Chinese
有些人认为，真谛是顿悟的。解释十六种智慧的形态，是基于对四圣谛解释十六种法相的权宜之计。否则，就与之前提到的经文相矛盾。一切有部等认为，证悟真谛是次第证悟十六种，而不是顿悟。如果四圣谛是顿悟，那么陷入者和安住者的分类将是不合理的，并且与世尊所说的三个带譬喻的经文相矛盾。 其中，第一部经是《相应部经》中，无依施主问：尊者，什么是比丘？是逐渐证悟四圣谛，还是证悟一个？回答说：居士，四圣谛是逐渐证悟的，没有证悟一个的情况。居士，如果有人说：我没有证悟苦圣谛，就要证悟集圣谛，乃至没有证悟灭苦之道圣谛，就要证悟灭苦之道圣谛。这样说是不应该的。为什么呢？因为没有证悟苦圣谛就证悟集圣谛是不可能的，没有机会的。证悟苦圣谛之后再证悟集圣谛，这是有可能的，有机会的。同样，其他的真谛也应如此类推。譬如，多层楼房或高大楼房的地基、墙壁、楼板和覆盖物，如果不先立足于前一个，就立足于后一个，这是不可能的，没有机会的；先立足于前一个，再立足于后一个，这是有可能的，有机会的。通过这种方式来说明。 第二部经是对比丘说的，意义与前一部经相同，譬如攀登四级台阶来说明。
English
Some say that the truth is realized all at once. The explanation of the sixteen aspects of wisdom is based on the expedient of explaining the sixteen aspects of dharma in relation to the four truths. Otherwise, it would contradict the previously mentioned sutras. The Sarvastivadins and others believe that the realization of the truths is a gradual realization of the sixteen, not all at once. If the four truths were realized all at once, then the classification of those who have entered and those who abide would be unreasonable, and it would contradict the three sutras with similes spoken by the Blessed One. Among them, the first sutra is from the Samyukta Agama Sutra. The householder Anathapindika asked: Venerable, what is a monk? Is it gradually realizing the four noble truths, or realizing one? The answer was: Householder, the four noble truths are gradually realized, there is no realization of one. Householder, if someone says: I have not realized the noble truth of suffering, and I will realize the noble truth of the origin, and so on, up to not realizing the noble truth of the path to the cessation of suffering, and I will realize the noble truth of the path to the cessation of suffering. It should be said that one should not speak like that. Why? Because it is impossible and there is no opportunity to realize the noble truth of the origin without realizing the noble truth of suffering. It is possible and there is an opportunity to realize the noble truth of the origin after realizing the noble truth of suffering. Similarly, the other truths should also be applied. For example, it is impossible and there is no opportunity to place the foot on the later one without placing the foot on the earlier one for the foundation, walls, floors, and coverings of a multi-story building or a large building; it is possible and there is an opportunity to place the foot on the later one after placing it on the earlier one. It is explained in this way. The second sutra is spoken to a monk, the meaning is the same as the previous sutra, and the simile is explained by climbing a four-step staircase.
Tibetan
། མདོ་གསུམ་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དོན་སྔ་མ་བཞིན་ལ་དཔེ་ནི་གདོང་བུ་བཞི་པའི་སྐས་ལ་འཛེགས་ཏེ་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་དུ་འཛེག་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ན་དེའི་ཀུན་འབྱུང་སྤང་ཞིང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ་དེ་དག་ཀྱང་ལམ་གོམས་པས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དུ་མ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མཐོང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། དམིགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཤེས་རབ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་(གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་)དང་བཅས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་དང་། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མཚན་ཉིད་དང་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པའི་བྱ་བ་བཞི་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་གསུམ་ཆར་དང་། ཤེས་རབ་ལས་གཞན་པའི་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མཚུངས་ལྡན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ཐ་མ་ཁོ་ནའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ཆོས་མཆོག་དང་ས་གཅིག་ཅིང་ཆོས་མཆོག་ནི། མི་ལྕོགས་མེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་བསམ་གཏན་ས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཀྱང་ས་དྲུག་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །(བཟོད་འབྲིང་མན་ཆད་ནི་བསམ་གཏན་ལ་རྟེན་ཡང་བྱེ་བྲག་གི་ས་མི་མཚུངས་པ་སྲིད་དོ། །བཅུ་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་)བཅུ་དྲུག་པོ་དེའི་བཟོད་པ་བརྒྱད་དང་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་(ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཐོབ་པ་གཅོད་པས་)རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་ལྟར་སྤང་བྱ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒོ་འཕར་གཅོད་པ་ལྟར་སྤང་བྱ་ལས་རྒྱལ་བའི་བྲལ་ཐོབ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བར་
Chinese
第三部经是为圣者阿难陀宣说的，意义如前，譬如登上四面梯子，登上楼阁之上的譬喻而宣说。说的是同时现证真谛，是指以一种行为的现证为前提而说的。因为见到痛苦时，就断除其集，现证灭，而这些也是因为习惯了道。这里次第现证是指见道的现证。那么，现证有很多种吗？现证有三种，即见道的现证、所缘的现证和行为的现证。 其中第一个是指以无漏的智慧现量见到四谛的十六种行相。如经中说：诸比丘，以无漏的智慧所见到的，那就是见。因此，智慧本身就是见。第二种是指与智慧相应的（心和心所）。第三种是指与智慧相应的，以及不相应的戒律、特征和获得等等。因为它们能做到了知痛苦、断除集、现证灭和在相续中修习道这四种行为。因此，认为智慧三种都有，以及智慧之外的相应者是后两种，而与智慧一起的不相应者只是最后一种。这十六种现证与法顶为同一地，法顶是不可战胜的，特别是禅定地。因此，这些也依赖于六地。（忍中等以下虽然依赖于禅定，但细微的地可能不同。十六个数量确定是因为）这十六个的八忍和八智，依次（因为断除烦恼的获得）像赶走盗贼一样，对所断除的事物造成损害，因为不能被他人阻碍，像砍断门闩一样，因为与战胜所断除的解脱获得一起产生，所以是中间。
English
The third sutra was spoken to the venerable Ananda, with the same meaning as before, using the analogy of climbing a four-sided ladder to ascend to the top of a mansion. It speaks of realizing the truths simultaneously, which is said with the understanding of a single act of realization. Because when suffering is seen, its origin is abandoned, and cessation is realized, and these are also because of familiarity with the path. Here, gradual realization refers to the realization of the path of seeing. So, are there many kinds of realization? There are three kinds of realization: the realization of the path of seeing, the realization of the object, and the realization of the act. The first of these is the direct seeing of the sixteen aspects of the four truths by the wisdom of non-contamination. As it says in the sutra: "Monks, whatever is seen by the wisdom without contamination, that is seeing." Therefore, wisdom itself is seeing. The second is that which is associated with wisdom (mind and mental factors). The third is that which is associated with wisdom, and also those that are not associated, such as discipline, characteristics, and attainment. Because they can perform the four acts of knowing suffering, abandoning the origin, realizing cessation, and cultivating the path in the continuum. Therefore, it is held that all three wisdoms are present, and that the associated factors other than wisdom are the latter two, while the non-associated factors together with wisdom are only the last one. These sixteen realizations are of the same ground as the supreme Dharma, and the supreme Dharma is invincible, especially the ground of meditative concentration. Therefore, these also depend on the six grounds. (Even though the lower tolerance and so on depend on meditative concentration, the specific grounds may differ. The determination of the number sixteen is because) the eight tolerances and eight knowledges of these sixteen, in order (because of cutting off the acquisition of afflictions), like driving away thieves, cause harm to what is to be abandoned, because they cannot be obstructed by others, like cutting off a door bolt, because they arise together with the attainment of liberation that overcomes what is to be abandoned, therefore it is intermediate.
Tibetan
ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ཡིན་གྱི་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་མཆོག་ཉིད་མཐོང་སྤང་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་ཆོས་མཆོག་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་འབའ་ཞིག་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གང་དག་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་ལམ་དུ་འདོད་པ་དེ་དག་ལའང་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། (གལ་ཏེ་བཟོད་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་ན་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀུན་སྦྱོར་ནི་དགུ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང་། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པའི་འཁོར་ཡིན་པས་བཟོད་པས་སྤང་བྱ་ལ་ཤེས་པའི་སྤང་བྱར་བཤད་དེ་འཁོར་གྱིས་བཅོམ་པ་ལ་རྒྱལ་པོོས་བཅོམ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒོམ་སྤང་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །)། གང་དག་འདིར་ཐེག་པ་གོང་མའི་མཐོང་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་དུ་མ་འཆད་པ་དེ་དག་ནི་སྐབས་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་རྣམས་སྔར་མ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །(ཞེ་ན་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་ནི་བཟོད་པའི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་མཐོང་ལམ་གྱི་བར་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ལ་བསམས་པའམ། ཡང་ན་མ་མཐོང་བའམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཟག་འདིའི་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བ་འཇུག་པ་སྟེ་དེ་སྲིད་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ནི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ཏེ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་པ་བརྒྱད་དང་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ལམ་སྔ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུན་ཆགས་པ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ན་ཉམས་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མཐོང་སྤང་གི་སྤངས་པ་འཛིན་པའི་གཞིའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སྒོམ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐོང་ལམ་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་མི་འཐད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་བདུན་མཐོང་ལམ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་པ་མཐོང་བ་ཐམས
Chinese
是无间道和解脱道。刹那也是对所知生起了知的行为圆满的刹那，而不是时际的刹那。在《摄类学》中说：心的刹那，应知是对所知生起了知完全圆满。有些人认为法胜是见断的损害者，那么法胜就成了仅仅是无间道和见道解脱道的过失。有些人认为一切智都是修道，那么他们也会认为见道不是十五刹那。（如果忍能断烦恼，那么经论中说，结使有九种，即法智所断四种，类智所断四种，修所断。这与经论相违，如果这样问难，那么，忍是智的眷属，因此，忍所断的，说是智所断，就像眷属战胜了，说是国王战胜了一样。修断唯是智，因为对于修断来说，无间道也是智的自性。）。有些人在此不阐述上乘见道的多种分类，那些都是不合时宜的。 十六个智慧刹那中，最初的十五个刹那是见道，因为如实现见了以前未见的真谛。（如果这样说，那么这个理由在有法的一方不成立，因为智是执著忍的对境的缘故，如果这样问难。那么，那些也是见道中间的智的缘故，或者在相续中思择，或者因为未见或见，即此人的未见进入见，所以直到那时是见道。道中的类智是修道，因为是沙门果的造作之果的缘故，以及获得八智和十六相的缘故，以及前道衰退的缘故，以及相续成就的缘故。如果这是修道，那么衰退是有可能的，如果这样问难。不是的，因为是执著见断之断的所依的对治的缘故，这样说，那么一切修道都太过于成为见道，因此是不合理的。为什么七智是见道呢？因为一切见真谛
English
It is the path of non-interruption and the path of liberation. A moment is also the moment when the act of generating knowledge of the knowable is complete, not the moment of the end of time. In the Compendium of Categories, it says: A moment of mind should be known as the complete perfection of the arising of knowledge of the knowable. Some people think that Dharma-supreme itself is a harm to what is to be abandoned by seeing, then Dharma-supreme becomes the fault of being only the path of non-interruption and the path of seeing the path of liberation. Some people think that all wisdom is the path of cultivation, then they will also think that the path of seeing is not fifteen moments. (If forbearance can cut off afflictions, then the scriptures say that there are nine kinds of fetters, namely, four kinds to be cut off by the knowledge of the Dharma, four kinds to be cut off by the subsequent knowledge, and those to be cut off by cultivation. If this contradicts the scriptures, then, forbearance is the retinue of wisdom, therefore, what is to be cut off by forbearance is said to be cut off by wisdom, just as if the retinue has conquered, it is said that the king has conquered. What is to be cut off by cultivation is only wisdom, because for what is to be cut off by cultivation, the path of non-interruption is also the nature of wisdom.). Those who do not explain the various classifications of the path of seeing of the higher vehicle here are out of place. Of the sixteen moments of wisdom, the first fifteen moments are the path of seeing, because the truths that were not seen before are directly seen. (If you say so, then this reason is not established on one side of the subject, because wisdom is the object of clinging to forbearance, if you ask this question. Then, those are also the wisdom in the middle of the path of seeing, so consider it in the continuum, or because of not seeing or seeing, that is, the unseen of this person enters into seeing, so until then it is the path of seeing. The subsequent wisdom in the path is the path of cultivation, because it is the result of the creation of the fruit of the ascetic, and because of obtaining eight wisdoms and sixteen aspects, and because of the decline of the previous path, and because of the achievement of the continuum. If this is the path of cultivation, then decline is possible, if you ask this question. No, because it is the antidote to the basis of clinging to the abandonment of what is to be abandoned by seeing, saying so, then all the paths of cultivation are too much to become the path of seeing, so it is unreasonable. Why are the seven wisdoms the path of seeing? Because all see the truth