Tibetan
སུམ་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། བྱེད་ལས་གཉིས་ལས། གཙོ་བོར་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་ལག་རྗེས་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། གཙོ་བོར་སྤངས་པ་མཐར་ཐུག་གི་ལག་རྗེས་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ་སྔ་མས་རྣམ་མཁྱེན་འགྲུབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད། ཕྱི་མས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་འགྲུབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་འདོད་རིགས་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལ་དབྱེ་ན་ལྔ་ཡོད་དེ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་ལྔ་འཆད་དེ། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་ནས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོང་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །ནས་བཅད་དུ་མེད་པར་དག་པར་བརྗོད། ། ཅེས་པའི་བར་གྱིས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ནས། སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། ། ནས། སོགས་པའི་ལམ་ནི་དག་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ངོ་བོ་ཁྱད་པར། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྩོད་སྤོང་དང་བཅས་པའི་གཞལ་བྱའི་ཁྱད་པར་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་སྐབས་སུ་ཁ་ཅིག་ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུར་བྱས་ནས། དེ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ན་དེའི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་མིན་ལ། དེའི་དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་དག་ཀྱང་འདིའི་དོན་མིན་ཏེ། འདིར་ནི་དྲི་མས་དག་ཚུལ་དང་སྦྱོར་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་བ་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ལྟར། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚེ། ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་ཁྱོད་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་དག་པ་དེ་གཉིས་དག་བྱ་གཅིག་གིས་དབེན་པའི་དག་པ་རིགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །མཁས་པའི་གསུང་ལས་ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་དུ་མཛ ད་ཀྱང་མི་
Chinese
总的来说，这两种安立方式是存在的。从两种作用来说，主要是通过安立证悟究竟的印记来建立修道，以及主要是通过安立断除究竟的印记来建立清净道。因为前者进行着成就一切智的活动，后者进行着成就法身的活动。这二者并不相违，因为可以合理地认为它们是周遍和存在的等同关系。如果对第一个进行分类，有五种，因为有修道的自性等五种。清净道则宣说五种差别，从“佛陀教法”到“被恶友所染污”之间，是原因的差别。从“果实清净色等”到“说为无间断的清净”之间，是所缘的差别。从“烦恼所知三道”到“佛陀一切极清净”之间，是果的差别。从“九地是大”到“等等的道是清净的”之间，是体性的差别。为了显示包含破斥争论的所量差别，即“对此断除争论的”。在所缘的场合，有些人将二地的解脱道作为沙门果，认为当它以实有成立而清净时，它的所缘色等也以实有成立而清净，这种说法是不合理的。因为二地的解脱道不是沙门果，而且也没有成为它的真实所缘的色声等。即使它以实有成立而清净，也不是这里的意义，因为这里需要与垢染的清净方式相结合。因此，就像将沙门果的假立者视为所诠义的沙门果一样。二地的解脱道，当您从引导的无间道之垢染中清净时，您的目标色等也从您引导的无间道之自性的垢染中清净，因为这两种清净是远离一个清净者的同类清净。智者之语中，即使将二地解脱道的自性视为从垢染中清净的意义，也是不...
English
In general, there are these two ways of establishing [paths]. From the perspective of two functions, the path of practice (sgrub pa sgom lam) is established primarily by establishing the mark of ultimate realization, and the path of purification (rnam dag sgom lam) is established primarily by establishing the mark of ultimate abandonment. This is because the former performs the activity of accomplishing omniscience, and the latter performs the activity of accomplishing the essence body (ngo bo nyid sku). These two are not contradictory, because it is reasonable to consider them to be coextensive and co-existent. If the first is divided, there are five, because there are five such as the essence of the path of practice. The path of purification is explained with five distinctions: from "Buddha's teachings" to "being influenced by evil friends" is the distinction of cause. From "pure fruits, forms, etc." to "said to be uninterruptedly pure" is the distinction of object. From "afflictions, knowable, three paths" to "Buddha is completely pure in every way" is the distinction of result. From "the nine grounds are great" to "etc., the path is pure" is the distinction of essence. To show the distinction of what is to be measured, including refuting disputes, is "to abandon disputes about this." In the context of the object, some consider the path of liberation of the second ground as the fruit of the ascetic's conduct, and when it is purified by true existence, they explain that its object, forms, etc., are also purified by true existence, which is unreasonable. Because the path of liberation of the second ground is not the fruit of the ascetic's conduct, and there are no forms, sounds, etc. that become its actual object. Even if it is purified by true existence, it is not the meaning here, because here it needs to be combined with the way of purification from defilements. Therefore, just as the imputed fruit of the ascetic's conduct is considered to be the meaning of the expressed fruit of the ascetic's conduct, the path of liberation of the second ground, when you are purified from the defilements of the uninterrupted path of leading, your object, forms, etc., are also purified from the defilements of the nature of the uninterrupted path of leading you, because these two purifications are the same kind of purification that is devoid of a single purifier. In the words of the wise, even if the nature of the path of liberation of the second ground is considered to be purified from defilements, it is not...
Tibetan
བདེ་སྟེ། དེའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མ་འཇོག་དཀའ་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལྟ་བུ་རང་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པ་དག་པ་དེའི་ཚེ། དེའི་དམིགས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཀྱང་དེ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མས་དག་པའི་དོན་གང་ཡིན། དེའི་ཚེ་དེའི་དམིགས་ཡུལ་མ་རིག་པ་དེ་ཡང་དེ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མ་དག་གམ་མ་དག །དག་ན་མ་རིག་པ་དེ་དྲི་མ་དང་མ་བཅས་པར་འགྱུར་བས་མི་འཐད་ལ། མ་དག་ན་རྩ་བར་གཟུགས་ལ་སོགས། ཞེས་པའི་སོགས་སྒྲས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་བཤད་པ་དང་འགལ་བས་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྐབས་འདིའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ནི། སྤྱིར་གཟུགས་སོགས་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་མིན་གྱི། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལྟ་བུ་རང་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོ་སྐལ་གྱི་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་དེའི་ཚེ་དེ་སྤངས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཕྱིན་ཆད་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེའི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མས་གཟུགས་སོགས་གང་ལ་དམིགས་ཀྱང་སྔར་རང་གི་སྤངས་ཚོད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་སླར་སྐྱེ་མི་རུང་དུ་སོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས། དེ་ཕྱིན་མ་རིག་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དམིགས་ནས་དེ་འདྲའི་བདེན་འཛིན་རང་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆ་དེ་རྣམ་དག་ཏུ་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདིར་དག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་འགོག་བདེན་ལ་བྱེད་ཅིང་། དེ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འགོག་བདེན་དེ་ནི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་རྩ་བ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ ཡི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་དེ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་དག་དེ་ཉིད་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དགུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་སྟོབས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་ས་དགུས་བསྡུས་པའི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་དགུ་རིམ་གྱིས་སྤངས་པའི་རྣམ་དག་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དགུར་ཕྱེ་ནས་གང་གིས་ཇི་ལྟར་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དང་། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས། ས་གཉིས་པའི་ཐ་མའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ནས་བཅུ་པའི་ཐ་མའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དགུ་དང་སྤང་གཉེན་དུ་སྦྱོར
Chinese
是故，因为难以去除其解脱部分的垢染。那么，二地解脱道之类的自引无间道部分的垢染完全清净之时，其所缘色等也以引导它的无间道部分的垢染清净是什么意思？那时，其所缘无明也以引导它的无间道部分的垢染清净还是不清净？如果清净，那么无明就变成有垢染和无垢染，这不合理。如果不清净，那么与根本的“色等”等字包含了一切法相违，该如何是好呢？没有过失。因为，此处清净的含义，并非一般色等以垢染完全清净的意思，而是二地解脱道之类的自引无间道部分的垢染完全清净之时，因为它已经被断除了。从那以后，解脱道的同类后续者无论缘何种色等，先前自己断除程度的实执都不会再次生起，以这种方式而清净。因此，即使缘无明等，也不会在自相续中生起那种实执，将此部分安立为清净之义。此处所说的清净，如“烦恼所知道三种”等场合所说，是对灭谛而说的。灭谛有四种，即有声闻、独觉、菩萨、佛的四种清净之故。佛的灭谛是极其清净的，因为一切障碍从根本上都极其清净的清净之故。“九地是大”等，就是说佛的清净是极其清净的。因为，清净本身通过大乘的九种渐次生起的修道之力，将三界九地所摄的俱生实执，小、中、大九种渐次断除，而宣说为究竟的清净。分为九种，存在着以何种方式断除的道理。即俱生实执有小、中、大三种，并且每一种又分为小、中、大三种，从二地末尾的无间道到十地末尾的无间道九种，与所断和对治相结合。
English
Therefore, it is difficult to remove the stains of its liberation portion. So, when the stains of the second ground's liberation path, such as the self-leading unobstructed path portion, are completely purified, what does it mean that its object, form, etc., is also purified by the stains of the unobstructed path portion that leads it? At that time, is its object, ignorance, also purified or not purified by the stains of the unobstructed path portion that leads it? If it is purified, then ignorance will become both stained and unstained, which is unreasonable. If it is not purified, then it contradicts the statement that the root "form, etc." includes all dharmas by the word "etc.", so what should be done? There is no fault. Because, the meaning of purification here is not the general meaning that form, etc., is completely purified by stains, but when the stains of the second ground's liberation path, such as the self-leading unobstructed path portion, are completely purified, it is because it has been abandoned. From then on, no matter what kind of form, etc., the subsequent similar types of the liberation path focus on, the self-grasping of the degree of abandonment that one had previously will not arise again, and it is purified in this way. Therefore, even if one focuses on ignorance, etc., that kind of self-grasping will not arise in one's own mind, and this aspect is established as the meaning of purification. The purification mentioned here, as mentioned in the context of "three kinds of afflictions, knowledges, and paths," etc., refers to the cessation truth. And there are four types of cessation truth, because there are four types of purification: Hearer, Solitary Realizer, Bodhisattva, and Buddha. The cessation truth of the Buddha is extremely pure, because all obstacles are extremely pure from the root. "The ninth ground is great," etc., means that the Buddha's purification is said to be extremely pure. Because the purification itself, through the power of the nine gradual paths of cultivation of the Great Vehicle, gradually abandons the innate self-grasping, small, medium, and large, included in the three realms and nine grounds, and proclaims the ultimate purification. Divided into nine, there is a way to abandon it in what way. That is, innate self-grasping has three types: small, medium, and large, and each of them is divided into three types: small, medium, and large. From the last unobstructed path of the second ground to the last unobstructed path of the tenth ground, the nine are combined with what is to be abandoned and the antidote.
Tibetan
་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ས་དང་པོའི་ངོ་བོའི་གྱུར་བའི་སྒོམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་ཡང་སྦྱོར་དགོས་པའི་དེའི་ཚེ་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་རགས་པ་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། ཡང་བཅོ་བརྒྱད་དང་བཅུ་དགུ་དང་ཉི་ཤུ་ཡང་སྦྱོར་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྔར་གྱི་དགུ་པོ་དེ་རེ་རེ་ལའང་ཕྲ་རགས་གཉིས་རེ་ཕྱེ་ནས་ས་དགུའི་ཐོག་ཐ་གཉིས་རེ་དང་སྦྱར་བའི་བཅོ་བརྒྱད་དང་། བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ས་དང་པོའི་སྒོམ་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་སྤང་གཉེན་སྦྱོར་ཞིང་། བཅུར་ཕྱེ་ནས་རེ་རེ་ལ་ཕྲ་རགས་གཉིས་རེ་བྱས་ནས་བཅུའི་སྒོམ་ལམ་ཐོག་ཐ་དང་སྤང་གཉེན་སྦྱོར་རིགས་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་མང་དུ་དོགས་པས་མ་བྲིས་སོ།། །།མདྒལཾ། ། སྐབས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པའི་སྤྱི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ།
Chinese
是。然而，当需要将第一地的自性转变的修道无间道（藏文：བར་ཆད་མེད་ལམ་）再次结合时，为了与俱生大我执（藏文：བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཆེན་པོ）分为粗细二者的粗分结合，还可以结合十八、十九和二十。也就是说，将之前的九个地，每一个都分为粗细二分，与九地的上下二分结合，成为十八。将十八的第一个分为粗细二分，与第一地的修道无间道和断证（藏文：སྤང་གཉེན་）结合。分为十份，每一份都分为粗细二分，与十地的修道上下和断证结合是合理的。其余的可以从其他地方已经解释过的内容中了解，因为这里担心内容过多，所以没有写。吉祥！ 第二品和第三品的总义精华的总结。
English
Yes. However, when it is necessary to combine again the Path of Uninterruptedness (Tibetan: bar chad med lam) of the transformation of the nature of the first ground, in order to combine with the coarse aspect of the great innate self-grasping (Tibetan: bden 'dzin lhan skyes chen po) divided into coarse and subtle, it is also possible to combine eighteen, nineteen, and twenty. That is to say, dividing each of the previous nine grounds into two, coarse and subtle, and combining them with the upper and lower two aspects of the nine grounds, there are eighteen. Dividing the first of the eighteen into two, coarse and subtle, and combining it with the Path of Uninterruptedness and abandonment-and-realization (Tibetan: spang gnyen) of the first ground's path of meditation. It is reasonable to divide it into ten parts, divide each into two, coarse and subtle, and combine it with the upper and lower aspects and abandonment-and-realization of the ten grounds' path of meditation. The rest can be understood from what has already been explained elsewhere, because I was afraid of too much content here, so I did not write it. Auspicious! A summary of the essence of the general meaning of the second and third chapters.