Tibetan
འི་སྒྲུབ་གཞུང་ལས། ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ་ནས་ཧཾ་གི་བར་ཞེས་བརྗོད་པས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསམ་པའི་ངང་ལས། ཞེས་དང་། རང་བྱུང་བའི་ལྷ་དགུར། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་སོགས་ཧཾ་ཞེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་སྟེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་དང་། རིན་པོ་ཆེ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེའི་ལྷ་ལྔའི་གཞུང་ལས། དེ་ནས་ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ནས་ཧཾ། ཞེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་སྟོང་ཉིད་བཤིགས་ནས་བསྒོམ་ཐབས་དང་། བཙན་ཐབས་སུ་བསྒོམ་ལུགས་གཉིས་ཏེ། བཤིགས་ནས་བསྒོམ་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱིས་རིགས་པས་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་དབུ་མའི་གཞུང་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་རྗེས་སུ་ཤུ་ནྱ་ཏ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སྔགས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེའི་དོན་སྟོང་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། བཙན་ཐབས་སུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་གར་ཕྱོགས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དབུ་མར་གནས་པ་དང་སེམས་ཙམ་དུ་གནས་པ་གཉིས་སུ་གནས་སོ། །ཞེས་བཞེད་པ་ཤཱནྟི་པས། བརྟག་གཉིས་གསང་འདུས་མཱ་ཡཱ་སོགས་རྣམ་རིག་གི་ཚུལ་ཙམ་དུ་རྒྱུད་འགྲེལ་མཛད། རྒྱ་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཕལ་ཆེར་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་དབུ་མ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་སྟེ། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ཚུལ་མ་གསུངས་ཞེས་པ་ས་སྐྱ་པ་རྣམས་བཞེད་ཀྱང་། རྗེ་མི་བསྐྱོད་ཞབས་སོགས་བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེས་ཟབ་པ་མདོའི་དབུ་མ་དང་། ཟབ་གསལ་སྔགས་ ཀྱི་དབུ་མ་ཞེས་ཕྱེས་ནས་གསུངས་ལ། ཟབ་གསལ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ནི་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་བློས་མ་རིག་པ་འོད་གསལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས། ས་ར་ཧའི་རིང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྐད་དུ་བྱུང་ཞིང་། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །རང་གར་སྤྱོད་པས་སྐྱེ་བོ་འཁྲུལ་པའི་ངོར། །ཡོད་མེད་ལྟ་སྤྱོད་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་བློ། །དངོས་འཛིན་པ་རྣམས་ཉན་ཐོས་དམན་པའི་རིགས། །གཉིས་འཛིན་རང་རྒྱལ་ས་མི་ཟིན་པ་སྟེ། །བདེན་འདོད་བརྫུན་འདོད་སེམས་ཙམ་འདོད་པས་བཅིངས། །སྒྱུ་མས་ཁས་ལེན་དབུ་མས་སྐྱོན་མི་སྤང་། །ཁས་ལེན་མེད་པའི་ཐལ་འགྱུར་རྟོག་གེ་བ། །ལྷ་རུ་འཛིན་པ་འདྲེ་ཡི་ལྟ་བ་ཡིན། །གསལ་བར་འདོ
Chinese
的修法仪轨中说：“念诵从嗡 梭巴瓦（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ，梵文天城体：ओं स्वभाव，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva，汉语字面意思：嗡，自性）到 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）之间”，这样观想所有包含显现、有无、轮回、涅槃的法都为空性。以及，在自生九尊中说：“以嗡 梭巴瓦（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ，梵文天城体：ओं स्वभाव，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva，汉语字面意思：嗡，自性）等 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）字来观修一切法为空性，这是前行。”以及，在珍宝自生金刚五尊的仪轨中说：“然后嗡 梭巴瓦（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ，梵文天城体：ओं स्वभाव，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva，汉语字面意思：嗡，自性）到 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）。将这些全部归纳起来，观修一切法为空性。这是智慧的集合。”这样说了。此处的意义是，破除空性后观修的方法，以及强制性观修的方法有两种。破除后观修，是指通过一分为二的理证，确定为空性后进行观修，即如中观宗的论述那样详细。对于此，应该在观修空性之后念诵 शून्यता（梵文天城体，梵文罗马拟音：śūnyatā）。而这仅仅是通过念诵咒语，就使它的意义安住于空性之中，这是强制性的观修。而且，在印度方面，密咒乘也存在安住于中观和安住于唯识两种情况。香提巴（Śāntipa）认为，《观察二品》、《密集金刚》、《摩耶经》等仅仅以唯识的方式来注释续部。大多数藏印度的导师都像龙树的中观宗一样观修密咒的空性。萨迦派认为，续部中没有讲授不同于波罗蜜多乘的空性观修方法。但是，杰·弥觉瓦（rje mi bskyod zhabs）等噶举派的仁波切区分了甚深如经部的中观和甚深明晰的密咒中观，并进行了阐述。甚深明晰的密咒中观是大手印。据说，这是通过三大（ཆེན་པོ་གསུམ）超越了以意识产生的无明，而成为光明，这是萨拉哈传统的法术语。在《秘密不可思议续》中说：“显现、有无、轮回、涅槃一切法，以各自的方式行持，在众生迷惑的境界面前，有无的见行是外道的迷惑心，执着实有者是小乘种姓，执着二元者无法获得自生智慧，执着真实、虚假、唯识者被束缚，以幻化承认，中观不舍弃过失，不承认的应成派是诡辩者，执着于神是邪魔的见解，清晰地显现。”
English
In the practice manual, it says, "By reciting from Om Svabhava (藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ，梵文天城体：ओं स्वभाव，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva，汉语字面意思：嗡，自性) to Hum (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽), one contemplates that all phenomena encompassed by appearance, existence, samsara, and nirvana are emptiness." Also, in the Nine Self-Arisen Deities, it says, "By Om Svabhava (藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ，梵文天城体：ओं स्वभाव，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva，汉语字面意思：嗡，自性) and so on, with the syllable Hum (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽), one meditates on all phenomena as emptiness, which is the preliminary." Also, in the manual of the Five Precious Self-Arisen Vajra Deities, it says, "Then, from Om Svabhava (藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷ་ཝ，梵文天城体：ओं स्वभाव，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva，汉语字面意思：嗡，自性) to Hum (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽). Gathering all of these together, one should meditate on all phenomena as emptiness. This is the gathering of wisdom." It is said that the meaning here is that there are two methods of meditating on emptiness: one by dismantling emptiness, and the other by forced meditation. Meditating by dismantling involves establishing emptiness through reasoning by way of one-ness, as extensively explained in the Madhyamaka treatises. For this, one should recite Śūnyatā (梵文天城体，梵文罗马拟音：śūnyatā) after meditating on emptiness. This, however, is to equalize its meaning with emptiness merely by reciting the mantra, which is forced meditation. Moreover, in India, within the Mantrayana, there are those who abide in Madhyamaka and those who abide in Cittamatra. Shantipa (Śāntipa) composed commentaries on tantras such as the Two Examinations, Guhyasamaja, and Mayajala, solely in the manner of Vijnanavada. Most Tibetan and Indian teachers meditate on the emptiness of mantra according to the Madhyamaka system of Nagarjuna. The Sakyas assert that the tantric sections do not teach a method of meditating on emptiness different from that of the Paramitayana. However, Je Mikyo Dorje and other Kagyu Rinpoches distinguished between the profound Madhyamaka of the Sutras and the profound and clear Madhyamaka of the Mantras, and explained them. The profound and clear Madhyamaka of the Mantras is Mahamudra. It is said that this surpasses the ignorance produced by the three great ones (ཆེན་པོ་གསུམ) and becomes luminosity, which is a term in the tradition of Sarahapa. In the Secret Inconceivable Tantra, it says: "All phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana, acting in their own way, before the deluded minds of beings, the views and practices of existence and non-existence are the deluded minds of heretics, those who grasp at reality are of the inferior Shravaka lineage, those who grasp at duality cannot attain self-arisen wisdom, those who cling to truth, falsehood, and mind-only are bound, acknowledging illusion, Madhyamaka does not abandon faults, the Prasangikas who do not acknowledge are sophists, clinging to gods is the view of demons, clearly appearing."