Chinese
一般来说，忏悔需要先坦白，但并非总是如此，因为坦白和忏悔有时可以同时进行。正式的忏悔也有两种：忏悔对象的数量，以及对堕罪和剩余罪的补救。第一种情况存在，因为属于堕罪类的重罪需要在六位比丘面前忏悔，属于剩余罪类的重罪需要在五位比丘面前忏悔，属于堕罪类的轻罪需要在四位比丘面前忏悔，其他罪则需要在一位比丘面前忏悔。第二种情况分为剩余罪和堕罪两种。第一种情况又分为两种：对特殊人和非特殊人的剩余罪进行补救的方式。第一种情况存在，因为如果一位精通三藏且谨慎的比丘，对比丘使用了交合、摩擦、排泄三种行为，那么在一位比丘面前以姓名和种姓的方式忏悔也能清净罪业。如经中说：具有羞耻心、持经者、持律者、持母者和智者，在一位人面前忏悔，就能从僧残罪中解脱。第二种情况存在，因为有两种方式：通过粗罪来补救剩余罪的隐瞒罪，以及补救真正的剩余罪。第一种情况又分为两种：接受和使用遮罪。第一种情况有六种：在何处接受遮罪，依靠什么，为了什么，持续多久，以何种仪式接受遮罪，以及在解释中有什么。第一种情况成立，因为是在具备三种功德的僧团面前。第二种情况存在，因为是由一位不具备特殊性的、具有八种共同功德的比丘来做。第三种情况存在，因为是为了清净隐瞒的罪业。第四种情况存在，因为持续到隐瞒罪业的数量为止。第五种情况有三种：通过加行、正行和结行来做。第一种情况存在，因为在僧团集会时，需要进行准备和保持恭敬的行为等。第二种情况存在，因为是通过四羯磨业来做。第三种情况存在，因为是以善巧方便来做。第六种情况存在，因为自
English
Generally, confession requires prior admission, but this is not always the case, as admission and confession can sometimes occur simultaneously. Formal confession also has two aspects: the number of confession recipients and the remedies for pārājika and sanghādisesa offenses. The first case exists because serious offenses belonging to the pārājika category need to be confessed before six monks, serious offenses belonging to the sanghādisesa category need to be confessed before five monks, minor offenses belonging to the pārājika category need to be confessed before four monks, and other offenses need to be confessed before one monk. The second case is divided into sanghādisesa and pārājika offenses. The first case is further divided into two types: the method of remedying sanghādisesa offenses for special and non-special individuals. The first case exists because if a monk who knows the three pitakas and is mindful uses intercourse, rubbing, and excretion on a monk, confessing before one monk with name and lineage can purify the offense. As it is said in the sutra: "One who has shame, holds the sutras, holds the vinaya, holds the matrikas, and is wise, confessing before one person, will rise from the sanghādisesa offense." The second case exists because there are two ways: remedying the concealed offense of sanghādisesa through gross offenses, and remedying the actual sanghādisesa offense. The first case is further divided into two: accepting and practicing covering. The first case has six aspects: where to accept covering, by what means, for what purpose, for how long, by what ritual to accept covering, and what is in the explanation. The first case is established because it is before a sangha possessing three qualities. The second case exists because it is done by a monk who does not possess special qualities but has eight common qualities. The third case exists because it is for purifying concealed offenses. The fourth case exists because it lasts until the number of concealed offenses. The fifth case has three aspects: it is done through preparation, main practice, and conclusion. The first case exists because during the sangha assembly, preparation and respectful conduct are required. The second case exists because it is done through the four karmas. The third case exists because it is done with skillful means. The sixth case exists because self-
Tibetan
་བཞིན་གྱི་གནས་དེ་ནས་དམན་པའི་སར་སྤོས་པས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྤོ་བ་སྤྱོད་ལའང་དྲུག་ཡོད་དེ། ཡུལ་གང་ལ། རྟེན་གང་གིས། གནས་གང་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་དུ། ཡུན་ཇི་སྲིད། ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། མཚམས་ནང་དེར་གནས་པ། མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པ་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། སྤོ་བ་ནོད་པ་དེས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། སྤོ་བ་ནོད་པའི་གནས་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། བཅབས་ཉེས་འདགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཡོད་དེ། ནོད་པའི་ཞག་གྲངས་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལྔ་སྤོང་བ་དང་དམན་སྤྱོད་ལྔ་དང་དུ་ལེན་པ་སོགས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལྔ་ཡོད་དེ། གཞན་གྱིས་གུས་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དང་མཉམ་པ་དང་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། བླ་མའི་གནས་དང་། ཆད་ལས་སུ་གཏོགས་པའི་བྱ་བ་དང་། སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཉེ་བ་རྣམས་རེ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དམན་སྤྱོད་ལྔ་ལེན་པ་ཡོད་དེ། ནང་བར་དང་། ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་དང་། གདུགས་ཀྱི་དུས་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་དང་། དགོང་མོའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་ཕྱིར་བཅོས་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། མགུ་བ་དང་། དབྱུང་བས་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཡོད་དེ། མགུ་བ་ནོད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་དྲུག་ཡོད་དེ། སྤོ་བའི་སྐབས་ལྟར་ཡུལ་གང་ལ་སོགས་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གཉིས་དང་ལྔ་པ་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། གསུམ་པ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དབྱུང་བ་ཆགས་པའི་ཆེད་དང་། ལྷག་མའི་དངོས་གཞི་འདགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་ཞག་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། མགུ་བ་དགེ་སློང་གིས་ཞག་དྲུག་དགེ་སློང་མས་ཟླ་ཕྱེད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ཡོད་དེ། དགེ་འདུན་མགུ་བར་བྱེད་དགོས་པས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མགུ་བ་སྤྱོད་པ་ལའང་དེས་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་དབྱུང་བས་ཕྱིར་བཅོས་ཚུལ་ལ་ལྔ་ཡོད་དེ། ཡུལ་གང་ལས་དབྱུང་བ་ནོད་པ། རྟེན་གང་གིས། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར། ཆོ་ག་གང་གིས། སྒྲ་བཤད་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། གྲངས་ཚང་བའི་དགེ་འདུན་ལ་ནོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། མགུ་བ་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་དེས་ནོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། རང
Chinese
因为从如是的处所移到较低之处，所以才那样说。第二，关于移住的行为也有六个方面：在哪个地方，以什么为所依，在哪个处所，为了什么，时间多久，以什么方式行持等。第一，存在于那个界限之内，对于名称和见解相同的人行持。第二，存在于接受移住者所应行持的。第三，存在于作为接受移住的处所本身。第四，存在于为了消除隐藏的罪过。第五，存在于按照接受的日数。第六，存在于舍弃五种特殊行为，接受五种低下行为等。第一，五种是：不将他人的恭敬据为己有，不生起与他人平等或超胜的想法，上师的处所，属于惩罚的行为，以及暂时舍弃与导师的功德和亲近之处。接受五种低下行为是：在内室，说法之时，持伞之时，一切时，以及傍晚之时，允许如何行事也应如是行。第二，剩余的正行，恢复有二：使喜悦和通过驱逐来恢复的方式有两种。第一也有二：接受喜悦和行持两种。第一有六：如同移住之时，在哪个地方等有六种。第一、第二和第五与之前相同。第三，有必要，为了驱逐生起，以及为了消除剩余的正行。第四，有日数上的差别，比丘接受喜悦应为六日，比丘尼应为半月。第六，存在于必须使僧团喜悦，所以才那样说。喜悦的行持也依此解释。第二，通过驱逐来恢复的方式有五：从哪个地方接受驱逐，以什么为所依，为了什么，以什么仪轨，以及解释声音等。第一，存在于应向人数圆满的僧团接受。第二，存在于行持喜悦的比丘接受。第三，存在于自
English
Because it is moved from such a place to a lower place, it is said that way. Secondly, there are also six aspects to the practice of moving: in what place, with what support, in what location, for what purpose, for how long, and in what manner to practice. First, it exists within that boundary, practicing for those who have the same name and view. Second, it exists in what should be practiced by the one who receives the move. Third, it exists in the very place where the move is received. Fourth, it exists for the purpose of eliminating hidden faults. Fifth, it exists according to the number of days received. Sixth, it exists in abandoning five special behaviors and accepting five inferior behaviors, etc. First, the five are: not taking the respect of others as one's own, not generating thoughts of equality or superiority with others, the place of the guru, actions that belong to punishment, and temporarily abandoning the qualities and proximity of the teacher. Accepting the five inferior behaviors is: in the inner room, at the time of teaching the Dharma, at the time of holding an umbrella, at all times, and in the evening, how one is allowed to act should also be done in the same way. Secondly, there are two ways to restore the remaining main substance: making joyful and restoring through expulsion. The first also has two: receiving joy and practicing. The first has six: just like at the time of moving, there are six, such as in what place. The first, second, and fifth are the same as before. Third, it is necessary, for the sake of arising expulsion, and for the sake of eliminating the remaining main substance. Fourth, there is a difference in the number of days, a monk should receive joy for six days, and a nun should do it for half a month. Sixth, it exists in that the Sangha must be made joyful, so it is said that way. The practice of joy is also explained accordingly. Secondly, there are five ways to restore through expulsion: from what place to receive expulsion, with what support, for what purpose, with what ritual, and explaining the sounds, etc. First, it exists in that it should be received from a Sangha with a complete number of members. Second, it exists in that it is received by the monk who practices joy. Third, it exists in one's own
Tibetan
་རྒྱུད་གྱི་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་དངོས་གཞི་ཡིན་པ་ཞིག་འདགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་གསུམ་ཡོད་དེ། སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་སླ། དངོས་གཞི་ཡོད་དེ། གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བྱ་ཞིང་། མཇུག་ཏུ་གཟེངས་བསྟོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་སྒྲ་བཤད་ཡོད་དེ། དམན་ས་ནས་རང་བཞིན་གྱི་སར་དབྱུང་བས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཕམ་པ་ཕྱིར་བཅོས་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཕམ་པ་འཆབ་བཅས་བྱུང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། འཆབ་མེད་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། བཅོས་སུ་མི་རུང་བས་གནས་དབྱུང་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་འཆབ་མེད་བྱུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། བསླབ་པ་ནོད་པ་དང་། དེ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་དྲུག་ཡོད་དེ། ཡུལ་གང་ལ་ནོད་པ། རྟེན་གང་གིས། གང་གི་ཆེད་དུ། ཡུན་ཇི་སྲིད། ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བུས། སྒྲ་བཤད་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། དགེ་འདུན་ལ་ནོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོ་རུང་དང་ལྡན་ཞིང་ཕམ་པ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་དེས་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་བཅབས་ཉེས་མེད་པ་ཕམ་པ་དེ་འདགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཡོད་དེ། སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་གྱིས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ནི་གོང་བཞིན་དང་། དངོས་གཞི་དང་མཇུག་ཏུ་བྱ་བ་ཡོད་དེ། གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་དང་མཇུག་སྡུད་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལྔ་སྤོང་ཞིང་དམན་སྤྱོད་ལྔ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ནོད་པས་ན་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྤྱོད་པ་ལའང་དྲུག་ཡོད་དེ། ཡུལ་གང་། གང་གིས། གང་དུ། ཅིའི་ཕྱིར། ཇི་སྲིད། ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། བསླབ་པ་ནོད་པ་དེས་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། ནོད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། འཆབ་པ་འདགས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་ཡོད་དེ། གོང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་བསླབ་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་བསལ་ཡོད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ན་དེ་ལས་གྲོལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་ལ་བཞི་ཡོད
Chinese
这是为了消除属于根本堕罪的残余过失。第四个方面有三个，即前行、正行和结行。第一个容易理解。正行是透过四羯磨来完成，最后要赞叹。第五个方面是词义解释，从低劣之处引向自性之处，所以这样说。第二，关于四根本堕罪的补救，有两种情况：如果发生隐瞒的根本堕罪该怎么办？以及不隐瞒的补救方法。第一种情况是，因为无法补救，所以必须驱逐。第二种情况是，不隐瞒的补救方法有两种：受学处和行持学处的方式。第一种情况有六个方面：在何处受学处？以何为所依？为了什么目的？时间多久？以何种仪轨？以及词义解释。第一个方面是，应该在僧团中受学处。第二个方面是，由具有恢复比丘戒资格且已犯根本堕罪的比丘来做。第三个方面是，为了消除自相续中没有隐瞒的根本堕罪。第四个方面是，直到生命结束。第五个方面是，透过前行、正行和结行来完成。前行如前所述，正行和结行是透过四羯磨来完成，最后是总结。第六个方面是，因为受持放弃五种殊胜行，学习五种低劣行，所以这样说。第二，关于行持也有六个方面：在何处？由谁？在何时？为了什么？多久？以何种方式行持。第一个方面是，应该在具足功德的僧团中行持。第二个方面是，由受学处者来做。第三个方面是，与受持相似。第四个方面是，为了消除隐瞒。第五和第六个方面是，如前所述，但因为是在学处加持后行持，所以这样说。有一个特例是，证得阿罗汉果位时，就会从中解脱。第二，产生适时与非时之事的所依有四种。
English
This is to eliminate the remaining faults that are the actual root downfalls. The fourth has three aspects: the preliminary, the main part, and the conclusion. The first is easy. The main part is done through the four karmas, and in the end, praise should be given. The fifth is the explanation of the term: because it is brought from a lower place to the place of its own nature, it is said that way. Second, regarding the remedy for the four root downfalls, there are two situations: what to do if a concealed root downfall occurs, and the method of remedying a non-concealed one. The first situation is that because it cannot be remedied, one must be expelled. The second situation is that there are two ways to remedy a non-concealed occurrence: taking the precepts and practicing them. The first has six aspects: where to take the precepts, with what basis, for what purpose, for how long, with what kind of ritual, and the explanation of the term. The first aspect is that one should take the precepts in the Sangha. The second aspect is that it is done by a monk who is qualified to restore the Bhikshu vows and has committed a root downfall. The third aspect is that it is to eliminate the root downfall that is without concealment in one's own continuum. The fourth aspect is that it is for as long as one lives. The fifth aspect is that it is done through the preliminary, the main part, and the conclusion. The preliminary is as before, and the main part and conclusion are done through the four karmas, and the conclusion is to summarize. The sixth aspect is that because one takes vows to abandon the five superior practices and learn the five inferior practices, it is said that way. Second, regarding the practice, there are also six aspects: where, by whom, when, for what, how long, and in what manner to practice. The first aspect is that one should practice in a Sangha that possesses qualities. The second aspect is that it is done by the one who has taken the precepts. The third aspect is that it is similar to taking the precepts. The fourth aspect is that it is to eliminate concealment. The fifth and sixth aspects are as before, but because it is practiced after the precepts have been blessed, it is said that way. There is a special case: when one attains the state of an Arhat, one will be liberated from it. Second, there are four bases for the occurrence of timely and untimely events.