Tibetan
ས་ཀྱི་ཐུགས་དགྱེས་པའི་ཆ་དང་དོན་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཆ་གང་རུང་དུ་དམིགས་པ་དེ། དེའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་དགུ་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡོད་དེ། བསྟོད་པ་དགུ །བཀུར་བ་དགུ །བསྔགས་པ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ༈ གཉིས་པ་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་དེ། འདི་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། བསྔོ་བ་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་རོ། ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ཡོད་དེ། རང་གཞན་གང་རུང་གི་དགེ་རྩ་རྫོགས་བྱང་དུ་རབ་ཏུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ནས། བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་གྱི་བར་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་དེ་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གསུམ་གྱིས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ལ་དེ་གསུམ་པོ་གང་རུང་གིས་དངོས་སུ་ཟིན་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དགེ་རྩ་གསོག་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་དུ་མ་བསྔོས་པར་གཞན་གྱིས་བསྔོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཉིད་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོས་པའི་དགེ་རྩར་འགྱུར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བསྔོ་བ་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། བསྔོ་བའི་རྫས་དང་ས་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་གྲོགས་དང་ངོ་བོ་དང་དགོས་པ་དང་བསྔོ་སྨོན་གྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དང་བདུན། དང་པོ་ཡོད་དེ། རང་གཞན་གྱི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་དེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྐྱེན་སེལ་བ་དང་རང་འདི་ངན་སོང་དང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་ཆེད་ཙམ་དུ་བསྔོ་བ་ཡོད་ཀྱང་སྐབས་འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་དུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ཡོད་དེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་བསྔོ་བའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ཡོད་དེ། དགེ་རྩ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་ཕྱུང ་བ་མི
Chinese
无论是缘于大地的欢喜之处，还是缘于讲述事物本质功德之处，这都是因为它是利益。这里有九三二十七，因为有九种赞颂，九种尊敬，九种赞扬。 ༈ 第二，回向的修道是，以“完全回向殊胜”等来阐述，这有二，正文和回向总体的差别。 第一部分有二，本体和分类。第一部分是，将无论自己或他人的善根完全转变为圆满菩提的大乘有漏修道，这是它的本体。第二部分，如果对此进行分类，则有十二种，从如前所说的具有特殊作用的回向修道，到产生巨大福德的回向修道之间，有十二种。所有这十二种都包含着发心、回向、智慧这三者，因为一般来说，菩萨的修道没有不包含这三者的，而且即使有不直接包含这三者的，但在这里所直接显示的，也必须是包含这三者中任何一种的。积累善根者自己不回向于圆满菩提，仅仅由他人回向是不行的，因为菩萨虽然有将他人的善根回向于圆满菩提，但仅凭此难以使那善根转变为回向于圆满菩提的善根。第二，讲述回向总体的差别，有回向的物质、地、目的、助伴、本体、必要和讲述回向发愿的差别这七种。第一种是，因为自己和他人的所有善都是它。第二种是，虽然一般有很多，但这里是回向于圆满菩提。第三种是，虽然一般有为了消除暂时的障碍，以及自己从此脱离恶趣和轮回而回向，但此时是为了所有众生共同获得圆满菩提而回向。第四种是，通过以证悟空性的智慧摄持的方式回向。第五种是，将善根转变为特殊对境之因的特殊心识。第六种是，产生果
English
That which is directed towards either the joyful aspect of the earth or the aspect of expressing the qualities of the essence of things, is because it is beneficial. Here there are nine threes, twenty-seven, because there are nine praises, nine honors, and nine adorations. ༈ Secondly, the dedication meditation path is explained by "completely dedicating the special," etc. This has two: the main part and the difference of the general dedication. The first part has two: the essence and the divisions. The first part exists because that Mahayana contaminated meditation path that thoroughly transforms the roots of virtue of oneself or others into complete enlightenment is its essence. The second part, if divided, has twelve, from the dedication meditation path with special actions as described above, to the dedication meditation path from which great merit arises, there are twelve. All twelve are encompassed by the three: bodhicitta, dedication, and wisdom, because generally, the bodhisattva's meditation path is never without these three, and even if there are those not directly encompassed by these three, here, in what is directly shown, it is necessary that it be directly encompassed by any of these three. It is not sufficient for the one who accumulates merit not to dedicate it to complete enlightenment himself, but only to be dedicated by others, because although bodhisattvas dedicate the roots of virtue of others to complete enlightenment, it is difficult for that alone to transform that root of virtue into a root of virtue dedicated to complete enlightenment. Secondly, explaining the difference of the general dedication, there are seven: the substance of dedication, the ground, the purpose, the companion, the essence, the need, and the explanation of the difference between dedication and aspiration. The first is because all the virtue of oneself and others is it. The second is because, although there are many in general, here it is dedicated to complete enlightenment. The third is because, although in general there is dedication to eliminate temporary obstacles and to liberate oneself from bad migrations and samsara, in this case it is dedicated for all sentient beings to attain complete enlightenment in common. The fourth is because it is dedicated through being grasped by the wisdom that realizes emptiness. The fifth is because it is placed in a special mind that transforms the root of virtue into the cause of a special object. The sixth is because it produces fruit.
Tibetan
་འཛད་པ་དང་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་བསྔོ་སྨོན་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། བསྔོ་རྒྱུའི་རྫས་ཡོད་མེད་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་སྨོན་ཡུལ་དེ་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་རེ་བའི་སེམས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་ཡིན་ལ། བསྔོ་རྒྱུའི་རྫས་དང་ལྡན་པའི་དགེ་རྩ་དེ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་ནི་བསྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། བསྔོ་རྒྱུའི་རྫས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སྨོན་པའི་སེམས་པ་ནི་བསྔོ་སྨོན་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྔོ་སྨོན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཙམ་བསྔོ་སྨོན་མིན་ཏེ། སྐྱབས་འགྲོའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དགོས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ཡོད་དེ། རང་གཞན་གང་རུང་གི་དགེ་རྩ་དགའ་བ་སྒོམ་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། གྲོགས་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སོ་སོས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པས་བསོད་ནམས་ཐོབ་མཉམ་དང་། རང་གི་དགེ་རྩ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པས་དགེ་བ་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་དེ་དང་མཉམ་དུ་རང་གིས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཐོབ་མཉམ་འོང་ཡང་། ཆེ་ཆུང་མཉམ་ཐོབ་འབྱུང་བར་ནི་མ་ངེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་དེའི་དགེ་རྩ་དང་བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་མཉམ་ཐོབ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆེ་ཆུང་མཉམ་པ་དང་། ཆེ་བའང་ཐོབ་པ་སྲིད་དེ། འགའ་ཞིག་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་དང་ཕྲག་དོག་དང་། འགྲན་སེམས་ཀྱིས་དགེ་རྩ་བྱས་པ་ལ་གཞན་གྱི་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དགའ་ཞིང་ཡི་རང་བ་ན་དེ་ལྟར་དུ་འོང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་ལ། ངོ་བོ། །དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་དང་གསུམ། དང་པོ་ངོ་བོ་ཡོད་དེ། སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་རིག་དང་བྲལ་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་བྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འཆད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ག
Chinese
因为是为了不耗尽且变得广大的缘故。第七，回向和发愿二者有差别，即不观待回向的供物存在与否，为了所愿之事成就而生起希望之心是发愿；而具有回向之供物，将善根转变为特殊对境之因的心是回向。二者并不相违，即以具有回向之供物的方式而发愿的心，既是回向也是发愿。仅仅口诵回向发愿之词并非回向发愿，如同仅仅口诵皈依之词并非皈依一样。 第三，以方便和无相等等。在这些章节中，回向属于修道，有自性、分类、必要这三者。第一，有自性，即缘自己或他人的善根而修欢喜的，大乘的有漏修道，是它的自性。第二，分类，则有二种，即以助伴方便智慧各自的特点来分有两种。第三，有必要，即修习随喜他人的善根，是为了获得同等福德；修习随喜自己的善根，是为了使善业增长。虽然修习随喜他人的善根，自己也能同时获得同等福德，但是否能获得大小相等的福德则不一定，因为修习随喜佛陀圣者的善根，并不能获得与其善根和福德大小相等的果报。获得相等或者更大的果报也是有可能的，因为有些人不情愿地、或者因为嫉妒和竞争心而行善，如果其他人从内心深处对此感到欢喜和赞叹，那么就有可能获得相等或者更大的果报。 第二，关于无漏修道，有自性、分类、各自的意义这三者。第一，有自性，即远离执着于能混淆声音和意义的分别念的大乘修道，是它的自性。第二，分类，则有二种，即成就修道和清净修道。这二者中的第一个，由“彼之自性即胜性”等来阐述。第二个，由“佛陀教法和布施等等”等来阐述。
English
Because it is for the sake of not exhausting and becoming vast. Seventh, there is a difference between dedication and aspiration. Aspiration is the mind of hope for the accomplishment of what is desired, regardless of whether there are offerings for dedication or not. Dedication is the mind that transforms the root of virtue with offerings into the cause of a special object. The two are not contradictory, because the mind of aspiration with offerings for dedication is both dedication and aspiration. Merely reciting the words of dedication and aspiration is not dedication and aspiration, just as merely reciting the words of refuge is not refuge. Third, with means and non-objectification, etc. In these sections, dedication belongs to the path of meditation, with nature, division, and purpose as three aspects. First, there is nature, which is the contaminated path of meditation of the Great Vehicle, which cultivates joy in the root of virtue of oneself or others, that is its nature. Second, there are two divisions, namely, there are two kinds by means of the characteristics of the assistant means and wisdom respectively. Third, there is a need, namely, cultivating joy in the virtue of others is for the sake of obtaining equal merit, and cultivating joy in one's own virtue is for the sake of increasing virtue. Although cultivating joy in the virtue of others, one can also obtain equal merit at the same time, it is not certain whether one will obtain equal merit in size, because cultivating joy in the virtue of the Buddhas and noble ones will not result in obtaining equal merit in size with their root of virtue and merit. It is possible to obtain equal or greater merit, because if some people do good deeds unwillingly or out of jealousy and competition, if others are sincerely happy and admire them from the bottom of their hearts, then it is possible to obtain equal or greater merit. Second, regarding the uncontaminated path of meditation, there are three aspects: nature, division, and the meaning of each division. First, there is nature, which is the path of meditation of the Great Vehicle that is free from the clinging awareness that holds that sound and meaning can be mixed, that is its nature. Second, there are two divisions, namely, the path of accomplishment meditation and the path of pure meditation. The first of these two is explained by "Its nature is the supreme nature," etc. The second is explained by "Buddha's teachings and giving, etc.," etc.