Tibetan
ལ་ནི་དེ་ལྟ་ནའང་བར་དུ་ཚད་མ་གཞན་བརྒྱད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རིགས་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བློ་བསྐྱེད་ནུས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཅོད་པས་རིགས་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་མོད་ཀྱང་རིགས་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་དེ་གཅོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་མེད་བཙལ་བའི་ཚེ་ཡང་དཔྱད་བཟོད་མ་རྙེད་ལ། དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་མེད་བཙལ་བའི་ཚེ་ཡང་དེ་ཉིད་མི་རྙེད་པས་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དང་དེས་དཔྱད་བཟོད་གཉིས་ཀྱང་མི་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་མ་མཐའི་ས་ཚིགས་རྟོགས་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་དགག་ཡིན་པར་བསྟན་ནས་དོགས་པ་འདི་ཟློག་དགོས་ལ། རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པ་གྲུབ་བོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་མ་བཟློག་པར་གཞལ་བྱ་མེད་དགག་ཡིན་པར་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཁེགས་པ་ན་རྒྱུ་འབྲས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དང་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་པ་ནས། དེ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཆར་ལ་ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འདུག་པ་ལ། བདག་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་བཟུང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ལ། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངེས་པ་ལ་མི་གནོད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་རྩ་བར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་རྣམས་རང་གི་རྐྱེན་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་དང་དུས་སུ་དེ་ལ་ཡོད་པ་མིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བར་འཆད་ཚུལ་ཤེས་དགོས་སོ། །རབ་བྱེད་གཉིས་པ་འགྲོ་འོང་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། ས་བོན་ཡོད་ན་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ས་བོན་གང་ཡིན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་མིན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་རྟག་མིན་ཆད་མིན་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་ས་བོན་དེ་ཉིད་མྱུ་གུ་ཕར་འཕོ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་གཞན་ཞིག་ནས་ཚུར་འོང་བ་བཀག་སྟེ། སྔ་མ་ལྟར་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟར་མིན་པས་མྱུ་གུ་དུས་ནའང་མི་འཇིག་པར་ག
Chinese
然而，即使如此，也不依赖于其他八种量，而是依靠理智的力量，能够生起与执着和执持事物本性为空性直接相违背的智慧。它本身就能断除这种执着，所以依靠理智可以断除执着，但不能断除理智的执着。如是说。当以探究苗芽等究竟的理智来寻找其是否经得起推敲时，也找不到经得起推敲的。当寻找那经不起推敲之物是否经得起推敲时，也找不到它。因此，理智所寻找到的和它所推敲的二者并不相同。因此，必须通过揭示在何种程度上成立才能成为真实成立的最低限度的界限，即所证和所量为无遮止，来消除这种疑惑。如果不消除理智认为空性是存在的这种疑惑，也就无法证实所量为无遮止。如是说。当以自性成立而遮止因果时，因果就变成了仅仅是名称的施设，以及仅仅是名言的权立。从那以后，因果仅仅显现为名称的施设，但对于能起作用的因果则无可否认，因此仅仅是施设的因能够产生果。我确信，如果仅仅执着于以自性成立的那些事物，那就是颠倒的。应当不损害因果缘起的定解。如是说。总之，在根本上，诸法的自性，以及缘等是不存在的。等等，必须了解如何解释果不是存在于其各自的因、集合以及时间中，因此不是自性生的。在第二品观察去来时，《广大游舞经》中说：种子若有如苗芽，种子为何苗芽非，非异彼亦非是彼，如是不断亦不常。如是说。这遮止了种子本身转移并去往苗芽，以及苗芽从不同于种子的某处而来。如前者那样，会变成常，但并非如此，因此苗芽在时
English
However, even so, without relying on the other eight valid cognitions, but relying on the power of reasoning, one is able to generate wisdom that directly contradicts the clinging and grasping of things as being empty of inherent existence. It itself can cut off this clinging, so relying on reasoning can cut off clinging, but it does not cut off the clinging of reasoning. It is said. When searching for whether or not sprouts and so on can withstand scrutiny with the ultimate reasoning that investigates them, one cannot find that they can withstand scrutiny. When searching for whether or not that which cannot withstand scrutiny can withstand scrutiny, one cannot find it. Therefore, what is found by reasoning and what is scrutinized by it are not the same. Therefore, it is necessary to dispel this doubt by revealing that the minimum limit at which something is established in order to become truly established is that the object to be proven and the object to be measured are non-affirming negations. If the doubt that reasoning establishes that emptiness exists is not dispelled, then one cannot prove that the object to be measured is a non-affirming negation. It is said. When cause and effect are negated by inherent existence, cause and effect become merely nominal designations and merely established by the power of terminology. From then on, cause and effect merely appear as nominal designations, but there is no denying the cause and effect that can function, so the cause that is merely a designation can produce the result. I am convinced that if one clings only to those things that are established by inherent existence, then that is inverted. One should not harm the definitive understanding of cause and effect as dependent arising. It is said. In short, fundamentally, the inherent nature of things, and conditions, etc., do not exist. And so on, one must understand how to explain that the result is not present in its individual cause, collection, and time, and therefore is not self-produced. In the second chapter, when examining going and coming, the Extensive Play Sutra says: If there is a seed, it is like a sprout, but the seed is not the sprout itself, it is not different from it, nor is it the same, thus it is neither constant nor discontinuous, it is the nature of things. It is said. This prevents the seed itself from transferring and going to the sprout, and the sprout from coming from somewhere other than the seed. As in the former case, it would become constant, but it is not so, therefore the sprout at the time
Tibetan
ནས་པའི་རྟག་པ་མིན་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འབྱུང་བས་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟར་མིན་པས་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡང་མིན་ནོ། །རྒྱ་ལས་རྒྱ་ཡི་འབུར་ནི་སྣང་མོད་ཀྱི། །རྒྱ་དེ་འཕོས་པ་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་དེ་མེད་གཞན་ན་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་རྟག་མེད་ཆད་པ་མེད། །ཞེས་དང་། མེ་ལོང་ངོས་དང་འབྲུ་མར་སྣོད་རྣམས་ལ། །བུད་མེད་ཁ་བཞིན་བརྒྱན་པས་བལྟས་པ་ན། །བྱིས་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཆགས་སྐྱེས་ནས། །འདོད་པ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱུག །བཞིན་ནི་དེར་ཡང་འཕོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་ནམ་ཡང་བཞིན་མི་རྙེད། །རྨོངས་པ་དེ་དག་འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདི་ལ་མི་སྐྱེ་སུ་ཡང་འཆི་བ་མེད། །སེམས་ཅན་མེད་ཅིང་སྲོག་ཀྱང་མི་རྙེད་དོ། །ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་དབུ་བ་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནམ་མཁའི་གློག་འདྲ་སྟེ། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ་ཞིང་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །མི་འགལ་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡང་ཤི་ནས་ནི། །འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་འཕོ་ཞིང་འགྲོ་མེད་ཀྱང་། །ལས་བྱས་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །འཁོར་བ་ན་ཡང་དཀར་ནག་འབྲས་བུ་སྨིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ལས་བསགས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མི་རྟག་ཅིང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་གང་ཟག་ཙམ་ལས་རང་དབང་གིས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཅན་ཞིག་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕོ་ཞིང་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་སོགས་དང་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །འདིར་རེ་ཤིག་སོང་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ། །མ་སོང་བ་ལའང་འགྲོ་བ་མིན། །སོང་དང་མ་སོང་མ་གཏོགས་པར། །འགོམ་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སོང་མ་སོང་དང་འགྲོ་བཞིན་པའི་ལམ་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་འཆད་ཅིང་དེ་བསྡུ་ན། འགྲོ་བོ་འགྲོ་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱང་འགྲོ་བོ་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མ་གཏོགས་པར། །འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གནས་པོ་གནས་ལ་བརྟེན་ཤིང་། ཞེས་སོགས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་དང་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་འགྲོ་འོང་རགས་པ་དང་དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོང་བ་དང་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ངེས་པར་བྱའོ། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཚེ་གང་ནས་མི་འོ
Chinese
不是从种子而来的常有，如果像后一种情况，不依赖于种子的因就产生，那么种子就会断绝，但不是那样，所以种子也不是断绝。从铜中铜的凸起虽然显现，但那个铜转移了却没有被看到。它不在它之中，也不在其他地方，这样有为法非常非断。如是说。镜子表面和油罐等器物上，用像女人脸一样装饰来观看时，小孩对它产生贪恋，为了寻求欲望而非常奔跑。脸也不是在那里转移，在影像中也永远找不到脸。就像那些愚昧者产生欲望一样，要知道一切法也是那样。如是说。《三摩地王经》中说：有情的轮回就像梦一样，这里没有人出生，也没有人死亡。没有众生，也找不到生命。这些法就像水泡和水上的树木一样，像幻术一样，像天空中的闪电一样，像水中的月亮一样，像海市蜃楼一样。不相违背，即使在这个世界死亡，即使转移到其他世界也没有去处，所造的业也永远不会白费。轮回中也有黑白果实成熟。不是常有，也不会断灭，通过积累业等说明了无常，并且只是依赖而假立的补特伽罗，除此之外，没有以自性成立的有情从这个世界转移到彼岸，就像幻术、水月等一样。这里稍微说一下，已经去过的不去，没有去过的也不是去，除了去过和没去过之外，不会知道行走。如是说，通过去过、没去过和正在行走的这三种道路说明了自性空，如果归纳起来，行走者依赖于行走，行走本身也依赖于行走者，除此之外，没有看到成就的因。如是说。同样，居住者依赖于居住，等等也应该加上。还有，首先对于显现的粗大的来往，以及从前一个世界来到这里，以及从这里去往彼岸的那些，也应该加上来确定没有自性的道理。然后，对于以法为自在的事物，在产生的时候也不会从哪里来。
English
It is not permanent coming from the seed. If, like the latter case, it arises without depending on the cause of the seed, then the seed would be cut off, but it is not so, so the seed is also not cut off. From copper, the protrusion of copper appears, but that copper has moved but is not seen. It is not in it, nor is it in another place, so conditioned things are neither permanent nor discontinuous. Thus it is said. On the surface of a mirror and on containers such as oil tanks, when viewed with decorations like a woman's face, a child develops attachment to it and runs very much in order to seek desire. The face is not transferred there either, and the face is never found in the image. Just as those ignorant ones generate desire, know that all dharmas are the same. Thus it is said. In the Samadhiraja Sutra, it says: The cycle of existence of sentient beings is like a dream, here no one is born and no one dies. There are no sentient beings, and life cannot be found either. These dharmas are like bubbles and trees on water, like illusions, like lightning in the sky, like the moon in water, like mirages. Not contradictory, even if dying in this world, even if transferring to another world, there is nowhere to go, and the deeds done will never be in vain. In samsara, black and white fruits also ripen. It is not permanent, nor will it be cut off. By accumulating karma, etc., it explains impermanence, and it is only a person who is imputed dependently. Apart from that, there is no sentient being established by its own nature who transfers from this world to the other shore, just like illusions, water moons, etc. Here, let me say a little, those who have gone do not go, and those who have not gone are not going either. Apart from those who have gone and those who have not gone, one will not know how to walk. Thus it is said, by explaining the three paths of gone, not gone, and walking, it explains the emptiness of self-nature. If summarized, the walker depends on walking, and walking itself also depends on the walker. Apart from that, the cause of accomplishment is not seen. Thus it is said. Similarly, the dweller depends on dwelling, etc. should also be added. Also, first, for the manifest gross comings and goings, and then for those who come here from the previous world, and those who go from here to the other shore, it should also be added to determine the reason for the absence of self-nature. Then, for things that are free in terms of dharma, when they arise, they will not come from anywhere.