Chinese
断除那些争论后，以恒常唯一自在之性，修习空性无我，则期望获得解脱。同样，经部宗和唯识宗、自续派中观宗，在各自的宗义上也有差别。虽然那些都是应该修习的，但应如我宗应成派中观宗的宗义那样修习见解。那也是按照怙主龙树的宗义，由吉祥月称在《明句论》和《入中论》中确立的那样，需要了解圣者父子（无著、世亲）的宗义，如实解释的宗喀巴大师的著作集中有，可以参阅。我也是跟随第二佛陀的足迹，按照怙主龙树的宗义，学习见解方面的知识。那时，由于圣者的加持，如宗喀巴大师所说，对胜义谛的见解要点获得了定解。那也是如果用探究真谛的理智来分析，几乎无法找到，并非那么困难，而是自性空寂如虚空一般，仅仅是假立名称而已。黑白业果等一切行为，毫无损害地安立的方法才是困难的。例如，过去的物体，现在虽然没有，但总的来说是存在的。同样，未来的物体，现在虽然没有，但也必定存在。需要这样认为，黑白业果等，轮回涅槃的一切，即使通过智慧分析也无法找到，但不分析时，按照世俗的常识，也认为在名言上是存在的。那也如镜子水中的影像一般，世俗的一切，虽然显现为真实，但显现的同时也是空性的。空性的同时也是显现的，因此在一个本体上，两种谛实聚合的安立方式，如果能够很好地了解，就可以被认为是精通见解，否则，即使口头上说一百遍没有自性成立的法尘，也只是重复声音而已。因此，自性空性的意义，虽然用成百上千的道理，反复分析并确定，也必定会有一些分析修习，但却成了沉掉和掉举粗重的奴隶，被止观二者的力量所控制，除了安立修习的片面性之外，无法产生圆满的特征。然而，三学中的智慧学是完全确定的，在增上慧学中，有两种所缘，即世俗和胜义，世俗的知识
English
Having refuted those arguments, by the very nature of being eternally one and independent, one hopes to attain liberation by meditating on emptiness and selflessness. Similarly, there are differences in the tenets of the Sutra School, the Mind-Only School, and the Svatantrika Madhyamaka School. Although all of those are to be meditated upon, one must meditate on the view according to the system of our own Prasangika Madhyamaka School. That, too, is in accordance with the system of the Protector Nagarjuna, as established by the glorious Chandrakirti in the Clear Words and Engaging in the Middle Way. One needs to know the system of the noble father and sons (Asanga and Vasubandhu), as explained in detail in the collected works of Je Tsongkhapa. I, too, following in the footsteps of the Second Buddha, have studied the aspects of the view according to the system of the Protector Nagarjuna. At that time, through the blessings of the noble ones, I gained certainty about the key points of the definitive meaning of the view, as stated by Je Rinpoche. That, too, is not so difficult that it cannot be found by analyzing with the reasoning that investigates the ultimate truth, but rather, it is just that it is empty by nature, like the sky, and that it is merely labeled with a name. It is difficult to know how to establish all actions, such as black and white karma and its effects, without any harm. For example, past objects, although they do not exist now, generally do exist. Similarly, all future objects, although they do not exist now, must necessarily exist. It is necessary to think so, black and white karma and its effects, etc., even though all of samsara and nirvana cannot be found by analyzing with intelligence, it is believed that they exist conventionally according to the common sense of those who do not analyze. That, too, is like the reflection in a mirror or in water, all conventionalities, although they appear to be true, are empty as they appear. Since they are empty as they appear, that way of establishing the union of the two truths on one basis, if one knows it well, one can be considered skilled in the view, otherwise, even if one says a hundred times with words that there is not even a particle of phenomena that is established by its own nature, it is just a repetition of general sounds. Therefore, the meaning of emptiness of inherent existence, although one has repeatedly analyzed and ascertained it with hundreds of reasons, there must be some analysis and meditation, but one has become a slave to sinking and excitement, and is controlled by the power of calm and insight, and apart from a mere partiality of establishing and meditating, one has not been able to generate complete characteristics. However, the wisdom training among the three trainings is completely certain, and in the higher wisdom training, there are two objects of focus, namely conventional and ultimate, conventional knowledge.
Tibetan
པའི་གནས་ལྔ་པོ། །ཅི་རིགས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། །དོན་དམ་བདག་མེད་ཕྲ་རགས་ཀུན། །རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་ཉིད་ལ་བཤད། །ལྷག་པ་བསམ་གཏན་བསླབ་པ་ཡང་། །ཕྱོགས་ཙམ་ཡོད་དེ་དེ་ལ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ལ་དམིགས་དང་། །དཔྱད་བསྒོམ་འཇོག་བསྒོམ་རྣམ་པ་གཉིས། །སྤྱིར་ནི་དགེ་བའི་དམིགས་རྟེན་ཞིག །དེ་ལ་རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཀྱང་། །རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ཙམ་བྱུང་ན། །ཏིང་འཛིན་ཡིན་ཞེས་སྔགས་རིམ་ལས། །བཤད་ཅིང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཡི། །ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་ཚུལ་མང་འབྱུང་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཞེས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ །སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལྷ་སྐུ་སོགས། །དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས་དཔྱད་བསྒོམ་དང་། །འཇོག་བསྒོམ་བྱ་བའི་ཚུལ་བཤད་ལྟར། །འབད་པས་བརྟན་པོ་མ་བྱུང་ཡང་། །ཞི་ལྷག་རྗེས་མཐུན་གྱིས་བསྡུས་པའི། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཟུང་འབྲེལ་ཙམ། །ཡོད་པར་རང་གི་ཚད་མས་ངེས། །ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་ལ། །རྣམ་པ་མང་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། །སོ་ཐར་བྱང་སེམས་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་ཅི་ནུས་བསྲུང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་ཕྲ་བ་ནི། །ལས་འབྲས་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་རུ། །འདུས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཡུལ། །ད་ལྟའི་སོ་སྐྱེས་ག་ལ་ནུས། །དེ་བཞིན་ཕྱིན་དྲུག་ཕྱོགས་ཙམ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིིན་པ་དུ་མ་དང་། །དགེ་འདུན་མཆོད་དེ་ཡོན་དུ་མ། །ཕུལ་ཞིང་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད། །དགེ་ཀུན་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་སེམས། །རྒྱུན་ཏུ་གོམས་བྱས་སྦྱིན་པ་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྔར་བཤད་ལྟ་བུ་སྟེ། །རང་དོན་ཁོ་ན་ཡིད་བྱེད་དང་། །བྲལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་ཏུ་མདོ་ལས་བཤད། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་རུ་དཀའ་སྤྱད་དང་། །ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་བཟོད་པ་རྣམས། །རྟག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དང་དུ་ལེན་ཅིག་གནོད་པ་ལ། །བཟོད་པའི་བཟོད་པའང་ཡོད་པའི་ཁུལ། །དགེ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། །རྟག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་སེམས་ཅན་དོན། །བྱ་དཀའ་མང་པོ་བསྒྲུབ་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་ངན་འགྲོ་རུ། །བསྐལ་བར་གནས་ཀྱང་མི་སྐྱོ་བའི། །གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡོད་པའི་ཁུལ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས། །གོང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་ནི། །དགོན་ནམ་གྲོང་སོགས་དག་ཏུ་གནས་བྱས་ཀྱང་། །ཉན་རང་ཡིད་བྱེད་དམན་པའི་སེམས་བོར་ཏེ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་བཞིན་པར། །གཟུགས་སོགས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་སྤྱོད་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་བྱས་པའི། །བསམ་གཏན་གནས་དང་དབེན་པའི་མཆོག་ཏུ་བ
Chinese
那五种处所，以如理如实知晓的智慧，以及通达胜义谛无我的粗细一切的智慧来解说。增上禅定学，也仅有一部分，于此，有观世俗谛和胜义谛，以及观察修和安住修两种。一般而言，任何善的所缘，无论长短，只要能做到一心专注，在密咒次第中，就说是禅定。内外两种禅定的修法有很多，都归于禅定的范畴。密咒中，如以佛像等作为所缘，按照观察修和安住修的方式来修持，即使没有努力达到稳固，也以寂止和胜观相结合的方式，通过自己的衡量来确定具有禅定和智慧的结合。增上戒律学，虽然有很多种，但简而言之，就是尽力守护别解脱戒、菩萨戒和密咒戒。戒律学非常细微，因为业果非常细微，所以是佛的境界，现在的凡夫怎么能做到呢？同样，也有六度的一小部分，如多种法布施，供养僧众，供养许多供品，以及将自己的身体受用和一切善根施与他人。经常串习这种心，就是布施。戒律如前所述，与只为自己着想的心态分离，这就是经中所说的菩萨的殊胜戒律。为了佛法而精进修行，对佛法有坚定的信念和忍耐，总是存在，并且欣然接受一切痛苦，对于损害，也有忍耐的忍耐。对于善行有欢喜的精进，总是存在，并且为了众生，成就许多难行之事，为了菩提，即使在地狱中住无数劫也不厌倦的盔甲精进，也算是存在。然后是禅定和智慧两种，已经在前面说过了，在《般若经》中说，即使住在寂静处或城市等地方，也要舍弃声闻缘觉的下劣心态，为了他人的利益而修持菩提，即使享用色等五种妙欲，这也是菩萨所自在的禅定处和寂静的殊胜之处。
English
Those five places are explained with the wisdom of knowing as it is and the wisdom of understanding all the subtle and coarse aspects of the ultimate truth of selflessness. The training of higher meditative concentration is also only a part, and in this, there are two types: focusing on conventional truth and ultimate truth, and analytical meditation and stabilizing meditation. In general, any object of virtue, whether long or short, as long as one can achieve single-pointed concentration, it is said to be meditative concentration in the tantric sequence. There are many ways to cultivate both inner and outer meditative concentration, and they all fall under the category of meditative concentration. In the context of mantra, as it is said to use deities and other forms as objects of focus, and to practice analytical meditation and stabilizing meditation, even if one has not strived to achieve stability, one can determine through one's own measure that there is a combination of meditative concentration and wisdom, which is a combination of calm abiding and insight. The training of higher ethical discipline, although there are many types, can be summarized as striving to protect the vows of individual liberation, the bodhisattva vows, and the secret mantra vows as much as possible. The training of ethical discipline is very subtle, because the results of actions are very subtle, so it is the realm of the Buddha alone. How can ordinary beings of the present do it? Similarly, there is a small part of the six perfections, such as many Dharma teachings, offering to the Sangha, offering many offerings, and giving one's own body, possessions, and all virtues to others. Constantly familiarizing oneself with this mind is generosity. Ethical discipline is as described earlier, separated from the mindset of only thinking of oneself, and this is the supreme ethical discipline of the bodhisattva as described in the sutras. Constantly enduring hardships for the sake of the Dharma, having firm faith and patience in the Dharma, always existing, and gladly accepting all suffering, and also having the patience of patience for harm. The diligence of rejoicing in virtue is always present, and for the sake of sentient beings, accomplishing many difficult tasks, and for the sake of enlightenment, even dwelling in hell for countless eons without discouragement, the armor-like diligence is also considered to exist. Then there are the two types of meditative concentration and wisdom, which have already been mentioned above. In the Mother Sutra, it is said that even if one dwells in a solitary place or a city, one should abandon the inferior mind of the Hearers and Solitary Realizers, and while cultivating enlightenment for the benefit of others, even if one enjoys the five desirable qualities such as form, this is the meditative concentration place and the supreme solitude that is mastered by the bodhisattva.