Tibetan
མོ་གུ་རུ་བྷེ། བློ་ལིང་སྐྱུར་གྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་ནུས་ན། །རྐྱེན་བར་ཆད་དངོས་སུ་སེལ་བ་དེ། །རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ལགས་སམ། །ད་གསོལ་བ་གཅིག་འདེབས་ན་དང་རེ་སྤྲོ། །རང་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་འཛོམ་པ་ན། །མཁས་གྲུབ་ཀྱི་སྐུ་པར་ཡོད་པ་དེ། །དཔལ་ཉིན་གླིང་གི་འདུས་སྡེ་མ་ལགས་སམ། །བུ་བློ་གསལ་འདྲ་ཡོད་ན་དང་རེ་སྤྲོ། །རང་མཆོད་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་དམན་ན། །ལྷར་བཅས་ཀྱི་འགྲོ་བའི་མཆོད་པའི་རྟེན། །དཔལ་ཤཱཀྱ་མུ་ནེ་མ་ལགས་སམ། །བུ་དད་པ་ཅན་ཡོད་ན་དང་རེ་སྤྲོ། །རང་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་འབྲུག་སྒྲ་མ་ཞན་ན། །བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆར་རྒྱུན་འབྱུང་བ་དེ། །དཔལ་ནཱ་རོའི་དོན་བརྒྱུད་མ་ལགས་སམ། །བུ་མོས་གུས་ཅན་ཡོད་ན་དང་རེ་སྤྲོ། །ལར་ངོ་མཚར་གྱི་བརྒྱུད་པ་གྲངས་མང་ཡང་། །གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་སྐར་ཚོགས་རྒྱས་པ་དེ། །དཔལ་དྭགས་པོའི་བཀའ་བརྒྱུད་མ་ལགས་སམ། །བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཡོད་ན་དང་རེ་སྤྲོ། ། སྤྱིར་ཟབ་པའི་གདམས་ངག་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །དོན་གཅིག་ཤེས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་དེ། །བཀའ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ལགས་སམ། །བུ་བསྒོམ་སྲན་ཅན་ཡོད་ན་དང་རེ་སྤྲོ། །ཡོད་དང་སྒོ་དྲུག་གི་དབྱངས་ཆུང་འདི། །གནས་མཆོག་དཔལ་གྱི་རི་རྩེ་ན། །མཚམས་དམ་པོ་འདག་ཆལ་བྱེད་པའི་དུས། །ཉམས་ལ་ཤར་ནས་བླངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་རང་ལོ་བཅུ་དགུ་པ་ལ་དབུས་སུ་སོང་དུས་ལྕགས་ལ་ཨ་རྒན་དེ་རྒྱབ་ཁ་ནས་ཚ་བ་འདྲ་བའི་རིམས་ཐུ་མོ་གཅིག་ན་ནས་མགོ་དང་ཚིགས་བཞི་ན་བ་དང་ཁོལ་བ་དང་སྦྲིད་པ་བྱུང་ཡང་ན་བ་གསང་ནས་སོང་ཙ། ལ་རྒྱབ་ནས་དེ་ཉིན་ར་ཤ་རུལ་བ་གཅིག་བྱིན་བྱུང་བ་ཡང་ཟོས་པས་ཤིན་ཏུ་ཐུ་ནས་ལུས་པོ་འཁོར་ཞིང་འགྲོ་བ་ཆང་གི་བཟི་བ་ཙམ་བྱུང་ཡང་། རྟ་དྲེལ་འདི་རྣམས་ཡབ་སྲས་ལ་འབུལ་རྒྱུ་ཡིན་པས་འདི་འཚོ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཤི་བ་ལེགས། ཁ་ཞེ་མེད་པར་བསམས་ནས་ན་བ་གསང་ནས་རྟ་དྲེལ་འཚོར་སོང་ནས་ཀྱང་དེ་ནུབ་རབ་ཏུ་ཐུ་ནས་བྱུང་སྟེ་དེ་ནུབ་འཆི་བ་འདྲ་བསམ་སྟེ་ཡབ་སྲས་དང་ཇོ་བོའི་ཕྱོགས་སུ་མགོ་བསྟན་ཏེ། འཆི་བ་གཅིག་བྱེད་ད་རེས་ཤི་བས་ཆོས་ཕྱིར་ཤི་བས་ལེགས་བསམ་པ་སྙིང་ནས་བསམ་སྟེ། མགོ་ནུབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ་ཉལ་བས་སྒར་པའི་སྟབས་ཀྱིས་མགོ་ཐུར་དུ་དོང་དོ་བས། འབུལ་དཔོན་གྱི་མགོ་མཐོ་སར་བཏོན་ནས་ཉལ་མི་ཤེས་པ་འདི་འདྲ་བ་ཟེར་ནས་བརྩོན་ཀྱང་མགོ་བ་ལྟར་བྱས་པས། ཕྱིར་ནངས་ཕལ་ཆེར་བདེ་ནས་སྣང་ཞིང་མྱུར་དུ་ཕན་ ནོ། །ད་ལོ་རང་གི་གྲྭ་འཁོར་རྣམས་ཚད་རིམས་ན་བས་རང་གི་བསྲུང་བ་སྣ་ཚོགས་དང་སྨན
Chinese
顶礼 गुरु（藏文，梵文天城体，guru，上师）！ 若能以赤诚之心祈请， 那能真实遣除诸般障碍的， 岂不是觉囊派的法主吗？ 现在若能一心祈请，真是太好了！ 若自身具足智慧与精进， 那有贤哲成就者身像的， 岂不是吉祥年氏洲的僧团吗？ 若有聪慧之子，真是太好了！ 若自身供养的物品不匮乏， 那作为供养诸天及众生的所依， 岂不是吉祥释迦牟尼佛吗？ 若有具信之子，真是太好了！ 若自身祈请的音声不低沉， 那降下加持的甘霖的， 岂不是吉祥那若六法的传承吗？ 若有具敬之子，真是太好了！ 总的来说，虽然稀有传承众多， 那成就者的星群遍布的， 岂不是吉祥达波噶举派吗？ 若有精进之子，真是太好了！ 总的来说，虽然甚深窍诀无量， 那通晓一法即通晓一切的， 岂不是大手印法吗？ 若有能忍受禅修之子，真是太好了！ 此“有”与“六门”之小调， 乃于吉祥圣地之山顶， 在闭关清净之时， 从觉受中显现而唱出。 此乃于十九岁时前往卫藏（དབུས，今拉萨及其周边地区）时， 铁匠阿嘎从背后传来如火般的重病，头部和四肢疼痛、发热、麻木，但隐瞒病情继续前行。 在翻越拉孜（ལ་རྒྱབ）时，那天有人给了一块腐烂的羊肉，吃了之后病情加重，身体摇晃，行走如同醉酒一般。 虽然如此，心想这些马和骡子是要献给父子的，为了养活它们而死也值得。 毫不隐瞒地想着，隐瞒病情继续赶着马和骡子，那天晚上病情加重，心想那晚可能会死，于是头朝向父子和觉沃（ཇོ་བོ，释迦牟尼佛像）的方向。 心想，要做一次死亡，这次为了佛法而死也很好，从内心深处这样想着。 头朝西躺下，因为像牧民一样头朝下睡着了。 献供官说：“把头抬高点，竟然有这样不会睡觉的人。”虽然催促，但还是像头一样睡着了。 第二天早上感觉好多了，而且很快就好起来了。 今年自己的僧众都得了瘟疫，所以自己做了各种防护和药物。
English
Homage to the guru! If one can pray with a sincere heart, Isn't it the one who truly removes obstacles, The Lord of Dharma of the Jonangpa? Now, if one can pray with one mind, how wonderful! If one possesses wisdom and diligence, Isn't it the monastic community of Glorious Nyenling, Where there are images of wise and accomplished beings? If there is a son like a clear mind, how wonderful! If one's offerings are not lacking, Isn't it the Glorious Shakyamuni, The support for offerings to gods and beings? If there is a son with faith, how wonderful! If one's prayers are not weak like the sound of thunder, Isn't it the lineage of the meaning of Glorious Naropa, From which the rain of blessings flows? If there is a son with reverence, how wonderful! In general, although there are many wondrous lineages, Isn't it the Glorious Dagpo Kagyu, Where the constellations of accomplished ones are abundant? If there is a son with diligence, how wonderful! In general, although there are countless profound instructions, Isn't it the Great Seal, Knowing one thing, one is skilled in all? If there is a son who can endure meditation, how wonderful! This small tune of "Yö" and the Six Gates, On the summit of the Glorious Holy Place, During a strict solitary retreat, Arose from experience and was sung. This was when I went to Ü-Tsang (Central Tibet) at the age of nineteen, A severe fever, like fire, arose from the back of the blacksmith Aga, causing pain, heat, and numbness in the head and limbs, but I concealed the illness and continued on. When crossing Laz, someone gave me a piece of rotten mutton that day, and after eating it, the illness worsened, my body swayed, and I walked as if drunk. Nevertheless, thinking that these horses and mules were to be offered to the father and son, it would be better to die for the sake of feeding them. Without hiding anything, I concealed the illness and continued to herd the horses and mules, and that night the illness became severe, and I thought I would die that night, so I turned my head towards the father and son and the Jowo (Jokhang statue of Buddha). Thinking, "I will die once, and it is better to die for the Dharma this time," I thought this from the bottom of my heart. I lay down with my head facing west, and because I slept with my head down like a nomad, the offering official said, "Raise your head, how can there be someone who doesn't know how to sleep like this?" Although urged, I slept like a head. The next morning, I felt much better and quickly recovered. This year, all my monks have contracted the plague, so I have taken various precautions and medicines.
Tibetan
་པས་སྨན་སྡུད་ཁ་སྣ་ཚོགས་དང་གཉིད་བསྲུང་བ་དང་། ཟས་སྤྱོད་གཟབ་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་སྲོག་འདོར་ལ་ཁད་འོང་དོ་བས། དེ་དུས་ང་ལ་སྨན་ཐུམ་གཅིག་ནི་མེད་ཡུད་ཙམ་ངལ་བསོ་བ་ནི་མེད། ནད་ལ་འབྱོར་བའི་ཐུག་པ་ཕོར་གང་ནི་མེད། ཟས་ལྷད་ནི་ཟོས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དུ་བདེ་བ་དེ་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་ལིང་སྐྱུར་བྱས་པའི་དོན་ཡིན་པར་སྣང་བློ་ལིང་སྐྱུར་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་བར་ཆད་སེལ་བ་དང་། དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྣང་སྙམ་ནས། སྤྲོ་ཁ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ནས་རང་ལོ་སོ་བཞི་པར། ༧ ཀརྨ་ཨ་རཱ་གས་སོ།། ༈ །།རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཞབས་ལ་འདུད། །སྤྲང་དག་སྣང་འབྱོངས་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །རྗེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །མཚན་དཔེ་བྱད་ལྡན་པར་བཞུགས་ལགས་ཀྱང་། །ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱི་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །སྟེང་དགའ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན། །དཔལ་མི་ཕམ་སྲས་བཅས་བཞུགས་ལགས་ཀྱང་། །སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱི་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །དཔལ་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་དེ། །སྤྲེལ་ཟླའི་ཚེས་བཅུར་བྱོན་ལགས་ཀྱང་། །ལས་ཅན་གྱི་ སྐྱེས་བུ་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱི་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །གྲུབ་ཆེན་མི་ཏྲ་ཛཱ་ཀི་དེ། །ལོ་རེ་ལེན་རེ་འབྱོན་ལགས་ཀྱང་། །རྗེ་ཞྭ་དམར་ན་རིམ་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱི་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་ཡེ་ནས་རང་ལ་བཞུགས་ཡོད་ཀྱང་། །དོན་གདམས་ངག་ཐེབ་པ་མ་གཏོགས་པ། །མི་གཞན་གྱིས་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །འགྲོ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ། །དྲིན་ཆེན་གྱི་ཕ་མ་ཡིན་ལགས་ཀྱང་། །དེ་བྱང་སེམས་འབྱོངས་བ་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱིས་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །ཕྱི་སྣོད་འདི་ཡེ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་། །ནང་བཅུད་ཀུན་ཡི་དམ་ཡིན་ལགས་ཀྱང་། །དེ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱིས་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གཤེགས་པའི་ཚེ། །ལྟས་ངོ་མཚར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། །བུ་དད་ལྡན་སྤྱོད་ལྡན་མ་ལགས་པ། །མི་གཞན་གྱིས་མཐོང་དུ་མི་གདའ་ན། །མི་གདའ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱངས་ཆུང་འདི། །ད་ཉམས་ལ་ཤར་ནས་བླངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་རང་ལོ་ཉེར་བཞི་པར་ཁམས་སུ་སླེབས་འགྲོགས་ཤིང་བུ་དཔོན་ཆེན་གོ་བ་འཛིན་པ་གཅིག་དང་མཇལ་ནས། སློབ་ དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་ཞིང་བརྗེས་ཚུལ་ཤོད་གསུངས་པས། ལོ་རྒྱུས་རྒྱས་པར་ཞུས་ཤིང་ལྷག་པར་གདུང་མཆོད་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་ནང་དུ་ཡི
Chinese
用各种药物、守护睡眠、谨慎饮食，无论怎么做都濒临死亡。那时我连一包药都没有，片刻休息也没有，连一碗能缓解病痛的粥都没有。虽然吃了不干净的食物却安然无恙，这似乎是因为我对上师三宝心怀怨恨。心怀如此怨恨时祈祷，消除障碍、赐予成就似乎毫无疑问。想到这里，我稍微高兴起来，在那年我三十四岁。顶礼第七世噶玛巴，噶玛·阿Ra嘎！ 顶礼法自在尊足！ 请加持我等乞丐证悟显现！ 至尊圆满正等觉金刚持， 虽具足相好庄严而安住， 然非十地之菩萨， 他人亦不得见。 上方兜率天法宫殿中， 弥庞怙主与眷属安住， 然非无著阿阇黎， 他人亦不得见。 莲花生大士尊， 虽于猴月之初十降临， 然非具缘之 士夫， 他人亦不得见。 大成就者弥扎巴， 虽年年莅临， 然非夏玛纳仁， 他人亦不得见。 俱生之心即法身， 虽本自安住于自身， 然除非获得口诀， 他人亦不得见。 六道一切有情众， 虽皆为恩重父母， 然非已证悟之菩萨， 他人亦不得见。 外器世界本为宫殿， 内情众生皆为本尊， 然非瑜伽自在者， 他人亦不得见。 至尊法自在逝世时， 虽有不可思议之瑞相， 然非具信具行之弟子， 他人亦不得见。 这首“不得见八事”的小调， 是如今体验生起时所唱。 这首歌是在我二十四岁时，在康区遇到一位名叫果瓦的富家子弟时，他让我讲述莲花生大师圆寂的故事时所作。我详细地讲述了故事，尤其是在十二月的祭祀期间。
English
Despite using various medicines, guarding sleep, and being careful with food and drink, I was on the verge of death. At that time, I didn't even have a single packet of medicine, no moment of rest, not even a bowl of porridge to relieve the pain. Although I ate unclean food, I was unharmed, which seemed to be because I harbored resentment towards the Guru and the Three Jewels. When praying with such resentment, there seems to be no doubt that obstacles will be removed and accomplishments will be granted. Thinking this, I became slightly happy, and in that year, when I was thirty-four years old. Homage to the 7th Karmapa, Karma Araaga! Homage to the feet of Lord Chokyi Wangchuk! Please bless us beggars to realize appearances! O Supreme Perfect Buddha, Vajradhara, Although residing with marks and signs of beauty, If not a Bodhisattva of the tenth Bhumi, Others cannot see. In the Tushita Dharma Palace above, Lord Mipam and his retinue reside, If not the master Asanga, Others cannot see. That glorious master Padmasambhava, Although appearing on the tenth day of the Monkey Month, If not a fortunate person, Others cannot see. That great accomplished Mitra Joki, Although coming every year, If not Shamar Narima, Others cannot see. The mind born together is the Dharmakaya, Although it has always resided within oneself, Unless one receives the essential instructions, Others cannot see. All sentient beings of the six realms, Although all are kind parents, If not a Bodhisattva who has attained realization, Others cannot see. The outer world is inherently a palace, The inner beings are all Yidams, If not a Yogic master, Others cannot see. When Lord Chokyi Wangchuk passed away, Although there were inconceivable miraculous signs, If not a faithful and virtuous disciple, Others cannot see. This little tune of "Eight Things Not Seen", Is now sung from the arising of experience. This song was composed when I was twenty-four years old, when I met a wealthy young man named Gowa in Kham, who asked me to tell the story of Padmasambhava's passing into Nirvana. I told the story in detail, especially during the twelfth month of the funeral offerings.