Tibetan
ཞི་ཡོད་ཅིང་། དེ་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་ཡི་གེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཨ་ཨཱ་དང་ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་ལྟ་བུ་མགྲིན་པའི་གནས་ལས་སྐྱེས་པ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་སྐྱེ་གནས་གང་ཡིན་ལས་སྐྱེས་པར་མཚུངས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་བསྒྲིགས་པ་ཡིན་ལ། བོད་ཡིག་ལ་ནི་ཀ་ཁ་ག་ང་རྣམས་ཀྱང་མགྲིན་པའི་གནས་ལས་སྐྱེས་བར་འཇོག་པས། དེ་འདྲ་ཕྱོགས་གཅིག་བསྒྲིགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཏ་ཐ་ད་ན་རྣམས་ནི་ལྕེ་རྩེ་དང་སོ་ལས་སྐྱེས་ལ། པ་ཕ་བ་མ་རྣམས་ནི་མཆུ་ལས་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དང་པོ་ནི། ད་ལྟ་འདི་ན་དད་ལྡན་མཐོང་། །ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ནི། ཕ་མ་མི་ཕམ་བུ་མོ་སྤངས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ཡི་གེ་ངེས་པ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། མཚོན་ཙམ་ནི། ཀང་ཀང་ཀིང་ཀིང་ཀུང་ཀུང་ཀུང་། །ཏང་ཏང་ཏིང་ཏིང་ཏོག་ཏོག་ཏོག །ཤང་ཤང་ཤིབ་ཤིབ་ཤིང་ཤོག་ཤུབ། །རང་རང་རེ་རེ་རི་རུའི་རྭ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ལྷག་མ་གབ་ཚིག་གི་སྐོར་དང་། སྐྱོན་བཅུ་སྤོང་ཚུལ་སོགས་ནི་མང་དུ་དོགས་ནས་བཞག་གོ ། ༈ འཕྲོས་དོན་མེ་ལོང་མ་འདིའི་ལེའུ་དང་པོ་ནས་འབྱུང་བ་འགའ་ཞིག་ཞར་བྱུང་དུ་བརྗོད་ན། སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་ཡི་གེ་བགྲང་བ་བྲྀཏྟ་དང་། ཕྱི་མོ་བགྲང་བ་ཛཱ་ཏི་ཞེས་པ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེ་ཡང་རྒྱ་སྐད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ལ། དམར་སེར་ཅན་དང་རྒྱལ་བའི་ལྷ་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དང་། ཁྱད་པར་དུ་པཎ་ཆེན་ཤནྟི་པས་མཛད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ནི་འཕགས་ཡུལ་དུ་གྲགས་ཆེ་ཞིང་། དེ་ནི་དབྱངས་གསལ་གྱི་ཡི་གེ་ལྕི་ཡང་བསྒྲིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་ཞིང་ཡི་གེ་ལྕི་ཡང་རགས་རྩིས་སམ་དམིགས་བསལ་མ་གཏོགས་འཐུག་པོ་དང་རིང་ཆ་ཅན་དང་མཐའ་རྟེན་ཅན་དང་ཨཽ་ལྟ་བུ། སྲོག་ཞུགས་ལྟ་བུ་ནི་ལྕི་ལ། དེ་ལྟ་བུ་མིན་པའི་ཡི་གེ་རེ་རེ་བ་ནི་ཡང་བ་སྟེ། ལྕི་བ་ལ་རྟག་འཁྱོག་པོ་དང་ཡང་བ་ལ་དྲང་པོ་ཡོད་དོ། །བོད་ཡིག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྡེབ་སྦྱོར་བྱ་ཚུལ་ཇི་བཞིན་མེད་ཀྱང་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ལ་འཕུལ་རྟེན་ཡོད་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་ལྕི་ལ། དེ་མེད་པ་ཕལ་ཆེར་ནི་ཡང་བའོ། །འོན་ཀྱང་བོད་སྐད་ལ་དག་ཡིག་དང་སྙན་ངག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་གྱི་སྡེབ་སྦྱོར་ནི་ཡོད་དེ། ཚིག་སྦྱོར་དེ་དག་ནས་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྱོར་བ་ནི་བོད་སྐད་ཀྱི་སྡེབ་སྦྱོར་བྱ་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙན་ངག་ལ་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གྲོལ་བ་དང་རིགས་དང་མཛོད་དང་འདུས་པ་སྡེ་བཞི་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གིས་བརྗོད་བྱའི་དོན་དེ་རྫོགས་པར་སྟོན་ནུས་
Chinese
而且平静。这是按照印度的字母，像ཨ་ཨཱ་（藏文，梵文天城体：अ आ，梵文罗马拟音：a ā，汉语字面意思：a ā）和ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་（藏文，梵文天城体：क ख ग घ ङ，梵文罗马拟音：ka kha ga gha ṅa，汉语字面意思：ka kha ga gha nga）一样从喉咙的部位产生，其他的字母也同样按照各自的产生部位组合。藏文的ཀ་ཁ་ག་ང་（藏文，梵文天城体：क ख ग घ ङ，梵文罗马拟音：ka kha ga gha ṅa，汉语字面意思：ka kha ga gha nga）也被认为是喉咙部位产生的，像这样将同一部位产生的字母组合在一起。同样地，ཏ་ཐ་ད་ན་（藏文，梵文天城体：त थ द ध न，梵文罗马拟音：ta tha da dha na，汉语字面意思：ta tha da dha na）是从舌尖和牙齿产生，པ་ཕ་བ་མ་（藏文，梵文天城体：प फ ब भ म，梵文罗马拟音：pa pha ba bha ma，汉语字面意思：pa pha ba bha ma）是从嘴唇产生。例如，第一种情况是：“现在这里见到有信仰的人。”后一种情况是：“父母不败，女儿离弃。”第三种，确定字母也有四种情况，简单举例说明：“康康 किंग किंग 贡贡贡”，“当当丁丁多克多克多”，“香香 शिब शिब सिंह शोག་ शुभ”，“让让热热日日瑞瑞 रा”。其他的像隐语的部分，以及避免十种过失的方法等等，因为内容太多所以省略了。 另外，顺便提及一些出自《诗镜》第一章的内容。通过组合的方式计算字母有两种，分别是梵文的वृत्त（藏文，梵文天城体：वृत्त，梵文罗马拟音：vṛtta，汉语字面意思：音节）和梵文的जाति（藏文，梵文天城体：जाति，梵文罗马拟音：jāti，汉语字面意思：种类）。这是按照梵语的方式。红色和黄色者以及胜利天神所作的组合，特别是班智达香帝巴所作的《组合宝生论》在印度非常有名。它是通过组合元音和辅音的轻重字母的方式来组合的，字母的轻重粗略计算或者特殊情况，比如厚重、长音、带尾音和ཨཽ（藏文，梵文天城体：औ，梵文罗马拟音：au，汉语字面意思：au）等，以及带 உயிர்（藏文，梵文天城体：உயிர்，梵文罗马拟音：uyir，汉语字面意思：生命）的字母是重音。不是这种情况的单个字母是轻音。重音通常是弯曲的，轻音是直的。藏文中没有完全相同的组合方法，但作为象征，有前加字和后加字的字母是重音，没有这些的大部分是轻音。然而，藏语中存在像语法和诗歌中出现的组合方式，按照这些词语组合中出现的方式进行组合，这就是藏语的组合方式。诗歌根据类别分为四类：解脱、类别、宝藏和集合。第一类是，一首诗能够完整地表达所要表达的内容。
English
And it is peaceful. This is based on the Indian alphabet, like अ आ (Tibetan, Devanagari: अ आ, Romanized Sanskrit: a ā, literal Chinese meaning: a ā) and क ख ग घ ङ (Tibetan, Devanagari: क ख ग घ ङ, Romanized Sanskrit: ka kha ga gha ṅa, literal Chinese meaning: ka kha ga gha nga) which are produced from the throat, and other letters are similarly combined according to their respective places of origin. In Tibetan, क ख ग घ ङ (Tibetan, Devanagari: क ख ग घ ङ, Romanized Sanskrit: ka kha ga gha ṅa, literal Chinese meaning: ka kha ga gha nga) are also considered to be produced from the throat, and letters produced from the same place are combined in this way. Similarly, त थ द ध न (Tibetan, Devanagari: त थ द ध न, Romanized Sanskrit: ta tha da dha na, literal Chinese meaning: ta tha da dha na) are produced from the tip of the tongue and teeth, and प फ ब भ म (Tibetan, Devanagari: प फ ब भ म, Romanized Sanskrit: pa pha ba bha ma, literal Chinese meaning: pa pha ba bha ma) are produced from the lips. For example, the first case is: "Now here, the faithful are seen." The latter case is: "Parents are undefeated, the daughter abandons." Thirdly, there are also four ways to determine letters, illustrated simply as: "Kang Kang King King Kung Kung Kung," "Tang Tang Ting Ting Tok Tok Tok," "Shang Shang Shib Shib Singh Shog Shub," "Rang Rang Re Re Ri Rui Ra." Other parts, such as riddles, and methods of avoiding ten faults, etc., are omitted due to the large amount of content. In addition, some content from the first chapter of the Mirror of Poetry is mentioned in passing. There are two ways to count letters through combination, namely Vṛtta (Tibetan, Devanagari: वृत्त, Romanized Sanskrit: vṛtta, literal Chinese meaning: meter) and Jāti (Tibetan, Devanagari: जाति, Romanized Sanskrit: jāti, literal Chinese meaning: kind). This is according to the Sanskrit language. The combinations made by the red and yellow ones and the victorious deity, especially the "Combination Jewel Source" composed by Paṇḍita Śāntipa, are very famous in India. It is combined by arranging the heavy and light letters of vowels and consonants, and the heaviness and lightness of letters are roughly calculated or in special cases, such as thick, long sounds, with final consonants, and like औ (Tibetan, Devanagari: औ, Romanized Sanskrit: au, literal Chinese meaning: au), and letters with உயிர் (Tibetan, Devanagari: உயிர், Romanized Sanskrit: uyir, literal Chinese meaning: life) are heavy. Single letters that are not like this are light. Heavy letters are usually curved, and light letters are straight. Although there is no exactly the same combination method in Tibetan, as a symbol, letters with prefixes and suffixes are heavy, and most without them are light. However, there are combination methods in Tibetan as they appear in grammar and poetry. Combining according to the way they appear in these word combinations is the Tibetan way of combining. Poetry is divided into four
Tibetan
པ་ཞིག་སྟེ། པད་དཀར་བསིལ་ཟེར་རྒྱས་པའི་སྟེང་། །ཚངས་སྲས་ལྷ་མོ་ཡིད་འཕྲོག་མ། །རྒྱུད་མང་སྒྲ་ལས་ངག་གི་དཔལ། །སྟེར་མཛད་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེར་འདུད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུ། རིགས་ནི། བསྔགས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཤོ་ལོ་ཀ་དུ་མ་ཡོད་ཅིང་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གསལ་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། འགྲེལ་པ་ལྟར་ན། འཇམ་གཉེན་ཆུ་སྐྱེས་གཞོན་ནུ་ཡི། །བརྟན་པ་ཅི་ཡང་འཕྲོག་བྱེད་པའི། ཁྱོད་བཞིན་ཟླ་བ་གསར་པ་འདི། །གཞན་ཡིད་འགུགས་པའི་ལྕགས་ཀྱུ་བཞིན། །འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་མིག་གི་དཀྱུས། །ཟུར་གྱིས་རིང་པོར་བསྟན་པ་ནི། །རྣ་རྒྱན་ཨུཏྤལ་གཞོན་ནུ་ལ། །འགྲན་པའི་ཆེད་དུ་འོང་པ་བཞིན། །སོ་ཕྲེང་ཟེའུ་འབྲུ་རྒོད་པ་ཅན། །མཆུ་སྒྲོས་བིམ་པ་ལྟར་དམར་བའི། །དགའ་མས་སྲེད་ལྡན་དགའ་བ་བསྐྱེད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུ་མཛེས་མའི་གདོང་ལ་བསྟོད་པ་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་ཚིག་གཅིག་གིས་གསལ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་ནི། གཅོད་མཚམས་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོས་ནས་ཤོ་ལོ་ཀ་དུ་མ་ལ་བྱ་ཚིག་སོགས་མང་ཉུང་ངེས་པ་མེད་ཅིང་བརྗོད་བྱ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའོ། །འདུས་པ་ནི། བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་ལ་ཤོ་ལོ་ཀ་དུ་མ་དང་བྱ་ཚིག་དུ་མ་ཡོད་པ་ཞིག་གོ །སྙན་ངག་ཆེན་པོ་ལ་སྔོན་དུ་ཤིས་བརྗོད་དང་། དེ་ནས་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་བརྩམས་བྱ་དང་མཐུན་པར་དམ་བཅའ་བརྗོད་པའི་དངོས་པོའི་ངེས་བསྟན་རྣམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྩོམ་པ་དངོས་ལ་འཇུག་གོ །གཞུང་དུ་སྙན་ངག་གི་ལུས་སྲོག་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱས་པའི་ལུས་ནི་བཅད་ལྷུག་སྤེལ་མ་གསུམ་ཡིན་ལ། སྲོག་ལ་སྡེ་བཞི་ཞེས་བཤད་པའི་སྡེ་བཞི་ནི། ཆོས་དང་དོན་དང་འདོད་པ་དང་ཐར་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ནི། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ། དོན་ནི་རིག་བྱེད་སོགས་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་དགོས་དོན་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་སྲུང་བ་དང་སྤེལ་བ། འདོད་པ་ནི། ལྷ་མིའི་ཡུལ་དང་ཡོ་བྱད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། ཐར་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྙན་ངག་སྨྲ་བ་ལ་སྐད་རིགས་བཞི་ཡོད་ཀྱང་ལེགས་སྦྱར་མ་གཏོགས་གཞན་གསུམ་ཟུར་ཆག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་གྲོང་ཚིག་རྣམས་སྙན་ངག་ལ་ཟུར་ཆག་ཏུ་འགྲོ་ཡང་བརྗོད་ཚུལ་མཁས་ན་ནི་མི་འགལ་ལོ། །གཞུང་དུ་སྐབས་འདིར་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་དརྦྷ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་གོ་ཌ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཅུ་ལ་འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་བཤད་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ནི་འདིར་དགོས་པ་ཆུང་བས་བཞག་གོ །འོན་ཀྱང་སྒྲའི་ཉམས། དོན་གྱི་ཉམས། གཉིས་ཀ་ལ་གྲོང་ཚིག་སྤོང་ཚུལ་དང་གསུམ
Chinese
就像这样：白莲清凉光芒盛开之上，梵天之子天女迷人者，从琵琶之声赐予语言之光彩，顶礼赐予者胜者之母。像这样。种类是：对一个赞颂的境，有很多颂词，一个动词能够阐明一切。如注释所说：柔和温润的青年莲花，无论什么都能夺其坚固，像你一样的新月，如同引诱他人的铁钩。彩虹般的眼眸，用眼角细长地展示，如同为了与年轻的蓝莲花耳环竞争而来。牙齿如成熟的石榴子，嘴唇红如频婆果，爱人令贪恋者生喜。像这样赞美美女的容颜，用“生喜”一个动词来阐明。同样，宝藏是：从各种断句的角度来看，对于许多颂词，动词等多少不定，且具有许多表达的内容。集合是：对于一个表达的意义，有很多颂词和很多动词。伟大的诗歌，首先是吉祥语，然后是顶礼，然后是与所著之作相符的立誓之语，这些事物确定的指示先出现，然后才进入真正的写作。经文中，被称为诗歌的身体和生命，身体是散文、韵文和混合文三种，生命被称为四类，四类是：法、义、欲、解脱四种。其中，法是：实现增上生和决定胜的因。义是：广泛听闻吠陀等，守护和发展珍贵的需求等。欲是：享受天人的国土和用具。解脱是：如成就菩提。说诗歌有四种语言，但除了梵语，其他三种都会变得粗俗。特别是，粗俗的词语会使诗歌变得粗俗，但如果表达方式巧妙，则不会有冲突。经文中，此时印度南方吠达婆和东方高达的十种功德的观点有很多不同的说法，因为这里没有必要，所以省略了。然而，声音的韵味，意义的韵味，两者都应避免粗俗的词语和三。
English
Like this: Upon the blooming of the white lotus's cool rays, The captivating daughter of Brahma, From the sound of the lute, granting the splendor of speech, I prostrate to the victorious mother who bestows. Like this. The type is: For one object of praise, there are many shlokas, and one verb can clarify everything. As the commentary says: The tender and gentle young lotus, Whatever firmness it may have is stolen away, This new moon like you, Is like an iron hook that attracts others' minds. The rainbow-like eyes, Displayed long with the corners of the eyes, It is as if they have come to compete With the young blue lotus earrings. The teeth are like ripe pomegranates, The lips are red like bimba fruit, The lover creates joy for the desiring one. Like this, praising the face of a beautiful woman, using the verb "creates joy" to clarify. Similarly, the treasury is: From the perspective of various breaks, for many shlokas, the number of verbs etc. is uncertain, and it possesses many expressions. The collection is: For one meaning to be expressed, there are many shlokas and many verbs. In great poetry, first there is auspicious speech, then prostration, then the vow that accords with the work to be composed, these definite indications of things appear first, and then one enters into the actual writing. In the scriptures, what is called the body and life of poetry, the body is the three types of prose, verse, and mixed, and the life is said to be the four categories, which are: dharma, artha, kama, and moksha. Among these, dharma is: the cause of achieving higher realms and definite goodness. Artha is: widely hearing the Vedas etc., protecting and developing precious needs etc. Kama is: enjoying the realms and implements of gods and humans. Moksha is: like achieving enlightenment. There are four languages for speaking poetry, but apart from Sanskrit, the other three will become vulgar. In particular, vulgar words will make poetry vulgar, but if the expression is skillful, there will be no conflict. In the scriptures, at this time, there are many different explanations of the views on the ten qualities of the southern Indian Vaidarbha and the eastern Gauda styles, but because it is not necessary here, it is omitted. However, the flavor of sound, the flavor of meaning, both should avoid vulgar words and three.