Tibetan
པའི་ཕྱིར། མཚམས་ཆེ་ཆུང་རིམ་གྱིས་གཅོད་ན་སྔ་མ་བཀྲོལ་ནས་ཕྱི་མ་བྱ་ལ། འོན་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་ཆགས་པ་ཡོད་དེ། མདོར། ཚིག་གཅིག་གིས་མཚམས་གཅད་པ་དང་འགྲོལ་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་མཚམས་ཆེ་ཆུང་གང་རུང་མ་བཅད་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་གཙུག་ལག་ཁང་ལྟ་བུའི་རྩིག་པའི་ཉེ་འཁོར་འདོམས་གང་ཚུན་ཆད་དུ་མཚམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོར། མཚམས་མ་བཅད་པའི་གནས་སུ་ནི་ལས་ལ་རྩིག་པ་མཚམས་ཡིན་ནོ། །ཝ་ཁ་ནས་ཆུ་འཛག་གང་དུ་འབབ་པ་ཡང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྟེན་གྱི་དམིགས་བསལ་ཡོད་དེ། བསླབ་སྦྱིན་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་གསོ་སྦྱོང་བྱར་རུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲོ་བཞིན་དུ་བྱར་རུང་བའི་སྐབས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཆོ་གའི་དམིགས་བསལ་ཡོད་དེ། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་སོགས་མདོར་བསྡུས་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ། དགེ་སློང་བཞིར་མ་ཚང་ན། གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱིས་སྔགས་ཚིགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ན། རང་ཉིད་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ་བྱ་ལ། གཉིས་གསུམ་ཡོད་ན་གཅིག་དྲུང་དུ་གཅིག་གིས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་བ་དུས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་ཡོད་དེ། བཅོ་ལྔའི་ཉིན་གསོ་སྦྱོང་བྱེད་པ་རྐྱེན་གྱིས་མ་གྲུབ་ན། ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནམ་ཉི་མ་ཤར་བའི་བར་དེར་ཡང་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་འདིར་ལས་ནི་འདས་ན་ཉི་མ་མ་ཤར་བའིའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དུས་མ་འ ཆུགས་པའི་གསོ་སྦྱོང་ཉེར་བཞི་པོ་གང་རུང་ཡིན་ན། ཚེས་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བཅོ་ལྔ་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། གཞན་དུ་མ་ཁྱབ་སྟེ། བཀྲ་ཤིས་པའི་གསོ་སྦྱོང་སོགས་དང་། དམིགས་བསལ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་ལོ་གཅིག་ལ་གསོ་སྦྱོང་ཉེར་བཞི་ལས་མི་འབྱུང་ཡང་། དམིགས་བསལ་ལམ་ངེས་ཏེ། ཟླ་བཤོལ་ཡོད་ཚེ་གསོ་སྦྱོང་ཉེར་དྲུག་ཙམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་དེ་རྣམས་གསོ་སྦྱོང་བཅོ་ལྔ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྣམས་ཚེས་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཅོ་ལྔ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་མ་འཆུག་པའི་གསོ་སྦྱོང་ཉེར་བཞི་པོ་གང་རུང་ལ་དེའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ་པོ། །འདོད་མི་རིགས་ཏེ། གསོ་སྦྱོང་བཅུ་བཞི་པ་ཞེས་པ་དེ་ནི་ཉིན་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།
Chinese
之故。若逐渐划定大小界限，则先解除前一个，再做后一个。然而也有一次性形成的，总之，经中说：“用一个词可以划定和解除界限。”那么，如果大小界限都不划定该怎么办呢？有，那时像寺庙之类的墙壁附近一寻之内都是界限，因为经中说：“在没有划定界限的地方，墙壁就是事业的界限。瓦口滴水的地方也是。”之故。第二，有所依的特殊性，因为经中说，学戒沙弥和沙弥尼也可以做布萨，并且经中说，有可以边走边做的场合。第三，有仪轨的特殊性，因为可以通过念诵“诸恶莫作”等简略偈颂的方式来做。不仅如此，加持也可以成办，如果比丘不满四人，则应由一、二或三人通过念诵咒语的方式来加持。其中如果只有一人，则应自己蹲着做，如果有二三人，则应由一人在另一人面前做。第四，有时间的特殊性，如果在十五这天做布萨因缘未成，则在第二天黎明破晓至太阳升起之间也可以，因为经中说：“如果事业已过，则在太阳未升起时。”之故。因此，如果不耽误时间的二十四种布萨中的任何一种，通常都是按日期计算的十五，但其他情况并非如此，因为也有吉祥布萨等，以及诸如此类的特殊情况。一般来说，一年不会超过二十四次布萨，但有特殊情况或确定，如果闰月，则会出现大约二十六次布萨。有些人说：“那十四天的布萨就是十五天的布萨。”因为如果按日期计算，那些都会被算作十五，因为对于任何不耽误时间的二十四种布萨来说都是如此。如果这样说，则不遍及。不应这样认为，因为十四天的布萨是按日夜计算而定的。
English
Therefore, if the boundaries are demarcated gradually, the former should be dissolved before the latter is established. However, there are also instances where they are established simultaneously. In short, it is said in the scriptures, "A boundary can be demarcated and dissolved with a single word." Now, what should be done if neither a large nor a small boundary is demarcated? There is a way. In that case, the area within a fathom of the wall of a monastery or similar structure is considered a boundary, as it is said in the scriptures, "In a place where a boundary has not been demarcated, the wall is the boundary for activities. Also, where water drips from a gargoyle." Therefore. Secondly, there is a special consideration for the object of reliance, as it is said that novices and female novices can also perform the Uposatha, and it is said that there are occasions when it can be performed while walking. Thirdly, there is a special consideration for the ritual, as it can be performed by reciting abbreviated verses such as "Commit no evil." Moreover, it can also be accomplished through blessings. If there are not enough four monks, then one, two, or three monks should bless it by reciting mantras. If there is only one monk, he should squat down and perform it himself. If there are two or three monks, one should perform it in front of the other. Fourthly, there is a special consideration for the time. If performing the Uposatha on the fifteenth day is not accomplished due to circumstances, it is also permissible between dawn and sunrise on the following day, as it is said in the scriptures, "If the activity has passed, then before sunrise." Therefore, if any of the twenty-four Uposathas that do not miss the time, they are generally the fifteenth according to the date, but this is not always the case, as there are auspicious Uposathas and other such special cases. Generally, there are no more than twenty-four Uposathas in a year, but there are special cases or certainties. If there is an intercalary month, there will be about twenty-six Uposathas. Some say, "Those fourteen-day Uposathas are the fifteen-day Uposathas." Because if calculated by date, those are all counted as fifteen, because that is the case for any of the twenty-four Uposathas that do not miss the time. If you say that, it is not all-pervasive. It should not be thought so, because the fourteen-day Uposatha is determined according to the day and night.
Tibetan
།།གཉིས་པ་དབྱར་གྱི་གཞི་འཆད་པ་ནི། མདོར། དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླང་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་གསུམ་དུའོ། །ཚེས་བཅུ་དྲུག་ལའོ། །དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་རོ། །དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུང་གི་ཉའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ལ། དོན་ཀྱང་ཡོད་དེ། དགོས་དོན་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་དོན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། དབྱར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཉེས་པ་ཁེགས་པ་དང་། གཞན་མ་དད་པ་སྤོང་བ་དང་། དོན་དང་བྱ་བ་ཉུང་བ་དང་། གནས་གྲུབ་རལ་འཆོས་པ་དང་། དགག་དབྱེ་དང་སྲ་བརྐྱང་འབྱུང་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་དྲུག་ཡོད་དེ། གནས་གང་དུ། ཡུལ་གང་ལ། རྟེན་གང་གིས། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ། ཡུལ་ཅི་ཙམ། ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བུས་ཁས་བླངས་པར་བྱ་བ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། བདེ་བར་གནས་པའི་འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ། སྟེང་གཡོགས་སྒོ་གླེགས་དང་བཅས་ཤིང་མཚམས་གཞན་མ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་གནས་སུ་ཁས་བླངས་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གྱི་མདུན་དུ་ལེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔ་ཀས་ཁས་ལེན་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། དབྱར་སྔ་མ་ཡིན་ན། དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུང་གྲོ་ཞུན་ཟླ་བའི་མར་ངོའི་ཚེས་གཅིག་དང་། དབྱར་ཕྱི་མ་ཡིན་ན། སྟོན་ཟླར་འཁྲུམས་ཟླ་བའི་མར་ངོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་ཁས་ལེན་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་ལས། གྲོ་ཞུན་ཟླ་བའི་ཚེས་གཅིག་ནས། །སྔ་མའི་དབྱར་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཁྲུམས་ཀྱི་ཟླ་བ་ཡི། །ཚེས་གཅིག་ནས་ནི་ཕྱི་མར་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཡོད་དེ། ཟླ་བ་གསུམ་ཚང་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་ཚང་བར་ཁས་ལེན་ན་མི་འཆགས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། ད་ལྟར་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། མདོར་གསུམ་ཁས་ལེན་པར་བཤད་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཕྱག་ལེན་ལ་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ནི། ཡུལ་དུས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དྲུག་པ་ལ་གསུམ་ཡོད་དེ། སྦྱོར་དངོས་འཇུག་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡོད་དེ། ཞག་བཅུའམ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་སྔོན་ནས་གཙུགས་ལག་ཁང་བྱི་དོར་བྱ་བ་སོགས་དང་། བཅོ་ལྔའི་དུས་སུ་གནས་མལ་དང་། གང་ཟག་སྟ་གོན་བྱ་ཞིང་། ཚུལ་ཤིང་བཞག་སྟེ་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ་དང་། གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཡོད་
Chinese
第二，解释安居的基础。总的来说，应当承诺安居。三个月的时间。十六日。仲夏月的最后一天。季夏月。（经文中）这样说到。这也是有意义的，因为有必要和特殊的意义。第一，有必要，因为可以避免不承诺安居的过失，舍弃他人的不信任，事务和活动减少，修复破损的住所，出现遮止和坚固等必要。第二，有六个方面，即在何处安居，对谁安居，以何为依据，何时，多久，以何种仪式承诺安居。第一，有必要，因为应当在没有安乐居住的违缘，具足顺缘，有顶棚、门窗且不是其他边界等处承诺安居。第二，有必要，因为应当在比丘长老面前接受。第三，有必要，因为五种出家众都必须承诺。第四，有必要，如果是前安居，那么在季夏月（藏历六月）上弦初一，如果是后安居，那么在秋季的仲月（藏历八月）上弦初一必须承诺安居。如《花鬘经》所说：“从谷熟月（藏历六月）初一，前安居是主要的。同样，从仲月（藏历八月）的初一，被称为后安居。”第五，有必要，因为应当承诺圆满三个月，如果不圆满承诺，则不会成立。那么，现在承诺一半或两个月左右怎么样呢？没有过失，因为经中说承诺三个月是就圆满而言，而实践中这样做，是因为可以作为地方和时间的特殊情况。第六，有三个方面，即准备、正行和结尾。第一，有准备，即在十天或半个月前打扫寺庙等，在十五日准备住所和人员，设立规矩并制定法律，以及通过祈请的仪式分发规矩等。第二，正行有
English
Secondly, explaining the basis of the summer retreat. In short, one should commit to the summer retreat. For three months. On the sixteenth day. The last day of the middle summer month. The last summer month. It is said and so on. This is also meaningful, because there are necessary and special meanings. First, it is necessary because it avoids the fault of not committing to the summer retreat, abandoning the distrust of others, reducing affairs and activities, repairing damaged residences, and the emergence of prohibitions and firmness, etc. Secondly, there are six aspects, namely, where to reside, to whom to reside, on what basis, when, how long, and with what kind of ceremony to commit to the summer retreat. First, it is necessary because one should commit to residing in a place without obstacles to peaceful dwelling, complete with favorable conditions, with a roof, doors and windows, and not another boundary, etc. Secondly, it is necessary because it should be received in front of the elder Bhikshu. Thirdly, it is necessary because all five ordained communities must commit. Fourthly, it is necessary that if it is the former summer retreat, then on the first day of the waxing moon of the last summer month (Tibetan June), and if it is the latter summer retreat, then on the first day of the waxing moon of the middle month of autumn (Tibetan August) one must commit to the summer retreat. As the Garland of Flowers Sutra says: "From the first day of the Grain Ripening Month (Tibetan June), the former summer retreat is the main one. Similarly, from the first day of the Middle Month (Tibetan August), it is known as the latter summer retreat." Fifthly, it is necessary because one should commit to completing three months, because if one does not commit completely, it will not be established. So, what about committing to half or about two months now? There is no fault, because the sutra says that committing to three months is in terms of completeness, and doing so in practice is because it can be done as a special circumstance of place and time. Sixthly, there are three aspects, namely preparation, main practice, and conclusion. First, there is preparation, such as cleaning the monastery ten days or half a month in advance, preparing residences and personnel on the fifteenth day, establishing rules and enacting laws, and distributing rules through the ritual of solicitation, etc. Secondly, the main practice has