切皆是空性， 身体也显现得好像不存在一样。 对于好的体验不要执着，看它的体性。 心粗暴，体验是分别念纷飞的过失。 心无有可见，如同旋风一般。 心不舒服，无论五毒生起什么， 不要把它们看作过失，放松去看。 心沉没，昏暗、模糊。 心 即使看了也找不到可见之物， 身体挺直，与天空， 心无分别地混合，看它的体性。 心可见，清晰、赤裸， 只要从自己的觉性深处生起。
English
Abiding is the nature of the Dharmakaya, Awareness is the Sambhogakaya, Movement is the Nirmanakaya, These three are inseparable in nature, Called the Svabhavikakaya. The nature of the four bodies of the Buddha, Is inherently complete in one's own mind. Realizing this brings great bliss, Not realizing it is the ocean of suffering of samsara. Samsara and Nirvana, The difference is only in realization and non-realization. Dualistic thoughts and the Dharmakaya, The difference is only in awareness and non-awareness. Therefore, look at your own mind yourself. Saying "Leave the mind uncorrected in its own place," The words are easy to say, but difficult to understand. When the mind abides, there is a hope of joy, When the mind wanders, there are two doubts of displeasure. When meditation arises well, there is one hope, When meditation does not arise, there are two doubts. When the mind is clear, there is one hope of joy, When the mind is murky, there are two doubts of displeasure. There is one hope to see the mind, There are two doubts of fearing not seeing the nature of the mind. There is one hope to arise meditation without fault, There are two doubts of obstacles, faults, losing ground, and weariness. For those thoughts of the mind, The mind is not uncorrected, but corrected. Now it is looking at the mind with the mind. The mind is like a shepherd not forgetting, Throwing the thoughts of hoping for good and fearing bad behind. Loosen the mind, let it relax and be natural. By placing it like that, there is nothing else to see, Like looking at the empty space in between. Form is without substance, seen as emptiness. Although this view is clear in the mind, It is impossible to express it in words. Like a mute eating sugar, Although it cannot be expressed in words, it is clear to oneself. The mind is at ease, the experience is at ease, the body is at ease, the mind is at ease. The mind becomes soft and relaxed. The mind is clear, the experience is empty, naked and bright, Appearing like the center of a clear sky. The mind is emptiness, the experience is all emptiness, This body also appears as if it does not exist. Do not be attached to good experiences, look at its nature. The mind is rough, the experience is the fault of wandering thoughts. The mind is invisible, like a whirlwind. When the mind is uncomfortable, whatever the five poisons arise, Do not see them as faults, relax and look. The mind is submerged, dark, murky, and foggy. Mind Even if you look, you cannot find anything to see, Straighten the body, and with the sky, Mix the mind without distinction, look at its nature. The mind is visible, clear, and naked, As soon as it arises from the depths of one's own awareness.