Tibetan
མདོར་ན་དགོན་འདིའི་མཁན་པོ་དང་། །རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ལན་གཉིས་རེ། །བྱས་ཐོག་དབང་བསྐུར་འཆད་རྩོམ་གྱིས། བསྟན་དང་འགྲོ་ལ་ཕན་མང་བསྒྲུབས། །གྲྭ་ཚང་སློབ་དཔོན་བྱེད་པ་ནས། །ད་ལྟར་རང་ལོ་དོན་གསུམ་པར། །མདོ་སྔགས་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི། །རྩོམ་དཔེ་པོ་ཏི་བཅུ་ལྷག་ཙམ། །བྱུང་འདི་སྔོན་ནས་ད་ཡི་བར། །པར་གྲུབ་ཡོངས་རྫོགས་འགའ་རེ་དང་། །ལེ་ཚན་རང་རང་འདོད་པ་བཞིན། །ཕྱོགས་འདིའི་སྟོད་སྨད་གཡས་གཡོན་དང་། །ཕོ་བྲང་ནང་སོགས་རྒྱ་སོག་གི །ཡུལ་དུ་འཁྱེར་ཏེ་དར་བ ར་གྱུར། །ཚུལ་དེར་མ་ཟད་སེ་ར་ཡི། །གྲྭ་ཚང་བླ་མ་དཀའ་རམ་འགས། །དགོས་ཚུལ་བྱུང་ལྟར་དུ་མ་ཞིག །སྔ་ཕྱིར་པར་ཏེ་བསྐུར་བྱས་པས། །སེ་འབྲས་དགེ་གསུམ་རྒྱུད་པ་འགར། །ཕུལ་དང་བྲིས་པས་དར་གྱུར་ཞེས། །གྲྭ་ཚང་བླ་མ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་། །ང་ལ་རྣམ་ཐར་ཡོད་འདོད་ན། །འདི་ཉིད་རྣམ་ཐར་མཆོག་ཏུ་ཟུངས། །ཕྱོགས་འདིར་སྔ་ནས་ད་ཡི་བར། །མཁས་པ་མ་བྱོན་མིན་ན་ཡང་། །སྨོན་ལམ་བཟང་པོའི་འབྲས་སྨིན་ལས། །རྩོམ་པའི་འབྲེལ་པ་མང་པོ་ཞིག །འཇོག་པའི་དུས་བབ་སྐལ་ལྡན་པ། །བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནམ་སྙམ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་བདག་དད་ལྡན་འགས། །བོས་ཚེ་ཡུལ་གྲོང་དེ་དག་གི །ཕོ་མོ་སྐྱ་སེར་མང་པོ་ལ། །རང་རང་འདོད་པའི་ཆོས་ལུང་དང་། །བསླབ་པ་སྟེར་དང་བན་བོན་འགས། །ཨུ་ཚུགས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་ངོར། །དེ་དག་སོ་སོའི་འདོད་པ་བཞིན། །དེ་བ་རྫོགས་ཆེད་དཔེ་དུ་མའི། །འདོན་ཚུལ་གཡར་ཁྲལ་ཚུལ་དུ་ནི། །དབང་མེད་བྱེད་དགོས་མང་བྱུང་ཡང་། །ཆོས་སམ་དེ་མིན་མ་ཤེས་མོད། །བསམ་བ་རྫོགས་བྱས་དགེ་བར་གྱུར། །གསོན་གཤིན་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དང་། །རྣམ་སྣང་ཆོ་གའི་ཚུལ་ལ་མང་ཞུགས་ཏེ། །ཡུལ་ཆོས་དབང་བྱས་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབས་ཀྱང་། །རང་གཞན་དོན་གཉིས་འདྲེས་མར་བྱས་སྙམ་སེམས། །དེ་ནས་ནང་གི་རྣམ་ཐར་ནི། །རང་རྒྱུད་འདུལ་ཚུལ་དང་བསྟུན་ཏེ། །ཅུང་ཟད་བརྗོད་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །བཀའ་གདམས་གོང་མའི་གསུང་རིགས་ལས། ལྷག་པའི་ལྷ་ཡི་ཞལ་མཐོང་ཙམ། །ཡོན་ཏན་གཙོ་བོར་མི་འཛིན་པར། །རྒྱུད་ལ་བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་དང་། །སེམས་བསྐྱེད་ལྟ་བ་རྣམ་དག་སོགས། །སྐྱེས་ན་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་བཞེད། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་འཇུག་སྒོ་སྟེ། །འདི་མེད་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང་། །མངོན་ཤེས་ཡོད་ཀྱང་རྒྱལ་བསྟན་ལ། །ཞུགས་པ་མིན་ན་ནང་པ་ཡི། །དམ་ཆོས་ཁྱད་འཕགས་གཞན་ལྟ་ཅི། །དེ་ཉིད་གཞིར་བྱས་ངན་སོང་དང་། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་པར་ཀུན། །ལེགས་པར་ཤེས་ནས་ཐར་འདོད་བློ། །ཡང་ཡང་གོམས་བྱས་ངེས་འབྱུང་མཆིས། །གང་ལ་ངེས་འབྱུང་མེད་གྱུར་ན། །དེ་ལ་ཐར་པ་དོན་གཉེར་བློ། །རྣམ་དག་ཡོད་པ་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ཐར་འདོད་ཅེས་པའང་ཚིག་ཙམ་འགྱུར། ཁ་ཅིག་ཡིད་ལ་འདི་སྙམ་སེམས། །ངེས་འབྱུང་བློ་ལ་མ་སྦྱངས་པར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །གོ་འཕང་ཐོབ་འདོད་འབྱུང་སྲིད་པས། །ངེས་འབྱུང་མེད་ཀྱང་ཐར་འདོད་དང་། །སངས་རྒྱས་དོན་གཉེར་འབྱུང་ངོ་ཟེར། །དེ་ལའང་ངེས་འབྱུང་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ། །ཡོད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མ་རྫོགས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་དོན་གཉེར་ཡང་། །ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་སྟེ་ཚུལ་འདི་ལ། །བརྒལ་བརྟག་མང་ཡང་འདིར་མི་བརྗོད། །རང་ལ་ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་ཡང་། །སྙིང་རྗེ་བཅོས་མིན་རང་ཆས་སུ། །ཡོད་ཅིང་བསམ་ཤེས་བྱམས་སྙིང་རྗེ། །ཡང་ཡང་གོམས་བྱས་ད་ལྟ་ནི། །ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་བཅོས་མིན་མཆིས། །དེ་ཕྱིར་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་མཆོག །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །གཞན་ཕན་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་ལ། །ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་གོམས་བྱས་པས། །ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་ཡོད་ངེས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱེས་སོ་ཞེས། །བརྗོད་ཅིང་ཁས་བླངས་ནུས་མ་ལགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱེས་གྱུར་ན། །ཡོན་ཏན་གཞན་དག་མེད་ན་ཡང་། །རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རུ། །འགྱུར་བར་ངེས་ཕྱིར་རང་གིས་རང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འདོད་མི་རིགས། །རང་གིས་རློམ་པའི་དབང་བྱས་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་མང་ལ། །ཐོས་བསམ་འདི་ཙམ་བྱས་པ་དང་། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ལྷག་བསམ་སོགས། །སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ལ། །ཡང་ཡང་དེ་ཙམ་འབད་བྱས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་སྙམ་ཞིང་། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ལུགས་དོན། །ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ཕབ་པའི། །འབྲས་བུ་མཆོག་དེ་མ་བྱུང་བས། །ལུས་སེམས་ངལ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་གིས། །ཐེག་ཆེན་ལ་འབད་དོན་ཆུང་ཞིང་། །གཞན་ལ་བཤད་པའང་ཚིག་ཙམ་སྙམ། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་ནི། །ཁོ་བོའི་རྒྱུད་དང་རིང་མ་སོང་། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །གྲུབ་མཐའ་རྣམ་བཞིའི་ལུགས་ཀྱི་དབང་། །མཆོག་དམན་ཐ་དད་ཡོད་སྲིད་མོད། །ཀུན་ཀྱང་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི། །བསླབ་པ་སྐྱེ་བའི་དམིགས་པར་འགྱུར། །ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་བཞི་ལས། །དམའ་བ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས། །ཕྱི་རོལ་པས་ནི་རྟག་པའི་བདག །ཁས་ལེན་བྱེ་སྨྲས་དེ་བཀག་ནས། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་ཉིད་ཀྱིས། །སྟོང་པའི་བདག་མེད་བསྒོམས་བྱས་པས། །ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་འདོད། །དེ་བཞིན་མདོ་སྡེ་པ་དང་ནི། །སེམས་ཙམ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ། །རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལའང་ཁྱད་པར་ཡོད། །དེ་ཀུན་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །རང་ལུགས་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི། །ལུགས་བཞིན་ལྟ་བ་བསྒོམ་དགོས་ཤིང་། །དེ་ཡང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཚིག་གསལ་དང་། །དབུ་མ་འཇུག་པར་གཏན་ཕབ་བཞིན། །ཤེས་དགོས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལུགས། །ཇི་བཞིན་འགྲེལ་མཛད་རྗེ་བླ་མའི། །གསུང་རབ་ཚོགས་ལས་འབྱུང་ཞིང་ལྟོས། །བདག་ཀྱང་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་དེའི། །རྗེས་འབྲང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི། །ལུགས་ལྟར་ལྟ་བའི་སྐོར་ལ་སྦྱངས། །དེ་ཚེ་འཕགས་པས་བྱིན་བརླབས་པས། །རྗེ་ཡི་གསུང་ལྟར་ངེས་དོན་གྱི། །ལྟ་བའི་གནད་ལ་ངེས་པ་རྙེད། །དེ་ཡང་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི། །རིགས་པས་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་ཙམ། །དཀའ་བ་མིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་སང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ཞིག་གི །དཀར་ནག་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི། །བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་གནོད་མེད་དུ། །འཇོག་ཚུལ་ཤེས་དེ་དཀའ་བ་ཡིན། །མཚོན་ན་འདས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། །ད་ལྟ་མེད་ཀྱང་སྤྱིར་ཡོད་ཅིང་། །དེ་བཞིན་མ་འོངས་དངོས་རྣམས་ཀུན། །ད་ལྟ་མེད་ཀྱང་ཡོད་ངེས་སུ། འདོད་དགོས་དཀར་ནག་ལས་འབྲས་སོགས། །འཁོར་འདས་ཀུན་ཀྱང་རིག་ཤེས་ཀྱིས། །དཔྱད་ནས་རྙེད་པར་མི་འཇོག་ཀྱང་། །མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་བློ་ངོ་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཡོད་པར་འདོད། །དེ་ཡང་མེ་ལོང་ཆུ་ནང་གི །གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་རྣམས། །བདེན་པར་སྣང་ཡང་སྣང་བཞིན་སྟོང་། །སྟོང་བཞིན་སྣང་བས་གཞི་གཅིག་ལ། །བདེན་གཉིས་འདུ་བའི་འཇོག་ཚུལ་དེ། །ལེགས་པར་ཤེས་ན་ལྟ་བ་ལ། །མཁས་པར་འདོད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན། །རང་བཞིན་གྲུབ་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ། །མེད་ཅེས་ཚིག་གིས་བརྒྱ་བརྗོད་ཀྱང་། །སྒྲ་སྤྱི་ཟློས་པ་ཙམ་དུ་ཟད། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་དོན། །རིགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དག་གིས་ནི། །ཡང་ཡང་དཔྱད་ཅིང་ངེས་བྱས་པས། །དཔྱད་བསྒོམ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ངེས་ཀྱང་། །བྱིང་རྒོད་རགས་པའི་བྲན་གྱུར་ཏེ། །ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀྱི་དབང་བྱས་པའི། །འཇོག་བསྒོམ་ཕྱོགས་གཏོགས་ཙམ་ཞིག་ལས། །མཚན་ཉིད་ཚང་བ་བསྐྱེད་མ་ནུས། །འོན་ཀྱང་བསླབ་གསུམ་ནང་ཚན་གྱི། །ཤེས་རབ་བསླབ་པ་ཡོངས་ངེས་ཏེ། །ལྷག་པ་ཤེས་རབ་བསླབ་པ་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ལ་དམིགས་གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་རིག་
Chinese
总而言之，这座寺庙的堪布和，经续的导师各做了两次。做了之后，通过灌顶、讲经、著书立说，对佛法和众生做了很多有益的事情。从做僧院的导师开始，到现在自己七十三岁，显密经论的注释论著，写了十多部书。这些从以前到现在，有些已经全部印刷完成，有些按照各自的意愿，在这个地区的上下左右，以及布达拉宫等地，被带到汉地和蒙古等地传播开来。不仅如此，色拉寺的，僧院的喇嘛格西们，按照需要的情况，多次印刷并寄送。据说色拉、哲蚌、甘丹的传承中，有些是通过赠送和抄写而传播开来的。这是僧院的喇嘛们自己说的。如果想要我的传记，就把这个作为最好的传记来采用。在这个地区从以前到现在，虽然不是没有出现过智者，但是因为良好的愿望成熟，能够进行很多著作的缘分，我认为只有我自己才有这样的幸运。此外，有些有信仰的施主，邀请我去那些地方的村庄，为那里的男女老少很多人，传授各自想要的佛法和教诲，有些苯教徒因为强烈的请求，为了满足他们各自的愿望，为了圆满他们的愿望，不得不像借书一样，借阅很多的书籍。虽然不知道是不是佛法，但完成了他们的心愿，成为了善事。为了生者和逝者，多次参与金刚怖畏和，大日如来仪轨等法事，虽然通过地方习俗来做，为他人做了很多事情，但我觉得自己把利他和自利混在一起了。之后是内传，是按照调伏自心的方式，稍微说一下，这也是出自噶当派前辈的教言。不要把见到本尊神的面容，作为主要的功德，而要把内心的慈悲心和，菩提心、清净的见解等，生起作为最好的功德。皈依三宝，是进入佛法的门径，没有这个，即使有禅定、无色定和，神通，如果没有进入佛法，就不用说内道的殊胜法门了。以这个为基础，恶趣之门。
English
In short, the Khenpo of this monastery and, the tantric teachers each did it twice. After doing so, through empowerment, lecturing, and writing, they did many beneficial things for the Dharma and sentient beings. Starting from being a tutor in the monastery, to now being seventy-three years old, I have written more than ten books of commentaries on Sutras and Tantras. Some of these have been completely printed from the past to the present, and some have been taken to places like Han and Mongolia in the upper, lower, left, and right parts of this region, as well as the Potala Palace, and have spread there according to their respective wishes. Not only that, but some Geshes and Lamas of Sera Monastery have printed and sent them many times as needed. It is said that in the lineages of Sera, Drepung, and Ganden, some have spread through gifts and copying. This is what the Lamas of the monastery themselves say. If you want my biography, take this as the best biography to adopt. In this area, from the past to the present, although it is not that there have been no wise men, but because of the maturation of good wishes, I think that only I have the good fortune to have many opportunities to write. In addition, some faithful patrons invite me to the villages in those places, to teach the Dharma and precepts that they want to many men, women, old and young people there, and some Bon practitioners, because of their strong requests, in order to fulfill their respective wishes, have to borrow many books like borrowing books. Although I don't know if it is Dharma or not, it has fulfilled their wishes and become a good deed. For the living and the dead, I have participated many times in Vajrabhairava and, Vairochana rituals, etc. Although I have done many things for others through local customs, I feel that I have mixed benefiting others and benefiting myself together. After that is the inner biography, which is to say a little bit according to the way of taming one's own mind, and this is also from the teachings of the predecessors of the Kadampa school. Do not regard seeing the face of the deity as the main merit, but regard the arising of loving-kindness and compassion in the heart, Bodhicitta, pure view, etc., as the best merit. Taking refuge in the Three Jewels is the gateway to entering the Buddha Dharma. Without this, even if there is Samadhi, formless Samadhi, and, clairvoyance, if one has not entered the Buddha Dharma, let alone the special Dharma of the inner path. Based on this, the door to the lower realms.
Chinese
以及，轮回的痛苦种种差别， ভালোভাবে 善加了知后，生起希求解脱之心，反复串习，定会生起出离心。如果对谁来说没有生起出离心，那么他想要追求解脱的心，就不可能清净，因此，所谓希求解脱也只是说说而已。有些人心里这样想，不修习出离心，一开始就想要获得佛的果位，这是有可能的，所以说即使没有出离心，也会生起希求解脱和追求成佛之心。对于此，即使只有一部分出离心的成分，但因为没有圆满具足出离心的体性，所以想要获得佛果的追求，也只是一部分而已，对于这个道理，虽然有很多辩论，但这里不说了。自己从小的时候，就有自然而然的真诚的慈悲心，并且思维、理解、慈爱和悲悯，反复串习，现在已经不是说说而已，而是真诚的。因此，修行的精华是殊胜的，具有空性和慈悲的精华。以清净的利他心和纯洁的发心，以及菩提心的所缘行相，每天都串习，虽然肯定会有清净的利他心，但却不能说和承认已经生起了菩提心。如果生起了菩提心，即使没有其他的功德，也一定会成为佛子菩萨，因此自己不能把自己当成菩萨。如果被自己的傲慢所左右，对于众多的大乘经论，仅仅是听闻和思考了这些，以及对于慈爱和悲悯等利他心等等，这些生起菩提心的因，反复做了这些努力，就以为生起了菩提心。如果那没有生起，大乘经论的意义，没有生起通过教证和理证而确立的，殊胜的果实，那么身心经历成百上千的劳累，努力修习大乘意义很小，给别人讲说也只是说说而已。因此殊胜的菩提心，离我的相续还很远。在证悟无我的见解上，虽然有四大宗派的观点差别，有殊胜和低劣的差别，但一切都是为了生起增上智慧的学处。在佛教的四大宗派中，最低的是有部宗的观点。外道则承
English
And, having well understood all the differences of the suffering of samsara, and having repeatedly practiced the mind of wanting liberation, there will definitely be renunciation. If there is no renunciation for anyone, then his mind of wanting to pursue liberation will not be pure, therefore, the so-called wanting liberation is just talk. Some people think like this in their minds, without practicing renunciation, they want to attain the state of Buddhahood from the beginning, this is possible, so even without renunciation, the desire for liberation and the desire to become a Buddha will arise. For this, even if there is only a part of the component of renunciation, but because it does not fully possess the nature of renunciation, the pursuit of wanting to attain Buddhahood is only a part, for this reason, although there are many debates, but I will not say it here. From my childhood, I had a natural and sincere compassion, and thinking, understanding, loving-kindness and compassion, repeatedly practiced, now it is not just talk, but sincere. Therefore, the essence of practice is supreme, with the essence of emptiness and compassion. With pure altruism and pure motivation, and the object of focus of bodhicitta, practice every day, although there will definitely be pure altruism, but I cannot say and admit that bodhicitta has arisen. If bodhicitta has arisen, even if there are no other qualities, one will definitely become a Bodhisattva, therefore one cannot regard oneself as a Bodhisattva. If one is swayed by one's own arrogance, for the many Mahayana scriptures, one has only heard and thought about these, and for loving-kindness and compassion, etc., these causes for the arising of bodhicitta, one has repeatedly made these efforts, and thinks that bodhicitta has arisen. If that has not arisen, the meaning of the Mahayana scriptures, the supreme fruit established through scriptural and logical proofs has not arisen, then the body and mind experience hundreds and thousands of hardships, and the effort to practice Mahayana is of little significance, and telling others is just talk. Therefore, the supreme bodhicitta is still far from my mind. On the view of realizing selflessness, although there are differences in the views of the four major schools, there are differences between the supreme and the inferior, but all are for the purpose of generating the learning of increasing wisdom. Among the four major schools of Buddhism, the lowest is the view of the Vaibhashika school. Outsiders acknowledge the permanent self.