Tibetan
་དེ། དེར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་བཞི། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གོང་འཕེལ་དུ་བྱེད་པའི་མཐུན་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་གཉིས་དང་། འགལ་རྐྱེན་སེལ་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ་བཞི་དང་། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཉེར་ལེན་ལས་གྲུབ་པ་གཅིག་དང་། བདག་པོའི་འབྲས་བུས་ཕྱོགས་མཆོག་གནས་སུ་གྱུར་པ་གཅིག་དང་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་དང་། བརྟེན་པ་སྒོམ་ལམ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལུས་རྟེན་དང་སེམས་རྟེན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལུས་རྟེན་ནི་མཐོང་ལམ་དང་ཕལ་ཆེར་འདྲ་ཡང་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཁམས་གསུམ་ཀའི་རྟེན་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད། རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་འདོད་པའི་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ནི་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་རྟེན་ལ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་ན་གཞན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སེམས་རྟེན་ཡོད་དེ། ཉན་རང་གི་སྒོམ་ལམ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཅི་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འགྲེལ་ཆེན་དང་རྣམ་བཤད་སོགས་ལས་བྱང་སེམས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འདོད་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་བཤད་ཀྱང་དེ་ནི་མཛད་པའི་ལུགས་དང་བསྟན་པ་འདྲ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་གྱི་མཐར་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་འདིར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་གང་ཞིག །བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་འདོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔྱད་དོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་བསྒོམ་ལམ་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་བཤད་པ་དང་ག སུམ། དང་པོ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་འཇོག་པའི་ཕྱིིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། དེར་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་ལ། འདིར་སྒོམ་ལམ་ལ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུའི་ལག་རྗེས་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས་བཞག་པའི་ཕྱིར། ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱིར་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དེ་ལ་གསུམ་ཡོད་དེ། མོས་པ་སྒོམ་ལམ། བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྒོམ་ལམ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིིར། དང་པོ་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ནི། མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་ཅིང་། འདི་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། ཕན་ཡོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མོས་ཡུལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ནི་ལུང་རིགས་རྣམ་དག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ནི་མོས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་གཙོ་བོ་གཞུང་ལམ་འབྲས་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གསུམ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། མོས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ནི། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། ཡུམ་རང་འབྲས་དོན་གསུམ་པོ་གང་རུང་གི་འབྱུང་གནས་སུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཀྱི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དེ། དེའི་ངོ་བོར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་ཡོད་དེ། རང་དོན་མོས་པ་སྒོམ་ལམ། གཞན་དོན་མོས་པ་སྒོམ་ལམ། གཉིས་དོན་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་དང་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒོ་ནས་རང་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་གྱི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་གསུམ་རིམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེ་གསུམ་བྱེད་ལས་ཐ་དད་པའ་ིསྒོ་ནས་གཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མི་འགལ་ཏེ། དེ་གསུམ་ཀ་ལ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་ཡོད་ཀྱང་སྤྱིར་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་རང་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་པར་མཛད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་རང་དོན་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ། ཁ་ཅིག་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་སོགས་གསུམ་ས་དང་པོ་ན་མེད་ཅེས་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྣམ་བཤད་ལས་དེ་གསུམ་མ་དག་ས་བདུན་ན་ཡོད་པར་བཤད་པ་ལྟར་རིགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ས་དང་པོ་དེ་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུན་གྱིས་རྫོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ཡོད་དེ། མོས་པ་སྒོམ་ལམ་བསྒོམ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་སོག
Chinese
因此，有四种成为那样的士夫的果，一种同类果，一种增上果。因此，因为有所有者的果。因此，能成立。菩萨修道者，有两种从使自相续的证悟增长的顺缘之因所成，两种从遣除违缘之因所生，共四种；一种从自相续的证悟的近取因所成；一种由所有者的果成为殊胜之处，共有六种。第二，道的所依和能依道，宣说道。第一，有两种，因为有身体所依和心所依。第一，身体所依与见道大致相同，但也有不同之处。声闻的修道可以在三界的所依上产生。自生的修道仅依赖欲界的所依而产生。菩萨的修道可以在欲界色界的天的所依上新产生。因为它不会在无色界的所依上新产生。因为在那里不会出现广大的利他行为。第二，有心所依。声闻和独觉的修道依赖于第一禅的近分定和任何一种根本定而产生。菩萨的修道依赖于第四禅的根本定而新产生。虽然在《释论》和《论释》等中，有菩萨善巧方便，可以依赖欲界心而产生之类的说法，但这与行为的方式和教义相似。当大乘修道新产生时，必须承认它是依赖于大乘见道之末，现量证悟空性的无间道而产生的。因为无间道和欲界心没有共同的基础，所以需要考察。第二，宣说能依道，有本体、分类、各自的意义解释三种。第一，有，大乘的随现观，因为被安立为大乘修道的本体。第二，如果对它进行分类，有两种，因为有成为那样的有漏和无漏的修道。第三，在各自意义的解释中，这里将修道分为有漏和无漏的修道两种的理由是什么呢？有，色身
English
Therefore, there are four fruits of becoming such a person, one similar cause fruit, and one dominant fruit. Therefore, because there is the fruit of ownership. Therefore, it can be established. A Bodhisattva practitioner has two that are formed from the cause of conducive conditions that increase the realization of their own continuum, and two that arise from the cause of eliminating obstacles, making four in total; one that is formed from the immediate cause of the realization of their own continuum; and one that becomes a superior place by the fruit of ownership, making six in total. Secondly, the basis of the path of meditation and the dependent path of meditation are explained. First, there are two, because there are the physical basis and the mental basis. First, the physical basis is mostly similar to the path of seeing, but there are also differences. The path of meditation of the Hearers can arise on the basis of all three realms. The path of meditation of the Self-Realized arises only relying on the basis of the desire realm. The path of meditation of the Bodhisattvas can newly arise on the basis of the gods of the desire and form realms. It does not newly arise on the basis of the formless realm, because vast altruistic activities do not occur there. Secondly, there is the mental basis. The path of meditation of the Hearers and Solitary Buddhas arises relying on the preliminary concentration of the first dhyana and any of the actual dhyanas. The path of meditation of the Bodhisattvas newly arises relying on the actual fourth dhyana. Although in the commentaries and explanations, there are statements such as Bodhisattvas being skilled in means and able to arise relying on the mind of the desire realm, this is similar to the way of acting and teaching. When the Mahayana path of meditation newly arises, it must be acknowledged that it arises relying on the uninterrupted path that directly realizes emptiness at the end of the Mahayana path of seeing. Because the uninterrupted path and the mind of the desire realm do not have a common basis, it needs to be examined. Secondly, explaining the dependent path of meditation, there are three: the essence, the divisions, and the explanation of the meaning of each. First, there is, the subsequent realization of the Mahayana, because it is established as the essence of the Mahayana path of meditation. Secondly, if it is divided, there are two, because there are the contaminated and uncontaminated paths of meditation that become such. Thirdly, in the explanation of the meaning of each, what is the reason for dividing the path of meditation into two, the contaminated and uncontaminated paths of meditation? There is, the physical body
Chinese
由于将色身和法身的成就作为实践的基础，因此依次建立了有漏和无漏的两种禅修道。虽然有漏和无漏的意义一般有很多不同，但这里有其独特的定义方式，即通过是否具有执着于声音和意义混合的分别念来区分。有漏禅修道有三种：信解禅修道、回向禅修道和随喜禅修道。首先，信解禅修道通过“信解自身的意义”等来解释，这又分为正文和利益说明两部分。在正文中，有信解的对象、本体、分类和界限四个方面。首先，一般来说，通过纯正的经文和理证确立的意义是信解的对象。在这里，主要指的是经、道、果的般若波罗蜜多三者，因为经中说：“对于般若波罗蜜多，在信解的各个阶段”。其次，信解禅修道的本体是：对作为母、自、果三者任何之一的来源深信不疑的大乘有漏禅修道，即是它的本体。第三，如果对它进行分类，则有三种：自利信解禅修道、利他信解禅修道和二利信解禅修道。这三种各自的本体是：通过如此深信不疑，投入到自利的行为中；同样地，投入到利他的行为中；以及投入到自他二利的行动中，这三种具有不同作用的信解禅修道依次建立。这三种仅仅是通过作用的不同来区分，并不矛盾，因为虽然这三种都有主次之分，但一般来说，它们的范围是相同的。有些人认为，投入到主要进行自利的行为等方式来进行定义是不合理的，因为圣者菩萨不会主要进行自利的行为。第四，有些人认为信解禅修道等三种在初地时不存在，这种观点是不合理的，因为如释论中所说，这三种存在于不净地七地，并且通过理证也能成立。原因在于，初地需要经历劫等漫长的时间才能圆满。其次，有利益，即修习信解禅修道的菩萨能够成佛等。
English
Because the attainment of the Rupakaya and Dharmakaya are taken as the basis for practice, the two paths of meditation, contaminated and uncontaminated, are established in sequence. Although there are generally many differences in the meaning of contaminated and uncontaminated, there is a unique way of defining them here, namely, by distinguishing them through whether or not they possess the conceptual thought that clings to the mixture of sound and meaning. There are three contaminated meditation paths: the path of aspiration, the path of dedication, and the path of rejoicing. First, the path of aspiration is explained through "aspiration for one's own benefit," etc., which is divided into two parts: the actual explanation and the explanation of benefits. In the actual explanation, there are four aspects: the object of aspiration, the essence, the divisions, and the boundaries. First, in general, the meaning established by pure scripture and reasoning is the object of aspiration. Here, it mainly refers to the three Prajnaparamitas of scripture, path, and result, because it is said in the scripture, "For the Prajnaparamita, in all the stages of aspiration." Second, the essence of the path of aspiration is: the contaminated Mahayana meditation path that firmly believes in the source of any of the three, mother, self, and result, is its essence. Third, if it is divided, there are three types: the path of aspiration for one's own benefit, the path of aspiration for the benefit of others, and the path of aspiration for the benefit of both. The essence of each of these three is: through such firm belief, engaging in activities for one's own benefit; similarly, engaging in activities for the benefit of others; and engaging in activities for the benefit of both oneself and others. These three paths of aspiration, each with different functions, are established in sequence. These three are distinguished only by their different functions and are not contradictory, because although these three have major and minor aspects, in general, their scope is the same. Some people think that defining it as engaging in activities that primarily focus on one's own benefit is unreasonable, because noble Bodhisattvas do not primarily engage in activities for their own benefit. Fourth, some people think that the three, such as the path of aspiration, do not exist on the first ground, which is unreasonable, because as explained in the commentary, these three exist on the seven impure grounds, and it can also be established through reasoning. The reason is that the first ground needs to be completed over a long period of time, such as kalpas. Second, there are benefits, namely, a Bodhisattva who cultivates the path of aspiration can attain Buddhahood, etc.