Tibetan
ར་དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གིས་བཟློག་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་ཆོས་མཆོག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆོས་མཆོག་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཟློག་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྣམ་པ་འགལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྒྲ་སྦྱར་ཏེ་དོན་དུ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་སྒོམ་སྤང་ཡིན་པས་མཐོང་ལམ་གྱིས་ནི་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་དོ་ཞེས་འཆད་མོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་གིས་སྤོང་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་། །ཞེས་འབྱུང་བས་ཆོས་མཆོག་གིས་སྤོང་བཞིན་པ་ཡིན་གྱི་སྤངས་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་སྒོམ་སྤང་ཡིན་ཀྱང་ངན་སོང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ལས་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་འགག་པ་ལྟར་ཆོས་བཟོད་སྐྱེ་བཞིན་པ་ན་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཐོབ་པ་ཆད་པས་སྤོང་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་པ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིའི་དོན་ནི་འགྲེལ་པ་ལས་མ་འོངས་པས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །མ་འོངས་པ་དེའི་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མར་མེ་དང་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་གྱིས་ཀྱང་མ་འོངས་པ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་མར་མེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བཞིན་པའི་མར་མེས་མུན་པ་སེལ་ཞིང་འགག་བཞིན་པས་སྡོང་བུ་དང་མེར་སྲེག་པ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བཞིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོོ་ཉིད་སྤོང་ལ་འགག་བཞིན་པས་ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱིས་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོོ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པ་ན་རྣམ་པར་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པ་ཆད་པས་ལྡོག་གིཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་གཉེན་པོས་དངོས་སུ་སྤངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཟུགས་མིན་ནི། གཉེན་པོ་སྐྱེ་པས་རྣམ་ཉམས་འགྱུར་ཞེས་འབྱུང་བས་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་ན་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པས་སྤང་བ་ཡིན་པ་ལ་འདི་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་ཉམས་པ་དང་སྤངས་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དང་པོ་ནི་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཆད་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐོབ་པ་ཆད་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་སྐྱེ་བཞིན་པ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བརྟགས་མིན་ཐོབ་པས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ནས་ནི་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་དང་པོར་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ན་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྐྲག་པ་བཅོམ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་བཟོད་ཤེས་ཟག་མེད་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྷག་མ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། ། ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་། གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་དང་། སྐྲག་པ་བཅོམ་ཟིན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་གསུམ་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་(ཟག་མེད་)བཅུ་དྲུག་གོ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའོ། །འདིར་དཔྱད་པ་འདི་ཡོད་དེ་བདེན་པ་རྣམས་ཅིག་ཅར་རྟོགས་སམ། འོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྤང་བྱ་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་ན་སྟོང་ཆེན་མོ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ལས། ལྟ་བ་འདི་ལ་སྦྱར་མ་ཐག་ཏུ་ནི། འཇིགས་ཚོགས་ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་ནི་ཉོན་མོངས་གསུམ་པོ་དག་ཅིག་ཅར་སྤངས་ཏེ་འཕགས་པའི་བདེན་མཐོང་བ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པ་དང་ཆོས་སྲུང་བའི་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ན་རེ་བདེན་པ་ནི་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་རྟོགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བཤད་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བཤད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྔར་སྨོས་པའི་མདོ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདི་ལ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདེན་བཞི་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་རྟོགས་ན་ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་རྣམ་གཞག་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔེ་དང་བཅས་པའི་མདོ་གསུམ་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་མདོ་དང་པོ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་མདོ་ལས། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་བཙུན་པ་ཅི་ལགས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་སམ། འོན་ཏེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ནི་མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་པ་ནི་མེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྨྲ་ན་དེ་སྐད་དུ་ནི་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་ནི་གནས་ཡོད་ཅིང་གོ་སྐབས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཞན་ལའང་སྦྱར་ནས་དཔེ་ནི་ཁང་པ་བརྩེགས་མའམ་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་རྨང་དང་རྩིག་པ་དང་ཕྱམ་སོ་དང་གཡོགས་མ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་རྐང་པ་མ་བཞག་པར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་རྐང་པ་གཞག་པར་བྱ་བའི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་པ་དང་། སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བཞག་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་གཞག་པའི་གནས་དང་གོ་སྐབས་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ། །མདོ་གཉིས་པ་ནི་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་དོན་སྔ་མ་བཞིན་ལ་དཔེ་ནི་བང་རིམ་བཞི་པའི་ཐེམ་སྐས་ལ་འཛེག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སོ།
Chinese
又，此（ར་）也称为能遮遣异生。 有人说，异生是被世间最胜法所遮遣的。若这样说，则有最胜法不是异生的过失。 有人说，最胜法和于苦之法智忍是于遮遣异生无有障碍，且与解脱道相顺的。因为仅仅是形态相违，所以安立相顺之语，实际上，异生是修断，因此见道并非能断。如是分别说部诸师是许诺的。然分别说部的许诺，于最胜法能断，然无有成为非异生的过失。 偈云： “能断灭道者，尽断彼之障。” 如是说，故是最胜法正在断，而非已断故。 此外，彼虽是修断，然因未具足能生恶趣之业缘，故于获得见道时，如灭一般，于法忍生起时，因未具足缘故，异生之获得断绝而断。若非如此，则有见道者成为非圣者的过失。 因此，此之义是，释中说，未来能遮遣异生本身。 承诺彼未来之作用唯是彼，而非其他，如灯和生一般。 导师广增也说，具有能作未来者有三，即生、灯和于苦之法智忍。 如同生起的灯能遣除黑暗，且灭去时能焚烧树木和火一般，于苦之法智忍生起时能断除异生本身，且灭去时能断除十种随眠。 导师国王之子也说，未获得圣者之法者是异生，彼于获得圣者之法时，以变坏之方式，获得断绝而退失，然因非是烦恼性，故非是以对治力而真实断除。 偈云：“烦恼非色者，对治生变坏。” 如是说，若非是烦恼性，则对治生
English
Furthermore, this (ra) is also called that which averts ordinary beings. Some say that ordinary beings are averted by the supreme mundane dharma. If that were the case, it would follow that the supreme dharma is not an ordinary being. Some say that the supreme dharma and the forbearance of knowledge of dharma regarding suffering are unobstructed in averting ordinary beings and are in accordance with the path of liberation. Since they are merely contradictory in nature, the term "in accordance" is applied. In reality, ordinary beings are to be abandoned through meditation, so they are not abandoned through the path of seeing. This is what the Vaibhashikas assert. However, the assertion of the Vaibhashikas does not have the fault of the supreme dharma abandoning ordinary beings and thus not being an ordinary being, because it is said: "The path that leads to cessation completely abandons its obscurations." Therefore, the supreme dharma is in the process of abandoning, but it has not yet abandoned. Furthermore, although it is to be abandoned through meditation, since the karmic conditions for generating bad migrations are not complete, when the path of seeing is attained, like cessation, when the forbearance of dharma arises, the attainment of ordinary beings is cut off due to the lack of conditions, and thus it is abandoned. If this were not the case, it would follow that the one on the path of seeing is not a noble being. Therefore, the meaning of this is that the commentary says that the future itself averts ordinary beings. It is acknowledged that the function of that future is only that, and not anything else, just like a lamp and birth. The teacher Gangspel also said that there are three things that possess the ability to bring about the future: birth, a lamp, and the forbearance of knowledge of dharma regarding suffering. Just as a lamp that is being lit dispels darkness, and when it is extinguished, it burns trees and fire, so too, when the forbearance of knowledge of dharma regarding suffering arises, it abandons ordinary beings themselves, and when it ceases, it abandons the ten latent defilements. The teacher Prince Royal also said that one who has not attained the dharma of the noble ones is an ordinary being, and when that one attains the dharma of the noble ones, the attainment is cut off through the manner of deterioration, and thus it is averted. However, since it is not afflicted, it is not actually abandoned by an antidote, because it is said: "Afflictions are not form, they change through the arising of an antidote." Thus, if it is not afflicted, then the antidote arises.
Chinese
因为这是无覆无记的缘故。那么，断灭和舍断有什么区别呢？第一种情况是仅仅因为因缘不具足而失去获得，第二种情况是因为生起对治而舍断。因此，因为失去获得与异生不相应，所以在法忍的阶段只有圣者才是，而不是异生，这样说来，在生起对苦的法忍时，因为获得了异生的非实有，所以是舍断，这就是这个意思。生起了对苦的法知忍之后，就生起缘于欲界之苦本身的法知智。这是最初在知晓欲界之法的真如时是法知，而不是忍，因为之前的智慧已经摧毁了恐惧。如同生起缘于欲界之苦的无漏忍智一样，在苦法知之后，也生起缘于欲界之苦的剩余部分，以及上二界的苦谛的随知忍和随知智。 这些智慧是因为在法知之后生起的缘故是随知，因为不畏惧上界的苦之法性是忍，因为进入到摧毁恐惧之后是智。如同生起缘于苦谛的四种智慧一样，对于集等三谛也应当同样了知。这样，现观真谛的这条道路就是（无漏）十六刹那的心。所谓现观，就是现量见到。这里有这样的考察：是同时证悟真谛，还是次第证悟？如果按照第一种说法，真谛现观就不应该是十六，如果按照第二种说法，所断就会次第舍断，那么从大空性摧毁中，将这种观点立即应用到，例如：坏聚见和戒禁取见，以及怀疑和三种烦恼一起舍断，成为圣者见真谛，这样说就相违了。圣者住部和法护部等
English
Because this is unshaded and unindicated. Then, what is the difference between annihilation and abandonment? The first is the loss of attainment merely because the conditions are not complete, and the second is abandonment because the antidote has arisen. Therefore, because the loss of attainment is not associated with ordinary beings, only the noble ones are in the stage of Dharma-kshanti, and not ordinary beings. Thus, when Dharma-kshanti arises for suffering, it is said that it is abandonment because the non-substantiality of ordinary beings is attained. This is the meaning. After the Dharma-jnana-kshanti for suffering arises, then Dharma-jnana-jnana arises, focusing on the suffering of the desire realm itself. This is Dharma-jnana when one first knows the suchness of the Dharma of the desire realm, but not kshanti, because the previous wisdom has already destroyed fear. Just as the uncontaminated kshanti-jnana arises focusing on the suffering of the desire realm, so after the Dharma-jnana of suffering, the remaining part of the suffering of the desire realm, and the Anvaya-kshanti and Anvaya-jnana focusing on the truth of suffering of the two upper realms also arise. These wisdoms are Anvaya because they arise after Dharma-jnana, they are kshanti because they do not fear the Dharma-nature of the suffering of the upper realms, and they are jnana because they enter after destroying fear. Just as the four wisdoms that focus on the truth of suffering arise, so too should the three truths, such as origin, be understood in the same way. Thus, this path of realizing the truths is the sixteen moments of mind (uncontaminated). Realization means seeing directly. Here there is such an examination: Are the truths realized simultaneously, or are they realized in stages? If according to the first statement, the realization of the truths should not be sixteen, and if according to the second statement, what is to be abandoned will be abandoned in stages, then from the destruction of the great emptiness, immediately apply this view to, for example: the view of the collection of fears and the adherence to precepts and vows, as well as doubt and the three defilements are abandoned together, becoming a noble one seeing the truth, which contradicts what is said. The noble Sthavira and Dharma-rakshita schools, etc.