Chinese
九十个单堕，四个悔过，一百一十二个恶作。第二点成立，因为有八个他胜罪，二十个僧残，三十三个舍堕，一百八十个单堕，十一个悔过，一百一十二个恶作。第二是归纳，因为有从事物和意乐方面归纳、从作用方面归纳、从体性方面归纳、从类别方面归纳。第一点成立，因为有两种堕罪，即事物为主和意乐为主。他胜罪和前两个僧残罪以事物为主，其余以意乐为主。第二，从作用方面归纳为两种，即无有可恢复戒体的僧残罪和具有僧残罪两种。共同的他胜罪以隐瞒等使僧残不可恢复，分为已作和未作两种。第三，从体性方面归纳为两种，即自性罪和遮罪。第四，从类别方面归纳为五种，即他胜、僧残等五种。唯一，不合理，因为粗罪未归入其中。如果这样说，没有过失，因为他胜罪的加行粗罪等三种属于他胜罪类，僧残的加行粗罪等三种归入僧残类。两种不定罪有归入何处的道理，三种不定罪被他胜、僧残、单堕三种中的任何一种所摄，两种不定罪被僧残和单堕两种所摄。关于遮罪和自性罪的差别，有些人说，如果是自性罪，则一定是恶业；如果是遮罪，则一定是无记业。这不合理，因为遮罪既有恶业的成分，也有无记业的成分。例如，出家人以恶业的意乐饮酒的堕罪是第一种，阿罗汉相续中的堕罪是第二种。有些人说，遮罪和自性罪二者相违，这也是不合理的，因为比丘相续中的杀生堕罪，它
English
Ninety single transgressions, four confessions, and one hundred and twelve misdeeds. The second point is established because there are eight Parajikas, twenty Sanghavasesas, thirty-three Nissaggiya Pacittiyas, one hundred and eighty Pacittiyas, eleven confessions, and one hundred and twelve misdeeds. The second is the summary, because there are summaries from the aspects of objects and intentions, summaries from the aspects of actions, summaries from the aspects of nature, and summaries from the aspects of categories. The first point is established because there are two types of transgressions, namely those that are primarily object-oriented and those that are primarily intention-oriented. The Parajikas and the first two Sanghavasesas are primarily object-oriented, while the others are primarily intention-oriented. Secondly, from the aspect of action, they are summarized into two types: Sanghavasesas that cannot restore the vows and transgressions that include Sanghavasesas. Common Parajikas, with concealment, etc., make Sanghavasesas unrecoverable, and are divided into two types: those that have been done and those that have not been done. Thirdly, from the aspect of nature, they are summarized into two types: natural transgressions and prohibited transgressions. Fourthly, from the aspect of category, they are also summarized into five types: Parajikas, Sanghavasesas, etc. It is unique, but unreasonable, because the gross transgressions are not included in them. If you say so, there is no fault, because the preparatory gross transgressions of Parajikas, etc., belong to the category of Parajikas, and the preparatory gross transgressions of Sanghavasesas, etc., are included in the category of Sanghavasesas. There is a way to include the two uncertain transgressions. The three uncertain transgressions are included by any of the three: Parajikas, Sanghavasesas, and Pacittiyas. The two uncertain transgressions are included by the two: Sanghavasesas and Pacittiyas. Regarding the difference between prohibited and natural transgressions, some say that if it is a natural transgression, it must be an unwholesome action; if it is a prohibited transgression, it must be an unspecified action. This is unreasonable, because prohibited transgressions have both unwholesome and unspecified aspects. For example, the transgression of a renunciate drinking alcohol with an intention of unwholesome action is the first type, and the transgression in the continuum of an Arhat is the second type. Some say that prohibited and natural transgressions are contradictory, which is also unreasonable, because the transgression of killing in the continuum of a Bhikshu, it
Tibetan
གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དང་པོ་གང་ཞིག །ཕྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། གཙོ་བོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཅས་པ་དང་འགལ་བར་ཞུགས་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། མི་དགེ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །བཅས་རང་གང་རུང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ན། ལྟུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ། ལྟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཟག་དེ་སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ན། གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་བས་ཁྱབ་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཆང་གི་ལྟུང་བ་དེ། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་གང་ཞིག །དེ་རབ་བྱུང་ལ་གནང་བའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། མཛོད་ལས། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། །མྱོས་འགྱུར་ལས་གཞན་བསྲུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། མདོ་ལས། ང་སྟོན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆང་ནི་རྩྭའི་མཆོག་མས་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གཉིས་ཀའི་རྟེན་ལ་སྡིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་བཞག་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ངོ་བོ་དང་། གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་བཅས་པ་དང་འགལ་བར་ཞུགས་ཤིང་སྡོམ་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཞག་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་དེ། གཙོ་བོར་མི་དགེ་བས་ཀུན་ནས་བླངས་མ་བསླངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྡིག་ཏུ་འགྱུར་བས་ཁྱབ་པར་ཐལ། སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེ་ལས། རང་བཞིན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྡིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་བྱེ་བྲག་པ་དགེ་སློང་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྡིག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ཁྱིམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ན། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་གཙོ་བོར་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ལ་ཡོད་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། དགེ་བསྙེན་གྱི་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡོད་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ།
Chinese
因为是两者。理由是：第一个是什么？因为是后者。第一个的理由是：因为主要是违背了世尊的禁戒的堕罪。后者的理由是：因为是变成了非善本质的堕罪。有些人说：无论是制罪还是性罪，只要是过失，就一定是堕罪，这种说法不合理。因为不具足戒律的补特伽罗相续中的自性罪，不是堕罪。因为该补特伽罗不具足戒律。有些人说：只要是制罪，就一定有开许的情况，这种说法不合理。因为饮酒的堕罪，是制罪中的一种过失，但对于出家人来说，没有开许的情况。第一个成立，如《俱舍论》所说：“制罪，是为了守护除了醉酒之外的事。”后一个成立，如经中所说：“我说法的弟子们，即使是草尖上的酒，也不应该饮用。”自宗认为，这两者的本质区别在于：对于在家和出家两种所依，以成为罪恶的方式安立的过失，是自性罪的本质；主要违背了导师的禁戒，并且是就具戒者而言安立的过失，是制罪的本质。然而，这两者本质并非他体，因为两者并不相违。因的差别也有，主要在于是否以不善而发起。有些人说：如果是自性罪，就一定对一切有情都成为罪恶，理由是：《三律仪差别》中说：“自性罪，对一切有情都成为罪恶。”如果这样说，则不遍，因为像比丘这样的个别补特伽罗相续中的自性罪，不会对一切有情都成为罪恶。理由是：因为没有造作和没有相遇。有些人说：如果是在家人相续中的过失，就一定只是自性罪，这不周遍，因为那是主要安立于在家人的所依上的。如果这样说，则不遍，因为有居士的因和制罪的过失。理由是：
English
Because it is both. The reason is: What is the first? Because it is the latter. The reason for the first is: Because it is primarily a transgression that violates the precepts of the Bhagavan. The reason for the latter is: Because it is a transgression that has become the nature of non-virtue. Some say: If it is a fault of either the prescribed or the natural, then it must be a downfall, which is not reasonable. Because the natural fault in the continuum of a person who does not possess vows is not a downfall. Because that person does not possess vows. Some say: If it is a prescribed fault, then it must have a case of permission, which is not reasonable. Because the downfall of drinking alcohol is a fault of the prescribed, but there is no case of permission for renunciates. The first is established, as the Treasury says: "The prescribed fault is to protect against things other than intoxication." The latter is established, as the Sutra says: "Those who claim to be my teachers should not commit the downfall of even the tip of a blade of grass with alcohol." In our own system, there is a difference in the nature of these two: The fault that is established as becoming a sin for both the householder and the renunciate is the nature of the natural fault; the fault that primarily violates the precepts of the teacher and is established in terms of those who possess vows is the nature of the prescribed fault. However, these two are not different in nature, because the two are not contradictory. There is also a difference in cause, mainly in whether or not it is initiated by non-virtue. Some say: If it is a natural fault, then it must be a sin for all sentient beings, because the Differentiation of the Three Vows says: "The natural fault becomes a sin for all sentient beings." If you say that, it is not pervasive, because the natural fault in the continuum of a particular person, such as a monk, does not become a sin for all sentient beings. The reason is: Because there is no action and no encounter. Some say: If it is a fault in the continuum of a householder, then it is not necessarily only a natural fault, because it is mainly established on the basis of the householder. If you say that, it is not pervasive, because there is the cause of a layperson and the fault of the prescribed. The reason is: