Tibetan
ང་བ་དང་། འགགས་པའི་ཚེ་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བ་ལ་རིགས་པ་འདོན་པ་སྤོས་ནས་སྦྱར་ཞིང་བྱ་བྱེད་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།རབ་བྱེད་གསུམ་པར་དབང་པོ་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ་ཡུལ་དྲུག་ནི་གཟུང་བྱ་དང་དབང་པོ་དྲུག་འཛིན་བྱེད་དང་གང་ཟག་དྲུག་འཛིན་པ་པོར་འཇོག་པ་ན་མིང་གི་ཐ་སྙད་གྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། ཆོས་དེ་དག་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོས་དབང་གིས་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཚུལ་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ། ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱ། ཞེས་དང་། དེའི་ཚེ་མིག་ལྟ་བ་པོ་སོགས་སུ་འཇོག་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ཤིན་དུ་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། འདིར་ལྟ་དེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མིག་གིས་གཟུགས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་ལྟ་སྟེ་ལྟ་ན་མིག་གིས་རང་ལའང་ལྟ་དགོས་ན། མིག་གིས་མིག་ལ་ལྟ་མི་ནུས་པས་མིག་གིས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་སྒྲ་ཉན་པ་སོགས་ལ་ཡང་སྦྱར་ནས་འཆད། བསྡུ་ན་ལྟ་པོ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ཞིང་། །ལྟ་པོ་ཉིད་ཀྱང་ལྟ་པོ་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར། འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མིག་གིས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་སོགས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །རབ་བྱེད་བཞི་པར་ཕུང་སོགས་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ། མདོ་ལས། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་བརྡོས་པ་འདྲ། ཚོར་བ་ཆུ་བུར་དག་དང་མཚུངས། འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། ཉི་མའི་གཉེན་གྱི་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་དབུ་བ་བརྡོས་པ་སོགས་དང་འདྲ་བར་བཤད་དེ། བདག་གམ་གཟུགས་ལྟ་བུ་གཅིག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ན་དེའི་རིགས་པ་གཞན་སྦྱར་ན་ཤེས་དགོས་ཤིང་ཤེས་པར་ཡང་ནུས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་འདུ་ཤེས་ནི། །ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་བློས་སྦྱར་བྱ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། བདག་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅི་འདྲ་དེ་འདྲར་ཆོས་ཀུན་ཤེས། ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། གཅིག་གི་ལྟ་བོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་བོ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དངོས་ག
Chinese
要知道，就像所说的那样，在生和灭的时候，对于任何地方都不去，要将推理引申开来，与其他一切行为也同样对待。第三品中，在观察根的时候，将六境作为所取，六根作为能取，六个补特伽罗作为执取者，这不仅仅是名言上的安立，而是要认识到这些法是以各自的自性而存在的。如果像所执取的那样存在，那么任何业、作者和能作者都无法安立，要像以理智确定那样确信。并且，那时将眼作为见者等，要如实确信，对于如幻的意义，法是极其合理的。就像“在此，见者自身的体性，不是见本身”等等所说的那样，眼睛不是以自性去看色，如果看，眼睛也应该看到自己。因为眼睛无法看到眼睛，所以眼睛看色不是自性存在的。同样，也要引申到耳朵听声音等来解释。总而言之，见者依赖于见，见者本身也依赖于见者而生起，除此之外，没有见到成立的因。就像所说的那样，眼睛看色等是互相依赖而生起的，要确信不是以自己的体性成立的。第四品中，在观察蕴等的时候，经中说：“色如水泡聚，受如水泡等，想如阳焰，行如芭蕉树，识如幻术，是日亲之教。”就像五蕴被说成与无自性的水泡聚等相同。如果认识到我或色等一个不是以自性成立的，那么如果将那个道理引申到其他，就应该知道，并且也能知道。就像《三摩地王经》中所说：“如汝知我之想，如是智者于一切，以慧引申而修习。”以及《集经》中所说：“我为何如，一切有情亦如是，一切有情为何如，一切诸法亦如是。”以及《四百论》中所说：“一之见者为何，即是一切之见者。”以及正
English
It should be known that, as it is said, in the time of arising and ceasing, one does not go anywhere, and the reasoning should be extended and applied to all other actions as well. In the third chapter, when examining the faculties, the six objects are taken as the objects to be grasped, the six faculties as the graspers, and the six individuals as the apprehenders. This is not merely an establishment in terms of names, but one must recognize that these phenomena are held to exist by their own nature. If it were as it is grasped, then no action, agent, or actor could be established, and one must be certain as it is determined by reason. And, at that time, when the eye is taken as the seer, one should be truly convinced that the Dharma is extremely reasonable in the sense of being like an illusion. Just as it is said, "Here, the nature of the seer itself is not the seeing itself," etc., the eye does not see form by its own nature; if it did, the eye would have to see itself. Because the eye cannot see the eye, the eye's seeing of form is not self-existent. Similarly, it should be extended to the ear hearing sounds, etc., to explain. In short, the seer depends on the seeing, and the seer itself also arises dependent on the seer; other than that, no cause for accomplishment is seen. As it is said, the eye seeing form, etc., arises in mutual dependence, and one must be certain that it is not established by its own nature. In the fourth chapter, when examining the aggregates, etc., the sutra says: "Form is like a mass of foam, feeling is like bubbles, perception is like a mirage, formations are like a plantain tree, and consciousness is like an illusion. This is the teaching of the Kinsman of the Sun." Just as the five aggregates are said to be like a mass of foam, etc., which are without inherent existence. If one realizes that one, such as the self or form, is not established by its own nature, then one should know and be able to know by extending that reasoning to others. Just as it is said in the Samadhiraja Sutra: "As you know the notion of self, so should the wise apply it to all with intelligence and cultivate it." And as it is said in the Compendium Sutra: "As is the self, so are all sentient beings; as are all sentient beings, so are all phenomena." And as it is said in the Four Hundred Verses: "Whatever is the view of one, that is the view of all." And the actual