Tibetan
་བླ་མ་འདི་རྣམས་ལ། །ཕལ་ཆེར་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ངེས་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྐུན་མ་གཉིས། །གར་ཡོད་མི་ཤེས་ཟེར་བའི་དཔེ། །ཕལ་ཆེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད། །སྔོན་དུས་བསྐལ་པ་བཟང་བའི་དུས། །དགྲ་བཅོམ་ནམ་མཁར་འཕུར་བ་བས། །དེང་སང་ཆོས་གོས་གྱོན་ཙམ་ཡང་། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་པ་དང་། །སྔོན་དུས་གྲུབ་རྟགས་ཐོགས་མེད་ལས། །དེང་སང་སེམས་ངོ་སྐྱོང་ཤེས་ཙམ། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་པ་རྣམས། །ཡིད་ལ་བསམ་ཞིང་དག་སྣང་སྦྱངས། །བདག་ཉིད་ཀུན་ལས་དམན་པར་བལྟ། །དེ་དོན་གླང་རི་ཐང་པ་ཡིས། །གང་དུ་སུ་ དང་འགྲོགས་པའི་ཚེ། །བདག་ཉིད་ཀུན་ལས་དམན་ལྟ་ཞིང་། །གཞན་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས། །མཆོག་ཏུ་གུས་པར་འཛིན་པར་ཤོག །གསུངས་པའི་ཉམས་ལེན་དེ་ལགས་སོ། །མཐོ་དང་དམའ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས། །རོ་སྙོམས་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ཡི། །གླུ་ཡི་སརྒ་དགུ་པའོ།། ༈ །།ཡང་གཅིག་གསོན་དང་བརྩོན་འགྲུས་པ། །རྟོགས་པར་ལྡན་པའི་རྟོགས་ལྡན་གྱིས། །སྒེ་བ་ཀ་བླ་རྐང་དུང་ཁྱེར། །འགྲང་ལྟོགས་དྲོ་འཁྱགས་རོ་སྙོམས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ཁམས་ཕྱོགས་མེད་བསྐོར་བ་ནི། །ན་མེད་རླུང་ཁྱེར་ཆོས་པར་བརྩི། །འདུལ་ཁྲིམས་ཞུས་པའི་བཙུན་པ་ཡང་། །དབུས་གཙང་དྭགས་ཀོང་འཁྱམས་པ་ན། །བཏུང་བ་ཆང་ལས་གཞན་མ་མཆིས། །ཆང་ཚུག་མང་བས་ཆང་གིས་བཟི། །སྡེ་དགོན་གྲོང་ནག་སྲང་མདོར་ཉལ། །སྡེ་ཡི་ཆོས་ལད་དམིགས་ལྟོས་ངན། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །བོད་ཀྱི་སྡོམ་གཅིག་འཆོར་ཉན་གདའ། །དེ་འདྲ་བྱུང་བ་མཐོང་ཐོས་མང་། །ཉམས་ལེན་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ན། །རྙེད་ན་དགའ་དང་མ་རྙེད་སྡུག །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་རྣམ་གཉིས་ཡིན། །མཚམས་དང་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་རྒྱགས། ། དབྱར་སྟོན་ལྡོམ་བུ་བྱེད་པའི་ཚེ། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་རོ་སྙོམས་ན། །སྤྱོད་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། །མིང་ཡང་རོ་སྙོམས་ལྡོམ་བུ་ཟེར། །ཆེད་དུ་ཁྱི་འགྲམ་གཅོག་མི་དགོས། །འདྲིས་ཆེ་ལྷ་དྲིན་ཡོད་པ་ཡི། །ཡོན་བདག་ཞིག་ལ་གཏད་ནས་འགྲོ། །གདུལ་བྱ་ལོངས་སྤྱོད་འོང་སྙམ་ཙ། །བུ་ཆུང་ཐལ་མདོག་སྒོ་ནས་བྱུང་། །དེ་རིང་ཨ་ཕ་ག་ཤེད་སོང་། །ཨ་མས་ཇ་མེད་ཅི་བྱེད་ཟེར། །གྲོང་པ་རྣམས་ཀྱང་མུ་གེ་ཆེ། །གཙང་ལངས་དགོས་སམ་མ་དགོས་ཙམ། །གྲྭ་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་འཛུམ་ནག་།ཡོན་ཀླུ་བདག་དེ་ལ་གནད་ཚིག་བརྗོད། །བླ་མ་གུང་ཚིགས་མ་ཐེབས་ནས། །དཔོན་སློབ་ཐམས་ཅད་ལྟོགས་ཡུས་ལུགས། །དཔོན་སློབ་ཀུན་གྱི་ངོ་དང་སེམས། །ཆ་ལུགས་མཐུན་པར་ནག་ཐུག་གེ །དེ་དུས་བོགས་འདོན་དུས་གཅིག་
Chinese
這些上師們， 多半不一定是凡夫。 菩薩化作兩個小偷， 不知身在何處的比喻。 多半就是菩薩本身。 往昔賢劫之時， 比起阿羅漢飛於天空， 現今僅僅穿著僧衣， 也說有極大益處， 往昔具有無礙神通， 現今僅僅懂得照顧自心， 也說有極大益處等等， 心中思維淨化觀想。 視自己比一切都低下。 其意朗日塘巴說： 無論在何處與誰交往之時， 都視自己比一切都低下， 從內心深處為他人著想， 願能極其恭敬地對待。 這是他所說的修持。 高與低的兩種分別念， 將之轉為平等道的， 歌之第九品。 再聽另一個精進者， 具有證悟的證悟者， 拿著門板、柱子、屋簷、腿骨號角， 為了平等對待飽餓、冷暖， 在各個地方遊歷各個國家， 被認為是無病、隨風而行的修行者。 請求受持律法的僧人， 也在衛藏、達波、工布流浪， 除了酒以外沒有其他飲料， 因為喝了太多的酒而醉了， 睡在寺院、村莊、城市、街道口。 寺院的法事模仿得很差勁， 一切佛法的根本是， 西藏的比丘戒快要毀壞了。 這樣的事情見聞很多。 如果具有修持證悟， 得到就高興，得不到就難過， 這是世間八法的兩種。 閉關和修行缺乏順緣， 在夏秋兩季做乞丐的時候， 如果對得到和得不到都平等， 那就是最殊勝的行為了。 名字也叫做平等乞丐。 不必特意去打斷狗的下巴， 交情深厚、有神加持的， 就託付給一位施主然後離開。 才剛想著會有可調伏者的財物到來， 小兒子灰頭土臉地從門口出來， 今天爸爸去哪裡了？ 媽媽說沒有茶要怎麼辦？ 村民們也鬧饑荒， 需要徵糧嗎？還是不需要？ 僧人們也面色鐵青， 對那位施主說了關鍵的話語。 上師連午飯都沒吃到， 師徒全部都餓得抱怨連連。 師徒所有人的臉和心， 都一致地黑漆漆的。 那時候是同時徵收賦稅的時候。
English
These lamas, Mostly not necessarily ordinary beings. A bodhisattva transforming into two thieves, The metaphor of not knowing where they are. Mostly it is the bodhisattva himself. In the past, during the auspicious eon, Compared to an arhat flying in the sky, Nowadays, just wearing monastic robes, It is said to have great benefits, In the past, having unobstructed miraculous powers, Nowadays, just knowing how to take care of one's own mind, It is said to have great benefits, etc., Thinking in the heart, purify the visualization. View oneself as lower than everyone else. The meaning of which Langri Tangpa said: Whenever and with whomever you associate, View yourself as lower than everyone else, From the depths of your heart, think of others, May you treat them with utmost respect. This is the practice he spoke of. The two discriminations of high and low, Transforming them into the path of equanimity, The ninth chapter of the song. Listen again to another diligent one, A realized one with realization, Carrying a door panel, pillar, eave, and leg bone horn, For the sake of equanimity towards satiety and hunger, warmth and cold, Traveling to various places in various countries, Is considered a practitioner of no illness, carried by the wind. A monk who has requested to uphold the Vinaya, Also wanders in Ü-Tsang, Dakpo, and Kongpo, There is no other drink besides alcohol, Because he drank too much alcohol, he got drunk, Sleeping in monasteries, villages, cities, and street corners. The monastery's Dharma events are poorly imitated, The root of all Dharmas is, The Tibetan monastic vows are about to be destroyed. Such things are seen and heard a lot. If one has practice and realization, Happy when gaining, sad when not gaining, These are the two aspects of the eight worldly dharmas. Retreat and practice lack conducive conditions, When being a beggar in summer and autumn, If one is equal towards gaining and not gaining, Then that is the most supreme conduct. The name is also called an equanimous beggar. There is no need to deliberately break a dog's jaw, Entrust it to a patron who has deep friendship and divine blessings, and then leave. Just thinking that the wealth of those to be tamed will come, The little son comes out of the door with a dusty face, Where did father go today? Mother says what to do without tea? The villagers are also suffering from famine, Is it necessary to collect grain or not? The monks also have dark faces, Saying key words to that patron. The lama didn't even get lunch, All the teachers and students are complaining of hunger. The faces and minds of all the teachers and students, Are uniformly dark. That time was the time to collect taxes at once.
Tibetan
ཡིན། །མ་རྙེད་སྙམ་པའི་ཡི་མུག་དེ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སྣ་གཅིག་ཡིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཧྲིག་གེར་བལྟ། །ལྟ་བའི་ངང་ལ་ཕྱམ་མེར་བཞག །བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཡིས། །དཀོར་གྱི་ཉེས་པ་གསུངས་པའི་ཚེ། །དགེ་སློང་མང་པོས་སྡོམ་པ་ཕུལ། །དེ་ལ་སྟོན་པས་ཡི་རངས་མཛད། །དེ་ ཕྱིར་གདུལ་བྱ་མ་རྙེད་པར། །དཀོར་སྒྲིབ་ཆུང་བའི་དགའ་བ་བསྒོམ། །ཡོན་བདག་དེ་དང་རུ་བ་དེར། །མི་དགའི་བསམ་པ་རྩད་ནས་སྤང་། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་གཏོང་ལེན་བསྒོམ། །དེ་ནས་ཡང་ཅིག་བྱོན་པ་དང་། །རྒྱུས་མེད་ངོ་ཤེས་མེད་པ་ཡི། །གྲོང་ངམ་རུ་པར་འགྲོ་བསམ་པས། །གྲྭ་པ་དམུས་ནས་མི་འགྲོ་ཟེར། །མི་ལ་རས་པའི་གསུངས་བཞིན་དུ། །ཆེ་བའི་སྦྲ་ལ་མ་རྔམ་པར། །ཆུང་བའི་སྦྲའུ་མི་སྐྱུར་དཔེ། །ལམ་ཞོར་རེད་པས་འགྲོ་གསུངས་འབྱོན། །རྒྱུས་མེད་མི་ཚང་བྲེལ་ཚུབ་བེ། །གདན་བཏིང་དུ་བ་ནག་ཕྱུར་རེ། །བྱིན་རླབས་ཞུ་དང་བཀའ་བསྒོ་ཞུ། །དབང་བསྐུར་ཞུ་དང་ཞལ་ཕུ་ཞུ། །བྱང་བུ་ཞུ་དང་བསྔོ་བ་ཞུ། །རུ་བའི་ལྡོམ་བུ་ཆི་ལེར་འདུས། །བཟའ་བཏུང་འཚོ་བས་མདུན་རྣམས་བཀང་། །རྒྱུས་མེད་འདྲིས་མེད་འོས་མེད་པར། །འདི་ཚང་བཀུར་སྟེ་འདི་ཙམ་གཟབ། །ཅི་ཡིན་བསམ་ཞིང་དཔོན་སློབ་ཀུན། །ཐུགས་དགོངས་དགྱེས་ཤིང་ཞལ་རས་འཛུམ། །ཇ་སྙིགས་ཕོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །མིག་ལ་བྱུགས་དང་རྐེ་ལ་བྱུགས། །དད་པ་ཆེ་འོས་མེད་པར་ཆེ། །དེ་ཚེ་རྙེད་པ་རྙེད་པ་ཡི། །དགའ་ཚོར་སེམས་དཔང་ མཐོ་བ་དེ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སྣ་གཅིག་ལགས། །དགའ་བའི་བསམ་པ་གཞི་མེད་དུ། །ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་ཡལ་བཅུག་སྟེ། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་བསམ་པ་གཉིས། །ཁྱད་མེད་ངེས་པར་རོ་སྙོམས་ན། །རོ་སྙོམས་ཆུང་ཆུང་དེ་ན་ཡོད། །བོགས་གཅིག་ཐོན་ན་དེ་དུས་ཐོན། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་རོ་སྙོམས་ཀྱི། །གླུ་ཡི་སརྒ་བཅུ་པའོ།། ༈ །།གསོན་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱ་མཚོ་བ། །དཀར་ལྡོམ་ཐག་རིང་བགྲོད་པའི་ཚེ། །ལ་མཐུར་ཆེ་བས་བླ་རྐང་ལོག །ཚུགས་ཐག་རིང་བས་ལྟོ་བ་བཀྲེས། །ཆར་དྲག་སེར་བས་ནག་ནུ་རེ། །ཇག་རྐུན་ཁྱི་སྨྱོན་སྤྱང་ཀིར་སྐྱག །མི་རྙེད་སྡུག་དང་མི་ཁྱག་སྡུག །མགོ་ཐོན་དཀའ་བའི་སྡུག་དང་གསུམ། །སྡུག་བསྔལ་འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་ཐབས་སྤངས། །ང་ལ་སྡུག་བསྔལ་འོང་དོན་མེད། །ངེད་རང་དཔོན་སློབ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། །ཁ་རྒྱབ་ཙམ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། །མི་སོས་རྒྱུ་ཡང་གཞན་མེད་པར། །འདི་འདྲའི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡིན་ཨང་། །ཚེ་སྤང་དུས་འཁྱམས་ངོ་ཡང་ཚ། །ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱང་ཨེ་མི་སུན། །
Chinese
是。未得之时的沮丧，乃是世间八法之一。观其自性，坦然安住于观之中。世尊释迦牟尼，于宣说财物过患之时，众多比丘献上戒律，彼时导师心生欢喜。因此，于未得所化有情时，修习财物染污微小的欢喜。对于施主和村落，从根源上断除不悦之想。以慈悲修习施受法。之后又一次到来，对于素不相识之人，心想前往村庄或村落，僧人却固执地说不去。如米拉日巴尊者所说，不要羡慕大的帐篷，不要抛弃小的帐篷，比如路过时就去。素不相识的人家忙忙碌碌，铺设坐垫，黑烟滚滚。请求加持，请求教诲。请求灌顶，请求吹气。请求经文，请求回向。村落的孩童们聚集嬉戏。饮食充满眼前。对于素不相识、不熟悉、不相干的人家，如此恭敬对待，如此谨慎小心。思索这是为何，师徒众人，心怀喜悦，面露笑容。就连茶渣和残羹剩饭，也涂抹在眼睛和脖子上。信心极大，大得没有道理。那时获得利益的，那份喜悦，那份高昂的心情，乃是世间八法之一。将喜悦的想法毫无根据地，放任消失在观的境界中，获得和未获得这两种想法，若能确定无有差别，平等一味，那么平等一味就在那微小之处。一旦有所突破，就在那时突破。获得和未获得平等一味的，歌之第十章。༈ །།当格松和精进如海的，噶隆巴长途跋涉之时，因山路陡峭而扭伤脚踝，因路途遥远而饥肠辘辘，暴雨冰雹交加，浑身湿透，强盗、疯狗、狼群出没，得不到食物的痛苦，得不到温暖的痛苦，难以脱身的痛苦，总共有三种痛苦，舍弃了充满痛苦的世俗家庭。我没有遭受痛苦的理由。我们师徒这些人，除了口头说说之外，也没有其他赖以生存的财产，为何会遭受这样的痛苦呢？抛弃今生，四处流浪，颜面尽失，施主们也会厌烦吧。
English
Yes. The dejection of thinking 'I haven't found it' is one of the eight worldly concerns. Look directly at its essence, and leave it calmly in the state of looking. When the Blessed Shakyamuni spoke of the faults of possessions, many monks offered vows, and the Teacher rejoiced at that. Therefore, when you have not found a disciple to be tamed, cultivate the joy of having little defilement of possessions. Abandon any unpleasant thoughts towards that patron and that village from the root. Cultivate giving and receiving with love and compassion. Then, when you come again, with no acquaintance or recognition, thinking of going to a town or village, the monks stubbornly say they will not go. As Milarepa said, do not be envious of large tents, do not abandon small tents, like going along the way. The unknown family is busy and flustered, spreading cushions, black smoke billowing. Request blessings and instructions. Request empowerment and blowing. Request scriptures and dedication. The children of the village gather to play. Food and drink fill the front. To this unknown, unfamiliar, and unrelated family, treat them with such respect and caution. Thinking about what this is, the teachers and students are all delighted and smiling. Even the tea dregs and leftovers are smeared on the eyes and neck. The faith is great, unreasonably great. At that time, the joy of gaining, that high feeling, is one of the eight worldly concerns. Let the thought of joy disappear without foundation into the realm of view, and if the two thoughts of gaining and not gaining are definitely equal and of one taste, then that one taste is in that small place. Once a breakthrough is made, it is made at that time. The tenth chapter of the song of equanimity of gain and no gain. ༈ །། When Geson and the diligent Gyatsoba were traveling a long distance in Kardo, they sprained their ankles due to the steep mountain road, and were hungry due to the long journey. Heavy rain and hail fell, soaking them. Robbers, mad dogs, and wolves appeared. The suffering of not getting food, the suffering of not getting warmth, and the suffering of not being able to escape, there are three sufferings in total. They abandoned the painful worldly family. I have no reason to suffer. We teachers and students, apart from talking about it, have no other property to rely on. Why are we suffering like this? Abandoning this life, wandering around, losing face, and the patrons will also be annoyed.