Tibetan
་འདི་ཡར་ལ་རང་འབུལ་ལོ། །བྱིན་རླབས་ཉམས་རྟོགས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་རང་ཕོབ་ཤོག །ཅེས་རྒྱལ་བ་ཡབ་སྲས་ལ་སེམས་ཡང་ཡང་འཕྲེང་ཞིང་སྐྱོ་བར་བྱུང་ནས་སྨྲས་སོ། །ཨ་རཱ་གས་སོ།། ༈ །།ཕ་གཅིག་ དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ན་བ་ན་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་སྒྲིབ་པའི་ཕྱགས་ཤིང་ཡིན། །གསུངས་པའི་དོན་དེ་མ་གོ་ན། །ཐ་མལ་སྐྱེ་བོ་ན་བ་དང་། །ཆོས་ལྡན་སྐྱེས་བུ་ན་བ་གཉིས། །ན་ཚ་ཟུག་གཟེར་འོང་ལུགས་དང་། །སྨན་དཔྱད་རིམ་གྲོ་དགོས་ལུགས་དང་། །ནད་གཡོག་དགོས་ལུགས་འདྲ་ན་ཡང་། །དོན་ལ་མི་འདྲ་ཁྱད་པར་ཆེ། །ཐ་མལ་སྐྱེ་བོ་ན་བ་ན། །བུ་དང་སྤྱན་ཡ་ཉེ་དུ་རྣམས། །ལ་ལས་བླ་མ་སྨན་པ་འབོད། །ལ་ལས་བཤས་དང་རི་དྭགས་བྱེད། །བུ་དང་ཆུང་མ་བུ་མོ་ཡིས། །མགོ་ནས་བཏེགས་ཤིང་སྨན་ཆུ་གཏུག །ལ་ལས་ཟས་ཧུབ་ཅི་འགྲོ་བྱེད། །ལ་ལས་མཆི་མ་འབྱིན་ཞིང་ངུ་། །ནད་པ་རང་གིས་བསམ་པ་ལ། །ཐུ་དུས་རང་ཉིད་འཆི་དོགས་སྡུག །བདེ་དུས་ཟས་ནོར་ཟད་དོགས་སྡུག །མ་ཐུབ་པ་ཡི་དགྲ་རྣམས་ལ། །ཞེ་སྡང་སྐྱེ་ཞིང་བུ་ཚ་ལ། །དགྲ་བོར་ཁ་མཆུའི་ཁ་ཆེམས་འཇོག །བུ་མོ་ཆུང་མ་སྙིང་སྡུག་ལ། །ཆགས་སེམས་འདོད་ཆགས་མ་སྤངས་པས། །སྡུག་མ་འཇུག་ཅེས་ཁ་ཆེམས་འཇོག །དེ་ལྟར་ཆགས་སྡང་མཚམས་སྦྱོར་གྱིས། །དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་ས་བོན་འདེབས། །ཤི་ནས་ངན་སོང་གནས་སུ་ ལྟུང་། །རྗེས་ནས་དགེ་རྩ་བྱས་པ་ཡང་། །བཤས་སོགས་སྡིག་པའི་ལས་དང་འདྲེས། །ཁ་ཟས་དུག་དང་འདྲེས་པ་ལྟར། །ཕན་གནོད་གཉིས་ག་འབྱུང་ཉེན་ཡོད། །གལ་ཏེ་ནད་པར་ཕན་ན་ནི། །མི་ཚེ་སྡིག་སྡུག་གཉིས་ལ་སྐྱེལ། །རྔོན་དང་རི་དྭགས་སྤུ་ནག་གསོད། །རྐུ་བྱེད་མནའ་ཟ་ཇག་ལ་འགྲོ། །སྡིག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སོགས། །དེ་ལྟར་ཐ་མལ་ནད་པ་དེ། །ཤི་ན་འཕྲལ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། །སོས་ན་སྡིག་སྡུག་དཔག་མེད་བསགས། །ཤི་སོས་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་བྱུང་། །ན་བས་སྒྲིབ་པ་དག་རྒྱུ་མེད། །ཞོད་ཆེན་ཞོད་པའི་ཞོད་སྣ་བཞིན། །ལས་ངན་སྨིན་པའི་སྔ་ཐ་ཡིན། །ཤི་བས་ཞིང་ཁམས་བགྲོད་རྒྱུ་མེད། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་རྡོ་འཕང་བཞིན། །ཐར་མེད་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་འགྲོ། །ཆོས་བྱེད་སྐྱེས་བུ་ན་བ་ནི། །སྡིག་པའི་མཐའ་སྡུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །ཉམས་ལེན་བསྒྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །ཕྱི་མ་ངན་སོང་སྐྱེ་རྒྱུ་ཡི། །ཚེ་རབས་མང་པོའི་སྡིག་སྒྲིབ་རྣམས། །ད་རེས་ན་བ་ཙམ་གྱིས་དག །ཕྱི་མ་གཏན་བདེ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན། །བཅོམ་ལྡན་སྨན་ལྷའི་བཀའ་མི་བཅག །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའི་དོན་རྟོགས་ནས། ། ལུས་འདི་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འ
Chinese
此向上作自我奉献。请无有偏颇地降临加持证悟！如是再三忆念怙主父子，心生厌离而语。阿惹嘎梭！ 父亲至尊佛陀说：生病生病并非如此，乃是瑜伽士净除障碍之扫帚。若不理解所说之义，凡夫生病与，具法者生病二者，生病痛苦来临之方式，医药治疗仪轨所需，以及照料病人所需虽相同，然意义不同，差别极大。凡夫生病时，儿子、姐妹、亲戚等，有的呼唤上师医生，有的宰杀牲畜和猎物。儿子、妻子、女儿们，从头抬起，喂药喂水。有的喂食一口食物，有的流泪哭泣。病人自己思量，病重时担心自己死亡痛苦，健康时担心食物财产耗尽痛苦。对于无法忍受之仇敌，生起嗔恨，对儿子们，留下仇敌诉讼之遗嘱。对女儿、妻子、心爱者，不舍贪心欲望，留下莫受痛苦之遗嘱。如是贪嗔交织，种下地狱饿鬼之种子。死后堕入恶趣之处。之后所作之善根，也与宰杀等罪恶之业相混杂，如食物与毒药相混，有产生利益损害二者之危险。若对病人有益，则一生都在罪恶痛苦中度过。猎杀猎物和黑毛动物，偷盗发誓，去当强盗等，无量罪恶等等。如是凡夫病人，死后立即感受极大痛苦，痊愈则积累无量罪恶痛苦。无论死活如何，生病无法清净业障。如大雹降临之雹灾，乃是恶业成熟之先后。死亡无法前往净土，如石块抛入大海，毫无解脱地堕入地狱之中。修行佛法者生病时，称为罪恶之终结，以修行之加持力，本应于来世堕入恶趣的，多生累劫之罪障，仅以此次生病即可清净。来世定能获得永恒安乐。不违背世尊药师佛之教言，理解暇满难得之意义后， 此身乃是坛城之
English
This is offered upwards as a self-dedication. Please bestow blessings and realization without partiality! Thus, again and again remembering the father and son protectors, feeling sorrowful, he spoke. Ah Ragaso! The father, the supreme Buddha, said: Being sick, being sick is not like that, it is the broom of the yogi that cleanses obstacles. If you do not understand the meaning of what was said, then the sickness of ordinary people and the sickness of those who possess Dharma, the way that sickness and pain come, the rituals and treatments that are needed, and the need to care for the sick are the same, but the meaning is different, the difference is great. When ordinary people are sick, sons, sisters, relatives, etc., some call lamas and doctors, some slaughter livestock and hunt. Sons, wives, and daughters lift them up from the head and apply medicine and water. Some feed them a mouthful of food, some shed tears and cry. The patient himself thinks that when he is seriously ill, he is afraid of dying and suffering, and when he is healthy, he is afraid of running out of food and property. Towards the enemies that he cannot bear, he generates hatred, and to his sons, he leaves a will of enmity and litigation. To his daughters, wives, and loved ones, he does not abandon attachment and desire, and leaves a will not to suffer. Thus, with attachment and hatred intertwined, he plants the seeds of hell and hungry ghosts. After death, he falls into the realm of evil destinies. The virtuous deeds that are done afterwards are also mixed with sinful deeds such as slaughter, like food mixed with poison, there is a danger of both benefit and harm. If it is beneficial to the patient, then he spends his life in sin and suffering. He kills hunters and black-haired animals, steals oaths, and goes to be a robber, etc., countless sins, etc. Thus, the ordinary patient, after death, immediately experiences great suffering, and if he recovers, he accumulates immeasurable sins and suffering. No matter how he lives or dies, sickness cannot purify obscurations. Like a hailstorm of great hail, it is the early and late ripening of bad karma. Death cannot go to the pure land, like a stone thrown into the ocean, he falls into hell without liberation. When a Dharma practitioner is sick, it is called the end of sin, and by the blessing of practice, the sins and obscurations of many lifetimes that should have been born in the evil realms in the future, can be purified by this sickness alone. In the future, he will surely obtain eternal happiness. Not breaking the words of the Bhagavan Medicine Buddha, understanding the meaning of the difficulty of obtaining leisure and endowment, this body is a mandala of the deity.
Tibetan
ཁོར་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །སྨན་དང་ཟས་འཛེམ་གཉིད་ལ་འཛེམ། །ཕན་པའི་ཟས་སྤྱོད་འབད་དེ་བསྟེན། །སྨན་དང་རིམ་གྲོ་མ་བྱས་པར། །འཕོ་བ་ཤེས་ཀྱང་བསྒོམ་མི་རུང་། །འཕོས་ན་ལྷ་བསད་ཉེས་པ་འབྱུང་། །དམ་པ་རིགས་བརྒྱ་བསད་པ་ན། །མཐོ་རིས་གནས་སུ་ག་ལ་འགྲོ། །སྨན་དང་རིམ་གྲོ་འཆི་བསླུ་རྣམས། །ལན་དགུ་བྱས་ཀྱང་ཇེ་ཐུ་ན། །དུས་ལ་བབ་པའི་འཆི་བ་ཡིན། །དེ་ནས་འཕོ་བ་བསྒོམ་ཡང་རུང་། །གལ་ཏེ་འཕོ་བ་མི་བསྒོམ་ཡང་། །འོད་གསལ་ངང་དུ་ཐུགས་དམ་ཟིན། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་ཤེས་པས། །ཉེ་དུ་ནོར་ལ་ཆགས་འཛིན་མེད། །འགྲོ་དྲུག་ཕ་མར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་ཁ་ཆེམ་མེད། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཉམས་ལེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོས་སུན་མ་འབྱུང་། །བདེ་བ་ཅན་ནམ་མཁའ་སྤྱོད་དུ། །སྣ་ཚོགས་མཆོད་པའི་སྤྲིན་གྱིས་བསུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དམ་ཆོས་ཞུ། །ཡི་དམ་རྣམས་ལ་དབང་བསྐུར་ཞུ། །ལྷ་ཡི་གོས་གྱོན་བདུད་རྩི་འཐུང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་ཡི། །གྲོགས་ནི་བྱེ་བ་དུ་མར་འགྲོ། །སྤྲུལ་ པས་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་འདྲེན། །གལ་ཏེ་མ་ཤི་སོས་ན་ནི། །རིམ་གྲོས་དཀོར་རྫས་ཆོས་ལ་ཐེང་། །སེར་སྣ་མེད་ཅིང་བློ་སེམས་བདེ། །རྐྱེན་ངན་དགེ་བའི་བསྐུལ་མར་གྱུར། །འགྲོ་དྲུག་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། །ན་སར་བསྟིམ་པའི་དམིགས་པ་ཡིས། །ཚོགས་རྫོགས་སྒྲིབ་པ་དཔག་མེད་འབྱོང་། །ན་མཁན་ངོ་བོ་བལྟས་པ་ཡིས། །ཉམས་དང་རྟོགས་པ་བོགས་སུ་ཐོན། །སྨན་དང་ཟས་སྤྱོད་གཟབ་པ་ཡིས། །ལུས་ལྷ་ཐམས་ཅད་མཆོད་པས་མཉེས། །མ་ཤི་བར་གྱི་ཚེ་གང་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུངས་ཤིང་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ། །སྡིག་ཆེན་ལོ་བརྒྱར་བསྡད་པ་བས། །ཆོས་བྱེད་ཞག་གཅིག་བསྡད་ན་དགའ། །ཆོས་པ་ཡུན་རིང་ཚེ་རིང་ན། །རབ་ཏུ་ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། །འབྲིང་དུ་རང་གཞན་དོན་གཉིས་འགྲུབ། །ཐ་མ་རང་ཉིད་བཙན་ས་ཟིན། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་རྒྱུད་རྣམས་ལས། །ཚེ་སྒྲུབ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས། །པཎ་ཆེན་ངག་དབང་གྲགས་པས་ཀྱང་། །ཆོས་སྤྱོད་དབང་པོ་དུལ་བ་ནི། །འཁོར་བ་རུ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ། །དེ་སྲིད་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་ཚོགས། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་ གསུངས་དོན་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན། །འོ་ན་འབྲུག་ལུགས་གཅོད་ལུགས་ལ། །སྨན་དང་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་དོན་དེ་ཅི་ཡིན་ན། །དམ་ཆོས་རོ་སྙོམས་གདམས་ངག་ལ། །ནད་ལ་སྨན་དཔྱད་མི་བྱེད་པར། །ནད་ཀྱི་ངོ་བོ་བལྟས་པ་ན། །ན་བའི་ཟུག་གཟེར་ཆོས་སྐུར་འཆར། །ན་
Chinese
是这样的。因此为了身体有益，药物和食物禁忌，睡眠也禁忌，努力奉行有益的饮食起居。没有进行药物和仪轨之前，即使知道颇瓦法也不应修习。如果转移了，就会发生杀害天神的罪过。如果杀害了一百位圣者，怎么能前往天界呢？药物和仪轨，以及赎死等，即使做了九次，如果仍然加重，那就是时机已到的死亡。在那之后修习颇瓦法也可以。如果实在不修颇瓦法，也在光明中守护誓言。因为知道有为法是无常的，所以对亲友和财富没有贪执。因为知道六道众生都是父母，所以对敌人没有嗔恨和恶语。因为有生圆次第的修习，所以空行勇士不会降罪。在极乐世界或空行净土，各种供养的云朵会迎接。向诸佛请教正法，向本尊们请求灌顶，穿上天神的衣服，饮用甘露。菩提萨埵和佛母的道友会有成千上万。化身会引导众生。如果没死而复活，就用仪轨的财物用于佛法，没有吝啬，心胸舒畅。恶缘转为行善的助缘。通过将六道众生的疾病和痛苦，融入到病痛之处的观想，圆满资粮，净除无量业障。观察生病者的自性，经验和证悟会迅速增长。通过谨慎的药物和饮食起居，身体的所有天神都会因供养而喜悦。在未死之前的整个一生中，守护戒律，修学生圆次第。胜过造作大罪一百年，行善一天更为殊胜。修行人如果长久长寿，最好一生能够成就佛果，中等也能成就自他二利，最差也能保住自己。考虑到这些，在续部中宣说了无数的寿命修法。班禅·阿旺扎巴也说，调伏的法行自在者，只要还在轮回中存在，就能不断增长福德等资粮。所说的意思也是这样。那么，竹巴噶举和觉域派中，不进行药物和仪轨，那其中的意义是什么呢？在甚深法味一体的窍诀中，不对疾病进行药物治疗，而是观察疾病的自性，生病的痛苦会显现为法身。
English
It is so. Therefore, for the benefit of the body, abstain from medicine and food, and abstain from sleep. Strive to practice beneficial diet and behavior. Without performing medicine and rituals, it is not appropriate to practice even if you know the Powa (transference of consciousness) method. If transferred, the sin of killing the gods will occur. If a hundred saints are killed, how can one go to the heavenly realms? Medicine and rituals, and death ransom, etc., even if done nine times, if it still worsens, then it is death when the time has come. After that, it is okay to practice the Powa method. If you really don't practice the Powa method, then keep the vows in the clear light. Because you know that conditioned phenomena are impermanent, there is no attachment to relatives and wealth. Because you know that the six realms of beings are all parents, there is no hatred or harsh words towards enemies. Because there is the practice of generation and completion stages, the heroes and dakinis will not cause trouble. In Sukhavati or the Pure Land of Khechara, clouds of various offerings will greet you. Ask the Buddhas for the Dharma, request empowerment from the Yidams, wear the clothes of the gods, and drink nectar. The companions of Bodhisattvas and consorts will be in the tens of millions. Emanations will guide sentient beings. If you don't die and revive, use the wealth of the rituals for the Dharma, without stinginess, and with a comfortable mind. Bad circumstances turn into aids for doing good. By visualizing the diseases and sufferings of the six realms of beings merging into the place of pain, you complete the accumulation of merit and purify immeasurable obscurations. By observing the nature of the sick person, experience and realization will increase rapidly. Through careful medicine and diet, all the gods of the body will be pleased by the offerings. In the entire life before death, keep the precepts and practice the generation and completion stages. It is better to practice Dharma for one day than to commit great sins for a hundred years. If a practitioner lives long, it is best to attain Buddhahood in one lifetime, moderately achieve the benefit of oneself and others, and at worst, secure one's own position. Considering these, countless longevity practices are taught in the tantras. Panchen Ngawang Drakpa also said that the subdued master of Dharma practice, as long as he exists in samsara, will continuously increase the accumulation of merit and so on. The meaning of what is said is also like that. So, in the Drukpa Kagyu and Chod lineages, medicine and rituals are not performed. What is the meaning of that? In the profound and unified essence of the Dharma, instead of treating diseases with medicine, by observing the nature of the disease, the pain of illness appears as the Dharmakaya.