Tibetan
བསྒོམ་པའི་ཨོ་རྒྱན་དེ། །རྩ་བརྒྱུད་བླ་མ་ཀུན་འདུས་དམིགས། །བླ་མ་སྐུ་གསུམ་གསོལ་འདེབས་སོགས། །གསོལ་འདེབས་གང་ཤེས་འདོན་པའམ། །ཡང་ན་བཛྲ་གུ་རུ་བཟླས། །དེ་ནས་དབང་བཞི་བྱིན་རླབས་ནི། །པད་འབྱུང་འོད་དུ་ལྟེམས་སེ་ཞུ། །རང་ལ་དབྱེར་མེད་ཐིམ་པར་བསྒོམས། །དེ་ཡི་སྔོན་འགྲོ་དམིགས་པའི་སྐོར། །མདོར་བསྡུས་ཚང་ཞིང་དངོས་གཞི་སེམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པར། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཤཱཀྱའི་དབང་པོ་གསལ་བར་བསྒོམ། །དེ་ཡི་སྐུ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ། །སེམས་གཏད་སེམས་གཞན་མི་འཕྲོ་བར། །རིག་པ་ཅི་ཙམ་གནས་ཐུབ་ལྟ། །མི་གནས་འཕྲོ་ན་ཚུར་བཀུག་ལ། །སྔར་ལྟར་སེམས་དེ་སྟོན་པ་ལ། །ཅི་ཙམ་གནས་གནས་བར་དུ་བཞག །སེམས་གཞན་མི་འཕྲོ་ཐུབ་པ་ལ། །ཡུན་རིང་སེམས་ནི་གནས་པ་ལ། །ཐུན་མོང་ཞི་གནས་བྱ་བ་ཡིན། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཞི་གནས་ནི། ། སེམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པར། །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་བྱས་ལ། །སེམས་དེ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར། །ཀྱི་ལེར་གནས་པ་དེ་དག་ཏུ། །ཅི་ཙམ་གནས་གནས་བར་དུ་བཞག་རྣམ་རྟོག་ཚབ་ཚུབ་མི་འཕྲོ་བར། །སེམས་དེ་ཀྱི་ལེ་མེ་རེ་གནས། །གནས་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་རིགས། །ད་ལྟ་ང་ཡི་སེམས་དེ་ནི། །ཀྱི་ལེ་གནས་ནི་ཡོད་སྙམ་པའི། །སེམས་ལ་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཡོད། །དེ་ནི་མཚན་མེད་ཞི་གནས་ཡིན། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཉམས་ལེན་ཞུ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་ཡང་གཉིས། །དང་པོ་ཐུན་མོང་ལྷག་མཐོང་གི །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་རང་གི་སེམས། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པ་ན། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཆོད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རང་སེམས་ལེགས་པར་ཚོལ། །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་དང་། །ཕྱི་རོལ་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་སུ། །རང་སེམས་གར་གདའ་ཚོལ་བར་གྱིས། །སེམས་དེའི་ཁ་དོག་ཅི་ལྟ་བུ། །སེམས་དེའི་དབྱིབས་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སོགས། །སེམས་དེའི་རྣམ་པ་ཅི་ལྟ་བུ། །གལ་ཏེ་རང་སེམས་མ་རྙེད་ན། །མ་རྙེད་བསམ་མཁན་སུ་ཞིག་ཡིན། །སེམས་དེ་ཚོལ་མཁན་སུ་ཞིག་ ཡིན། །གལ་ཏེ་སེམས་དེ་ཡོད་ན་ནི། །དངོས་པོ་གཟུགས་བརྙན་ཅི་ལྟར་སྣང་། །གལ་ཏེ་སེམས་དེ་མེད་ན་ནི། །སྐྱིད་དང་སྡུག་པ་ཅི་ལས་བྱུང་། །དུག་ལྔ་ཁོང་ཁྲོ་གང་ནས་བྱུང་། །དད་པ་དག་སྣང་གང་ལས་བྱུང་། །ཆོས་ཞུ་བསམ་མཁན་གང་ནས་བྱུང་། །དེ་འདྲ་ཡིད་ལ་ཕྲེང་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་མི་དྲན་དགུ་དྲན་དེ། །དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན། །ད་ལྟ་གང་དུ་གནས་པ་ཡིན། །ཐ་མ་གང་དུ་འགྲོ་བ་རེད། །ད་ལྟ
Chinese
观修的邬金（莲花生大师）啊！ 根本传承上师总集观。 上师三身祈请等， 祈请任何所知皆可念诵， 或者念诵班杂咕噜（བཛྲ་གུ་རུ་，vajra guru，金刚上师）。 之后四种灌顶加持是， 莲花生融入光中如水倾泻， 观想与自己无别融入。 那是前行观想之部分， 简略完整，正行于心中什么也不观修。 止和观二者是， 前方虚空中薄伽梵， 释迦能仁清晰观想。 于彼之身专注一境， 心不外散于他处， 观察觉性能安住多久。 不安住外散则收摄回， 如前一般心于导师处， 安住多久就安住。 心不外散能做到， 长久心能安住， 是共同止的修法。 不共止的修法是， 心中什么也不观修， 以心观心而行， 心不向外散乱， 于寂然安住的状态中， 安住多久就安住，不散乱粗重的分别念。 心于寂然中安住， 安住的状态也由心来觉知。 现在我的心是， 有寂然安住之想的， 对于心有执着的定解。 那是无相止。 对此稍微做些修习。 之后胜观也有二， 首先共同胜观是， 诸法根本是自己的心， 心的根本断除时， 诸法根本就断除了。 因此好好寻找自心， 身体的内外中间三者和， 外面的上下方位处， 自心在何处寻找。 那个心的颜色是什么样的？ 那个心的形状是什么样的？ 色声香味触等， 那个心的相状是什么样的？ 如果自心没有找到， 没有找到的想法是谁？ 寻找心的是谁？ 如果心是存在的， 事物影像如何显现？ 如果心是不存在的， 快乐和痛苦从何而来？ 五毒嗔恨从何而来？ 信心清净显现从何而来？ 想求法的人从何而来？ 像那样心中如念珠般的， 分别念不想忆念却忆念的， 最初从何处产生？ 现在于何处安住？ 最终将去往何处？ 现在
English
That Ugyen (Padmasambhava) of meditation! The root lineage lama is the total collection of visualization. Prayers to the three bodies of the Lama, etc., Recite any prayer you know, Or recite the Vajra Guru (བཛྲ་གུ་རུ་，vajra guru，Vajra Master). Then the blessings of the four empowerments are, Padmasambhava dissolves into light like pouring water, Meditate on merging into yourself without separation. That is the preliminary visualization part, Brief and complete, the main practice is not to meditate on anything in the mind. Calm abiding and insight are two, In the space in front, the Bhagavan, Shakyamuni is clearly visualized. Focus single-pointedly on that body, Without the mind wandering elsewhere, See how long the awareness can abide. If it does not abide and wanders, then draw it back, As before, the mind is on the teacher, Abide as long as it can abide. Being able to prevent the mind from wandering elsewhere, For a long time, the mind abides, It is the practice of common calm abiding. The practice of uncommon calm abiding is, Without meditating on anything in the mind, Looking at the mind with the mind, Without the mind wandering elsewhere, In that state of peaceful abiding, Abide as long as it can abide, without scattering gross thoughts. The mind abides in peace, That state of abiding is also known by the mind. Now my mind is, Thinking that there is peaceful abiding, There is a definite understanding of clinging to the mind. That is signless calm abiding. Do some practice on this for a while. Then there are also two types of insight, First, common insight is, The root of all phenomena is one's own mind, When the root of the mind is cut off, The root of all phenomena is cut off. Therefore, search well for your own mind, Inside, outside, and in between the body, and, Outside, above, below, and in the directions, Search for where your own mind is. What is the color of that mind like? What is the shape of that mind like? Form, sound, smell, taste, touch, etc., What is the appearance of that mind like? If you have not found your own mind, Who is the one who thinks that it has not been found? Who is the one who is searching for the mind? If the mind exists, How do objects and images appear? If the mind does not exist, Where do happiness and suffering come from? Where do the five poisons and anger come from? Where does faith and pure appearance come from? Where does the person who wants to study the Dharma come from? Like that, like a rosary in the mind, The thoughts that are remembered even when you don't want to remember them, Where did it come from in the beginning? Where does it abide now? Where will it go in the end? Now
Tibetan
་ལེགས་པར་ཚོལ་བར་གྱིས། །དེ་ནས་གལ་ཏེ་མ་རྙེད་ན། །མ་རྙེད་བསམ་མཁན་དེ་ཉིད་ལ། །ལྟོས་དང་སྡོད་དང་ཅི་འདྲ་འོང་། །དེ་ཚེ་ལེགས་པར་བསམ་བློ་ཐོངས། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་ལྷག་མཐོང་ལ། །རེས་འགའ་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར། །སེམས་དེ་ལྷོད་དེར་ཞོག་མཛོད་ལ། །ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་དྲན་པ། །ཅི་ཙམ་འདུག་རྒྱུ་གདའ་བར་ཞོག །སེམས་དེ་གར་ཡང་མི་འགྲོ་བར། །ཅི་ཙམ་སྡོད་ཐུབ་ཚད་སྤུ་གྱིས། །རེས་འགའ་གར་འགྲོ་ཐོངས་མཛོད་ལ། །འགྲོ་ས་གར་གདའ་དེ་རུ་ཐོངས། །དེ་ལྟར་སྒྲིམ་ལྷོད་རེས་མོས་གྱིས། །ངོ་བོ་དེ་ལ་ཕྱིན་པའི་དུས། །སེམས་ཀྱི་མདོག་དབྱིབས་གནས་འདུག་དེ། ། ང་ལ་བཤད་རྒྱུ་ཡོད་པར་གྱིས། །ཁ་དལ་ལ་སོགས་མ་ཡེངས་པར། །སེམས་ལ་ཅི་གདའ་ངེས་ཤིག་ཅིག། །ང་ལ་བཤད་རྒྱུ་ཡོད་ངེས་མཛོད། །དམིགས་ཐུན་དང་པོའོ།། ༈ །།དེ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་གཉིས། །སེམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་དྲན་པར། །ཀྱི་ལེ་གནས་ཤིང་གནས་པ་དེ། །རིག་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཟེར། །དེ་ཡི་གནས་མཁན་ངོ་བོ་ལ། །བལྟས་པས་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །སྟོང་པར་མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །གནས་པ་དེ་དང་སྟོང་པ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ། །ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཟེར་བ་ཡིན། །དེ་ལ་ཡུན་རིང་གནས་པ་ནི། །གནས་པ་ཆགས་ཞེན་བྱ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མི་གནས་འཕྲོ་ན་ཡང་། །མ་སྒྲིམ་ལྷོད་ལ་བབ་ཀྱི་ལྟོས། །མང་པོ་བཤད་པའི་སོ་ན་མེད། །ལུས་གནད་བསྲང་ལ་རྩེ་གཅིག་ལྟོས། །རང་སེམས་བཙལ་བས་མ་རྙེད་ན། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ། །དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ་ཁ་དོག་མེད། །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་དང་ནང་ན་མེད། །ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་བཅུར་བཙལ་ཡང་མེད། །སེམས་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མིན། །སྐྱིད་སྡུག་དུག་ལྔ་དད་གུས་སོགས། །སྣ་ ཚོགས་དྲན་ཞིང་ཅི་ཡང་འཆར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པས། །སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་བརྗོད་མི་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཡིན། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་ཆོག་པ་ཡིན། །ཡག་འདོད་ཉེས་དོགས་བྱས་ན་འཆིང་། ་།རེ་དོགས་མེད་པར་གང་ཤར་བ། །བཟོ་བཅོས་མེད་པར་ལྷུག་པར་ཞོག །སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཚུར་ལྟ་བ། དེ་ནི་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །རང་སེམས་རང་གིས་ལྟ་མ་ཤེས། །བསྒོམ་ནི་མ་ཤེས་པ་ཡིན་པས། །བལྟས་པས་མཐོང་རྒྱུ་ཡོད་པ་མིན། །མཐོང་རྒྱུ་མེད་པ་མཐོང་བ་དེ། །སེམས་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་ལགས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་བ་དེ། །རང་གི་སེམས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། །གཞན་ན་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད་། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་ལེན་
Chinese
请好好地寻找吧！如果那时没有找到，对于没有找到的思念者本身，看看、安住，会怎么样呢？那时好好地思考吧！然后特别对于胜观，有时什么也不要想，让心在那里放松吧！什么也不在心中忆念，让它能安住多久就安住多久。心不去任何地方，能安住多久就尽力安住。有时让它去任何地方吧！让它去任何地方存在的地方。像这样收紧放松交替进行。到达那个自性的时候，心的颜色、形状、安住，请告诉我。不要散乱，比如说话轻声细语等，一定要确定心中有什么。一定要告诉我。这是第一个观修引导。 然后，对于不共的止和观，心中什么也不忆念，静止安住，那个觉性就叫做止。观看那个安住者的自性，没有任何事物，见到空性就是胜观。安住和空性二者，无有分别自性一体，就叫做止观双运。在那上面长久安住，就是安住生起贪执。如果不安住散乱，不要收紧，安住在放松的状态中观看。没有必要说很多，端正身体，一心观看。寻找自心而没有找到，那叫做空性。没有形状，没有颜色，不在身体的外面和里面，向外面十方寻找也没有。那个心不是没有，快乐痛苦五毒，信仰恭敬等等，忆念各种各样的事情，什么都显现。因为不是有和没有二者，所以心的实相无法言说。因此是不可说、不可思、不可言说的。自心本来就是大手印，认识自心就足够了。如果想要好而害怕不好，就会被束缚。不期待不害怕，任何显现的，不要改造，放松安住。心用来看心，那就是所谓的禅修。自己不认识自己的心，因为不认识禅修，所以看了也没有什么可见的。见到没有可见的，那就是认识了心的自性。所谓的大手印，就是指自己的心。确信在其他地方没有，就在那上面修持。
English
Please search well! If you don't find it then, to the very one who thinks they haven't found it, look and abide, and what will happen? At that time, think well! Then, especially for vipassanā (superior seeing), sometimes without thinking anything, let the mind relax there! Do not remember anything in your mind, let it abide as long as it can. Without the mind going anywhere, abide as much as you can. Sometimes let it go anywhere! Let it go to wherever it exists. Like this, alternate between tightening and relaxing. When you reach that essence, the color, shape, and abiding of the mind, please tell me. Do not be distracted, such as by speaking softly, etc., be sure to determine what is in your mind. Be sure to tell me. This is the first meditation instruction. Then, for the uncommon śamatha (calm abiding) and vipassanā, without remembering anything in the mind, the stillness that abides, that awareness is called śamatha. Looking at the essence of that abider, there is nothing, seeing emptiness is vipassanā. Abiding and emptiness, the two, without difference, the essence is one, is called śamatha-vipassanā union. Abiding there for a long time is abiding giving rise to attachment. If you do not abide and are distracted, do not tighten, abide in a relaxed state and watch. There is no need to say much, straighten your body and watch with one-pointedness. If you search for your own mind and do not find it, that is called emptiness. It has no shape, no color, it is not outside or inside the body, searching in the ten directions outside, it is not there. That mind is not non-existent either, happiness, suffering, the five poisons, faith, reverence, etc., remembering all kinds of things, everything appears. Because it is neither existent nor non-existent, the true nature of the mind cannot be spoken. Therefore, it is unspeakable, unthinkable, inexpressible. Your own mind is originally mahāmudrā (great seal), knowing your own face is enough. If you want good and fear bad, you will be bound. Without expectation or fear, whatever appears, do not modify it, relax and abide. The mind looking back at the mind, that is what is called meditation. If you do not recognize your own mind, because you do not recognize meditation, there is nothing to be seen by looking. Seeing that there is nothing to be seen, that is recognizing the nature of the mind. What is called mahāmudrā, that refers to your own mind. Be certain that it is not in other places, practice on that.