Tibetan
སྐྱོང་བ་ཆེན་པོ། གཅིག་ལ་ཁེང་ལོགས་བྱུང་ནས་བཙོན་དུ་བཅུག་པ་ངེས་པར་འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་ལ་སྙིང་པོ་མེད་ངེས་པར་སྣང་བསམ་པ་ཡང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་འཕྲེང་ནས་བྲིས་པའོ།། ༈ །།རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རིན་པོ་ཆེ། །སྤྲང་འཆི་བ་དྲན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །སྤྱིར་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ཆུ་བོ་བཞི། །འདི་སུས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མི་གདའ་ན། །དགོས་འཆི་བདག་གཤིན་རྗེ་ཁས་བཙན་པོ། །ཚིག་གསུམ་གྱི་ཞུ་ས་མི་གདའ་ན། །གོམ་གསུམ་གྱི་འབྲོས་ས་མི་གདའ་ན། །དབྱིག་དར་ཟབ་ཀྱི་བསླུ་ས་མི་གདའ་ན། །དུས་ནམ་འོང་གི་ཚེས་གྲངས་མི་གདའ་ན། །མི་ཆེ་ཆུང་དང་རྒན་ཝཱ་གཞོན་མི་གདའ་ན། །མཐོ་དམན་དང་གྲགས་ཞན་མི་གདའ་ན། །དཔའ་སྡར་དང་ཕྱུག་དབུལ་མི་གདའ་ན། །སྨན་གསོ་དཔྱད་ཀྱི་ཕན་པ་མི་གདའ་ན། །སྲུང་རིམ་གྲོའི་ངོ་སོ་ མི་གདའ་ན། །དགྲ་འཆི་བདག་གི་གཤིན་རྗེ་དབང་ཆེན་པོ། །ཁོང་ནམ་འོང་ལ་ཚོད་བཟུང་མི་གདའ་ན། །རང་འཆི་གྲབ་ཀྱི་འདུན་མ་ཚོར་ལགས་སམ། །མི་བཙན་པོ་ཀུན་འཆི་བ་མཐོང་ཙམ་ན། །སྟོབས་མངའ་ཐང་གིས་ཕན་པ་མི་གདའ་ན། །མི་ཕྱུག་པོ་ཀུན་འཆི་བ་མཐོང་ཙམ་ན། །ནོར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕན་པ་མི་གདའ་ན། །མི་དཔའ་བོ་ཀུན་འཆི་བ་མཐོང་ཙམ་ན། །ལུས་དཔལ་རྩལ་གྱི་ཕན་པ་མི་གདའ་ན། །ད་བསམས་ཤིང་དམ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ། །ཐབས་གང་གིས་འང་འཕན་པ་མི་གདའ་ན། །ད་བཙུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལེ་ལོ་མཁན། །དོན་འདི་ལ་སོམས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་མཛོད། །ཅེས་དཔལ་རྩལ་སྟོབས་མངའ་ཐང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ས་སྐྱོང་བ་ཆེན་པོ་ཞིག་གློ་བུར་དུ་བསྙུངས་ནས་ཞབས་ལ་ཟུགས་ཆེན་པོ་བྱུང་དུས་སུ་སུས་ཀྱང་མ་ཐུབ་པའི་དགྲ་སྡེ་རྣམས་ཀྱང་ཕམ་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་ང་ལས་སྟོབས་ཆེ་བ་གཅིག་འདི་ན་སླེབས་བྱུང་གསུངས་ནས་རྐང་པའི་གཟེར་སར་རེག་པ་དང་། ངས་འདི་ལྟར་ལ་མ་བསམ་སྟེ་རང་ཅག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐལ་པ་མི་འདུག་ཨང་། ཞེས་པ་སོགས་རྟག་འཛིན་ལ་སྐྱོ་བའི་ཚིག་འགའ་རེ་གསུངས་ནས་འདས་པ་ཐོས་ནས་འཆི་བ་དྲན་པའི་ངེས་འབྱུང་དྲག་པོ་ཡང་ཡང་བྱུང་ནས་སྨྲས་པ་སྟེ། རཱ་ག་ཨ་སྱས་དཔལ་རི་རྩེར་བྲིས་པའོ།། ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་སཏཱ་ཡ། །མཚུངས་མེད་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་དངོས། །དུས་གསུམ་མཁྱེན་པ་ཀརྨ་པ། །རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མི་བསྐྱོད་རྒྱལ་བ་དབང་ཕྱུག་མཚན། །ཐུབ་ཆེན་རྒྱལ་བ་རིགས་མཆོག་ལྔ། །ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་མདོ་ལས་ནི། །ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི། །བཟླསྒྱུ་འཕྲུལ་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས། །
Chinese
大护法啊！因为对一件事过于执着而被囚禁，我确信轮回的法没有意义，这种想法反复出现在脑海中，所以写下了这些。 顶礼尊者却吉旺秋仁波切！ 请加持我忆念死亡。 总的来说，生老病死这四条河流， 是谁也无法阻挡的。 必须面对阎罗死主的强大力量， 没有三句求情的地方。 没有三步逃脱的地方。 没有用财物绸缎贿赂的地方。 没有预知何时到来的日期。 不分大人小孩、年老或年轻。 不分高低贵贱、名声好坏。 不分勇敢懦弱、富有贫穷。 医药治疗毫无用处。 护身符和仪轨也无效用。 敌人死主阎罗王非常强大。 无法预测他何时到来。 你是否感觉到自己即将死亡？ 当看到所有强大的人死去时， 权势和财富毫无用处。 当看到所有富有的人死去时， 财富和享乐毫无用处。 当看到所有勇敢的人死去时， 身体和力量毫无用处。 现在想想，除了殊胜的佛法， 没有任何方法能带来利益。 现在，那些懒惰的出家人， 思考这些并精进修行吧！ 据说，一位拥有荣耀、力量、权势和圆满的大护法，突然生病，脚上长了很大的脓疮，当他接触到脚上的脓疮时，连谁也无法战胜的敌人都被打败了，他说：“一个比我更强大的人来到了这里。”他说：“我没有这样想过，我们没有修法的福分啊！”听到这些对常执感到厌倦的话语后，忆念死亡的强烈出离心反复生起，于是写下了这些。Ra Ga Asya 在光荣山顶写下了这些。 那摩 咕噜 班杂 萨埵 雅 (藏文：ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་སཏཱ་ཡ།，梵文天城体：नमो गुरु वज्र सत्वाय，梵文罗马拟音：Namo Guru Vajra Sattvāya，汉语字面意思：顶礼上师金刚萨埵)。 无与伦比的诸佛之化身， 通达三世的噶玛巴， 游戏金刚如来。 不动金刚自在之名， 大能仁王五部至尊。 《三蕴经》中， 所说之诸佛， 金刚萨埵等， 本尊幻化寂怒众。
English
Great Protector! Because of being fixated on one thing and being imprisoned, I am certain that this Dharma of Samsara is meaningless. This thought repeatedly comes to mind, so I wrote this. Homage to the venerable Chökyi Wangchuk Rinpoche! Please bless me to remember death. In general, the four rivers of birth, old age, sickness, and death, Cannot be stopped by anyone. One must face the powerful force of Yama, the Lord of Death, There is no place to plead with three words. There is no place to escape with three steps. There is no place to bribe with wealth and silk. There is no date to predict when it will come. It does not distinguish between big or small, old or young. It does not distinguish between high or low, fame or obscurity. It does not distinguish between brave or cowardly, rich or poor. Medicine and treatment are of no use. Amulets and rituals are ineffective. The enemy, Yama, the Lord of Death, is very powerful. One cannot predict when he will come. Do you feel that you are about to die? When you see all the powerful people die, Power and wealth are of no use. When you see all the rich people die, Wealth and enjoyment are of no use. When you see all the brave people die, Body and strength are of no use. Now think, apart from the sacred Dharma, No method can bring benefit. Now, those lazy monks, Think about these and practice diligently! It is said that a great protector, possessing glory, power, authority, and perfection, suddenly fell ill and developed a large abscess on his foot. When he touched the abscess on his foot, even the enemies that no one could defeat were defeated. He said, "Someone more powerful than me has come here." He said, "I didn't think like this, we don't have the fortune to practice the Dharma!" After hearing these words of weariness towards permanence, a strong renunciation of remembering death repeatedly arose, so he wrote these. Ra Ga Asya wrote these on the glorious mountain peak. Namo Guru Vajra Sattvaya (藏文：ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་སཏཱ་ཡ།，梵文天城体：नमो गुरु वज्र सत्वाय，梵文罗马拟音：Namo Guru Vajra Sattvāya，汉语字面意思：Homage to the Guru Vajrasattva). The embodiment of all the incomparable Buddhas, The Karmapa who knows the three times, The Tathagata, the playful Vajra. The name of the immovable King, the Lord of Power, The Great Sage King, the Supreme Five Families. From the Sutra of the Three Aggregates, The Buddhas as spoken, And Vajrasattva and others, The assembly of deities of illusion, peaceful and wrathful.
Tibetan
ཐམས་ཅད་བདག་ལ་བརྩེ་བས་དགོངས། །ཞིང་རྡུལ་ལུས་ཀྱིས་གུས་ཕྱག་འཚལ། །བདག་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན། །རབ་འབྱམས་མཆོད་པར་དམིགས་ཏེ་འབུལ། །བདག་གིས་ཁས་བླངས་དམ་བཅས་པའི། །རྩ་བ་ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ཀུན། །ཉམས་ཆག་འགལ་འཁྲུལ་མཐོལ་ཞིང་བཤགས། །ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པར་དམ་བཅའོ། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས། །ཅི་བསགས་དགེ་ལ་ཡི་རང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་སྨན་སླད་དུ། །ཟབ་རྒྱས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལ་བསྐུལ། །འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་མ་རྫོགས་པར། །མྱ་ངན་མི་འདའ་བཞུགས་སུ་གསོལ། །དགེ་བ་འདི་ཡིས་བདག་གཞན་ཀུན། །འོད་དཔག་མེད་མགོན་མཉེས་བྱེད་ ཤོག །ཅེས་པ་འདི་སྔ་སོར་རང་ལོ་ཉེར་གཉིས་པ་ལ་མཚུར་ཕུར་ལྷ་ཆེན་འཛམ་གླིང་རྒྱན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སྐུ་རྒྱུའི་ཟངས། །པཀྴི་ལ་རྒྱ་ནག་རྒྱལ་པོའི་ཕུལ་བ་སོགས་ས་འོག་ནས་ཀླུ་ལ་བསྐུར་བ་རག་མ་ནས་བུད་པ། སྐུ་ཚད་ཕོ་འདོམ་བརྒྱད་ཅུ་བ་དེ་སྤྲུལ་པའི་བཟོ་བོས་བླུག་པས་སྐུ་སྒུར་པོ་གཅིག་བྱུང་བས། རྗེ་པཀིའི་རླུང་བཟུང་སྟེ་ཡེ་རེ་རེ་བསྲང་བ་དང་། རབ་གནས་དུས་སུ་བྱམས་པ་དངོས་སུ་བྱོན་ནས་མེ་ཏོག་གཏོར་བས་བྱམས་པའི་དབུའི་གཙུག་ཏོར་དང་། ཡ་ཀིའི་རི་དེའི་རྩེ་མཉམ་པར་སྣང་བས་དབུ་རིའམ་གཙུག་ཏོར་རིར་གྲགས་པ་སོགས་ལོ་རྒྱུས་དེ་དག་གིས་དད་པ་དྲག་པོ་ཞིག་སྐྱེས་ནས། ལྷ་ཆེན་དྲུང་དུ་ལུས་ཀྱི་ཤིག་མི་གསོད་པ་དང་གོས་ནང་ནས་ཕྱི་མར་བཞག་པ་ཙམ་ལས་འཆི་བའི་སར་མི་དོར་བ་དང་། མི་བསྐྱོད་ཞབས་ཀྱི་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སོགས་ཀྱིས་དངུལ་གདུང་རྙིང་མའི་དྲུང་དུ། ངག་གིས་ཕ་རོལ་དེ་ལ་ཕན་པར་འདུག་པའམ་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་མ་གཏོགས་ཆོས་པ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་དང་། རྗེ་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེའི་གསེར་གདུང་དང་། དུས་མཁྱེན་གྱི་སྐུ་ཆོས་དྲུག་ལོ་གསུམ་གསུངས་པས་ཆོས་དྲུག་མར་གྲགས་པ་དང་སྐུ་གདུང་པཀཱིའི་སྐུ་གདུང་སོགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཇི་ལྟར་གཡེང་བ་ཆེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞག་རེ་ལ་བླ་མ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ་པ་རེ་དང་ཕྱག་ཆེན་ཐུན་རེ་མི་ཆག་པ་སྟེ་དམ་བཅའ་དེ་བཞིན་བྱས་ནས་གལ་ཏེ་ཉམས་ན་ཚེ་འདིར་ནད་སྡུག་བསྔལ་ཐོངས་ཤིག །མ་ཉམས་ནའམ་ཉམས་ཀྱང་རུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་དམ་བཅའ་དྲག་པོ་བྱས་པ་ལས་མ་བརྗེད་པར་ཡོད་ཀྱང་བར་ སྐབས་འགའ་རེར་ཉམས་པ་འགའ་རེ་བྱུང་ཡོད་པར་སྣང་བས་འགྱོད་ནས་སྔར་གྱིས་དེ་བཤགས་ཤིང་ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པར་བྱས་ནས་བྲིས་པ་ནི་རང་ལོ་སོ་བཞི་པར་དཔལ་རི་ཁྲོད་དུའོ།།
Chinese
所有人都以慈悲心念及我。 我以如微尘般的身体恭敬顶礼。 我的身体和一切受用。 都观想为广大供品而供养。 我所承诺的誓言。 根本和支分的所有誓句。 都坦白并忏悔违犯、破损和错误的。 今后誓愿守护。 诸佛和佛子们。 所积的一切善根我都随喜。 为了利益一切世间。 祈请转动甚深广大的法轮。 在轮回的众生未空尽之前。 祈请不要涅槃，请住世。 愿以此善根，我和其他一切众生。 都能令无量光怙主欢喜。 这是在早先我二十二岁时，在楚布寺，对于世间庄严大佛像的历史，也就是铜像。 在帕克西，从地下挖出原本是汉地皇帝供奉，后来被送给龙族的物品。 那尊身高八十“多姆”（藏族传统长度单位）的佛像，是由化身工匠铸造的，但却出现了一尊弯腰的佛像。 于是帕克西尊者屏住呼吸，一点一点地将佛像扶正。在开光的时候，弥勒佛亲自降临并撒下鲜花，因此弥勒佛的头顶上出现了顶髻。 由于亚基山的山顶与佛像的头顶齐平，因此被称为头顶山或顶髻山。这些历史故事让我生起了强烈的信心。 在大佛像前，我发誓不杀害身上的虱子，只是把衣服从里向外翻过来，而不是把它们扔到死亡之地。在不动金刚足下的莲花座上，如来等圣物，以及旧银塔前。 我的语言只说对他人有益或对佛法有益的话，不说其他修行人的过失。在嘉旺·曲吉多杰的金塔前，以及杜钦（一切时知）尊者的身像前，他曾用三年时间讲述六法，因此被称为六法玛，还有帕克西尊者的身像前，无论我多么散乱，每天都要在心中观想上师在头顶，并且不间断地修持大手印。我这样发誓：如果我违背誓言，愿今生遭受疾病和痛苦；如果不违背誓言，或者即使违背了誓言，也愿它成为获得菩提的因缘。虽然我做了如此强烈的誓言，并且没有忘记，但在某些时候，似乎还是出现了一些违背的情况，因此我感到后悔，并像以前一样忏悔，并发誓今后要守护誓言。这些是在我三十四岁时，在吉祥静处所写下的。
English
May all be mindful of me with compassion. I prostrate respectfully with bodies like dust motes. My body and all enjoyments. I offer, visualizing them as vast offerings. All the vows I have promised, Root and branch, all samayas. I confess and repent for violations, breakages, and errors. From now on, I vow to guard them. The Buddhas and Bodhisattvas. I rejoice in whatever merit they have accumulated. To benefit all the world. I urge you to turn the profound and vast Dharma wheel. Until all beings in samsara are exhausted. I beseech you not to pass into nirvana, but to remain. May this virtue make me and all others. Delight the protector Amitabha. This was written earlier, when I was twenty-two years old, in Tsurphu, regarding the history of the great statue of the world's ornament, the copper statue. In Pakshi, items offered by the emperor of China, which had been sent to the nagas from underground, were unearthed. The statue, eighty "doms" (Tibetan traditional unit of length) tall, was cast by an emanation artisan, but a hunched statue appeared. So, Jetsun Pakshi held his breath and straightened the statue little by little. During the consecration, Maitreya Buddha himself appeared and scattered flowers, so a topknot appeared on Maitreya's head. Because the peak of Yaki Mountain appeared to be level with the top of the statue's head, it became known as Topknot Mountain or Ushnisha Mountain. These historical stories gave rise to strong faith in me. In front of the great statue, I vowed not to kill the lice on my body, but only to turn my clothes inside out instead of throwing them into the place of death. In front of the lotus seat at the feet of Akshobhya Vajra, relics of the Tathagata, and the old silver stupa. My speech would only be beneficial to others or beneficial to the Dharma, and I would not speak of the faults of other practitioners. In front of the golden stupa of Jawang Chökyi Dorje, and in front of the image of Düsum Khyenpa, who taught the Six Dharmas for three years, hence known as the Six Dharmas Mar, and in front of the image of Pakshi, no matter how distracted I was, I would visualize the lama on my head every day, and I would not interrupt my practice of Mahamudra. I made this vow: if I break my vows, may I suffer from illness and pain in this life; if I do not break my vows, or even if I do, may it become a cause for attaining enlightenment. Although I made such a strong vow and have not forgotten it, it seems that there have been some violations at times, so I regret it and confess as before, and vow to guard the vows from now on. These were written when I was thirty-four years old, in Glorious Retreat.