Tibetan
བཏགས་པ་ནི་ད་ལྟ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ལ་སྔོན་གྱི་ལས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། རླུང་ནད། མཁྲིས་ནད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་ནི། ས་བཅུ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བཏགས་པ་དང་། བུར་ཤུན་གྱི་རོ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བཏགས་པ་དང་། གྲོ་ནས་སོགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་ལ་གྲོ་ནས་སོགས་སུ་བརྗོོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་པ་ནི་རྒྱུ་ནོར་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། བྱེ་བྲག་གི་མིང་སྤྱི་ལ་བཏགས་པ་ནི་ཡུལ་གཞན་ན་རབ་བྱུང་ཀུན་ལ་བླ་མ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །བཏགས་མིང་ཚད་ལྡན་ལ་དེར་འདོད་པའི་ཆོས་གསུམ་ཚང་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དང་དགོས་པ་མེད་པར་འདོགས་ན་ཀུན་ལ་ཀུན་འདོགས་ཐལ་བ་དང་། འདོགས་པ་པོ་དཔྱོད་ལྡན་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གལ་ཏེ་འདིར་ནི་བཏགས་འདོད་ན། །རྒྱུ་ཚན་གང་གིས་དེ་འདོགས་པ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །དེ་དག་གིས་རྒྱུར་ཅིས་མི་འདོགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་དགོས་ཏེ། མེད་ན་བཏགས་མིང་དུ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་བཤད་ལའང་གསུང་རབ་སྤྱི་ལ་གྲགས་པ་ནི། དཔང་ལོ་ཆེན་པོས། མིང་གཉིས་སམ་ནི་མང་པོ་ཡིས། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་བྱེད་པ། །དམ་ཆོས་མངོན་པར་གསུངས་པ་ཡི། །ཚིག་ཡིན་ཡི་གེ་འདུས་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་ལྟ་བུ་མིང་གཉིས་འདུས་པ་དང་། ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་དང། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མིང་དུ་མ་འདུས་པ་དང་། གསུང་རབ་ཀྱི་གཞུང་ཆེ་བའི་ཚིག་འཕྲེང་ལྟ་བུའོ། །སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་སུ་པ་དང་ཏིང་གི་མཐའ་ཅན་ཚིག །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་སུ་པ་དང་ཏིང་གི་མཐའ་ཅན་དང་། སི་སོགས་རྣམ་དབྱེའི་མཐའ་ཅན་དང་། ཏི་སོགས་ཀྱི་མཐའ་ཅན་གྱི་ཚིག་ལ་ཚིག་ཅེས་བཤད་དེ་སྔ་མ་དང་མི་འདྲའོ། །ཡི་གེ་དངོས་ནི་སྐད་ཀྱི་གདངས་ལ་བྱེད་ཅིང་རང་རྒྱུ་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡི་གེ་ཀུན་སློང་ཤེས་པ་ལས། །སྐྱེ་ལ་ཤེས་པར་སྒྲ་སྐྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡུན་ཚད་ཀྱང་། ཡི་གེའི་བ དག་ཉིད་ཀུན་མཐའ་ཡང་། །མིག་འཛུམ་ཚད་དུ་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མིང་ཚིག་ཡི་གེ་གསུམ་ནི་འདུས་བྱས་སུ་ནང་སྡེ་ཀུན་འདོད་ཅིང་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཏེ། གང་ཟག་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་ཡོད་དོ། །མཁས་པ་ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ལྡན་མིན་དང་། སེམས་ཙམ་པས་རྣམ་རིག་ཏུ་འདོད་ཅེས་གསུངས། དེས་ན་བྲིས་པའི་ཡི་གེའི་གཟུགས་རྣམས་ནི་ཡི་གེ་དངོས་མིན་ཞིང་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་ཏེ། བྲིས་འབུར་གྱི་སྐུ་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་ནི་སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་ཚད་དཀའ་ཡང་ཡིག་རིགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པ་རེ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་དག་པའི་ལུགས་གཅིག་ལ་ནི། ཚངས་པའི་ཡི་གེ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཁ་རོཥྞཱི། པདྨའི་སྙིང་པོ། ཨངྒིའི། བངྒའི། མ་ག་ངྷ། བཀྲ་ཤིས་པ། སོར་མོ། ཤཱ་ཀ་ན། པཱ་དྷ་ནི། ཨ་ཧུ་བ། རྩུབ་མོ། འགྲོ་ལྡིང་། མོན་ཡུལ། ལྷོ་ཕྱོགས། དྲག་པོ། གྲངས། སྤྱིའུ་ཚུགས། རྗེས་སུ་མཐུན་པ། དྷ་རི་ཌ། ཁྱཱ་སྱ། རྒྱ་ནག །ཧུ་ན། དབུས། རྒྱལ། ལྷ། ཀླུ། གནོད་བྱིན། དྲི་ཟ། མིའམ་ཅི། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ། ལྷ་མ་ཡིན། ནམ་མཁའ་ལྡིང་། རི་དྭགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ། བྱ་རོག་སྐད། ས་ལྷ། བར་སྣང་གི་ལྷ། བ་ལང་སྤྱོད། སྒྲ་མི་སྙན། ལུས་འཕགས་པོ། འདེགས་པ། བཞག་པ། རབ་ཏུ་བཞག་པ། རྒྱ་མཚོའི་མཐའ། རྡོ་རྗེའི། འཕྲིན། རབ་ཏུ་འཕྲིན། རྣམ་གཞག །ཆུང་ངུ་ཡིན། བསྟན་བཅོས་སྐོར། རྩིས་སྐོར། འདེགས་སྐོར། རྐང་པས་བྲིས་པ། ཚིག་ཕྱི་མ་གྲུབ་པ། ཇི་སྲིད་ཚིག་ཕྱི་མ་གྲུབ་པ། བར་སྒྲུབ་པ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བསྡུས། རིགས་དང་རྗེས་སུ་འཐུན་པ། རྣམ་པར་བསྲེས་པ། དྲང་སྲོང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གདུངས་པ། གསལ་བ། རབ་ཏུ་གསལ་བ། སྨན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ། སྙིང་པོ་ཀུན་བསྡུས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། །དེ་དག་ཕལ་ཆེར་ནི་བོད་དུ་མ་བྱུང་ལ། བོད་དུ་ཡོད་པ་ནི། ཚངས་པའི་ཡི་གེ་ལཉྩ། དེ་ལ་ཡང་ཁོང་སེང་དང་ཤ་ཆེན་གཉིས། དེ་དང་མཐུན་པར་དྷ་རིའི་ཀའི་ཡི་གེ་རིགས་ལྔ། དེའི་མགོ་གྱེན་བཟེད་དེ་ནཱ་ག་རའི་ཡིག་རིགས་དྲུག །མགོ་ཐུར་བཀུག་ཀླུའི་ཡི་གེ་ཝཏྟུ་ལ། ཀསྨཱི་ར་མི་འདྲ་བ་གསུམ་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཤད། དེ་དག་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ཡིག་རིགས་སློབ་པ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་མཛད་བཅུ་ལས། དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལས་བརྒལ་སྒྱུ་རྩལ་གྱིས། །ཞེས་སོགས་བཤད་པ་ལྟར་སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རེ་བཞི་སོགས་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་བ་ལས། མཆོད་པ། ཡི་གེ ལག་རྩིས། རྩིས། གྲངས། གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟང་། རྒྱང་ནས་འཕོག་པ། བང་། ཚར། རྐྱལ། འཕོངས་དཔྱད། གླང་ཆེན་གྱི་གཉར་སྤྱོན་པ། རྟ་རྩལ། ཤིང་རྟའི་ཐབས། མདའ་གཞུའི་ཐབས། བརྟན པ། མཐུ། དཔའ་བ། འགྱད་སྟབས། ལྕགས་ཀྱུས་བསྒྱུར་ཐབས། ཞགས་ཐབས། མདུན་དུ
Chinese
所谓“假立”，比如现在感受苦乐，说是前世的业；又如风病、胆病等。将果的名字安立在因上，比如将十地菩萨安立为佛；又如将如同糖蜜之味的心安立为菩提心；又如将青色的青稞等苗芽称为青稞等。将总名安立在别名上，比如将财物称为事物。将别名安立在总名上，比如在其他地方，将所有出家人都称为喇嘛。对于合格的假立名，必须具备所认可的三种条件，即如果没有理由和必要而随意安立，则会导致一切都可以安立为一切的过失，并且安立者会有不具智慧的过失。如《释量论》中说：“若于此处欲安立，以何理由而安立？如是彼等一切物，何不以彼为因立？”因此，必须有对实事的损害，如果没有，则会变成不合理的假立名。关于词的解释，在普遍流传的经典中，如大译师巴吾洛扎瓦说：“二名或多名，能诠说意义差别者，是圣法所开显之词，乃文字之集合。”如“有为无常”是二名集合，以及“一切有漏皆苦”、“诸法无我”等是多名集合，还有经典中篇幅较长的词句等。在声明论典中，则说“具有苏巴和顶的结尾的是词”。因此，具有苏巴和顶的结尾，以及具有斯等 विभक्ति的结尾，以及具有提等结尾的词，称为词，这与前者不同。真正的文字是指语言的声音，是从自身因缘——勤奋的意识中产生的。如《释量论》中说：“文字从勤奋意识生，于意识中声音生。”关于时间长短，也如颂云：“文字之自性，一切边际亦，如眨眼顷时，安住而存在。”如是等等。名称、词、文字三者，一切内教部都认为是组合而成的事物，并且是声音的自性，存在于一切高低贵贱的人之中。有些智者，如经部和分别说部，认为是无
English
Attribution is like saying that experiencing happiness and suffering now is due to past karma, or like wind disease and bile disease. Attributing the name of the result to the cause is like attributing the name of Buddha to the tenth bhumi bodhisattva, or like attributing the name Bodhicitta to a mind that is like the taste of molasses, or like referring to green sprouts of barley, etc., as barley, etc. Attributing a general name to a specific thing is like referring to wealth as things. Attributing a specific name to a general thing is like referring to all renunciants as lamas in other places. A valid attributed name must possess the three qualities accepted there, namely, if it is attributed without reason or necessity, it would lead to the fault of attributing everything to everything, and the attributor would have the fault of not being wise. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "If you want to attribute here, by what reason do you attribute it? Likewise, why not attribute all things as causes by those?" Therefore, there must be something that harms the real thing; if not, it would become an unreasonable attributed name. Regarding the explanation of words, in the scriptures that are widely known, as the great translator Palotsawa said: "Two names or many names, that which expresses the difference of meaning, is the word revealed by the holy Dharma, which is the collection of letters." For example, "conditioned is impermanent" is a collection of two names, and "all contaminated things are suffering" and "all phenomena are selfless" are collections of many names, as well as longer phrases in the scriptures. In the treatises on sound, it is said that "words are those that end with Supa and Ting." Therefore, words that end with Supa and Ting, as well as those that end with Si and other case endings, and those that end with Ti and other endings, are called words, which is different from the former. A real letter refers to the sound of language and is born from the consciousness of one's own cause, which is effort. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "Letters are born from the consciousness of effort, and sound is born in consciousness." Regarding the duration, it is also said: "The nature of letters, all limits also, exist as long as a blink of an eye." The three, name, word, and letter, are considered by all internal schools to be composite things and are the nature of sound, existing in all people, high and low. Some scholars, such as the Sautrantikas and Vaibhashikas, consider them to be non-
Chinese
据说，仅仅通过概念就能被认为是知识。因此，书写的文字形状并非真正的文字，而只是对它们的指称，就像雕刻的佛像一样。文字的形状，一般来说，在整个世界上的数量难以衡量，但有六十四种文字。即使其中有一两个不一致之处，但在一种纯正的体系中，就像梵天的文字那样排列：卡罗什蒂文，莲花心，安伽文，邦嘎文，摩揭陀文，吉祥文，指文，夏卡那文，帕达尼文，阿胡巴文，粗糙文，卓丁文，门隅文，南方文，勇猛文，数字文，斯普尤楚文，随顺文，达里达文，卡亚斯亚文，汉文，胡纳文，中央文，国王文，天神文，龙文，夜叉文，乾闼婆文，紧那罗文，大腹行，非天，迦楼罗，鹿轮，乌鸦语，地神，空神，牛行，难听之音，身庄严，举起，放下，完全放下，海边，金刚，传递，完全传递，分类，小，论典类，算术类，举起类，脚写的，后句完成，如是后句完成，中间完成，总集一切声音，种类和随顺，混合，苦行仙人所苦，清晰，完全清晰，一切药材的共同原因，总集精华的文字，总共六十四种。这些文字大多没有在西藏出现。西藏有的有：梵天文字兰札文，其中又有空心和肉厚两种。与此相似的还有达里的卡的五种文字。将其头部朝上抬起，成为那伽拉的六种文字。头部朝下弯曲的是龙的文字瓦图拉文。据说还有三种不同的喀什米尔文等。这些是年轻的顿珠从学习文字中引申出来的说法。此外，在《十种事业》中说：“超越六十四种技艺。”等等，如是所说，六十四种技艺等，在《广大嬉戏经》中说：供养，文字，手算，算术，数字，巨人的握持，从远处投掷，赛跑，行列，游泳，臀部测量，驯服大象，马术，车乘之法，弓箭之法，稳固，力量，勇敢，步法，用铁钩转换之法，绳索之法，向前
English
It is said that mere conception is considered as knowledge. Therefore, the shapes of written letters are not the actual letters, but merely designations for them, like sculpted Buddha images. The forms of letters, in general, are difficult to measure in the entire world, but there are sixty-four types of scripts. Even if there are one or two discrepancies among them, in one pure system, they are arranged like the letters of Brahma: Kharoshthi, Lotus Heart, Anga, Banga, Magadha, Auspicious, Finger, Shakana, Padani, Ahuba, Rough, Troding, Mon Country, Southern, Fierce, Numerical, Spyu Tsug, Compliant, Dharida, Khyasya, Chinese, Huna, Central, Royal, Divine, Naga, Yaksha, Gandharva, Kinnara, Great Belly Walker, Asura, Garuda, Deer Wheel, Crow's Language, Earth Deity, Space Deity, Bull Practice, Unpleasant Sound, Body Majestic, Lifting, Placing, Completely Placing, Seaside, Vajra, Transmitting, Completely Transmitting, Classification, Small, Treatise Category, Arithmetic Category, Lifting Category, Written by Foot, Subsequent Sentence Completed, As Long as Subsequent Sentence Completed, Intermediate Completion, Compendium of All Sounds, Kind and Compliant, Mixed, Afflicted by Ascetic Sage, Clear, Completely Clear, Common Cause of All Medicines, Letters of Compendium of Essence, totaling sixty-four. Most of these have not appeared in Tibet. What exists in Tibet are: Brahma's script Lantsa, which has two types, hollow and fleshy. Similar to this are the five types of Dharika's script. Raising its head upwards, it becomes the six types of Nagar script. Bending the head downwards is the Naga script Vattula. It is said that there are also three different Kashmiri scripts, etc. These are explanations derived from the young Dondrup's study of scripts. Furthermore, in the "Ten Deeds," it says, "Surpassing the sixty-four arts." As it is said, the sixty-four arts, etc., are mentioned in the Extensive Play Sutra: Offering, writing, manual calculation, arithmetic, numbers, giant's grip, throwing from afar, racing, rows, swimming, hip measurement, taming elephants, horsemanship, chariot methods, bow and arrow methods, steadfastness, strength, bravery, gait, methods of converting with iron hooks, rope methods, forward.