Tibetan
ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། དུས་བསྒོ་བརྗོད་ཟིན་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། སྤང་བླང་འདོམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་ཕའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གདམས་པ་བཅུ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་ལ་གདམ་པ་བཞི། ལྟུང་བའི་ཆོས་སྤོང་བར་གདམས་པ། གནས་བརྟན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་མཉམ་པ་ལ་ངེེས་པར་སྦྱར་བའི་གདམས་པ། ཚུལ་དང་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་གདམས་པ། དུ ལ་བར་གནས་པ་ལ་དེ་ལྟར་གདམས་པ། སྤོང་བ་དང་ཀློག་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གདམས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། གོས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ། ཟས་བསོད་སྙོམས་པ། གནས་མལ་ཤིང་དྲུང་བ། སྨན་བཀུས་ཏེ་བོར་བ་བཞི་ལ་གདམས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པོ་དེར་གདམས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་དང་། འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་མཐར་སྤོང་བའི་ཆེད་མིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར། བསོད་སྙོམས་པ་དང་སྟན་གཅིག་ཕྱིས་མི་ལེན། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཕྱིང་པ་ཕྱག་དར་ཁྲོད། །དགོན་པ་ཤིང་དྲུང་པ་དང་བླ་གཔ་མེད། ཙོག་བུ་དུར་ཁྲོད་པ་དང་གཞི་གཅིག་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་གསུམ་པོ་དེ་ཙམ་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཞེ་སྡང་ཅན་ལ་དུར་ཁྲོད་སོགས་མ་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་ཚུལ་ལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཕྱི་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྲུང་བ། ནང་རྐྱེན་བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྲུང་བ། མི་འཐུན་ཕྱོགས་ངོ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སྲུང་བ། བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་སྒོ་ནས་སྲུང་བ་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། མདོ་རྩ་བར། གནས་པ ས་གནས་ལ་མ་ཞུས་པར་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གནས་པ་སློབ་མས་གནས་ཀྱི་བླ་མ་བསྟེན་ནས་བྱ་བ་ཞུ་དགོས་ཏེ། མ་ཞུས་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཞུ་བ་ཡོད་དེ། རྒྱུན་དུ་ལྷན་ཅིག་ཡོད་ཚེ་ཉིན་རེར་ལན་གསུམ་གསུམ་དང་། གློ་བུར་བ་ནི་ནམ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཞུ་ཞིང་། བླ་མ་དང་རང་གི་བར་དུ་རྒྱང་གྲགས་ལྔ་སོགས་ཀྱིས་ཆོད་ན་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་ལྟ་བུ་ཞུ་བའི་ཕྱིར། ཞུ་ཚུལ་ཡོད་དེ། བྱ་བ་རང་རང་གི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་ཞུ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དམིགས་གསལ་ཡོད་དེ། གནས་ཀྱི་བླ་མ་མེད་པའི་ཚེ་གཞན་འོས་པ་ལ་ཞུ་བ་དང་། དགེ་བསྐོས་ལྟ་བུ་ལའང་ཞུ་བ་སོགས་ཡོད
Chinese
因为要述说。第三个是，为了在述说时间施设之后立即述说。第四个是，为了以断除和取舍的方式述说。第五个是，如果以比丘为父，则应当述说十一个教诲，即对于梵行的住处有四个教诲，教诲断除堕罪之法，对于住处稳定和戒律相同者，必定结合的教诲，为了必定结合于戒律相关之义的教诲，对于安住于调伏者，如是教诲，为了成办断除和诵读二者的必要而有的教诲。第一个有四个，即衣服、拂尘、容器，食物、乞食，住处、树下，药物、恭敬后丢弃这四者有教诲。对于这四个的教诲有必要，不是为了断除疲劳困顿的边际和欲望乞食的边际。总的来说，虽然有如经中所说的十二种修习功德：乞食和一次座位之后不接受，三法衣、毡子、拂尘、容器，寺院、树下和无屋顶，坐垫、坟墓和同一处所。但在此只说这三个有必要，因为对于嗔恨者不给予坟墓等。第二，对于不退失所获得之守护方式有很多，即依靠外缘善知识来守护，依靠内缘圆满的意乐来守护，通过认识不顺之方来守护，通过完全修习学处来守护等。第一个成立，因为经根本中说：居住者未经允许不得行事。因此，居住者（学徒）必须依靠居住处的上师来请求行事，如果不请求则会犯错。何时请求呢？如果经常在一起，则每天三次，如果是突发事件，则在发生时请求，如果上师和自己之间相隔五箭地等，则在如自恣等时间请求。有请求的方式，即必须说出每个行为的名称来请求。有特殊情况，即在没有居住处的上师时，向其他合适者请求，以及向如维那师等请求。
English
Because it is to be stated. The third is, in order to state immediately after stating the time allocation. The fourth is, in order to state in the manner of admonishing abandonment and adoption. The fifth is, if a monk is taken as a father, then eleven instructions should be stated, namely, there are four instructions for the place of celibacy, instructing to abandon the laws of defeat, instructions for those who are stable in their place and have the same discipline to be necessarily combined, instructions for the purpose of necessarily combining with matters related to discipline, instructing to abide in the subdued, instructions for accomplishing the necessity of both abandonment and reading. The first has four, namely, clothes, dusters, containers, food, begging, dwelling, under trees, medicine, respectfully discarding these four have instructions. There is a need for instruction in these four, not for the purpose of abandoning the extremes of fatigue and exhaustion and the extremes of desire and begging. In general, although there are twelve qualities of practice as stated in the scriptures: begging and not accepting after one seat, three dharma robes, felt, duster, container, monastery, under trees and no roof, cushion, tomb and the same place. But here it is necessary to mention only these three, because tombs etc. are not given to the wrathful. Second, there are many ways to protect what has been obtained from not being lost, namely, to protect by relying on external conditions, virtuous friends, to protect by relying on internal conditions, perfect intention, to protect by recognizing unfavorable aspects, to protect by fully practicing the trainings, etc. The first is established, because it is said in the root text of the sutra: A resident should not act without asking the residence. Therefore, the resident (disciple) must rely on the master of the residence to request to act, because if he does not ask, he will be at fault. When should he ask? If they are always together, then three times a day, and if it is a sudden event, then ask when it occurs, and if the master and oneself are separated by five arrows, etc., then ask at the time of self-surrender, etc. There is a way to ask, namely, one must ask by mentioning the name of each action. There are special circumstances, namely, when there is no master of the residence, one asks another suitable person, and one also asks the disciplinarian, etc.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱ་བ་ཞུ་མི་རུང་བ་དང་། ཞུ་མི་དགོས་པའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་དེར་ཐལ། སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཞུ་མི་རུང་ཞིང་། བཤང་གཅི་འདོར་བ་སོགས་ལ་ཞུ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། གནས་ཀྱི་བླ་མ་བསྟེན་དགོས་ན། གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་ཞེ་ན། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་བསྙེན་རྫོགས་རྣམ་དག་གི་སྡོམ་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་དུ་ལོ་བཅུ་ལོན་པ་ཞིག་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ལ། མདོར། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བཅུ་མ་ལོན་པར་མཁན་པོ་ཉིད་དང་། གནས་ཉིད་དང་མི་གནས་པར་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་ཞེ་ན། མི་ཆོག་སྟེ། དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྔ་ཕྲུག་ཉེར་གཅིག་པོ་གང་རུང་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཀྱང་དགོས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། འོག་ནས་འབྱུང་བ་དག་ལས་ལྷན་ཅིག་སྦྱར་བ་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། ལྔ་ཕྲུག་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཡོད་དེ་སྡོམ་ལས། ལོ་བཅུ་ལོན་དང་འཛིན་དང་མཁས། །རིག་དང་གསལ་དང་འཛིན་འཇུག་དང་། །སློབ་དང་སློབ་འཇུག་རྣམ་པ་གཉིས། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་གཉིས་རྣམ་པ་གསུམ། །སློབ་དང་མི་སློབ་བྱུང་ཤེས་དང་། །གནས་འཆའ་འཆར་འཇུག་ལྟུང་བ་ཤེས། །ལྷོ་ཡི་རི་ལ་རྒྱུ་བ་ཡི། །སྡེ་ཚན་ཡང་དག་བསྡུ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དང་པོ་ལོ་བཅུ་ལོན་པའི་ལྔ་པ་ཡོད་དེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་སྡོམ་རྒྱུན་བར་མ་ཆད་དུ་ལོ་བཅུ་ལོན་པ། ནད་གཡོག་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་འཇུག་ནུས་པ། འགྱོད་པ་སེལ་བར་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་འཇུག་ནུས་པ། སྡིག་ལྟ་སྤོང་བར་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་འཇུག་ནུས་པ། གནས་མི་དགའ་བ་འདོར་བར་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་འཇུག་ནུས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་འདི་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཚུལ་ཡོད་དེ། གཉིས་པ་ལ་བླ་མ་དེ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་དགོས་པར་བསྟན་ཅིང་། གསུམ་ལས་འདུལ་བ་ལ་མཁས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ། བཞི་པས་མངོན་པའི་དོན་ཤེས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ། ལྔ་པས་སློབ་མའི་བསམ་པ་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡེ་སྣོད་གསུམ་འཛིན་པའི་ལྔ་པ། གསུམ་མཁས་པའི་ལྔ་པ། གསུམ་རིག་པའི་ལྔ་པ། གསུམ་གསལ་བའི་ལྔ་པ། གསུམ་འཛིན་འཇུག་གི་ལྔ་པ་རྣམས་ཡོད་དེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཚིག་དོན་འཛིན་ནུས་པའི་སྟེང་དུ་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་བསྣན་པའི་ལྔ་པ་དང་པོ། །དེ་གསུམ་གྱི་ཚིག་དོན་འབྱེད་ནུས་པའི་སྟེང་དུ་མང་
Chinese
的缘故，以及有不应做的事和不必做的事的缘故。后两者在那里是合理的。例如，杀生等事从本质上来说是不应做的，而排泄大小便等事是不必做的缘故。那么，如果必须依止处所的上师，处所的上师需要什么样的功德呢？经中说，需要一位受过比丘戒后，比丘戒的戒律传承清净无间断地持续了十年的人。简而言之，经中说：“受过比丘戒后未满十年，不应作为堪布，也不应居住在处所或不住在处所。”那么，仅仅这样就足够了吗？不够，因为还需要具备二十一种五组中的任何一种。经中解释说：“从下面出现的那些与任何事物都不具备，因此不是。”因为这样说了。那么，二十一种五组是什么呢？有，因为在戒律中说：“十年圆满和持，以及精通和，智慧和明晰和持入和，学和学入两种，圆满具足两种三种，学和不学生知和，住处安住计划入堕落知，南方山中行走的，部类正确地集合。”因为这样说了。那些之中，首先有十年圆满的五组，即受过比丘戒后，戒律传承无间断地持续了十年，能够或能够使他人护理疾病，能够或能够使他人消除后悔，能够或能够使他人舍弃罪恶的见解，能够或能够使他人抛弃不喜欢的处所。因为存在这些。这五组有显示上师功德的方式，即第二组显示上师必须具备慈悲心，第三组显示精通律藏且戒律清净，第四组显示了知论藏之义且获得正确的见解，第五组显示了知弟子的心意的功德。有持有三藏的五组，精通三藏的五组，通晓三藏的五组，明晰三藏的五组，持入三藏的五组，即在能够持有三藏的词义之上，加上多闻和具足戒律二者的第一组五组。能够辨别那三藏的词义之上，多
English
reason, and because there are things that should not be done and things that do not need to be done. The latter two are reasonable there. For example, acts like killing are inherently not to be done, and things like excreting feces and urine do not need to be done. So, if it is necessary to rely on the guru of a place, what kind of qualities does the guru of a place need? The scriptures say that one needs to be someone who, after having taken the full ordination, has maintained the lineage of pure and unbroken vows of full ordination for ten years. In short, the scriptures say, "One should not act as a Khenpo or reside in a place or not reside in a place without having completed ten years after taking full ordination." Is that enough? No, because one also needs to possess any one of the twenty-one sets of five as an adjunct to that. The scriptures explain, "It is not because those that appear below are not associated with anything at all." Because it is said so. So, what are the twenty-one sets of five? There are, because in the Vinaya it says, "Ten years complete and holding, and proficient and, intelligent and clear and holding entering and, learning and learning entering two kinds, perfectly endowed two kinds three kinds, learning and non-learning knowing arising and, dwelling abiding planning entering falling knowing, Southern mountain wandering, categories correctly gathering." Because it is said so. Among those, first there is the set of five of ten years complete, that is, having completed ten years after taking full ordination, being able to or able to have others nurse the sick, being able to or able to have others eliminate regret, being able to or able to have others abandon sinful views, being able to or able to have others abandon unpleasant places. Because these exist. These five sets have ways of showing the qualities of a guru, that is, the second set shows that the guru must possess compassion, the third set shows proficiency in the Vinaya and purity of discipline, the fourth set shows knowing the meaning of the Abhidharma and obtaining correct views, and the fifth set shows the quality of knowing the mind of the disciple. There are the five sets of holding the three baskets, the five sets of being proficient in the three, the five sets of being knowledgeable in the three, the five sets of being clear in the three, the five sets of holding entering the three, that is, on top of being able to hold the words and meanings of the three baskets, adding the two of much learning and possessing discipline, the first set of five. On top of being able to distinguish the words and meanings of those three,