Tibetan
་རྟེན་འབྲེལ་མི་བསླུ་བས། །རིགས་དྲུག་སྐྱིད་སྡུག་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡི། །འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ། །ཚོགས་བསགས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པ་སྟེ། །ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་ཐབས་ནི་ཚོགས། །ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཉམས་སུ་བླང་། །སྐུ་གཉིས་ཐོབ་པའི་བོགས་འདོན་ཆེ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་འབད་པའི་ཚེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་རེད་བསམ་པ་དང་། །སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བསམ། །སེམས་ནི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་རེད་བསམ་དང་། །སེམས་ནི་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བསམ། །དེ་འདྲ་རེས་འགའ་སྐྱེས་ཀྱང་བཟོད། །དེ་འདྲ་ཡིན་ལ་ཁ་ཡོད་ཀྱང་། །དེ་འདྲ་ཡིན་ནོ་བསམ་པ་ཡི། །ངེས་ཤེས་འཛིན་པ་དམ་པོའི་ངང་། །གལ་ཏེ་ཚེ་འདིར་འཕོས་ན་ནི། །གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་ བཞིར་གོལ། །བསྐལ་པ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་བར། །བཟང་ངན་ལུས་ནི་ལེན་རྒྱུ་མེད། །དྲན་མེད་བརྒྱལ་བ་འདྲ་ཞིག་འབྱུང་། །སླར་ཡང་ལུས་ལེན་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དེ་འདྲའི་ཏིང་འཛིན་བརྟན་པོ་ནི། །སྐྱེས་པ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ལུགས། །ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རེ། །དེ་འདྲའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ན་ཡང་། །ཐམས་ཅད་སེམས་རེད་བསམ་མཁན་སོགས། །འཛིན་པ་དེ་ག་རང་ལ་ལྟོས། །འཛིན་པ་དེ་དག་རང་སར་དག །སྟོང་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །དེ་ནི་བོགས་འདོན་ཡང་དག་གོ ། དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས། །བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་དེ་རྣམས་ལ། །གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། །སྔ་འཆར་ཕྱི་འཆར་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །འཆར་བའི་སྐོར་རྫོགས་མང་དུ་འོང་། །ཡུན་ཡང་ལོ་མང་ཟླ་གྲངས་དང་། །ཞག་འགའ་དང་ནི་ཡུད་རེ་ཙམ། །ངེས་མེད་མི་ཡི་རིགས་ཡིན་ནོ། །མི་འཆར་བ་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། །སྐས་ཐེམ་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་དགོས་སོ། །རེས་འགའ་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་དང་། །ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་སྔར་ལས་ཆེ། །ཚིག་རྩུབ་རྒྱུད་གྱོང་མི་རྣམས་ཀྱང་། །སྒོམ་ཆེན་ཟེར་ཞིང་མཚངས་ནས་འབྲུ། །རྩུབ་ ཉམས་སྡིག་སྒྲིབ་སློང་བའི་གེགས། །བླ་མ་རྗེ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །ལུས་སེམས་ལྷོད་དེ་ཀློད་ལ་བསྐྱང་། །དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་བོགས་ཆེའོ། །མཚང་འབྲུ་ཚིག་ངན་ལ་སོགས་པའི། །ཆེད་དུ་དེ་ལ་དམིགས་གཏད་བྱས། །ངོ་བོ་བལྟས་པས་སྟོང་པར་རྟོགས། །དེ་ལྟར་ཆུང་བ་ནས་བརྩམ་སྟེ། །གནད་ཆེན་ལ་ཡང་རིམ་པར་བསླབ། །རྣམ་རྟོག་ངན་པ་གང་སྐྱེས་ལ། །དང་པོ་རྗེས་སླེབ་བྱ་བ་ཅེས། །དེ་ནས་སྐྱེས་ཐོག་འབུར་འཇོམས་དང་། །དེ་ནས་རང་གྲོལ་ཆུ་རླབས་ལྟར། །རང་སེམས
Chinese
因缘不虚，六道苦乐种种生。修习智慧空性者，舍弃轮回得法身。积累资粮修慈悲，获得报身化身也。智慧空性方便是资粮，双运二资粮修持，获得二身利益大。如是努力积二资，思维一切皆是心，心如虚空一般想。心非有无二者，想非有非无，心无任何事物想。如是偶尔生起亦可忍受，如是存在却有言说，如是存在想，坚定不移地执持定解。若于此生中逝世，则堕入无色界四空处。于八万大劫之间，无有善恶之身可取，将生起如昏迷般的状态，之后又取身流转轮回。如是稳固之禅定，乃外道之法，欲求获得法身。即使生起如是之证悟，对于思维一切皆是心者等，观待于彼执着本身，彼等执着于自处，显现为空性大手印，此乃真正之利益。如是乐明无念之体验，对于沉掉和掉举等等，没有一定的次第，可能先显现后显现，显现之次第增多，时间或长达数年数月，或仅数日或瞬间，此乃不定之人之根性。不显现则不会发生，必须如阶梯般次第经历。有时嗔恨贪欲，嫉妒吝啬胜于以往，对于言语粗暴、心性顽劣之人，也自称是修行人而争斗。粗暴之体验乃是生起罪障之障碍，祈请上师。身心放松而安住，此乃极大的利益。对于揭短、恶语等等，特意对准那些，观其本体而了知为空性。如是从小处开始，对于重大之处也次第修习。对于所生起之任何恶分别念，首先称为追随，之后称为生起时摧毁，之后如水波般自然解脱，自心。
English
Since dependent arising is not deceptive, various joys and sorrows arise in the six realms. By meditating on wisdom and emptiness, one abandons samsara and attains the Dharmakaya. By accumulating merit and meditating on compassion, one obtains the Sambhogakaya and Nirmanakaya. Wisdom and emptiness are the means, which is accumulation. Practice the union of the two accumulations. Great is the benefit of attaining the two Kayas. Thus, when striving to accumulate the two accumulations, think that everything is mind, and think that the mind is like the sky. The mind is neither existent nor nonexistent. Think that it is neither existent nor nonexistent, and think that the mind has nothing at all. Even if such thoughts occasionally arise, endure them. Although it exists, there is speech about it. Thinking that it exists, hold firmly to the definitive understanding. If one passes away in this life, one will fall into the four formless realms. For eighty thousand kalpas, there will be no good or bad body to take. A state like unconsciousness will arise, and again one will take a body and wander in samsara. Such stable samadhi is the way of the outsiders, the Tirthikas, who desire to attain the Dharmakaya. Even if such realization arises, for those who think that everything is mind, etc., look at that very grasping. Those graspings settle in their own place, and emptiness arises as the Great Seal. That is the true benefit. Thus, the experience of bliss, clarity, and non-thought, for sinking, excitement, etc., there is no fixed order. Earlier appearances and later appearances may occur in any way. The cycle of appearances will occur many times. The duration may be many years and months, or a few days, or just a moment. This is the nature of uncertain people. If it does not appear, it will not happen. It must be passed through in stages like a ladder. Sometimes anger, desire, jealousy, and miserliness are greater than before. Even those who are harsh in speech and stubborn in mind call themselves great meditators and fight. Harsh experiences are obstacles that cause the accumulation of sins. Pray to the Lama. Relax the body and mind and let go. That is a great benefit. For fault-finding, bad words, etc., deliberately aim at those, look at their essence, and realize that they are empty. Thus, starting from small things, gradually train even in important things. For whatever bad thoughts arise, first call it following, then call it destroying upon arising, and then naturally liberate it like a wave of water, one's own mind.
Tibetan
་འདུལ་བ་འདུལ་བའི་མཆོག །ཉོན་མོངས་འཇོམས་པའི་བོགས་འདོན་ཡིན། །ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་དགྲ་ཡིན་པས། །ངོ་བོ་བསྐྱངས་པས་འཇོམས་སྙམ་ན། །གཉེན་པོ་ཤོར་བའི་གེགས་ཡིན་ཏེ། །གསང་སྔགས་དོན་དང་མི་ཐུན་གེགས། །ཉོན་མོངས་དང་ནི་རྣམ་རྟོག་ཀུན། །ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ། །མ་རྟོགས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་སྤང་བའི་ཕ་རོལ་ན། །ཡེ་ཤེས་བཙལ་དུ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །དེ་རྗེས་འབྲངས་ན་འཁོར་བར་འཁྱམས།། །སྤངས་ནས་བསམ་པ་བསྒྱུར་ཐུབ་ཀྱང་། །ཐེག་དམན་ཡིན་གྱིས་ཕྱག་རྫོགས་མིན། །ཉོན་མོངས་ རྣམ་རྟོག་དགེ་མི་དགེ །གང་ཤར་ཁྱད་མེད་རང་ངོ་ལྟ། །བཟོ་བཅོས་མེད་པར་དེ་གར་ཀློད། །ཆུ་རླབས་ཆུ་རུ་གྲོལ་བ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཆར། །གང་ཤར་སྤང་བླང་མ་དགོས་པར། །བསྒོམ་དུ་འཆར་བའི་བོགས་འདོན་ཡིན། །མངོན་རྟོགས་ལ་སོགས་བསྒོམ་པའི་དུས། །སྭ་བྷཱ་ཝ་སོགས་སྔགས་བརྗོད་ནས། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་བརྗོད་དུས། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གྱུར་བསྒོམ་པ། །སྟོང་ཉིད་དངོས་སུ་མ་རྟོགས་པར། །བློས་བཟོ་རྒྱས་འདེབས་ཤོར་བའི་གེགས། །བློ་ཡིས་སྟོང་པ་མི་བཟོ་བར། །རང་སེམས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ལྟ། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་བོགས་འདོན་ཡིན། །མདོ་རྒྱུད་གྲུབ་ཐོབ་གསུངས་མང་པོ། །མཐོང་བས་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་རྒྱུ་རེད། །བསམ་པའི་གོ་བ་སྐམ་པོ་ལ། །ངེས་ཤེས་སྐྱེ་ནས་སྟོང་སྐད་འདོན། །དབུལ་པོས་ཕྱུག་པོའི་ལོ་རྒྱུས་ཚོ། །གོ་ཡང་ཕན་པ་མེད་དང་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་གོ་བ་ཆེ་ན་ཡང་། །རྟོགས་པ་མཐོ་བར་མི་རློམ་པར། །རང་སེམས་སྟེང་དུ་རྡོ་རུས་གཏུགས། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བོགས་འདོན་ཡིན། །དེ་ ལྟར་བྱིང་རྒོད་སྐྱོན་གཉིས་བསལ། །བདེ་དང་གསལ་དང་མི་རྟོག་པའི། །ཉམས་བཟང་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་། །སེམས་སློང་རྩུབ་འཁྲུགས་མགོ་ནོན་ནས། །ཤོར་ས་གསུམ་དེར་མ་ཤོར་བར། །རྒྱུན་བསྲིང་ཉམས་སུ་བླང་ནུས་ན། །ནམ་ཞིག་བསོད་ནམས་དགེ་སྦྱོར་མཐུས། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སེམས་ལ་འཇུག །བལྟ་རྒྱུ་ལྟ་མཁན་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །འདི་ཡིན་འདི་མིན་འཛིན་པ་ཞིག །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་བཟང་པོ། །ལེགས་ལེགས་འདྲ་ཚོ་ཤུན་པར་བུད། །ང་ཡི་སྒོམ་དེ་བོར་རམ་ཅི། །འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་མི་འདུག་པས། །སྒོམ་མེད་ཨམ་དེ་ཨུ་ཡིན་ཨང་། །འདི་ཆ་དེ་ཆ་མེད་པ་འདི། །གོལ་ས་གཅིག་ནི་ཨུ་ཡིན་ནམ། །སྙམ་ནས་རང་ལ་ཡིད་མི་ཆེས། །ཐ་
Chinese
调伏是调伏之最胜，是息灭烦恼的助益。烦恼分别念是怨敌，若想以守护自性来息灭，则是丧失对治的障碍，是不共密咒之义的障碍。一切烦恼和分别念，本来就是大智慧，不证悟则流转轮回。在断除烦恼的彼岸，虽然没有可以寻找的智慧，但如果追随它，就会流转轮回。虽然断除后能够转变念头，但那是小乘，不是大手印和大圆满。烦恼、分别念，善与非善，无论显现什么，都无差别地看待自性。不作改造，就在当下放松。如水波融入水中，烦恼显现为大智慧。无论显现什么，都不需要取舍，是显现为修行的助益。在修习现观等的时候，念诵“梭巴瓦” （藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）等咒语后，念诵变成空性的时候，观想什么都没有的空性，变成如虚空一般。这是没有真实证悟空性，以分别念增益而丧失的障碍。不要以分别念造作空性，看待自心空性的自性，是现量证悟的助益。显经、密续、成就者说了许多，看到一切法都是空性，一定是如虚空一般。对于思维修法的干燥理解，生起定解后发出空性的言语，就像穷人谈论富人的历史，即使理解也没有利益一样。因此，即使理解再多，也不要自认为证悟高，在自心上敲打石头和骨头，是体验的助益。像这样消除沉掉和散乱两种过失，对于乐、明、无分别念的，美好体验不要执着，调伏生起粗猛的念头后，不丧失于那三个走失之处，如果能够持续修习，那么何时依靠福德善行的力量，上师的加持融入心中，所见与见者融为一体，这没有一个可以执着的所修，息灭这是什么、那不是什么的执着，乐、明、无分别念的美好体验，就像剥掉树皮一样，我的修行是放弃了吗？因为这没有可以执着的所修，没有修行的“阿妈德乌” （藏文：ཨམ་དེ་ཨུ་，无意义），这没有此和彼的，走失之处一个是“乌”吗？想着，对自己不相信，
English
Discipline is the best of discipline, it is the aid to subduing afflictions. Afflictions and conceptual thoughts are enemies, if you think to subdue them by guarding their essence, then it is an obstacle of losing the antidote, it is an obstacle that is incompatible with the meaning of secret mantra. All afflictions and conceptual thoughts, from the beginning are great wisdom, not realizing it is wandering in samsara. On the other side of abandoning afflictions, although there is no wisdom to be sought, if you follow it, you will wander in samsara. Although you can change your mind after abandoning them, it is Hinayana, not Mahamudra and Dzogchen. Afflictions, conceptual thoughts, good or non-good, whatever arises, look at its own essence without difference. Without fabrication, relax it right there. Just as water waves dissolve into water, afflictions arise as great wisdom. Whatever arises, without needing to accept or reject, it is an aid to arising as meditation. When meditating on Abhisamaya and so on, after reciting mantras such as "Svabhava" (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：self-nature), when reciting becoming emptiness, contemplate emptiness where there is nothing, becoming like the sky. This is an obstacle of losing by not truly realizing emptiness, but by increasing with conceptual thoughts. Without fabricating emptiness with conceptual thoughts, look at the essence of your own mind's emptiness, it is an aid to direct realization. Sutras, Tantras, and accomplished ones have said many things, seeing that all dharmas are emptiness, it must be like the sky. For the dry understanding of thought meditation, after generating certainty, utter words of emptiness, like a poor person talking about the history of the rich, even if you understand, it is useless. Therefore, even if you understand a lot, do not think that your realization is high, strike stone and bone on your own mind, it is an aid to experience. In this way, eliminate the two faults of sinking and excitement, do not be attached to the good experiences of bliss, clarity, and non-conceptual thought, after subduing the arising of rough and turbulent thoughts, without losing in those three places of loss, if you can continue to practice, then when relying on the power of merit and virtuous deeds, the blessing of the Guru enters the mind, what is seen and the seer merge into one, this has no object of meditation to cling to, extinguishing the grasping of what is this and what is not, the good experiences of bliss, clarity, and non-conceptual thought, are like peeling off bark, is my meditation abandoned? Because this has no object of meditation to cling to, the "Ama Deu" (藏文：ཨམ་དེ་ཨུ་，meaningless) without meditation, this without this and that, is one place of loss "U"? Thinking, not believing in yourself,