Tibetan
་པ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་ནི་མི་འཆབ་པ་དང་འགྱོད་པ་དང་བདག་ལ་རྣམ་པར་སྨོད་པ་དང་བཤགས་པའིི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་སྤོང་བར་སེམས་པའོ། །དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐྱེས་པ་གནས་ཤིང་འཕེལ་བ་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་དགའ་བའོ། །ཐེག་པ་གོང་མ་པ་དག་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ནི་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་ནི་རྟེན་གྱི་སྟོབས་དང་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་སོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིི་རྐང་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མདོ་ལས་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དབེན་པ་ལ་གནས་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ། འགོག་པ་ལ་གནས་པ། རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་པར་བྱས་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་དཔྱོད་པ་ལའང་སྦྱར་ནས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་ཞི་གནས་དོན་དུ་གཉེར་བས་གུས་པར་སྦྱོར་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེ་ལ་སྤྲོ་བས་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བའོ། །སེམས་ནི་སྔར་གོམས་པར་བྱས་པའི་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་ལ་ནི་འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བཤད་དེ་རྔའི་སྒྲ་དང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལ་དེ་དང་དེར་བརྗོད་དེ་བ་ལང་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་བ་ལང་གི་ཤིང་རྟ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཡང་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་ནི་དབུས་མཐའ་ལས། དེར་གནས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་བར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བསྟེན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བྱིང་རྒོད་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ། འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་བྱིང་རྒོད་དུ་གྱུར་པ་ན་དེ་དག་སྤོང་བ་ལ་གཡེལ་བར་གྱུར་བའོ། །འདུ་བྱེད་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་ན་དམིགས་རྣམ་ལ་རྩོལ་བ་ན་རྣམ་གཡེང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །ལེ་ལོ་དང་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་ནི་སླའོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ནི་དེ་ཉིད་ལས། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང་། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ཆེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལ་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་རྩོལ་བའིི་གནས་ནི་གང་ལ་འདུན་པ་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་འབྱུང་བས་འདུན་པའོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་རྩོལ་བའོ། །ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་འབྱུང་བས་རྩོལ་བའི་གནས་འདུན་པ་དེའི་རྒྱུ་ནི་དད་པའོ། །གནས་པ་རྩོལ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ་བཞི་པོ་དེས་ནི་ལེ་ལོ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་དྲན་པ་སྟེ་དེས་བརྗེད་ངས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཏེ་དྲན་པ་མ་བརྗེད་པར་གྱུར་ནས་བྱིང་རྒོད་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ནི་སེམས་པ་སྟེ་བྱིང་རྒོད་རྟོགས་ནས་དེས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་པས་འདུ་མི་བྱེད་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་བྱིང་རྒོད་ཞི་བ་ན་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པས་འདུ་བྱེད་དྲགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ནི་མེད་པ་འཕྲུལ་པ་དང་ཡོད་པ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། རྐང་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱོར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་བཤད། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་མང་པོར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ལུས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བར་བྱེད་དེ་འདི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དག་གང་ཞེ་ན། འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འདི་དག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པའང་ལེགས་པར་དྲངས་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་དག་རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། རྐང་པ་ནི་འདུན་པ་དང་སེམས་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་བྱེད་པ་བཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་དང་ཡང་འགལ་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའང་རྫས་བཅུ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདུན་པ་དང་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་འདོད་པས་དབེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཁམས་ལས་འདས་པའོ། །འགོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བའོ། །ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནི་ཐར་པར་བྱེད་པའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་པར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཚད་མེད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་སོགས་པ་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབང་པོ་ལྔ་ནི་དབུས་མཐའ་ལས། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བ་དབང་བྱེད་དོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བཤད་པས་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་སྟེ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོབས་ལྔ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་བསྲབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོབས་ལྡན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་དད་པ་དང་ལེ་ལོ་དང་བརྗེད་ངས་དང་རྣམ་གཡེང་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་བར་སྐབས་སུ་འབྱུང་བས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་བའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། སྟོབས་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ནི་དད་པར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩོམས་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དྲན་པ་གནས་ན་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། མཉམ་པར་བཞག་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ནི་འདིར་ཆ་ཤས་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་རྣམ་པ་བདུན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག། གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །
Chinese
舍弃已生之罪，是不隐瞒、后悔、自我谴责和忏悔的自性。因此，欲等是精进。不生未生之罪，是具有正念和正知而思惟舍弃。生起未生之善，是依止善知识等。已生之善安住且增长，是了知其功德而欢喜。上乘者，四正断是四力对治的自性。舍弃已生之罪，是所依力与破斥力。不生未生之罪，是遮止罪过的力量。后二者是对治遍行力，如是认为。就神足而言，经中说，具有欲定断行之神足，安住于寂静，安住于无贪，安住于止息，完全转变舍弃，一心专注而遍满。同样，精进、心和观察也应结合而说。其中，欲是为求寂止而恭敬地修习。精进是对其欢喜而持续修习。心是具有先前串习之心力。观察是对所缘和行相进行观察的智慧。从这四者所生的等持，称为具有欲定断行等，如鼓声和青稞苗等。另一种说法是，与欲等相应，就称其为彼，如与牛相应的车称为牛车。 其中，断行在《中边分别论》中说： “于彼安住堪能性， 一切诸义皆成就， 五过失断行八， 依止之因所生起。” 所说的五过失，即彼论所说： “懈怠以及教诫等， 忘失沉没与掉举， 不作行与作行， 此等立为五过失。” 如是宣说。其中，沉没和掉举合为一，此
English
Abandoning sins that have already arisen is the nature of not concealing, regretting, self-reproach, and confession. Therefore, desire and so on are diligence. Not generating sins that have not yet arisen is to think of abandoning them with mindfulness and awareness. Generating virtues that have not yet arisen is to rely on virtuous friends and so on. Abiding and increasing virtues that have already arisen is to rejoice after knowing their qualities. Those of the higher vehicle, the four right abandonments are the nature of the four opponent powers. Abandoning sins that have already arisen is the power of reliance and the power of refutation. Not generating sins that have not yet arisen is the power of preventing faults. The latter two are the power of universally practicing the opponent, so it is thought. In terms of the feet of miraculous power, it is said in the sutra that the foot of miraculous power with the effort of abandoning the samadhi of desire, abiding in solitude, abiding in detachment, abiding in cessation, completely transforming abandonment, focusing on one point and pervading. Similarly, diligence, mind, and investigation should also be combined and spoken. Among them, desire is to respectfully practice seeking tranquility. Diligence is to continuously practice with joy in it. Mind is to have the power of the mind that has been previously accustomed. Investigation is the wisdom that investigates the object and aspect. The samadhi arising from these four is called having the effort of abandoning the samadhi of desire, and so on, like the sound of a drum and barley sprouts, and so on. Another way of saying it is that when something is associated with desire and so on, it is called that, like a chariot associated with an ox is called an ox cart. Among them, the effort of abandonment is said in the Madhyantavibhāga: "Abiding there, the state of being able, All meanings are accomplished, Five faults, eight abandonments, Arising from the cause of reliance." The five faults mentioned are those mentioned in that treatise: "Laziness and instructions, etc., Forgetfulness, sinking, and agitation, Non-action and action, These are established as five faults." Thus it is declared. Among them, sinking and agitation are combined into one, this
Chinese
不做作，就是在进入禅定时，如果变成昏沉和掉举，就会疏于断除这些。造作，就是在将止和观联系起来时，如果对目标和形象进行努力，就会变成散乱，所以是过失。懒惰和忘记诀窍是容易的。断除的八种造作就是从那里面说的：处所和安住于彼，因和果即是。目标没有忘记，昏沉和掉举觉悟，断除它们显现造作，寂静调顺进入。对于懒惰的对治，努力的处所就是，对于什么有欲望，就会产生精进，所以是欲望。安住于彼就是努力。如果变得信任，就会产生想要显现的欲望，所以努力的处所，欲望的因就是信心。安住努力的果就是极度的调柔，这四个就能消除懒惰。目标没有忘记就是正念，它能断除忘记。觉悟昏沉和掉举就是正知，在没有忘记正念后，就能觉悟昏沉和掉举。断除它们显现造作就是作意，在觉悟昏沉和掉举后，因为由此断除，所以造作就能消除不做作。寂静调顺进入就是舍，在昏沉和掉举寂静时，心就能变得舍，所以过度的造作就能消除。神变就是没有变出有，有变出没有等等。足就是禅定，因为是所有功德到来的神变的所依处。 像那样做了，经中说：比丘们，我也会说神变，神变的足也应当说，从神变是什么呢？这里比丘在神变的地方，体验多种形象，一个变成多个等等。同样直到梵天世界，身体也能自在变化，这就是神变。神变的足是什么呢？欲的禅定，精进的禅定，心的禅定，观察的禅定，这些是
English
Not acting is when, upon entering samadhi, one becomes dull or agitated, and neglects to abandon these. Acting is when, in connecting quiescence and insight, effort is exerted on the object and image, which becomes distraction, so it is a fault. Laziness and forgetting the key points are easy. The eight actions of abandonment are described therein: place and abiding therein, cause and effect themselves. Not forgetting the object, realizing dullness and agitation, manifestly acting to abandon them, peacefully and calmly entering. For the antidote to laziness, the place of effort is that to which there is desire, from which diligence arises, so it is desire. Abiding therein is effort. If one becomes trusting, the desire to manifest arises, so the cause of the place of effort, desire, is faith. The result of abiding effort is extreme gentleness, these four can eliminate laziness. Not forgetting the object is mindfulness, which eliminates forgetfulness. Realizing dullness and agitation is awareness, after not forgetting mindfulness, one can realize dullness and agitation. Manifestly acting to abandon them is attention, after realizing dullness and agitation, because of abandoning them, acting eliminates non-action. Peacefully and calmly entering is equanimity, when dullness and agitation are calmed, the mind can become equanimous, so excessive action can be eliminated. Miraculous power is transforming non-existence into existence, and transforming existence into non-existence, and so on. The foot is samadhi, because it is the basis of miraculous power, where all qualities arrive. Having done so, the sutra says: Monks, I will also speak of miraculous powers, and the feet of miraculous powers should also be spoken of, from what is miraculous power? Here, monks, in the place of miraculous powers, experience various forms, one becomes many, and so on. Likewise, even up to the world of Brahma, the body can be freely transformed, this is miraculous power. What are the feet of miraculous power? The samadhi of desire, the samadhi of diligence, the samadhi of mind, the samadhi of investigation, these are
Chinese
之间所说的“神足”也被很好地引用了。因此，那些分别说一切有部的人说，神通只是禅定，足是欲、心、精进和行四者，按照他们的观点，这也与经相违背。与菩提分法相符的也变成十三种事物，因为欲和心也与菩提分法相符。安住于寂静是指远离欲望。离贪是指超越界。止息是指止息痛苦。完全舍弃是指舍弃集。完全转变是指获得解脱。所谓“一心向往”是指所缘。所谓“普遍行持”是指所缘境。这些也应在无量和菩提的七支等中了解。五根是从《中边分别论》中说的：“生起随顺解脱分，欲与加行能自在，不忘所缘及不退，亦能善巧作分别。”因此，信、精进、念、禅定和智慧能自在地清净。五力也是这些，区别在于不被相违品所胜伏。如彼论云：“相违品已弱，有势是后果。”因此，诸根是由于不信、懈怠、忘失、散乱和非正知等相违品在中间出现而受到相违品的胜伏，所以是微小的。诸力是不被相违品胜伏的，所以是强大的。 它们的顺序是，如果生起信心，则为了果而发起精进。发起精进，则念住现前。念住现前，则不散乱而心入等持。入等持，则如实了知。菩提的七支中，菩提是证悟法性，支是指这里的组成部分。七种支也如彼论云：“自性支、住支，第三出离支。”