Chinese
知晓。 安住或移动，选择之后再取舍。 汇聚之水与波浪之水， 虽皆为水，然无有差别。 安住之心与移动之心， 虽皆为心性，然无有差别。 心性本即是法身， 若于其上有所修饰则成执着。 莫过分贪执安住，舍弃对移动的疑虑。 莫散乱，放松而守护。 若显明，则应舍弃并反复修习。 将生起易于守护的舒适感。 如是守护，有时， 纵然观看，亦无有明晰与定解。 如阴霾之天般昏暗。 纵然睁大眼睛观看， 亦无有可辨识的分别念。 无有之微细昏沉生起。 纵然长时守护，亦不乐意， 此乃沉没之过患，是为障碍。 对此，应将视线投向虚空。 混合心与虚空之蔚蓝。 收摄身心，端正身姿。 将生起明澈赤裸之舒适感。 禅定之障碍虽有多种， 然大致可归为沉掉与掉举二者。 对此，遣除障碍之法虽多， 然实则为收摄与放松二者： 掉举则放松，沉掉则收摄。 无论出现何种高山，于其自性中， 无论发生何事，皆应满足并守护，此乃最佳。 莫贪执唯一之美好， 亦莫舍弃丑恶之魔鬼， 如寡妇抚养孤儿般， 持续不断乃为关键。 此乃击中要害之障碍对治。 如是若能持续不断， 则将生起安乐、明晰、无分别之妙好体验。 身乐、心乐、心甚是喜悦， 心想：没有比我更快乐的了。 移动减少，如火苗般安住。 行住坐卧几乎不离。 心想：莫非是光明之轮？ 亦压制了五毒烦恼之首。 无需世间之事。 想独自前往岩洞。 夜晚几乎能控制梦境。 若不离此修行， 则想今生来世之大事皆将成办。 对此，以殊胜定解之， 状态而终此一生， 依修行之大小次第， 将转生至四大天王之诸神， 以及三十三天之无边者， 兜率天、乐变化天、他化自在天之， 天界之中。 纵然拥有无量安乐享受， 然若未得菩提，即是障碍。 对此，无论生起何种安乐体验， 皆应舍弃对此之贪执与执为殊胜。 于彼安乐之自性中， 睁大眼睛观看，彼安乐
English
Know this. Having chosen between abiding and moving, then take or leave. Gathered water and wave water, Although both are water, there is no difference. Abiding mind and moving mind, Although both are mind-essence, there is no difference. Mind-essence is inherently the Dharmakaya, If you modify it, it becomes attachment. Do not be too greedy for abiding, abandon doubts about moving. Without distraction, relax and maintain. When clear, abandon and meditate repeatedly. A comfortable feeling of easy maintenance will arise. Having maintained in this way, sometimes, Even when looking, there is no clarity or certainty. It is as dark as a cloudy sky. Even if you look with wide eyes, There is no way to identify this as a concept. Subtle, vague confusion arises. Even if you maintain for a long time, it is not pleasant, This is the fault of sinking, it is an obstacle. For this, direct your gaze to the sky. Mix the blue of mind and sky. Collect body and mind, straighten the posture. A clear, pure, and naked comfort will arise. Although there are many kinds of obstacles to Samadhi, They are mostly included in sinking and excitement. Although there are many remedies for these obstacles, In essence, they are tightening and loosening: If excited, loosen; if sinking, tighten. Whatever great mountain arises, in its essence, Whatever happens, be content and maintain it, this is best. Do not desire only the good, And do not abandon even the bad demons, Like a widow raising an orphan, Continuity is the key. This is the remedy for obstacles that hit the vital point. If you can maintain a continuous stream like this, A good experience of bliss, clarity, and non-thought will arise. Body is happy, mind is happy, mind is very joyful, Thinking, "There is no one happier than me." Movement decreases, abiding like a flame. Walking, standing, sitting, and lying down are almost inseparable. Thinking, "Could it be a circle of clear light?" The head of the five poisons of affliction is also suppressed. There is no need for worldly affairs. Thinking of going to a solitary cave. At night, dreams are mostly controlled. If you do not separate from this practice, Then you think that the great purpose of this life and the next will be accomplished. For this, with supreme certainty, If you end your life in this state, According to the order of the size of the practice, You will be reborn in the realms of the gods of the Four Great Kings, And the Thirty-three gods without limit, The Joyful Heaven, the Delightful Emanation Heaven, and the Heaven of Controlling Others' Emanations. Although there is immeasurable bliss and enjoyment, If you do not attain enlightenment, it is an obstacle. For this, whatever blissful experience arises, You should abandon attachment and holding it as supreme. In the essence of that bliss, Looking with wide eyes, that bliss
Tibetan
ང་། །སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་ ཟུང་དུ་འཇུག །བདེ་སྟོང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །གོལ་ས་གཅོད་པའི་བོགས་འདོན་ཡིན། །དེ་ཉིད་བསྐྱངས་བས་དེ་མི་རྟག །རང་སེམས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་འཆར། སྤྲིན་ཐག་ཆད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར། །ལྷང་ངེ་རྗེན་ནེ་ས་ལེ་བ། །དྲན་པས་ནམ་ཟིན་དེ་ཡི་ངང་། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། །འདི་བས་ལྷག་པའི་ཉམས་རྟོགས་ནི། །གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ལའང་མེད་དམ་སྙམ། །གཉིད་དང་རྨི་ལམ་མཚམས་ཤེད་ན། །ཉི་ཟེར་ཟླ་ཐིག་མེ་རུ་ནི། །འདྲ་བའི་འོད་ཅིག་རྐྱེན་བྱས་ནས། །ཉམས་ལེན་ཉིན་པར་བཞིན་དུ་ཟིན། །གཉིད་བཞིན་ཁང་པའི་ནང་དང་ནི། །ས་ཐག་རིང་དང་ལ་གྲིབ་ཀྱིས། །ཅི་གདའ་ཅི་བྱེད་རེས་འགའ་མཐོང་། །སུ་ཡིན་ཟེར་ཡང་ང་ཡི་འདི། །རྟོགས་པ་མཆོག་གྱུར་ཡིན་ནོ་སེམས། །དེ་ལ་ཆགས་ཞེན་ཆེན་པོ་དང་། །ངེས་ཤེས་བརྟན་པོས་ཚེ་འཕོས་ན། །ཚངས་རིས་ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན། །དགེ་ཆུང་ཚད་མེད་དགེ་ལ་སོགས། །ཉམས་ལེན་དེ་ཡི་ཆེ་ཆུང་གིས། །གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་བཅུ་བདུན་གྱི། །ལྷ་ཡི་གནས་སུ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །རིན་པོ་ཆེ་ཡི་གཞལ་ཡས་སུ། །མཚན་དཔེས་ལྡན་པའི་ ལུས་ཐོབ་ནས། །རེ་ཞིག་ལོ་གྲངས་དཔག་མེད་དུ། །བདེ་སྐྱིད་སངས་རྒྱས་ཞིང་འདྲ་ཡང་། །སླར་ཡང་ངན་སོང་ལྟུང་བའི་གེགས། །དེ་ལྟར་གསལ་ཉམས་ཆེ་དྲག་པས། །ཟག་བཅས་མངོན་ཤེས་ཤར་འདྲ་ཡང་། །དེ་ལ་མཆོག་འཛིན་ང་རྒྱལ་སྤང་། །གསལ་བ་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལ། །བལྟས་པས་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས། །གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །གསལ་སྟོང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །བླ་མེད་མཆོག་ཐོབ་བོགས་ཤིག་འདོན། །དེ་ཉིད་བསྐྱངས་བས་ནམ་ཞིག་ན། །བདེ་ཉམས་གསལ་ཉམས་གཉིས་ཀ་མེད། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ལུས་ཀྱང་དངོས་སུ་མེད་དམ་སྙམ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་རྣམས། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཙམ་ན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གདའ། །དགེ་སྡིག་ཕན་གནོད་ག་ལ་ཡོད། །སྙམ་ནས་སྡིག་ལ་མི་འཛེམས་ཤིང་། །དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ན། །སྟོང་ལྟ་ཧད་པོ་བདུད་ཀྱི་ལས། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་པས། །ཤེས་རབ་དམན་རྣམས་ཕུང་གསུངས་ལྟར། །མནར་མེད་གནས་སུ་ལྟུང་བའི་གེགས། །རྟོགས་པ་ ཅི་ཙམ་མཐོ་ན་ཡང་། །རྒྱུ་འབྲས་ལགས་ལེན་ཞིབ་ཏུ་བརྩི། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལས། །རླན་དང་ཚ་གྲང་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས། །འཇའ་དང་སྤྲིན་དང་ཆར་པ་དང་། ཐོག་དང་སེར་བ་འོང་བ་ལྟར། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། །རྒྱུ་འབྲས
Chinese
我。 空性无别双运。 显现乐空大印。 是为断除歧途而努力。 守护它，它便无常。 自心显现明空赤裸。 如断云晴空。 朗然赤裸，坦然自若。 忆念一旦抓住，便处于那种状态。 生起毫无怀疑的定解。 我想，胜过这以上的修证。 即使是成就者们也没有吧。 在睡眠和梦境的交界处。 太阳的光芒，月亮的光点，火焰。 因相似的光芒作为缘起。 如白昼般获得修持。 如同睡眠时在房间里，以及 遥远的地方和山影里。 偶尔会看到有什么，做什么。 即使说我是谁，我的这个。 我认为是殊胜的证悟。 如果对它有强烈的贪执。 以坚定的定解而去世。 梵天眷属，梵天在前引导。 小善无量善等。 以那修持的大小。 于色界十七处。 即使出生于天界。 在珍宝的宫殿中。 获得具足相好的 身体之后。 暂时无数年中。 安乐如同佛土。 但仍有堕入恶趣的障碍。 像这样明相过于强烈。 即使像是生起有漏现识。 也要舍弃对它的执着和傲慢。 观看那明相的自性。 观看后了悟自性是空性。 明空无别融为一体。 显现明空大印。 生起无上成就的努力。 守护它，不知何时。 乐受明相二者皆无。 见到一切皆为空性。 甚至觉得身体也不存在。 内外器情轮回涅槃等。 一切皆空如虚空。 仅仅生起这样的念头时。 一切皆为空性。 哪里会有善恶利害？ 如果心想，而不畏惧罪恶。 也不行持善事。 则是空见瞎子，是魔的事业。 由于对空性产生邪见。 如经中所说，智慧浅薄者会毁灭。 有堕入无间地狱的障碍。 无论证悟 多么高深。 也要仔细地取舍因果。 譬如从虚空之中。 依靠湿气和冷热的缘起。 出现彩虹、云朵和雨水，以及 冰雹和霜冻一样。 一切法皆是空性，但是 因果
English
Me. The union of emptiness and non-duality. The bliss-emptiness manifests as the Great Seal. It is an effort to cut off stray paths. By guarding it, it becomes impermanent. One's own mind appears as clear and empty, naked. Like the sky after the clouds have cleared. Bright, naked, and serene. When mindfulness seizes it, one remains in that state. Uncertainty arises without doubt. I think, even realized masters do not have a realization surpassing this. At the boundary between sleep and dreams. The sun's rays, moon's rays, fire. Due to a similar light as a condition. Practice is attained as if it were daytime. As in sleep, inside a room, and In distant places and mountain shadows. Sometimes one sees what is there, what is being done. Even if one says who I am, this of mine. I think it is a supreme realization. If one passes away with great attachment to it. With firm conviction. The retinue of Brahma, with Brahma leading the way. Small virtues, immeasurable virtues, and so on. By the size of that practice. In the seventeen realms of the Form Realm. Even after being born in the realm of the gods. In a palace of jewels. Having obtained a body endowed with marks and signs. For countless years for a while. Bliss and happiness are like a Buddha-field. But there is still the obstacle of falling into the lower realms again. Because the clarity is so strong like that. Even if it seems like defiled manifest consciousness arises. One must abandon attachment and pride towards it. Looking at the essence of that clarity. Upon looking, one realizes that the essence is emptiness. Clarity and emptiness are inseparable, merging into one. The clarity-emptiness manifests as the Great Seal. An effort to attain the supreme accomplishment arises. By guarding it, someday. Both the experience of bliss and the experience of clarity will be gone. One sees that everything is emptiness. One even wonders if the body really exists. Outer and inner, vessel and content, samsara and nirvana, etc. Everything is empty like the sky. As soon as such a thought arises. Everything is emptiness. Where are good and evil, benefit and harm? If one thinks that and does not fear evil. And does not perform virtuous deeds. Then it is a blind view of emptiness, the work of a demon. Due to a wrong view of emptiness. As the sutras say, those with inferior wisdom will be destroyed. There is the obstacle of falling into the Avici hell. No matter how high the realization is. One must carefully take and leave cause and effect. For example, from empty space. Depending on the interdependence of moisture and heat and cold. Rainbows, clouds, and rain appear, as well as hail and frost. All phenomena are emptiness, but cause and effect