Tibetan
སུམ་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་མིན་གྱི་ལས་གྱིས་འབྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བསམ་པའི་ཡན་ལག་ཡོད་དེ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པར་འདོད་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་ཡོད་དེ། ལས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་མཐར་ཐུག་ཡོད་དེ། ཕན་ཚུན་བྱེ་ཟིན་པ་ན་དེར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་འཁོར་ལོ་བྱེ་བའི་གཞི་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཞི་བྱ་དང་ཞི་བྱེད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ། གང་ཟག་གང་། རྟེན་གང་གིས། ཇི་ལྟར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ནས་དུས་ཧ་ཅང་རིང་པོར་མ་ལོན་པའི་སྐབས་ཞིག་ཏུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། སོ་སྐྱེའི་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་ལྷས་སྦྱིན་འཁོར་བཅས་གྱིས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། བསླབ་ཚིག་ལྔས་ཆོས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་མིན་ཕྱོགས་སུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། བསླབ་ཚིག་ལྔ་ཡོད་དེ། དགེ་སྦྱོང་གོའུ་ཏ་མའི་འཁོར་གྱིས་ནི་ཤ་ཟ། འོ་མ་བཏུང་། ལན་ཚྭ་ཟ། དྲས་དྲུབ་གྱོན། དགོན་པར་གནས་པར་བྱེད་དོ། ཁོ་ཅག་ནི་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཞི་བྱེད་ཡོད་དེ། མཆོག་ཟུང་གཉིས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྩོད་པ་ཕྱིར་བཅོས་ལ་བདུན་ཡོད་དེ། རྩོད་པའི་རྒྱུ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཞི་བྱེད། རྩོད་པ་འཁྲུལ་མ་དང་། འདི་བྱེད་འཁྲུལ་མའི་དོན། རྩོད་པ་མཐར་བསྐྱེལ་བའི་ཚུལ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། འདོད་ཆགས་སོགས་ནང་གི་རྒྱུ་དང་། འཁྲུགས་ལོང་གི་རྒྱུ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་བཞི་ཡོད་དེ། དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། སྤོང་བ་དང་། ལྟུང་བ་བཅས་པ་དང་། ལས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྦྱིན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ངོ་བོ་ཡོད། ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་གྱུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་དུ་འཛིན་པ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་དེ། འགྱེད་ཕྱིར་རྩོད་པ། མི་གདམས་ཕྱིར་རྩོད་པ། ལྟུང་ཕྱིར་རྩོད་པ། ལས་ཕྱིར་རྩོད་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྒྱུ་བཅས་ཀྱི་རྩོད་པ་དང་། རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྩོད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཞི་བྱེད་ལ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཞི་བྱེ
Chinese
第三个是，因为以非法之事进行区分。第二个是，有思想的支分，因为对于不混淆意识且想要区分不同动机的事物起作用。第三个是，有行为，因为是参与区分各种行为的事物。第四个是，有究竟，因为在互相区分之后会变成那样。第六个是，区分僧团的基础有两个，即止息对境和止息者。第一个有四个，即基础、思想、行为、究竟的支分等。第一个有四个，即何时、何人、以何为依据、如何区分的方式等。第一个是，因为是在导师成佛后不久的时间里。第二个是，因为有些凡夫僧人进行区分。第三个是，因为僧人提婆达多及其眷属进行区分。第四个是，因为以五条戒律将（事物）从佛法中区分到非法的一方。有五条戒律，即沙门乔达摩的眷属吃肉、喝牛奶、吃盐、穿缝纫的衣服、住在寺院里。他们不那样做，因为包括这些。第二个是止息者，因为由殊胜双尊进行止息。第二个是，对于辩论的驳斥有七个，即辩论的原因、本体、分类、止息者、辩论的错误和，做此事的错误的意义、辩论最终完成的方式等。第一个是，因为有贪欲等内在的原因和，争斗的四种原因。后四种是，对事物的如实性进行颠倒的论证和，舍弃和，堕罪等和，与行为不一致的布施等。第二个是本体。因为是对由于互相不一致的因缘而执持僧团的意识起作用。第三个是分类，即为了布施而争论、为了不选择而争论、为了堕罪而争论、为了行为而争论等。第二个，那有二个，即有原因的争论和，没有原因的争论。第四个，止息者有三个，即止息
English
Third, it is because it distinguishes with non-Dharma actions. Second, there is a branch of thought, because it acts on something that does not confuse consciousness and wants to distinguish different motivations. Third, there is action, because it is something that engages in distinguishing various actions. Fourth, there is ultimate, because it becomes like that after mutual distinction. Sixth, there are two bases for distinguishing the Sangha, namely the object of cessation and the one who ceases. The first has four, namely the basis, thought, action, ultimate branches, etc. The first has four, namely when, who, based on what, and how to distinguish. The first is, because it is in a time not long after the teacher became enlightened. The second is, because some ordinary monks distinguish. The third is, because the monk Devadatta and his retinue distinguish. The fourth is, because the five precepts distinguish (things) from the Dharma to the non-Dharma side. There are five precepts, namely the retinue of the Shramana Gautama eats meat, drinks milk, eats salt, wears sewn clothes, and lives in monasteries. They do not do that, because it includes these. The second is the one who ceases, because it is ceased by the supreme dual ones. Second, there are seven refutations of the debate, namely the cause of the debate, the essence, the classification, the one who ceases, the error of the debate and, the meaning of the error of doing this, the way the debate is finally completed, etc. The first is, because there are internal causes such as desire and, the four causes of conflict. The latter four are, the inverted proof of the reality of things and, abandonment and, transgressions, etc. and, donations that are inconsistent with actions, etc. The second is the essence. Because it acts on the consciousness that holds the Sangha due to the causes of mutual inconsistency. The third is the classification, namely arguing for the sake of giving, arguing for not choosing, arguing for transgressions, arguing for actions, etc. The second, that has two, namely the argument with cause and, the argument without cause. Fourth, the one who ceases has three, namely cessation
Tibetan
ད་ངོས་བཟུང་བ་དང་། རྩོད་པ་གང་ལ་ཞི་བྱེད་གང་འཇུག་པ། རྩོད་པ་པོའི་ཞི་བྱེད་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། རྩོད་པ་བྱེད་པ་པོ་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཞི་བྱེད། དྲན་པས་འདུན་པ་སྦྱིན་པ། མ་མྱོས་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་པ། གང་མང་གི་སྒོ་ནས་ཞི་བ། ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་བ་སྦྱིན་པ། རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཞི་བ། ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བ་དང་བདུན་གྱིས་བརྩོད་པ་དང་པོ་གསུམ་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་ཞི་བ་བྱེད་ཅིང་། རྩོད་པ་བཞི་པ་ལ་ཀུན་ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། འགྱེད་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་སོགས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཞི་བྱེད་དང་། གང་མང་གི་ཞི་བྱེད་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཞི་བྱེད་མངོན་སུམ་བརྒྱད་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་ཞི་བར་བྱེད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་མངོན་སུམ། གཟུ་བོའི་མངོན་སུམ། དགེ་འདུན་གྱིས་ཞི་བའི་མངོན་སུམ། གསལ་བའི་མངོན་སུམ། གསལ་བའི་གསལ་བའི་མངོན་སུམ། གནས་བརྟན་དང་བཅས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མངོན་སུམ། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ། གནས་བརྟན་མཐུ་ལྡན་གྱི་མངོན་སུམ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་གྱིས་བདག་ཡོད་མེད་ལྟ་བུ་ལ་རྩོད་པ་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ལུང་དང་རིགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བློ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བ་དང་པོ། རང་སྟོབས་ཀྱི་མི་ནུས་ན་དཔང་པོ་བསྐོས་པས་ལེགས་པར་ཞི་བ་གཉིས་པ། དེ་མ་ནུས་ན་རྩོད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་དགེ་འདུན་ཞིག་གིས་མི་འཐད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དང་འཐད་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བ་གསུམ་པ། དེས་མ་ཞི་ན། །ལུང་རིགས་པ་གཞན་བཞི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསོལ་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐོས་ནས་སྔར་བཞིན་ཞི་བ་བཞི་པ། དེས་མ་ཞི་ན་བཞི་པོ་དེས་ཀྱང་གཞན་མཁས་པ་ཞིག་བསྐོས་ནས་སྔར་བཞིན་ཞི་བ་ལྔ་པ། དེས་ཀྱང་མ་ཞི་ན། རྩོད་པ་དེ་གནས་བརྟན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཏེ་སྔར་བཞིན་ཞི་བ་དྲུག་པ། དེས་ཀྱང་མ་ཞི་ན། ཀུན་གྱི་ཚད་མར་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཞིག་ལ་ཕུལ་ཏེ་སྔར་བཞིན་ཞི་བ་བདུན་པ། དེས་ཀྱང་མ་ཞི་ན། གནས་བརྟན་མཐུ་ལྡན་ཞིག་ལ་ཕུལ་ཏེ་མཐུ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་བར་བྱེད་པ་བརྒྱད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཞི་ན་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ཏེ་གང་མང་པའི་
Chinese
现在确定，什么争端适用什么平息方法？因为平息方法存在于争端者之中。第一种情况存在，因为争端者就像已经去世的人一样。第二种情况存在，通过现量平息，通过忆念给予欲望，通过不醉酒给予调伏，通过多数方式平息，给予寻找堕落的自性，通过像散布草一样的方式平息，通过承诺平息等七种方式，根据情况平息前三种争端。第四种争端则普遍适用。第三种情况存在，因为为了供养而争端有四种平息方法等。第一种情况有两种，因为存在现量平息和多数平息两种。第一种情况有两种，因为存在确定八种现量平息方法，以及它们如何平息争端两种。第一种情况存在，因为存在敌对者的现量、公正者的现量、僧团平息的现量、清晰的现量、清晰的清晰的现量、具长老的僧团的现量、持藏者的现量、具神通长老的现量。第二种情况存在，敌对者双方因为“我存在”或“我不存在”等问题争论时，双方通过教证和理证现量一致同意的方向平息，这是第一种。如果自己力量不足，则通过任命证人来妥善平息，这是第二种。如果这还不行，则由存在争端原因的僧团，通过对不合理之处施加损害，对合理之处施加成立的方式来平息，这是第三种。如果这还不能平息，则通过其他四种以上的教证和理证，以两次祈请的羯磨任命，并如前一样平息，这是第四种。如果这还不能平息，则由这四种人也任命其他智者，并如前一样平息，这是第五种。如果这还不能平息，则将争端提交给长老僧团，并如前一样平息，这是第六种。如果这还不能平息，则提交给被大家视为标准的持藏者，并如前一样平息，这是第七种。如果这还不能平息，则提交给具神通的长老，并通过神通来平息，这是第八种。第二种情况存在，如果这些方法都不能平息，则分发筹码，由多数人
English
Now, what disputes are settled by which methods? Because the methods of settling disputes exist among the disputants. The first case exists because the disputants are like those who have passed away. The second case exists: settling through direct perception, granting desires through mindfulness, granting discipline through non-intoxication, settling through majority, granting the search for the nature of downfall, settling through methods like spreading grass, settling through confession, and these seven methods appropriately settle the first three disputes. The fourth dispute is universally applicable. The third case exists because there are four methods of settling disputes for offerings, etc. The first case has two aspects: because there are two types of settlement, settlement through direct perception and settlement through majority. The first has two aspects: identifying the eight types of settlement through direct perception and how they settle disputes. The first case exists because there are the direct perception of the opponent, the direct perception of the impartial, the direct perception of the Sangha's settlement, the clear direct perception, the clear clear direct perception, the direct perception of the Sangha with elders, the direct perception of the Vinaya holder, and the direct perception of the powerful elder. The second case exists: when two opponents argue over issues like "I exist" or "I do not exist," the first settlement is when both parties agree in the direction of reason and scripture. The second settlement is when one cannot do it by one's own power, then appointing a witness to settle it well. If that doesn't work, then a Sangha with a cause for dispute settles it by applying harm to what is unreasonable and establishing what is reasonable, this is the third. If that doesn't settle it, then others, four or more, through scripture and reason, appoint through a karma of two requests and settle it as before, this is the fourth. If that doesn't settle it, then those four also appoint another wise person and settle it as before, this is the fifth. If that doesn't settle it, then the dispute is submitted to the Sangha of elders and settled as before, this is the sixth. If that doesn't settle it, then it is submitted to a Vinaya holder who is regarded as the standard by all and settled as before, this is the seventh. If that doesn't settle it, then it is submitted to a powerful elder and settled through power, this is the eighth. The second case exists: if none of these methods settle it, then lots are distributed, and the majority