Tibetan
མལ་ཤེས་པ་རྗེན་པར་བུད། །རང་སེམས་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྣེ་ཁེ་ཡིན། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་དྲན་དུས་ཉིད་ལ། །འཕེལ་འགྲིབ་ཆེན་པོ་མེད་ན་ཡང་། །བརྗེད་སྐབས་ཡེངས་སྐབས་འཁྲུལ་པར་འཆོར། །དྲན་རྫི་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་གཅེས། །འདི་ནས་རྟོགས་ལྡན་མིང་བཏགས་རུང་། །རྣམ་གཡེང་ གནས་དང་གཅིག་པུ་གཉིས། །ཨེ་མཉམ་བོགས་སུ་ཅི་ཐོན་ལྟ། །བོགས་འདོན་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་དང་། །སྤྲོས་བཅས་དགེ་སྦྱོར་ཉུང་བཅུག་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཨུ་ཚུགས་བསྐྱེད། །སྤྱོད་ལམ་རྣམས་དང་ཨེ་འདྲེས་ཚད། །འདི་ནས་འདྲེས་ན་འདྲེས་ངེས་ཡིན། །བྷེ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བས། །བསྒྱུར་ནས་བཞག་པས་འཐུས་གདའ་བསམ། །སྤྲོས་བྲལ་མེད་པའི་སྟོང་རྗེས་ཁྱེར། །འཁྲུལ་པར་འབྱམས་པའི་གེགས་ཤིག་ཡིན། །དྲན་པས་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས་བྱ། །དྲན་ནས་སྒོམ་ཡིན་དྲན་པས་ཆོག །མི་དྲན་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པ་རང་། །ཡང་ཡང་དྲན་པ་བོགས་སུ་ཆེ། །རང་སེམས་སྟེང་དུ་བཞག་པའི་ཚེ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་ཐོས་ཚོར་བ་མ་བཀག་ཀྱང་། །ཡིན་མིན་བླང་དོར་འཛིན་པ་མེད། །ནང་དུ་འདི་བསྒོམ་གཏད་སོ་མེད། །མ་བཅོས་རྗེན་པར་ཕྱམ་མེ་བ། །གང་ཟག་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཉམས་ལེན་བཟང་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པས། །ད་རུང་སྟོང་ཉིད་ཕྱེད་པོ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་དང་། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ལ་སོགས་ལ། །རིག་པ་ གཏད་ནས་བསྒོམ་ཙམ་ན། །འདི་ཕན་གཟུགས་དང་འདི་ཚུན་སེམས། །ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པར་དབྱེར་མེད་དུ། །ཉམས་ལེན་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག །དེ་བཞིན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀུན། །རང་གི་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་འཛིན་པ་བྲལ། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་ལ། །ཆུ་ནང་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་མཐོང་། །དེ་ཡང་བསྲེ་སོགས་མི་དགོས་པར། །རང་ཤར་རྒྱུན་དུ་བྱུང་བ་ན། །ཉམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཆ་ཚང་ངོ་། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ལ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་རྩི་ཡིས་ཟིན། །གང་བྱས་ཅི་བྱས་སྒྲིབ་མི་ནུས། །སྙམ་ཞིང་སྤྱོད་པ་རྩིང་ཤོར་ནས། །མི་རྒྱུ་གྱོང་ཞིང་རྩབ་རྩུབ་མང་། །སྐབས་སུ་ཡེངས་སྐབས་བརྗེད་སྐབས་ཆེ། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བར་རུ་ང་ཆེ། །རོ་གཅིག་འདྲེས་པའི་རྦ་ལ་གཡེང་། །ལན་གཅིག་ངན་སོང་ལྟུང་དོགས་གདའ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞིབ་ཏུ་བྱ། །ད་རུང་གསོལ་
Chinese
赤裸显露本来的觉性， 认识自心本性， 是大手印的开端。 何时忆念离戏之时， 即使没有大的增减， 遗忘时、散乱时，会落入错谬。 忆念的牧人需时时提醒。 从此可以安立为证悟者之名。 散乱 于处所和独处二者， 是否相同，看看能产生什么。 将生起归于上师的祈请， 减少有戏的善行， 对本性生起坚持。 与所有行为是否相融？ 从这里相融就一定相融。 因为没有任何其他事物， 想着转变后安住就足够了。 带着没有离戏的空性之迹， 是陷入错谬的障碍。 以忆念时时提醒， 忆念即是修，忆念就足够。 不忆念即是庸常的错谬本身， 再三忆念利益巨大。 当安住于自心之上时， 对于色声香味等等， 即使没有遮止见闻觉知， 也没有好坏取舍的执着。 内在无有此修持的对境， 无造作、赤裸裸、坦然安住。 这被称为无我补特伽罗， 虽然是良好的修法， 但因未证悟法无我， 所以仍然是半边的空性。 对于外境的山和房屋， 以及男人女人等等， 如果将觉性 专注于此而修， 此为外境色，此为内在心， 在无有区分、无有分别中， 此修法与彼本体唯一。 如是，显有轮回涅槃一切， 与自心无有分别， 自心本即是空性， 远离空与非空的执着。 对于外境的各种显现， 如水中月亮的倒影般， 虽然显现却见到本体是空性。 那也无需混合等等， 自生持续不断生起时， 这被称为修之味一， 是证悟法无我。 从此空性才算完整。 对于显有轮回涅槃诸法， 一切都被空性的精华所渗透， 无论做什么都无法遮蔽。 如此想着，行为变得粗糙， 损人害己，粗暴增多， 时而散乱，时而遗忘严重， 对于世间俗事兴致勃勃， 迷失于味一混合的波涛中， 恐怕有一次会堕入恶趣。 对此要细致地行持。 继续祈请。
English
Nakedly reveal the original awareness, Recognizing the nature of one's own mind, Is the beginning of Mahamudra. Whenever one remembers the time of non-duality, Even if there is no great increase or decrease, One will fall into error when forgetting and being distracted. The shepherd of mindfulness needs to be reminded again and again. From here, one can be established as the name of an enlightened one. Distraction In the place and in solitude, Are they the same? See what can be produced. Attribute the arising to the guru's supplication, Reduce the playful virtuous deeds, Generate persistence in the essence. Does it blend with all actions? From here, if it blends, it will definitely blend. Because there is nothing else, Thinking that it is enough to transform and abide. Carrying the traces of emptiness without non-duality, Is an obstacle to falling into error. Remind yourself again and again with mindfulness, Mindfulness is meditation, mindfulness is enough. Not remembering is ordinary error itself, Remembering again and again is of great benefit. When abiding on one's own mind, For forms, sounds, smells, tastes, etc., Even if the seeing, hearing, and feeling are not blocked, There is no attachment to good or bad, acceptance or rejection. Inwardly, there is no object for this practice, Unfabricated, naked, and abiding openly. This is called the selflessness of the person, Although it is a good practice, But because the selflessness of phenomena has not been realized, So it is still half of emptiness. For the mountains and houses of the external environment, And men and women, etc., If awareness Is focused on this and practiced, This is the external form, this is the internal mind, In the absence of distinction and separation, This practice and that essence are one. Likewise, all phenomena of samsara and nirvana, Are inseparable from one's own mind, One's own mind is originally emptiness, Free from the attachment of emptiness and non-emptiness. For the various appearances of the external environment, Like the reflection of the moon in the water, Although it appears, it is seen that the essence is emptiness. There is no need to mix that either, When self-arising arises continuously, This is called the one taste of practice, Is the realization of the selflessness of phenomena. From then on, emptiness is complete. For all phenomena of samsara and nirvana, Everything is permeated by the essence of emptiness, No matter what you do, you can't cover it up. Thinking like this, behavior becomes rough, Harming oneself and others, rudeness increases, Sometimes distracted, sometimes forgetting is serious, Enthusiastic about worldly affairs, Lost in the waves of the mixed one taste, I am afraid that one day I will fall into the lower realms. Be careful to act on this. Continue to pray.