Tibetan
བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེས་འདོད་དོ། ། མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ལ་ལྟར་རུང་བའི་བདག་ཉིད་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་ལ་བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདུས་བྱས་དང་སྐྱེ་བ་ཐ་དད་པར་འདོད་ན་ནི་འདུས་བྱས་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་ནའང་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བའང་མ་ཡིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་འགལ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་མདོ་ལས། བཙུན་པ་གཉིས་ཀས་མི་དགུམ་པ་དེ་གང་ལགས། ཤཱ་རིའི་བུ་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། འདིར་བདག་ཉིད་འཆི་བ་ནི་རང་སའི་ཟག་མེད་དང་། གཞན་གྱིས་གསོད་པ་ནི་གོང་སའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་མིན་པ་ན་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །འོ་ན་མེད་མིན་པ་དེར་ཡང་ས་གཞན་གྱི་འཕགས་ལམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་། །ཞེ་ན་མཉམ་གཞག་གི་ས་པས་སྤོང་བ་ལ་རང་ས་ཟག་མེད་དང་གོང་མའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་མོས་པས་མཉམ་བཞག་གི་ས་གཉིས་ཀ་དེར་གོའོ། །གཞན་ཡང་འདུས་བྱས་ལས་སྐྱེ་བ་ཐ་དད་པར་འདོད་ན་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། གང་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་ལ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒ་བ་དོན་གཞན་ལ་སོགས་པ་ལའང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་དོན་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྒྱུན་དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གནས་པ་དང་། རྒྱུན་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། རྒྱུན་འགོག་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། རྒྱུན་གྱི་དང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཆད་པ་འཇིག་པ་གནས་པ་དེ། །དེ་ཉིད་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། །གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྔོན་མེད་ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །རྒྱུན་གནས་དེ་ཆད་འཇིག་པ་ཡིན། །རྒྱུན་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། །གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་སྐད་ཅིག་མའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་གནས་པ་མི་སྲིད་ཅིང་གནས་ནའང་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མི་གནས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པ་ལས། སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལ་ནི། །གནས་པ་མེད་ན་འཇིག་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་འཇིག་འགྱུར་དེའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་རྟོག་དོན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་མེད་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དེར་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་དེར་རོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དོན་གཅིག་པར་སྟོན་པ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་མ་ལ་རྒ་བའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། དེ་བཞིན་ན་ནི་རྒ་མི་འགྱུར། །གཞན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་གཞན་ཉིད། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་གཅིག་ལ། །རྒ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྒ་བ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྱུར་ནའང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེའི་ཕྱིར་མདོའི་དོན་ནི་རྒྱུན་གྱིས་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ནའང་སྐད་ཅིག་ལ་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་ན་སྔར་མེད་པ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་འགག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། བྱུང་ནས་ཀྱང་ཡང་མི་འབྱུང་བ་འདི་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་གཅིག་མཚན་ཉིད་བཞི་ཚང་ན་སྐྱེ་འཇིག་གནས་རྒ་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པར་ཐལ་ལ་མ་ཚང་ན་འདུས་བྱས་སུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྐྱེ་བ་མ་འོངས་པ་ཆོས་མ་འོངས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་ལ། ད་ལྟར་བའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་སོགས་བྱ་བ་བྱེད་པས་དུས་ཐ་དད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཡང་།) གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བས་འདུས་བྱས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ
Chinese
因此，他们认为不会变成没有接触的。经部等宗派认为，从瓶子等事物中分离出来的生等是不存在的，因为没有发现可以作为量依据的自性，就像在地面上没有发现瓶子一样。此外，如果认为有为法和生是不同的，那么有为法本身就会变成无生。如果它本身就是生，那么也不会是不同的。如果既不是生也不是无生，那么这些行为就不会变成矛盾。那么，经中说：“两位比丘不能杀的是什么？舍利子，是趋近于无想定处。”这是什么意思呢？这里，自己死亡是指自己地界的无漏，被他人杀死是指通过上地界的近取来断除。意思是说，在无想定处，这两种情况都不存在。那么，在无想定处，也可以通过其他地界的圣道来断除吗？如果认为通过等持地来断除，是通过自己地界的无漏和上地界的近取来断除，那么等持的两个地界都包括在那里。此外，如果认为生与有为法是不同的，那么生就会变成非有为法。如果既不是有为法也不是非有为法，那么这些就不会变成区分的矛盾。 因此，与经中所说“凡是稍微具有生法者，一切皆具有灭法”相违背，因为法性的声音被认为是自性。同样，衰老等其他意义也应该这样说。这三个是有为法的特征，等等，经的意义是，有为法的第一个相续是生，相续的后续是住，相续的前后差别是住变，相续的停止是不恒常的，这样说。这些也是有为法的自性，而不是其他的。正如论师的解释中所说：“相续的第一个是生，断灭是灭，住是它，它本身前后差别是，住变本身。”以及“从无有中产生是生，相续住是断灭，相续的前后
English
Therefore, they believe that it will not become without contact. The Sautrāntikas and others hold that birth, etc., which are distinct from vases and other things, do not exist, because no self-nature that can be relied upon as a valid measure is found, just as a vase is not found on the ground. Furthermore, if one believes that conditioned phenomena and birth are different, then conditioned phenomena themselves will become unborn. If it is birth itself, then it will not be different either. If it is neither birth nor non-birth, then these actions will not become contradictory. Then, what does the sutra mean when it says, "What is it that two monks cannot kill? Shariputra, it is those who approach the realm of neither perception nor non-perception."? Here, self-death refers to the absence of outflows in one's own realm, and being killed by others refers to abandonment through the proximity of higher realms. It means that in the realm of neither perception nor non-perception, both of these are absent. Then, even in the realm of neither perception nor non-perception, can it be abandoned by the noble path of other realms? If it is believed that abandonment through the ground of equanimity is abandonment through the absence of outflows in one's own realm and the proximity of higher realms, then both grounds of equanimity are included there. Furthermore, if one believes that birth is different from conditioned phenomena, then birth will become unconditioned. If it is neither conditioned nor unconditioned, then these will not become contradictory distinctions. Therefore, it contradicts what is said in the sutra, "Whatever has the nature of arising, all of that has the nature of ceasing," because the sound of dharma-nature is considered to be self-nature. Similarly, aging and other meanings should also be stated in this way. These three are the characteristics of conditioned phenomena, and so on. The meaning of the sutra is that the first continuum of conditioned phenomena is birth, the subsequent continuum is abiding, the difference between the earlier and later continuum is change of abiding, and the cessation of the continuum is impermanence. These are also the self-nature of conditioned phenomena, and not others. As it is said in the commentary of the teacher: "The first of the continuum is birth, cessation is destruction, abiding is that, the difference between earlier and later is, the change of abiding itself." And "Arising from non-existence is birth, the continuum abiding is destruction, the earlier and later of the continuum
Chinese
耶扎认为，存在会转变为其他状态。这是所说的。经部不是以刹那为依据而说的，因为刹那如果每一刹那都在坏灭，那么它就不可能存在，即使存在也不是刹那。说刹那存在于一个时刻也是不对的，因为它是不存在的终极。就像释论中所说：刹那之法若无住，则会坏灭。因此，对它的思索毫无意义。其中“若无住则会坏灭”的意思是，因为没有存在所以会坏灭。“它”指的是刹那。思索“它”指的是存在。因此，刹那因为是坏灭，所以不是存在。这也没有阻止将刹那的生起和无常视为同一意义，因此被视为同一意义。刹那也没有衰老，就像释论中所说：同样，不会衰老，如果转变，那就是其他的。因此，在一个事物上，衰老是不合理的。因为衰老是转变为其他，所以一个刹那本身不应该转变为其他，即使转变，也不合理地成为一个刹那。因此，经部的意义是以相续为依据而说的，而不是以刹那为依据。如果认为那是自性，那么它就不会遍及刹那，因此有为法的自性确实是以前没有的生起，生起之后就是灭亡。就像经部中所说：有为法是指从没有产生到产生，产生之后不再产生，这就是有为法的自性。如果一个事物在同一时间具备四种自性，那么生、灭、住、老就会同时发生，如果不具备，就不会成为有为法。如果说未来的生起对未来的法起作用，而现在的法起存在等作用，那么因为时间不同，所以没有过失。如果未来的生起产生有为法，那么所有的有为法都会同时产生。
English
Ye Drak considers that existence transforms into another state. This is what is said. The Sutra Pitaka does not speak based on the momentariness, because if a moment is destroyed at each moment, then it is impossible for it to exist, and even if it exists, it is not a moment. It is also not right to say that a moment exists in one moment, because it is the ultimate of non-existence. As the commentary says: If there is no abiding in the momentary dharma, it will be destroyed. Therefore, thinking about it is meaningless. Among them, "if there is no abiding, it will be destroyed" means that it is destroyed because there is no existence. "It" refers to the moment. Thinking about "it" refers to existence. Therefore, the moment is not existence because it is destruction. This also does not prevent considering the arising and impermanence of the moment as the same meaning, so it is considered as the same meaning. There is also no aging in the moment, as the commentary says: Similarly, it will not age, if it transforms, that is another. Therefore, on one thing, aging is unreasonable. Because aging is transforming into another, one moment itself should not transform into another, and even if it transforms, it is not reasonable to become one moment. Therefore, the meaning of the Sutra Pitaka is spoken based on the continuum, not based on the moment. If it is considered as the nature, then it will not pervade the moment, so the nature of conditioned phenomena is indeed the arising of what was not there before, and after arising, it is extinction. As the Sutra Pitaka says: Conditioned phenomena refers to arising from what has not arisen, and after arising, it no longer arises, this is the nature of conditioned phenomena. If one thing possesses four natures at the same time, then birth, death, dwelling, and aging will occur simultaneously, and if it does not possess them, it will not become a conditioned phenomenon. If the future arising acts on the future dharma, and the present dharma acts on existence, etc., then there is no fault because the times are different. If the future arising produces conditioned phenomena, then all conditioned phenomena will arise simultaneously.